Hadith Representative
Maqam Ibrahim termasuk tanda-tanda kekuasaan Allah
Imam Abu Dawud : 1628حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَهِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ وَسُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدِّمَشْقِيَّانِ وَرُبَّمَا زَادَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ الْكَلِمَةَ وَالشَّيْءَ قَالُوا حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَيْهِ سَأَلَ عَنْ الْقَوْمِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى رَأْسِي فَنَزَعَ زِرِّي الْأَعْلَى ثُمَّ نَزَعَ زِرِّي الْأَسْفَلَ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ ثَدْيَيَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ وَأَهْلًا يَا ابْنَ أَخِي سَلْ عَمَّا شِئْتَ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى وَجَاءَ وَقْتُ الصَّلَاةِ فَقَامَ فِي نِسَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا يَعْنِي ثَوْبًا مُلَفَّقًا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبِهِ رَجَعَ طَرَفَاهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا فَصَلَّى بِنَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَنْبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَقُلْتُ أَخْبِرْنِي عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا ثُمَّ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَثَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ ثُمَّ أُذِّنَ فِي النَّاسِ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَعْمَلَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَخَرَجْنَا مَعَهُ حَتَّى أَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ أَصْنَعُ فَقَالَ اغْتَسِلِي وَاسْتَذْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ قَالَ جَابِرٌ نَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ مِنْ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَمِنْ خَلْفِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يَنْزِلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ فَمَا عَمِلَ بِهِ مِنْ شَيْءٍ عَمِلْنَا بِهِ فَأَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالتَّوْحِيدِ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا مِنْهُ وَلَزِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلْبِيَتَهُ قَالَ جَابِرٌ لَسْنَا نَنْوِي إِلَّا الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلَاثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ تَقَدَّمَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ فَقَرَأَ{ وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى }فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ قَالَ فَكَانَ أَبِي يَقُولُ قَالَ ابْنُ نُفَيْلٍ وَعُثْمَانُ وَلَا أَعْلَمُهُ ذَكَرَهُ إِلَّا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سُلَيْمَانُ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ بِقُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَقُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْبَيْتِ فَاسْتَلَمَ الرُّكْنَ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا فَلَمَّا دَنَا مِنْ الصَّفَا قَرَأَ{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }نَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَكَبَّرَ اللَّهَ وَوَحَّدَهُ وَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ وَقَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ رَمَلَ فِي بَطْنِ الْوَادِي حَتَّى إِذَا صَعَدَ مَشَى حَتَّى أَتَى الْمَرْوَةَ فَصَنَعَ عَلَى الْمَرْوَةِ مِثْلَ مَا صَنَعَ عَلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا كَانَ آخِرُ الطَّوَافِ عَلَى الْمَرْوَةِ قَالَ إِنِّي لَوْ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقْ الْهَدْيَ وَلَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيُحْلِلْ وَلْيَجْعَلْهَا عُمْرَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِلْأَبَدِ فَشَبَّكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَابِعَهُ فِي الْأُخْرَى ثُمَّ قَالَ دَخَلَتْ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ هَكَذَا مَرَّتَيْنِ لَا بَلْ لِأَبَدِ أَبَدٍ لَا بَلْ لِأَبَدِ أَبَدٍ قَالَ وَقَدِمَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مِنْ الْيَمَنِ بِبُدْنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيَابًا صَبِيغًا وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ عَلِيٌّ ذَلِكَ عَلَيْهَا وَقَالَ مَنْ أَمَرَكِ بِهَذَا فَقَالَتْ أَبِي فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ بِالْعِرَاقِ ذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحَرِّشًا عَلَى فَاطِمَةَ فِي الْأَمْرِ الَّذِي صَنَعَتْهُ مُسْتَفْتِيًا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الَّذِي ذَكَرَتْ عَنْهُ فَأَخْبَرْتُهُ أَنِّي أَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَتْ إِنَّ أَبِي أَمَرَنِي بِهَذَا فَقَالَ صَدَقَتْ صَدَقَتْ مَاذَا قُلْتَ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَإِنَّ مَعِيَ الْهَدْيَ فَلَا تَحْلِلْ قَالَ وَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْيِ الَّذِي قَدِمَ بِهِ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ مِائَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ قَالَ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ وَوَجَّهُوا إِلَى مِنًى أَهَلُّوا بِالْحَجِّ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِمِنًى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالصُّبْحَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلًا حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ وَأَمَرَ بِقُبَّةٍ لَهُ مِنْ شَعْرٍ فَضُرِبَتْ بِنَمِرَةٍ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تَشُكُّ قُرَيْشٌ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ بِالْمُزْدَلِفَةِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةٍ فَنَزَلَ بِهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِلَتْ لَهُ فَرَكِبَ حَتَّى أَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا إِنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ تَحْتَ قَدَمَيَّ مَوْضُوعٌ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَأَوَّلُ دَمٍ أَضَعُهُ دِمَاؤُنَا دَمُ قَالَ عُثْمَانُ دَمُ ابْنُ رَبِيعَةَ و قَالَ سُلَيْمَانُ دَمُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ و قَالَ بَعْضُ هَؤُلَاءِ كَانَ مُسْتَرْضَعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُهُ رِبَانَا رِبَا عَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ اتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانَةِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَإِنَّ لَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لَا يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ فَعَلْنَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَإِنِّي قَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا لَنْ تَضِلُّوا بَعْدَهُ إِنْ اعْتَصَمْتُمْ بِهِ كِتَابَ اللَّهِ وَأَنْتُمْ مَسْئُولُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ ثُمَّ قَالَ بِأُصْبُعِهِ السَّبَّابَةِ يَرْفَعُهَا إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُبُهَا إِلَى النَّاسِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى أَتَى الْمَوْقِفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ الْقَصْوَاءِ إِلَى الصَّخَرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَذَهَبَتْ الصُّفْرَةُ قَلِيلًا حِينَ غَابَ الْقُرْصُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ خَلْفَهُ فَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَس
עס איז אונדז געזאָגט געווארן דורך [אַבדוללאַ בין מוכאַמאַד אַן נופאַילי], [וטמאַן בין אבו סיאיבא], [היסאַם בין 'עמר] און [סולאימאן בין אַבדורהמאַן עד דימאַסיקי], און עס איז מעגלעך אַז עטלעכע פון זיי צוגעלייגט איין זאַץ צו די אנדערע. זיי געזאגט; האט אונדז דערצײלט [חטים בן יסמאעיל], האט אונדז דערצײלט [יפר בן מוחמד] פון [זיין פאטער], האט ער געזאגט; מיר האבן זיך באגעגנט מיט [דזשאביר בין עבדאללה], און ווען מיר האבן אים דערגרייכט, האט ער געפרעגט וועגן די מענטשן ביז ער איז מיר אנגעקומען. זאָג איך; איך בין מוכאַמאַד בין עלי בין חוסיין. דערנאָך האָט ער דערגרײכט זײַן האַנט צו מײַן קאָפּ און אױסגעקנעפּלט דעם אויבערשטן קנעפּל פֿון מײַן העמד, דערנאָך אױסגעקנעפּלט דאָס אונטערשטע קנעפּל פֿון מײַן העמד, דערנאָך אַרײַנגעטאָן זײַן דלאָניע צװישן צװײ ניפּאַלן און איך בין דעמאָלט געװען אַ יונג קינד. דערנאָך האָט ער געזאָגט; באַגריסונג צו דיר, מיין ברודער. פרעגן וואָס איר ווילן. דערנאָך האָב איך אים געפרעגט, בעת ער איז געווען אַ בלינדער. דאן איז געקומען די צייט פון דאווענען, דאן האט ער זיך אויפגעשטעלט מיט א העמד וואס ער האט געכאפט איין טייל פונעם צווייטן, יעדעס מאל ווען ער האט עס אנגעטאן אויף די אקסלען וואלטן אים די צוויי עקן צוריקגעקומען צוליב די קליינע גרייס פון די קליידער. דערנאך האט ער מתפלל געווען מיט אונדז בשעת זיין שאַל איז געלעגן באַזונדער אויף שפּיץ פון דעם אָרט פֿאַר הענגען קליידער. דערנאָך האָב איך געזאָגט; דערציילן אונדז וועגן די האַדזש פון ראַסולוללאַה וועט אַללאַהו וואַ'אַלאַיהי וואַ סאַללאַם! דערנאָך האָט ער געמאַכט אַ האַווייַע מיט דער האַנט און ער האָט גערעכנט נײַן. דעמאָלט געזאגט; אין פאַקט, ראַסולוללאַה וועטאַללאַהו וואַ'אַלאַיהי וואַ סאַללאַם סטייד פֿאַר נייַן יאר אָן פּערפאָרמינג האַדזש, דעמאָלט עס איז מודיע צווישן די מענטשן אין די נייַנט יאָר אַז ראַסולוללאַה וועטאַללאַהו וואַ'אַלאַיהי וואַ סאַללאַם געוואלט צו דורכפירן האַדזש. דעמאָלט פילע מענטשן געקומען צו מעדינאַ, אַלע פון זיי געוואלט צו נאָכפאָלגן ראַסולוללאַה אַלאַלאַהו וואַ'אַלאַיהי וואַ סאַללאַם און טאָן ווי ער האט. דענצמאָל איז אַרױסגעגאַנגען רסולוללה, און מיר זײַנען אַרױסגעגאַנגען מיט אים, ביז מיר זײַנען געקומען צו דזוּל חולַאיפֿה, און אסמאַ בינט אומאַיס האָט געבאָרן מוחמד בן אבו בכר. און ער געשיקט אַ שליח צו ראַסולוללאַה, זאָל אַללאַהו וואַ'אַלאַיהי וואַ סאַללאַם אַסקינג; וואָס זאָל איך טאָן? דאן האט ער געזאגט: 'נעם א שפּריץ און ייַנוויקלען דיין פאַרדזשי - דיין געניטאַלס - אין אַ שטאָף, און אַרייַן יהרם. דערנאָך ראַסולוללאַה וועט אַלאַהו וואַ'אַלאַיהי וואַ סאַללאַם מתפלל געווען אין די מאָסקווע, און דאַן ראָוד די על קאַשוואַ קעמל, ביז נאָך זיין קעמל איז געווען אויף על באַידאַ .... — האט יאביר געזאגט; איך האב געקוקט אזוי ווייט ווי מיינע אויגן האבן געקענט זען פאר מיר, פון מענטשן וואס גייען און גייען און פון דער רעכטער זייט אזוי, און פון דער לינקער זייט אזוי, און אזוי פון הינטער אים. און דער שליח פון אַלאַ איז געווען צווישן אונדז, און צו אים די קווראַן איז געשיקט אַראָפּ, און ער געוואוסט זייַן טאַקוויל. וואָס ער האָט געטאָן, מיר האָבן, דאַן האָט ער געזאָגט דעם מאָנאָטעאיזם מיטן זאַץ: לאַבָּאיקַלָּאָהוּמָא לַבַּאי, לְבַתָּא לְאַתְרֵיהּ לְקַבֵּי חֲמָא דָא וּנְיָמָתָא וּמַלְכָּא לָא שַׁרְיָא קָלָא. -אָ אַלאַ, איך מקיים דיין רופן, איך מקיים דיין רופן, איך מקיים דיין רופן. עס איז קיין שותף פֿאַר דיר, איך מקיים דיין רוף, טאַקע אַלע לויב, ענדזשוימענט און די גאנצע מלכות איז דייַן, עס איז קיין שוטעף פֿאַר דיר. און די מענטשן זײַנען געװען טבֿיה מיט דער טבֿיה װאָס זײ האָבן געזאָגט, און רַשׂוּלָלַה אֵלַהוּ וַעֲלַיְיהוּ וּסְלַם הָאט נִישְט נִישְט פַארְשְׁטַאנְגֶען פוּן דֶעם; יביר האט געזאגט; מי ר האב ן בלוי ז געטראפ ן אויפצופיר ן ד י חאג׳ . מיר האָבן נישט געוווּסט ווי די אומרה איז, ביז מיר זענען מיט אים אָנגעקומען אין דער כעבה. ער האט געריבן די עמודים און דרײ מאל געשאקלט און געגאנגען נארמאל פיר מאל, דערנאך איז ער געגאנגען צו מקאם אברהים און געלײענט דעם פסוק: ״ועשה חלק מקאם אברהים מקום תפלה״. דעמאלט האט ער געמאכט מקאם אבראהים צווישן אים און קא' bah. פּעראָווי האָט געזאָגט; [מיין פאטער] האט געזאגט; [אבן נופאיל] און [ותמאן] האבן געזאגט; …. -און איך טאָן ניט וויסן עס סייַדן עס קומט פון דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם- [סולאַימאַן] געזאגט; און איך װײס עס ניט אַחוץ צו זאָגן; ראַסולוללאַה וועט אַללאַהו וואַ'אַלאַיהי וואַ סאַללאַם אין צוויי ראַקאַהס לייענען סוראַה על איכלאַס און סוראַה על קאַאַפירוון. דערנאָך האָט ער זיך אומגעקערט אין דער כעבֿה און געריבן דעם רוקון און איז אַרויסגעגאַנגען מיט דער טיר צו דער שאפה. דערנאָך ווען ער איז אַפּראָוטשט צו שאַפאַ, האָט ער געלייענט: 'אינאש שאפא וואל מרוואטא מינ סיא'אאיריללאה, נבדאו בימא באדא-אללאהו ביהי'. - טאַקע שאַפאַאַ און מאַרוואַ זענען טייל פון די סי'אַר פון אַלאַ. מיר אָנהייבן ווי גאָט אנגעהויבן-. דערנאך האט ער אנגעהויבן פון די סאפא, ער קליימד עס ביז ער געזען די קאַאַבאַ, דעמאָלט געזאגט תקביר און מאָנאָטהעיסם פון אַלאַ. האָט ער געזאָגט: לאא עִלָּאָה עִלָּאָה וַהֲוָה לָא שַׁרְיָיא לַהוּ, לְהַהוּא מַלְכוּ וּלְהַהוּא יְוָיְיָא וְהַהוּא עִלָּאָה כְּלִי שַׁעֲי בְּקַדִיר. לאא יללאהא יללאהאהו וואהדה, אנזשאזא וואדעה WA NASHARA 'ABDAH, WA HAZAMAL AHZABA WAHDA'. -עס איז קיין גאָט וואס האט די רעכט צו ווערן געבוקט אַחוץ אַלאַ אַליין, ער האט קיין פּאַרטנערס, צו אים איז די גאנצע מלכות און צו אים איז אַלע לויב, ער איז דער איינער וואס גיט לעבן און דער איינער וואס ז טויט און ער איז ביכולת צו טאָן אַלע זאכן. עס איז קיין גאָט ווערט פון דינען אַחוץ אַלאַ אַליין, ער אַליין סאַוועס, און העלפּס זיין קנעכט און באַזיגן פייַנט גרופּעס אַליין. דערנאָך האָט ער מתפּלל געװען צװישן די דאָזיקע זאַכן און אַזױ געזאָגט דרײַ מאָל אַזױ, דערנאָך איז ער אַראָפּגעגאַנגען קײן מָרָה, ביז נאָכדעם װי די פֿיסלעך האָבן געטרעטן דערויף, האָט ער זיך געיאָגט אין מיטן טאָל, ביז נאָכן אַרױפֿגײן איז ער געגאַנגען ביז ער האָט דערגרײכט מארװה, און אױפֿן מרוה האָט ער געטאָן װאָס ער האָט געטאָן אױף שפֿה. ביז נאָכן סוף פון דער תּוָף אויף מרווה האָט ער געזאָגט: אויב פֿריִער וואָלטן מיר זיך באַוויזן זאַכן, וואָס זענען איצט קענטיק, וואָלט איך נישט געבראַכט קיין בהמה און עס געמאַכט אַן אומרה, דערפֿאַר ווער צווישן אײַך ברענגט נישט קיין חיה, זאָל מאַכן תהללול און מאַכן אַ אומרה. און אַלע די מענטשן בויגן אַראָפּ און שנייַדן זייער האָר, אַחוץ דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם און די מענטשן וואס געבראכט די סאַקראַפישאַל אַנימאַלס. דענצמאָל האָט סוראַקה בן יוסיאַם געזאָגט; אָ שליח פון אַלאַ, איז עס נאָר פֿאַר אונדזער יאָר אָדער אויף אייביק? דעמאָלט ראַסולוללאַה וועט אַללאַהו וואַ'אַלאַיהי וואַ סאַללאַם ינטערטוויינד זיין פינגער און דעמאָלט געזאגט: 'איר זענט אריין אין אומרה אין האַדזש' אַזוי. ער האט עס צוויי מאָל 'ניין, אָבער אויף אייביק'. עלי ראַדליאַללאַהו 'אַנהו געקומען פון תימן קעריינג די קעמל פון דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם און ער געפונען פאַטימאַ ראַדליאַללאַהו 'אַנהאַ צווישן מענטשן וואס האט דערגרייכט טאַהאַללול און זענען ווערינג פרייַ און אָנ אַ פלעק קליידער. דעמאלט האט עלי געלייקנט און געזאגט; ווער האט דיר באפוילן דאס צו טאן? פאטימא האט געזאגט; מיין פאטער. אלי אין איראק האט אמאל געזאגט; איך בין געקומען צו ראַסולוללאַה וועט אַללאַהו וואַ'אַלאַיהי וואַ סאַללאַם צו אַרויסרופן פאַטימאַ וועגן וואָס זי האט געטאן און געבעטן ראַסולוללאַה וועטאַללאַהו וואַ'אַלאַיהי וואַ סאַללאַם פֿאַר אַ פאַטוואַ וועגן וואָס זי האט דערמאנט. דערנאָך האָב איך אים געזאָגט, אַז איך האָב געלייקנט וואָס ער האָט געטאָן. דערנאָך האָט פאַטימאַ געזאָגט; אין דער אמתן האָט מײַן טאַטע מיר דאָס באַשטעלט. דערנאָך האָט ראַסולוללה געזאָגט: ער איז רעכט, ער איז רעכט. וואס זאגסטו ווען דו ווילסט מאכן חאג'?' האָט עלי געזאָגט; איך זאָג: אַללאַאַהוממאַ ינניי והילו בימאַאַ אַהאַללאַ ביהי ראַסולולללה שאַללאַללאַהו אַלייהי וואַסאַלאַם. -אָ אַלאַ, איך בין טאַלביאַה מיט די טאַלביאַה פון ראַסולוללאַה וועטאַללאַהו וואַ'אַלאַיהי וואַ סאַללאַם-. האָט ער געזאָגט: טאַקע איך האָב געבראַכט אַ קרבן בהמה, זאָלסט ניט זײַן תּהלול. און די גרופּע פון סאַקראַפישאַל אַנימאַלס אַז עלי געבראכט פון תימן און אַז דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם געבראכט פון מעדינאַ געציילט דערט. דעריבער אַלעמען שטעלן זייער קעפ צוזאַמען און שנייַדן זייער האָר אַחוץ דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם און די וואס ברענגען קרבנות. דערנאָך, ווען עס איז געווען טאָג תרוויה, און זיי זענען געגאנגען צו מינה, זיי האָבן געטאן די טלביאַ צו מאַכן די חג'. דעמאלט איז רסולוללה אללאהו ווא'אליהי וואסלאם אריבער אויף די קאר, און האט דאווענען אין דהוהר, אסר, מגריב און ישאה, און אויך פאג'ר אין מינא, און ער איז געבליבן א ווײַל ביז די זון איז אויפגעשטאנען, און האט באפוילן צו אויפשטעלן פאר אים א קובה געמאכט פון האָר. דערנאָך די קובה איז געגרינדעט אין די נמירה געגנט, דאַן ראַסולוללאַה וועט אַללאַהו וואַ'אַלאַיהי וואַ סאַללאַם געגאנגען און די קוראַיש מענטשן האָבן קיין צווייפל אַז ראַסולוללאַה וועט אַללאַהו וואַ'אַלאַיהי וואַ סאַללאַם גענומען אַבלוטיאָן אין מש'אַר האַראַם אין מוזדאַליפאַה ווי די קוראַיש מענטשן געוויינט צו טאָן בעשאַס די דזשאַהיליה טקופע. דעמאלט איז רסולוללה אללאהו ווא'אליהי וואסלאם דורכגעגאנגען ביז ער האט דערגרייכט עראפה און געפונען אז די קובה איז ערגעשטעלט געווארן פאר אים אין נמירה. דערנאָך האָט ער זיך דאָרטן אָפּגעשטעלט ביז נאָכן זון-אונטערגאַנג האָט ער באַפוילן צו צוגרייטן זיין קעמל, וואָס הייסט קאַשוואַ, און דערנאָך זאָטלען, דערנאָך איז ער געגאַנגען אין מיטן באַרג, און האָט געהאַלטן אַ דרשה, און געזאָגט: טאַקע דיין בלוט און פאַרמעגן זענען חרם ווי עס איז חרם אויף דיין טאָג, אין דיין חודש און אין דיין לאַנד. װײםט , א ז אל ע זאכ ן אי ן דע ר תקופ ה אי ז געבליב ן אונטע ר מײנ ע פיס , ד י בלו ט אי ן דע ר ױגנ ט אי ז פארגאס ן געװאר ן או ן דע ר ערשטע ר בלוט , װא ם אי ז פארגאס ן געװאר ן אי ז געװע ן בלו ט אונדזע ר — הא ט ותמאן ; נעמליך דאס בלוט פון אבן רבי'ה. דערווייל האָט סוליימאַן געזאָגט; דאס בלוט פון רבי'ה בן אל חרית בן עבדול מוטהאליב. עטלעכע פון זיי געזאגט; פֿריִער האָט מען אים געמוטשעט צווישן די בני סעד מענטשן, דערנאָך האָט מען אים דערהרגעט דורך די חודזיל מענטשן - און מען האָט אָפּגעזאָגט די ג'חילה, די ערשטע ריבית וואָס איך האָב אָפּגעזאָגט, איז געווען אונדזער ריבית, דהיינו די ריבית פון עבאס בן עבדול מותתאליב, למעשה זענען די אלע רווחים אויסגעמעקט געווארן. מורא פון אלוהים אין די האַנדלינג מיט פרויען, טאַקע איר נעמען זיי מיט די צוטרוי פון אַלאַ, און באַרעכטיקן דיין פאַרדזשדזש מיט די ווערטער פון אַלאַ, טאַקע דיין רעכט אויף זיי איז אַז זיי לאָזן מענטשן וואָס איר טאָן ניט ווי צו אַרייַן דיין הויז, אויב זיי טאָן דאָס דאַן שלאָגן זיי מיט בלאָוז וואָס טאָן ניט שאַטן. זיי האָבן די רעכט פֿאַר איר צו קאָרמען און אָנטאָן זיי אין אַ גוט וועג. און איך האב ביי דיר איבערגעלאזט עפעס וואס דו וועסט נישט פארבלאנדזשען אויב דו האלטסט זיך דערויף, דאס הייסט ספר אללה - דער קוראן. איר באַקומען פֿראגן וועגן מיר, וואָס מיינט איר?' זיי האָבן געענטפערט; מיר זאָגן עדות אַז איר האָט איבערגעגעבן און מקיים דעם אָפּמאַך און געגעבן עצה. און ער האט געזאגט, רייזינג זיין אינדעקס פינגער צו די הימל און ווייזן צו די מענטשן ער האט געזאגט: 'אָ אַלאַ, עדות, אָ אַלאַ, עדות'. דאן האט בילאל אמאל ארויסגערופן דעם רוף צו דאווענען און איקאמה. דערנאָך האָט ער געמאַכט די תפילת זוהר און זיך אויפגעשטעלט און געמאַכט די תפילת אשר און נישט געמאַכט קיין תפלה אין צווישן. דערנאָך איז ער אַראָפאַקן אויף על קסווא, ביז ער האָט דערגרייכט דעם וווקוף אָרט און האָט געשטעלט דעם בויך פון זיין קעמל, דהיינו על קַשְוַה, אַנטקעגן די פעלזן, און האָט געשטעלט הבלו מוסיה – דהיינו דאָס אָרט וואו זיי האָבן זיך צונויפגעקליבן – פאַר אים, דערנאָך האָט ער זיך אַנטקעגן דער קבלה, און ער איז געבליבן שטיין ביז די זון איז אונטערגעגאַנגען און דער געלע קאָליר איז אַ ביסל פאַרשוואונדן געוואָרן. דערנאָך האָט ער געטראָגן אוסאמה הינטער זיך, און איז געגאַנגען און האָט געצויגן די רעצעלן פֿון זײַן קעמל, וואָס הייסט קאַשוואַ, ביז זײַן קאָפּ האָט אָנגערירט דעם פֿוס פֿון זײַן זאָטל, און ער האָט געזאָגט מיט זײַן רעכטער האַנט: "ברוך אַראָפּ, מענטש, רויק זיך, מענטש!" יעדעס מאל דער קאפ האט זיך דערנענטערט צום שטריק, האט ער עס אביסל געלאזט, ביז עס האט זיך אויפגעהויבן און ער איז אנגעקומען קיין מזדאליפא, דעמאלט האט ער זיך אנגעשלאסן אין די תפילות מגריב און ישא מיט איין רוף צו דאווענען און צוויי איקמה, האט [ותמאן] געזאגט; און ער האָט נישט געמאַכט קיין תּפֿילה פֿון די סונה צווישן די צוויי. דעמאָלט לאַ זייער פאַזש איז די זעלבע, נעמלעך; דערנאָך האָט ער זיך געלעגן ביז נאָכן שחרית האָט ער געמאַכט די שחרית ווען עס איז געווען קלאָר אַז עס איז שחרית. האָט [שלמה] געזאָגט; מיט איין רופן צו תפילה און יקאַמאַה. דעמאלט איז זייער אויסשפּראַך די זעלבע, נעמליך; דעמאלט איז ער געפארן אין קאשווא, ביז ער איז געשטאנען אויפן משער על חרם, און האט אים אויפגעהויבן. [אוטמאן] און [סולאימאן] האבן געזאגט; און פייסינג די קיבלאַ. דעמאָלט ער געלויבט אַלאַ און געלויבט אים. [ותמאן] צוגעגעבן; און כבוד אים. ע ר הא ט װײטע ר געשטאנע ן בי ז דע ר פרימ ג אי ז געװע ן זײע ר ליכטיק , דא ן אי ז ע ר אװעקגעפאר ן אײדע ר ד י זון ע הא ט זי ך אויפגעהויב ן או ן גענומע ן אל פ ד ל ב ן אל ע אבא ס װ י א חזיר , ע ר אי ז געװע ן א מענט ש מי ט שײנ ע האר , װײס ע או ן שײנ ע גלאנצן . דערנאָך נאָך דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם לינקס ער דורכגעגאנגען עטלעכע פרויען וואס זענען פליסנדיק, דעמאָלט על פאַדהל אנגעהויבן קוקן בייַ זיי און דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם שטעלן זיין האַנט אויף על פאַדהל ס פּנים און על פאַדהל פארקערט זיין פּנים צו די אנדערע זייַט. דעמאלט האט דער נביא סאללאללאהו 'עליהי וואסלאם אריבערגעצויגן זיין האנט אויף דער אנדערער זייט און אל פאדל האט זיך אויסגעדרייט זיין פנים אויף דער אנדערער זייט בשעת'ן קוקענדיג, ביז ער איז אנגעקומען צו מחסיר א ביסל אריבערגעפארן און נאכגעפאלגט דעם מיטל וועג וואס האט ארויסגעפירט צו ג'ומרה קוברא ביז ער איז אנגעקומען צו ג'ומרה וואו עס איז געווען א בוים, דערנאך האט ער געווארפן זיבן קיזלשטיין און געווארפן תקבולשוף אויף יעדער קיזלשטיין. ער האט עס געווארפן פון מיטן בערגל און איז געגאנגען צום שחיטה און געשאכטן דריי און זעכציק קעמלען מיט זיינע הענט, און ער האט באפוילן עלי צו שעכטן די איבעריקע, און ער האט זיך אנגעשלאסן אין שעכטן זיינע קעמלען, און האט באפוילן אז יעדער קעמל זאל געטון ווערן דורך מער ווי צוויי מענטשן, און דערנאך לייגן אין א קעסל און קאָכן. זײ האבן בײדע געגעסן פון פלײש און געטרונקען פון דער זופ. האָט [שלמה] געזאָגט; דערנאָך איז ער פאָר אויף אַ פאָרמיטל און האָט זיך אומגעקערט קיין כעבה, און האָט געמאַכט די זוחור תפלה אין מכה, און איז געגאַנגען צו די בני עבדול מותהליב בעת זיי האָבן גענומען זמזם וואַסער, און ער האָט געזאָגט: טרינקט, באַני עבדול מותהליב, אויב די מענטשן וועלן דיך נישט שלאָגן אין געבן טרינקען, וועל איך טאַקע טרינקען מיט דיר. דערנאָך האָט מען אים געגעבן אַן עמער און ער האָט דערפון געטרונקען.