Hadith Representative
Nabi membaca surat Al-Kafirun dan Al-Ikhlas pada dua rakaat thawaf di belakang Maqam Ibrahim
Imam Muslim : 2137حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ جَمِيعًا عَنْ حَاتِمٍ قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ الْمَدَنِيُّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ دَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَسَأَلَ عَنْ الْقَوْمِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى رَأْسِي فَنَزَعَ زِرِّي الْأَعْلَى ثُمَّ نَزَعَ زِرِّي الْأَسْفَلَ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ ثَدْيَيَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ يَا ابْنَ أَخِي سَلْ عَمَّا شِئْتَ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى وَحَضَرَ وَقْتُ الصَّلَاةِ فَقَامَ فِي نِسَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبِهِ رَجَعَ طَرَفَاهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَنْبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَصَلَّى بِنَا فَقُلْتُ أَخْبِرْنِي عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَثَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ ثُمَّ أَذَّنَ فِي النَّاسِ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَعْمَلَ مِثْلَ عَمَلِهِ فَخَرَجْنَا مَعَهُ حَتَّى أَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ أَصْنَعُ قَالَ اغْتَسِلِي وَاسْتَثْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ نَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي بَيْنَ يَدَيْهِ مِنْ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلَ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلَ ذَلِكَ وَمِنْ خَلْفِهِ مِثْلَ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يَنْزِلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْرِفُ تَأْوِيلَهُ وَمَا عَمِلَ بِهِ مِنْ شَيْءٍ عَمِلْنَا بِهِ فَأَهَلَّ بِالتَّوْحِيدِ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَرُدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ شَيْئًا مِنْهُ وَلَزِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلْبِيَتَهُ قَالَ جَابِرٌ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ لَسْنَا نَنْوِي إِلَّا الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلَاثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ نَفَذَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَقَرَأَ { وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى } فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ فَكَانَ أَبِي يَقُولُ وَلَا أَعْلَمُهُ ذَكَرَهُ إِلَّا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَقُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الرُّكْنِ فَاسْتَلَمَهُ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا فَلَمَّا دَنَا مِنْ الصَّفَا قَرَأَ { إِنَّ الصَّفَا والْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ } أَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَوَحَّدَ اللَّهَ وَكَبَّرَهُ وَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ قَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ فِي بَطْنِ الْوَادِي سَعَى حَتَّى إِذَا صَعِدَتَا مَشَى حَتَّى أَتَى الْمَرْوَةَ فَفَعَلَ عَلَى الْمَرْوَةِ كَمَا فَعَلَ عَلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا كَانَ آخِرُ طَوَافِهِ عَلَى الْمَرْوَةِ فَقَالَ لَوْ أَنِّي اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقْ الْهَدْيَ وَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيَحِلَّ وَلْيَجْعَلْهَا عُمْرَةً فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِأَبَدٍ فَشَبَّكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَابِعَهُ وَاحِدَةً فِي الْأُخْرَى وَقَالَ دَخَلَتْ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ مَرَّتَيْنِ لَا بَلْ لِأَبَدٍ أَبَدٍ وَقَدِمَ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ بِبُدْنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيَابًا صَبِيغًا وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَتْ إِنَّ أَبِي أَمَرَنِي بِهَذَا قَالَ فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ بِالْعِرَاقِ فَذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحَرِّشًا عَلَى فَاطِمَةَ لِلَّذِي صَنَعَتْ مُسْتَفْتِيًا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا ذَكَرَتْ عَنْهُ فَأَخْبَرْتُهُ أَنِّي أَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَ صَدَقَتْ صَدَقَتْ مَاذَا قُلْتَ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُكَ قَالَ فَإِنَّ مَعِيَ الْهَدْيَ فَلَا تَحِلُّ قَالَ فَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْيِ الَّذِي قَدِمَ بِهِ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِائَةً قَالَ فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ تَوَجَّهُوا إِلَى مِنًى فَأَهَلُّوا بِالْحَجِّ وَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِهَا الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالْفَجْرَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلًا حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ وَأَمَرَ بِقُبَّةٍ مِنْ شَعَرٍ تُضْرَبُ لَهُ بِنَمِرَةَ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تَشُكُّ قُرَيْشٌ إِلَّا أَنَّهُ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَنَزَلَ بِهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِلَتْ لَهُ فَأَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ وَقَالَ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ حَرَامٌ عَلَيْكُمْ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا كُلُّ شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ تَحْتَ قَدَمَيَّ مَوْضُوعٌ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَإِنَّ أَوَّلَ دَمٍ أَضَعُ مِنْ دِمَائِنَا دَمُ ابْنِ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ كَانَ مُسْتَرْضِعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُ رِبَانَا رِبَا عَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ فَاتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَلَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لَا يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ فَعَلْنَ ذَلِكَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَقَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا لَنْ تَضِلُّوا بَعْدَهُ إِنْ اعْتَصَمْتُمْ بِهِ كِتَابُ اللَّهِ وَأَنْتُمْ تُسْأَلُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ فَقَالَ بِإِصْبَعِهِ السَّبَّابَةِ يَرْفَعُهَا إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُتُهَا إِلَى النَّاسِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ أَذَّنَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى الْمَوْقِفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ الْقَصْوَاءِ إِلَى الصَّخَرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَذَهَبَتْ الصُّفْرَةُ قَلِيلًا حَتَّى غَابَ الْقُرْصُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ خَلْفَهُ وَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ شَنَقَ لِلْقَصْوَاءِ الزِّمَامَ حَتَّى إِنَّ رَأْسَهَا لَيُصِيبُ مَوْرِكَ رَحْلِهِ وَيَقُولُ بِيَدِهِ الْيُمْنَى أَيُّهَا النَّاسُ السَّكِينَةَ السَّكِينَةَ كُلَّمَا أَتَى حَبْلًا مِنْ الْحِبَالِ أَرْخَى لَهَا قَلِيلًا حَتَّى تَصْعَدَ حَتَّى أَتَى الْمُزْدَلِفَةَ فَصَلَّى بِهَا الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِأَذَانٍ وَاحِدٍ وَإِقَامَتَيْنِ وَلَمْ يُسَبِّحْ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ اضْطَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى طَلَعَ الْفَجْرُ وَصَلَّى الْفَجْرَ حِينَ تَبَيَّنَ لَهُ الصُّبْحُ بِأَذَانٍ وَإِقَامَةٍ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى أَتَى الْمَشْعَرَ الْحَرَامَ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَدَعَاهُ وَكَبَّرَهُ وَهَلَّلَهُ وَوَحَّدَهُ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى أَسْفَرَ جِدًّا فَدَفَعَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَأَرْدَفَ الْفَضْلَ بْنَ عَبَّاسٍ وَكَانَ رَجُلًا حَسَنَ الشَّعْرِ أَبْيَضَ وَسِيمًا فَلَمَّا دَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْ
[Абу Бакр бин Абу Сяйба] болон [Ишак бин Ибрахим] [Хатим]-аас авсан бүх зүйлийг бидэнд ярьсны дараа, - [Абу Бакр] хэлэв. - [Хатим бин Исмаиль Аль Мадани] [Жафар бин Мухаммад]-аас [ааваасаа] бидэнд хэлсэн бөгөөд тэрээр хэлэв; Бид [Жабир бин Абдуллагийн] гэрт ирээд тэр биднээс нэг нэгээр нь бидний нэрийг хэн болохыг асуув. Миний ээлж болоход би өөрийгөө Мухаммед бин Али бин Хусайн гэж хэлсэн. Тэгээд миний цамцны дээд доод товчийг нээлээ. Тэгээд миний хоёр хөхний хооронд алгаа тавив. Тэр үед би залуу байсан. Тэгээд “Ахын минь хүү тавтай морил, асуух гэсэн юмаа асуу” гэсэн. Тэгээд би түүнээс асуусан. Тэр хараагүй болсон байв. Залбирлын цаг ирэхэд тэр үргэлж авч явдаг дэвсгэр дээрээ зогсов. Түүнийг мөрөн дээр нь тавих болгонд мөр нь жижиг байсан тул ирмэгүүд нь түүнд наалддаг байв. Би түүнээс: "Аллахын Элч (Аллахын صلى الله عليه وسلم) хэрхэн хаж үйлдсэнийг надад хэлээч. Тэгээд есөн хуруугаа бариад гараараа дохио зангаагаар ярив. Тэрээр хэлэхдээ; Тэрээр Мадинад есөн жил амьдарсан ч Хаж мөргөлийг хараахан хийж амжаагүй байв. Тэгээд арав дахь жилдээ хаж мөргөл хийнэ гэдгээ зарлав. Үүний улмаас хүмүүс Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-тэй нэгдэж, түүний үйлс шиг буян үйлдэхийг хүсч, Мадинад бөөнөөрөө иржээ. Тэгээд бид түүнтэй хамт явсан. Зулхулайфад ирэхэд Асма бинт Хумайс хүү Мухаммед бин Абу Бакрыг төрүүлэв. Тэрээр Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ээс хүүхэд төрүүлэхийн тулд юу хийх ёстойг асуухыг тушаав. Тиймээс тэр: "Шүршүүрт орж, ариун цэврийн хэрэглэлээ ашигла. Тэгээд ихрам хувцсаа дахин өмс”. Расулуллах صلى الله عليه وسلم Зулхулайфа сүмд хоёр ракат залбирч, Кашва хэмээх тэмээгээ уналаа. Байда`-д ирчихээд эргэн тойрноо харвал хоёр талд нь, ард нь хэдэн хүн дагалдан, морь унаж, алхаж байна. Тэр үед Коран судар -илчлэлт- бууж ирсэн бөгөөд тэнд Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн утга учрыг, тухайлбал, бидний хийх ёстой үйлдлүүдийн зааврыг ойлгосон. Дараа нь тэр талбиа уншин хашгирч: 'ЛАББААЙКА АЛЛАХУММА ЛАББААИКА ЛАББАИКА ЛАА СЯРИИКА ЛАКА ЛАББАИКА ИННАЛХАМДА ВАН НИ'МАТА ЛАКА ВАЛМУЛКУ ЛАА СЯРИИКА ЛАКА - Би Таны тушаалыг дуулгавартай дагадаг, Бурхан минь, би дуулгавартай дагадаг. Танд хамтрагч байхгүй, би Таны тушаалуудыг дагаж мөрддөг; Үнэхээр магтаал, нигүүлслүүд нь хаанчлалын нэгэн адил Таных юм. Танд хамтрагч байхгүй, би Таны тушаалуудыг дагадаг. Маш олон хүмүүс Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн talbiyah шиг talbiyah байдаг. Бошиглогч (саллаллаху алэйхи васаллам) тэднийг уншихыг хориглоогүй, үнэндээ тэд үүнийг тасралтгүй уншдаг байв. Бидний зорилго бол зөвхөн Хаж мөргөл хийх бөгөөд Умрагийн талаар одоогоор мэдэхгүй байна. Байтуллад хүрэлцэн ирснийхээ дараа түүний булангуудын нэг болох Хажар Асвад-ыг үнсээд, таваф хийж, гурван удаа гүйж, дөрвөн удаа хэвийн алхав. Дараа нь тэр Макам руу явав. Ибрахим 'Алайс Салам, дараа нь тэр шүлгийг уншив: 'Ибрахимын байрыг залбирлын газар болго'. - Аль Бакара: 125-. Дараа нь тэр макамыг Байтуллахын хооронд байрлуулав. Энэ хооронд аав маань Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн залбиралдаа: "КУЛ ХУВАЛЛАХУ АХАДЛ" гэж уншсан гэж хэлэв - Аль Ихлас: 1-4-. Мөн: 'QUL YAA AYYUHAL KAAFIRUUN.'. -Аль Кафирун: 1-6-. Дараа нь тэр сүмийн буланд буцаж ирээд Асвадыг зодож, бас үнсэв. Дараа нь тэр хаалгаар Шафа руу явав. Сафа толгод дөхөж очоод: "Үнэхээр Сафа ба Марва хоёрын хоорондох Саи бол Аллахын шашны агуу байдлын бэлгэдэл юм" гэсэн шүлгийг уншив. - Аль Бакара: 1589-. Дараа нь тэр Бурханы зарлигуудыг хэрэгжүүлж эхлэв. Тиймээс тэр Шафагийн толгод руу авирав. Байтуллагыг харсны дараа тэрээр Аллахыг монотеж, Түүнийг алдаршуулж байхдаа Кибла руу нүүр тулав. Тэгээд тэр уншсан: 'LA А ИЛААХА ИЛААЛЛАХ ВАХДАХУ ЛАА СЯРИИКА ЛАХУ ЛАХУЛ МУЛКУ ВА ЛАХУЛ ХАМДУ ВА ХУВА 'АЛАА КУЛЛИ СЯИ'ИН КАДИИР ЛАА ИЛААХА ИЛЛАЛЛАХ ВАХДАХУ АНЖАЗА ВА'ДАХУ ВАНАШАРА 'АБАЗАМАЛАХHDre - үгүй. Зөвхөн Аллахаас өөр шүтэн бишрэх зохистой, Түүнд ямар ч хамтрагч байхгүй, хаанчлал ба бүх магтаал Түүнд хамаарах бөгөөд Тэр бүхнийг чадагч. Амлалтаа биелүүлж, Өөрийн боолуудад тусалж, дайснаа устгадаг цорын ганц Аллахаас өөр шүтэн бишрэх эрхтэй бурхан байхгүй. Дараа нь тэр залбирав. Тахилагыг гурван удаа давтана. Тэгээд тэр Марвад буув. Тэр хөндийд хүрч ирээд гүйв. Үүний дараа тэрээр буцаж алхаж байхдаа Марва Хилл рүү чиглэв. Марва толгод ирснийхээ дараа тэрээр Сафа толгод дээр хийсэн зүйлээ хийсэн. Тэрээр Марва толгод дээр саигаа дуусгахад тэрээр: "Хэрэв би хийсэн зүйлээ хийгээгүй бол Хадяаг авчирч, Умра хийхгүй байсан" гэж хэлэв. Дараа нь Сурака бин Малик бин Жу'цюм, "Тийм ээ, Расулуллах! Зөвхөн энэ жил үү эсвэл үүрд мөнх үү?' Расулуллах (саллаллаху алейхи васаллам) нөгөө гарынхаа хурууг сунгаж: "Умра-г Хаж мөргөлд оруул. Умра-г Хаж мөргөлд оруулах нь үгүй! Бүр үүрд'. Энэ хооронд Али Йеменээс ирж, Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-д тахилын малаа авчирчээ. тэр Фатимаг тахаллул хүн гэж олсон; тэр будагдсан хувцас өмсөж, нүдийг нь боосон байна. Али түүнд үүнийг хийхийг хориглов. Фатима 'Аав минь өөрөө надад үүнийг хий гэж хэлсэн' гэж хариулав. Али хэлэхдээ; Тиймээс би Фатимагийн үйлдлийн талаар фатва гуйхаар Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-д очив. Би түүнд үүнийг хийхээс сэргийлж байгаагаа тайлбарлав. Тэрээр мөн: "Фатимагийн зөв" гэж хэлсэн. Тэгээд тэр: "Та хаж мөргөл хийхдээ юу уншдаг вэ?" Али хэлэхдээ; Би хариуд нь: "Өө Аллах, би таны элчийн үлгэр жишээ шиг хаж мөргөл хийх бодолтой байна". Дараа нь Али "Гэхдээ би хванкурбан авчирсан, энэ яаж байна?" Тэр: "Битгий тахаллул" гэж хариулав. Жафар хэлэв; Алигийн Йеменээс авчирсан болон Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн авчирсан хадяны тоо зуу байв. Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм болон түүнтэй хамт хадьяа авчирсан хүмүүсээс бусад нь цуглааны бүх хүмүүс тахаллулж, сахлаа хусдаг байв. Зулхижжа сарын наймны өдөр болох Тарвия өдөр ирэхэд тэд Мина руу хаж мөргөл үйлдэв. Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм- өөрийн машинд суув. Тэнд тэрээр Зухр, Аср, Магриб, Иша, өглөөний залбирал уншдаг. Дараа нь тэр нар мандтал хэсэг хүлээв; Энэ хооронд тэрээр хамгийн түрүүнд хүмүүсийг Намира руу илгээв. Энэ хооронд Курайшууд түүнийг мунхаг хүмүүсийн хийдэг шиг Муздалифа дахь гүвээ болох Машарил Харамд заавал зогсоно гэж боджээ. Гэхдээ тэр Арафат руу үргэлжлүүлсэн нь харагдаж байна. Түүнийг Намирагийн дэргэд ирэхэд хүмүүс майхан барьсан байхыг олж мэдэв. Тэгээд тэр тэнд амарч зогссон. Нар жаргахад тэр тэмээгээ үргэлжлүүлэв. Зөгий дунд хүрэлцэн ирээд үг хэлэв: “Үнэхээр энэ өдөр, энэ сард, энэ улсад тулалдах нь харамтай адил цус урсгаж, нэгнийхээ эд хөрөнгийг булаан авах нь харам юм. Жахилиагийн үеийн цусны золиос зэрэг миний хуулийн дагуу Жахилиагийн үнэртэй бүхнийг устгасан гэдгийг мэдэж аваарай. Миний анх устгасан цусны золиос бол Бани Саадаар тэжээгдэж байсан Ибн Рабиа бин Харитын цус байсан бөгөөд дараа нь түүнийг Хузайл алжээ. Үүний нэгэн адил, би jahiliyah хүү авахыг цуцалсан; Миний анх цуцалсан зүйл бол Аббас бин Абдул Мутталибын тогтоосон хүү авах явдал юм. Үнэн хэрэгтээ, Би бүх хүүг устгах болно. Тэгвэл эмэгтэйчүүдээс бүү ай. Та тэдгээрийг Аллахын итгэл гэж хүлээж авч болно, мөн дүрэм журмыг дагаж мөрдвөл тэд танд хууль ёсны болно Аллах. Үүний дараа та тэдний дээр эрхтэй, тухайлбал тэд бусад хүмүүст таны дэвсгэрийг эзлэхийг зөвшөөрөхгүй. Хэрэв тэд зөрчвөл хор хөнөөлгүй аргаар цохино. Үүний оронд тэд чиний дээр эрхтэй. Тухайлбал, хоол хүнс, тохирох хувцас. Би та бүхэнд амьдралын удирдамжийг гэрээсэлж байна, хэрэв та үүнийг дагаж мөрдвөл Коран судар юм. Та нар бүгд миний талаар асуух болно, тэгвэл та нар яаж хариулах вэ?' Тэд: "Та захиасыг үнэхээр хүргэж, үүргээ биелүүлж, бидэнд зөвлөгөө өгсөн гэдгийг бид гэрчилж байна" гэж хариулав. Дараа нь тэр долоовор хуруугаа тэнгэр рүү өргөж, цугласан олон руу зааж: "Тийм ээ, Аллах, гэрч, Ай Аллах, гэрч, Ай Аллах, гэрч". Үүний дараа тэрээр залбирал дуудаж, дараа нь камат, дараа нь Жухур залбирал уншив. Дараа нь дахин kamat болон хоёрын хооронд сунна залбиралгүйгээр Аср залбирал. Үүний дараа тэрээр вукуфын газар руу аяллаа үргэлжлүүлэв. Тэнд хүрч ирээд Кашвагийн тэмээ хадтай газар зогсоход алхаж буй хүмүүс түүний урд байв. Тэр Кибла руу тулж, нар жаргаж, улаан мегафон алга болтол зогсож байв. Дараа нь тэр өөрөө жолоодлоготой байхдаа Усамааг ардаа хөтлөн аяллаа үргэлжлүүлэв. Тэр Кашва тэмээний жолоог татан, толгой нь эмээлийн дэрэнд хүрэх шахав. Ах нар аа, тайвшир, тайван байгаарай гэж гараараа дохиод хэлэв. Ууланд хүрэх болгондоо тэмээний олсыг бага зэрэг суллаж, авирахад хялбар болгодог байв. Муздалифад хүрэлцэн ирэхдээ тэрээр Магриб болон Ишагийн залбирлыг нэг дуудлагатай, хоёр каматаар хоёр удаа сүннэт залбиралгүйгээр залбирав. Тэгээд үүр цайтал унтав. Өглөөний цаг ирэхэд тэрээр өглөөний залбирлыг нэг азан, нэг каматаар уншив. Дараа нь тэр Касвагийн тэмээ унаж, Маш'арил Харам руу аяллаа. Тэнд очоод Кибла руу нүүр тулж, залбирч, такбир, тахлил хийж, монотеизмын өгүүлбэрийг уншив. Тэнгэр шаргалтал тэнд байж, нар мандахаас өмнө Фадлал бин Аббасийг дагуулан явав. Фадлал бол сайхан үстэй, цагаан царайтай хүн юм. Түүнийг явахад хүмүүс ч түүнтэй хамт явсан. Фадлал тэдэн рүү хараад, Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм- гараараа нүүрээ дарав. Гэвч Фадлал харахын тулд толгойгоо өөр тийш эргүүлэв. Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм, нөгөө гараараа нүүрээ дарсан тул Фадлала харцаа өөр тийш чиглүүлэв. Мухассирийн хөндийн голд хүрч ирээд шууд Жуматул-Кубра руу явсан дунд замаар тэмээгээ хурдлуулжээ. Модны дэргэд Жумра хотод ирээд шидэлт болгондоо такбир уншиж байхдаа долоон хайрга шидэв. Тэгээд тэр тахил нядлах газар руу үргэлжлүүлэв. Тэнд тэрээр жаран гурван тахилын малыг гараараа нядалж, үлдсэнийг нь хурлын бусад гишүүдийн хамт нядлахаар Алид хүлээлгэн өгчээ. Тэгээд тахил болгоноос багахан хэсэг ав, тэгээд чанана гээд махыг нь идээд шөлийг нь ууна. Үүний дараа тэрээр машиндаа суугаад Байтуллах руу таваф хийхээр явав. Тэрээр Меккад Зухрын залбирал уншив. Үүний дараа тэрээр Замзамын худаг зурж байсан Бани Абдул Мутталиб дээр очив. Тэр тэдэнд: Ай Бану Абдул Мутталиб аа, бидэнд уух юм өгөөч. Хэрвээ олон түмэн буруугаар ойлгохгүй бол мэдээж би та нарт хамтдаа зурахад тусална”. Тэгээд тэд хувин асгахад тэр түүнээс уусан. Тэгээд бидэнд хэлсэн [Умар бин Хафш бин Гиятс] бидэнд хэлсэн [миний аав] бидэнд хэлсэн [Жафар бин Мухаммед] надад хэлсэн [миний аав] гэж хэлсэн; Би [Жабир бин Абдулла] дээр очиж, түүнээс Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ын хажны талаар асуув. айхи васаллам. дараа нь тэр Хатим бин Исмаилийн хадистэй төстэй нэгэн хадисыг дурдаж, түүнд нэмж хэлэв; Өмнө нь Абу Сайяра хүмүүсийг нүцгэн Химарт авирахыг тушаасан байдаг. Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийг Машарил Харамд Муздалифагийн хажуугаар өнгөрөхөд Курайшчууд түүнийг тэнд зогсоож, дараа нь түүний зогсох газар болно гэдэгт өчүүхэн ч эргэлзсэнгүй. Гэвч тэр хажуугаар өнгөрч, Арафат хүрч, тэнд зогсох хүртэл зогссонгүй.