Hadith
Nabi membaca surat Al-Kafirun dan Al-Ikhlas pada dua rakaat thawaf di belakang Maqam Ibrahim
Imam Muslim : 2137حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ جَمِيعًا عَنْ حَاتِمٍ قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ الْمَدَنِيُّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ دَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَسَأَلَ عَنْ الْقَوْمِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى رَأْسِي فَنَزَعَ زِرِّي الْأَعْلَى ثُمَّ نَزَعَ زِرِّي الْأَسْفَلَ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ ثَدْيَيَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ يَا ابْنَ أَخِي سَلْ عَمَّا شِئْتَ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى وَحَضَرَ وَقْتُ الصَّلَاةِ فَقَامَ فِي نِسَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبِهِ رَجَعَ طَرَفَاهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَنْبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَصَلَّى بِنَا فَقُلْتُ أَخْبِرْنِي عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَثَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ ثُمَّ أَذَّنَ فِي النَّاسِ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَعْمَلَ مِثْلَ عَمَلِهِ فَخَرَجْنَا مَعَهُ حَتَّى أَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ أَصْنَعُ قَالَ اغْتَسِلِي وَاسْتَثْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ نَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي بَيْنَ يَدَيْهِ مِنْ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلَ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلَ ذَلِكَ وَمِنْ خَلْفِهِ مِثْلَ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يَنْزِلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْرِفُ تَأْوِيلَهُ وَمَا عَمِلَ بِهِ مِنْ شَيْءٍ عَمِلْنَا بِهِ فَأَهَلَّ بِالتَّوْحِيدِ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَرُدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ شَيْئًا مِنْهُ وَلَزِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلْبِيَتَهُ قَالَ جَابِرٌ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ لَسْنَا نَنْوِي إِلَّا الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلَاثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ نَفَذَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَقَرَأَ { وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى } فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ فَكَانَ أَبِي يَقُولُ وَلَا أَعْلَمُهُ ذَكَرَهُ إِلَّا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَقُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الرُّكْنِ فَاسْتَلَمَهُ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا فَلَمَّا دَنَا مِنْ الصَّفَا قَرَأَ { إِنَّ الصَّفَا والْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ } أَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَوَحَّدَ اللَّهَ وَكَبَّرَهُ وَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ قَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ فِي بَطْنِ الْوَادِي سَعَى حَتَّى إِذَا صَعِدَتَا مَشَى حَتَّى أَتَى الْمَرْوَةَ فَفَعَلَ عَلَى الْمَرْوَةِ كَمَا فَعَلَ عَلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا كَانَ آخِرُ طَوَافِهِ عَلَى الْمَرْوَةِ فَقَالَ لَوْ أَنِّي اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقْ الْهَدْيَ وَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيَحِلَّ وَلْيَجْعَلْهَا عُمْرَةً فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِأَبَدٍ فَشَبَّكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَابِعَهُ وَاحِدَةً فِي الْأُخْرَى وَقَالَ دَخَلَتْ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ مَرَّتَيْنِ لَا بَلْ لِأَبَدٍ أَبَدٍ وَقَدِمَ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ بِبُدْنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيَابًا صَبِيغًا وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَتْ إِنَّ أَبِي أَمَرَنِي بِهَذَا قَالَ فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ بِالْعِرَاقِ فَذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحَرِّشًا عَلَى فَاطِمَةَ لِلَّذِي صَنَعَتْ مُسْتَفْتِيًا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا ذَكَرَتْ عَنْهُ فَأَخْبَرْتُهُ أَنِّي أَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَ صَدَقَتْ صَدَقَتْ مَاذَا قُلْتَ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُكَ قَالَ فَإِنَّ مَعِيَ الْهَدْيَ فَلَا تَحِلُّ قَالَ فَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْيِ الَّذِي قَدِمَ بِهِ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِائَةً قَالَ فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ تَوَجَّهُوا إِلَى مِنًى فَأَهَلُّوا بِالْحَجِّ وَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِهَا الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالْفَجْرَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلًا حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ وَأَمَرَ بِقُبَّةٍ مِنْ شَعَرٍ تُضْرَبُ لَهُ بِنَمِرَةَ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تَشُكُّ قُرَيْشٌ إِلَّا أَنَّهُ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَنَزَلَ بِهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِلَتْ لَهُ فَأَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ وَقَالَ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ حَرَامٌ عَلَيْكُمْ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا كُلُّ شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ تَحْتَ قَدَمَيَّ مَوْضُوعٌ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَإِنَّ أَوَّلَ دَمٍ أَضَعُ مِنْ دِمَائِنَا دَمُ ابْنِ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ كَانَ مُسْتَرْضِعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُ رِبَانَا رِبَا عَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ فَاتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَلَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لَا يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ فَعَلْنَ ذَلِكَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَقَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا لَنْ تَضِلُّوا بَعْدَهُ إِنْ اعْتَصَمْتُمْ بِهِ كِتَابُ اللَّهِ وَأَنْتُمْ تُسْأَلُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ فَقَالَ بِإِصْبَعِهِ السَّبَّابَةِ يَرْفَعُهَا إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُتُهَا إِلَى النَّاسِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ أَذَّنَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى الْمَوْقِفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ الْقَصْوَاءِ إِلَى الصَّخَرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَذَهَبَتْ الصُّفْرَةُ قَلِيلًا حَتَّى غَابَ الْقُرْصُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ خَلْفَهُ وَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ شَنَقَ لِلْقَصْوَاءِ الزِّمَامَ حَتَّى إِنَّ رَأْسَهَا لَيُصِيبُ مَوْرِكَ رَحْلِهِ وَيَقُولُ بِيَدِهِ الْيُمْنَى أَيُّهَا النَّاسُ السَّكِينَةَ السَّكِينَةَ كُلَّمَا أَتَى حَبْلًا مِنْ الْحِبَالِ أَرْخَى لَهَا قَلِيلًا حَتَّى تَصْعَدَ حَتَّى أَتَى الْمُزْدَلِفَةَ فَصَلَّى بِهَا الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِأَذَانٍ وَاحِدٍ وَإِقَامَتَيْنِ وَلَمْ يُسَبِّحْ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ اضْطَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى طَلَعَ الْفَجْرُ وَصَلَّى الْفَجْرَ حِينَ تَبَيَّنَ لَهُ الصُّبْحُ بِأَذَانٍ وَإِقَامَةٍ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى أَتَى الْمَشْعَرَ الْحَرَامَ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَدَعَاهُ وَكَبَّرَهُ وَهَلَّلَهُ وَوَحَّدَهُ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى أَسْفَرَ جِدًّا فَدَفَعَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَأَرْدَفَ الْفَضْلَ بْنَ عَبَّاسٍ وَكَانَ رَجُلًا حَسَنَ الشَّعْرِ أَبْيَضَ وَسِيمًا فَلَمَّا دَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْ
[Abu Bakr bin Abu Syaibah] en [Ishaq bin Ibrahim] het alles van [Hatim] aan ons vertel, het hy gesê, - [Abu Bakr] het gesê- [Hatim bin Isma'il Al Madani] het aan ons vertel van [Ja'far bin Muhammad] van [sy vader], het hy gesê; Ons het by die huis van [Jabir bin Abdullah] gekom, toe vra hy ons een vir een wat ons name is. Totdat dit my beurt was, het ek gesê my naam is Muhammad bin Ali bin Husayn. Toe maak hy die boonste en onderste knope van my hemp oop. Toe plaas hy sy handpalm tussen my borste. In daardie tyd was ek nog jonk. Toe sê hy: 'Welkom, o seun van my broer, vra wat jy wil vra'. So het ek hom gevra. Hy was blind. Toe die tyd vir gebed aanbreek, het hy op 'n gebedsmat gestaan wat hy altyd gedra het. Elke keer as hy die gebedsmat op sy skouer gesit het, het die rande altyd aan hom vasgesit as gevolg van sy klein grootte. Ek het hom gevra: 'Vertel my hoe die Boodskapper van Allah (vrede en seëninge van Allah op hom) die Hadj uitgevoer het. Toe het hy met handgebare gepraat terwyl hy sy nege vingers vashou. Hy het gesê: 'Hy het nege jaar in Medina gewoon, maar hy het nog nie die Hadj uitgevoer nie.' Toe het hy aangekondig dat hy in die tiende jaar op die Hadj sou gaan. As gevolg hiervan het mense in groot getalle na Medina gekom en by die Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam wou aansluit om goeie dade soos sy dade te doen. Toe het ons saam met hom gegaan. Toe sy in Dzulhulaifah aankom, het Asma` bint Humais geboorte gegee aan haar seun, Muhammad bin Abu Bakr. Hy het beveel om die Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam te vra wat hy moet doen - as gevolg van geboorte gee -. Toe het hy gesê: 'Neem 'n stort en gebruik jou sanitêre doekie. Trek dan weer jou ihram-klere aan'. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam het twee rak'ahs by die Dzulhulaifah moskee gebid, toe klim hy op sy kameel genaamd Qashwa. Nadat ek by Baida` aangekom het, het ek rondgekyk hoeveel mense hom vergesel het, ryend en loopend, aan weerskante en agter hom. In daardie tyd het die Koran -openbaring - neergedaal, waar die Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam die betekenis daarvan verstaan het, naamlik as instruksies vir die dade wat ons moet uitvoer. Toe skree hy terwyl hy die talbiyah lees: 'LABBAIKA ALLAHUMMA LABBAIKA LABBAIKA LAA SYARIIKA LAKA LABBAIKA INNALHAMDA WAN NI'MATA LAKA WALMULKU LAA SYARIIKA LAKA -Ek gehoorsaam U bevele, O Allah, ek gehoorsaam, ek gehoorsaam. Daar is geen maat vir U nie, ek gehoorsaam U bevele; voorwaar, lof en guns is U s'n, soos die koninkryk, U het geen maats nie, ek gehoorsaam U bevele-'. So baie mense het ook talbiyah soos die talbiyah van die Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam. Die Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam het hulle nie verbied om dit te lees nie, trouens, hulle lees dit aanhoudend. Ons bedoeling is slegs om die Hajj te verrig, en ons weet nog nie van die Umrah nie. Nadat hy by die Baitullah aangekom het, het hy een van sy hoeke gesoen - hajar Aswad-, toe het hy Tawaf gedoen, drie keer gehardloop en vier keer normaal geloop. Toe het hy voortgegaan na die Maqam. Ibrahim 'Alais Salam, toe lees hy die vers: 'Maak Ibrahim se stasie 'n plek van gebed..'. -Al Baqarah: 125-. Toe plaas hy die maqam tussen die Baitullah. Intussen het my vader gesê dat die Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam in sy gebed gelees het: 'QUL HUWALLAHU AHADL…' -Al Ikhlas: 1-4-. En: 'QUL YAA AYYUHAL KAAFIRUUN.'. -Al Kafirun: 1-6-. Toe keer hy terug na die hoek van die Tempel - slaan Aswad - en soen hom ook. Toe, deur die deur, gaan hy na Shafa. Nadat hy die heuwel van Safa genader het, lees hy die vers: 'Inderdaad, die Sa'i tussen Safa en Marwah is onder die simbole van die grootsheid van die Godsdiens van Allah..'. -Al Baqarah: 1589-. Toe begin hy God se bevele uitvoer. So klim hy die heuwel van Shafa. Nadat hy die Baitullah gesien het, kyk hy na die Qibla terwyl hy Allah monogodgee en Hom verheerlik. En hy het gelees: 'LAA ILAAHA ILAALLAH WAHDAHU LAA SYARIIKA LAHU LAHUL MULKU WA LAHUL HAMDU WA HUWA 'ALAA KULLI SYAI`IN QADIIR LAA ILAAHA ILLALLAH WAHDAHU ANJAZA WA'DAHU WANASHARA 'ABDAHU WAHAZAMAL AHZABA WAHDAH - Daar is geen god waardig om aanbid te word nie, behalwe Allah alleen, sonder vennote. Aan Hom behoort die koninkryk en alle lof, terwyl Hy Almagtig is oor alles. Daar is geen God wat die reg het om aanbid te word nie, behalwe Allah alleen, Wat Sy beloftes hou en Sy dienaars help en Sy eie vyande vernietig. Toe het hy gebid. Herhaal die tahlil drie keer. Toe klim hy af by Marwa. Toe hy die vallei bereik, het hy gedraf. En daarna is hy na Marwa-heuwel terwyl hy terugstap. Nadat hy by Marwa-heuwel aangekom het, het hy gedoen wat hy op Safa-heuwel gedoen het. Toe hy sy sa'i op Marwa-heuwel beëindig het, het hy gesê: 'As ek nie gedoen het wat ek gedoen het nie, sou ek nie Hadya gebring het en dit Umrah gemaak het nie'. Toe het Suraqah bin Malik bin Ju'tsyum, 'Ja, Rasulullah! Is dit net vir hierdie jaar of vir altyd?' Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam het die vingers van sy ander hand uitgesteek terwyl hy gesê het: 'Inkorporeer die Umrah in die Hadj. Inkorporering van Umrah in Hadj, nee! Selfs vir altyd'. Intussen het Ali van Jemen gekom en offerdiere na die Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam gebring. Hy het gevind dat Fatima 'n tahallul-persoon is; sy dra geverfde klere en is geblinddoek. Ali het hom verbied om dit te doen. Fatima het geantwoord: 'My vader self het my gesê om dit te doen'. Ali het gesê: Toe het ek na die Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam gegaan om 'n fatwa te vra rakende Fatima se optrede. Ek het aan hom verduidelik dat ek hom verhinder het om dit te doen. Hy het ook gesê: 'Fathimah is reg'. Toe vra hy: 'Wat lees jy wanneer jy die Hadj wil verrig?' het Ali gesê; ek antwoord: 'O Allah, ek is van plan om die Hadj te verrig soos deur U Boodskapper geïllustreer'. Toe vra Ali: 'Maar ek het die hwankurban gebring, hoe is dit?' Hy antwoord: 'Moenie tahallul wees nie'. Ja'far het gesê: Die aantal hadya wat Ali van Jemen gebring het en wat die Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam gebring het, was eenhonderd. Almal in die gemeente het tahallul gehad en geskeer, behalwe die Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam en die mense wat die hadya saam met hom gebring het. Toe die dag van Tarwiyah - die agtste van Dzulhijjah - aanbreek, het hulle na Mina gegaan om die Hadj te verrig. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam het in sy voertuig gery. Daar het hy Dhuhr, Asr, Maghrib, Isha en Fajr gebede gebid. Toe het hy 'n rukkie gewag totdat die son opgekom het; Intussen het hy eers mense na Namirah gestuur om daar kamp op te slaan. Intussen het die Quraysh gedink dat hy beslis by Mash'aril Haram - 'n heuwel in Muzdalifah - sou stop soos die onkundige mense gewoonlik gedoen het. Maar dit blyk dat hy net na Arafat voortgegaan het. Toe hy by Namirah aankom, het hy gevind dat mense tente opgeslaan het. Toe het hy daar gestop om te rus. Toe die son ondergaan het, het hy op sy kameel voortgegaan. Te midde van die bye aangekom en 'n toespraak gehou: 'Inderdaad, om bloed te vergiet en jou medemens se eiendom weg te neem, is haram, net soos dit haram is om op hierdie dag, in hierdie maand en in hierdie land te veg. Weet asseblief, alles wat na Jahiliyah ruik, is onder my wet afgeskaf, insluitend die bloedlosprys van die Jahilijyah-periode. Die bloedlosprys wat ek eers uitgewis het, was die bloed van Ibn Rabi'ah bin Harith wat deur Bani Sa'ad gevoed is, toe is hy deur Huzail doodgemaak. Net so het ek jahiliyah-woeker afgeskaf; Wat ek eers afgeskaf het, was woeker wat deur Abbas bin Abdul Muttalib bepaal is. Inderdaad, ek sal alle woeker uitskakel. Moenie bang wees vir vroue nie. Jy mag hulle as 'n vertroue van Allah aanvaar, en hulle is wettig vir jou deur Allah se reëls na te kom. Daarna het jy regte oor hulle, naamlik dat hulle nie toelaat dat ander mense jou mat beset nie. As hulle oortree, slaan hulle op 'n onskadelike manier. In plaas daarvan het hulle regte oor jou. Naamlik onderhoud en gepaste klere. Ek bemaak aan julle almal 'n gids tot die lewe, wat, as julle daarby hou, die Koran is. Julle sal almal oor my gevra word, so hoe sal julle antwoord?' het hulle geantwoord: 'Ons getuig dat julle die boodskap waarlik oorgebring het, julle julle pligte nagekom het en ons raad gegee het'. Toe sê hy, terwyl hy sy wysvinger na die lug lig en na die skare wys: 'Ja, Allah, getuie, O Allah, getuie, O Allah, getuie'. Daarna het hy tot gebed opgeroep, toe qamat, toe die Zhuhur-gebed gebid. Toe weer die qamat en die Asr-gebed sonder die sunnah-gebed tussen die twee. Daarna het hy sy reis na die wukuf-plek voortgesit. Daar aangekom, het Qashwa se kameel op 'n rotsagtige plek stilgehou en die mense wat geloop het, was voor hom. Hy het die Qibla in die gesig gekyk en bly staan totdat die son ondergegaan het en die rooi megafoon verdwyn het. Toe het hy sy reis voortgesit, Usamah agter hom gedra, terwyl hy self in beheer was. Hy het die teuels van die Qashwa-kameel getrek totdat die kop amper die saalkussing geraak het. Hy het met 'n gebaar van sy hand gesê: 'Broers, wees kalm, wees kalm'. Elke keer as hy 'n heuwel bereik het, het hy die kameel se tou 'n bietjie losgemaak om dit makliker te maak om te klim. By Muzdalifah aangekom, het hy Maghrib- en Isha'-gebede gebid met een oproep tot gebed en twee qamat sonder enige sunnah-gebede tussenin. Toe het hy tot dagbreek geslaap. Toe die tyd vir Fajr aanbreek, het hy die Fajr-gebed met een Adhan en een qamat gebid. Toe ry hy op Qaswa se kameel en sit sy reis na Mash'aril Haram voort. Daar het hy die Qibla gekonfronteer, gebid, takbir, tahlil en die monoteïsme-sin gelees. Hy het daar gebly totdat die lug geel geword het en voor sonsopkoms vertrek, met Fadlal bin Abbas daarby. Fadlal is 'n man met pragtige hare en 'n wit gesig. Toe hy vertrek, het die mense ook saam met hom vertrek. Fadlal het na hulle gekyk, toe bedek die Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam sy gesig met sy hande. Maar Fadlal het sy kop in 'n ander rigting gedraai om te sien. Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam het ook sy gesig met sy ander hand bedek, sodat Fadlala sy blik elders gerig het. Aangekom in die middel van die Muhassir-vallei, versnel hy sy kameel deur die middelste pad wat reguit na Jumratul Kubra lei. By Jumrah naby 'n boom aangekom, gooi hy sewe klippies terwyl hy die takbir met elke gooi opsê. Toe gaan hy voort na die plek waar die offer geslag word. Daar het hy drie-en-sestig offerdiere met sy hande geslag en die res aan Ali oorhandig om te slag, naamlik die offerdiere saam met ander lede van die gemeente. Toe het hy hom beveel om 'n klein stukkie van elke offerdier te neem, toe het hy hom beveel om dit te kook en toe het hy die vleis geëet en die sous gedrink. Daarna het hy in sy voertuig geklim en na Baitullah vertrek vir tawaf. Hy het Zuhr-gebede in Mekka gebid. Daarna het hy Bani Abdul Muttalib besoek wat 'n Zamzam-put getrek het. Hy het vir hulle gesê: 'O Banu Abdul Muttalib, gee ons iets om te drink. As die skare dit nie verkeerd kry nie, sal ek julle natuurlik help om bymekaar te trek'. Toe het hulle 'n emmer gegooi, en hy het daaruit gedrink. En hy het vir ons gesê [Umar bin Hafsh bin Ghiyats] het vir ons gesê [my vader] het vir ons gesê [Ja'far bin Muhammad] het vir my [my vader] gesê hy het gesê; Ek het na [Jabir bin Abdullah] gegaan en hom gevra oor die Hadj van Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam. Toe noem hy 'n hadith wat soortgelyk is aan die hadith van Hatim bin Isma'il, en hy het daarby gevoeg: In die verlede is mense deur Abu Sayyarah beveel om Himar naak te klim. En toe die Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam Muzdalifah in Mash'aril Haram verbygaan, het die Quraish-mense nie die minste twyfel gehad dat hy daar sou stop en dat dit later sy stopplek sou wees nie. Maar hy het dit verbygegaan en nie gestop totdat hy Arafat bereik het en daar gestop het nie.