Reprezentatív hadísz
Maqam Ibrahim termasuk tanda-tanda kekuasaan Allah
Imam Abu Dawud : 1628حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَهِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ وَسُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدِّمَشْقِيَّانِ وَرُبَّمَا زَادَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ الْكَلِمَةَ وَالشَّيْءَ قَالُوا حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَيْهِ سَأَلَ عَنْ الْقَوْمِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى رَأْسِي فَنَزَعَ زِرِّي الْأَعْلَى ثُمَّ نَزَعَ زِرِّي الْأَسْفَلَ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ ثَدْيَيَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ وَأَهْلًا يَا ابْنَ أَخِي سَلْ عَمَّا شِئْتَ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى وَجَاءَ وَقْتُ الصَّلَاةِ فَقَامَ فِي نِسَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا يَعْنِي ثَوْبًا مُلَفَّقًا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبِهِ رَجَعَ طَرَفَاهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا فَصَلَّى بِنَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَنْبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَقُلْتُ أَخْبِرْنِي عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا ثُمَّ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَثَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ ثُمَّ أُذِّنَ فِي النَّاسِ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَعْمَلَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَخَرَجْنَا مَعَهُ حَتَّى أَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ أَصْنَعُ فَقَالَ اغْتَسِلِي وَاسْتَذْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ قَالَ جَابِرٌ نَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ مِنْ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَمِنْ خَلْفِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يَنْزِلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ فَمَا عَمِلَ بِهِ مِنْ شَيْءٍ عَمِلْنَا بِهِ فَأَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالتَّوْحِيدِ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا مِنْهُ وَلَزِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلْبِيَتَهُ قَالَ جَابِرٌ لَسْنَا نَنْوِي إِلَّا الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلَاثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ تَقَدَّمَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ فَقَرَأَ{ وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى }فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ قَالَ فَكَانَ أَبِي يَقُولُ قَالَ ابْنُ نُفَيْلٍ وَعُثْمَانُ وَلَا أَعْلَمُهُ ذَكَرَهُ إِلَّا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سُلَيْمَانُ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ بِقُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَقُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْبَيْتِ فَاسْتَلَمَ الرُّكْنَ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا فَلَمَّا دَنَا مِنْ الصَّفَا قَرَأَ{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }نَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَكَبَّرَ اللَّهَ وَوَحَّدَهُ وَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ وَقَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ رَمَلَ فِي بَطْنِ الْوَادِي حَتَّى إِذَا صَعَدَ مَشَى حَتَّى أَتَى الْمَرْوَةَ فَصَنَعَ عَلَى الْمَرْوَةِ مِثْلَ مَا صَنَعَ عَلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا كَانَ آخِرُ الطَّوَافِ عَلَى الْمَرْوَةِ قَالَ إِنِّي لَوْ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقْ الْهَدْيَ وَلَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيُحْلِلْ وَلْيَجْعَلْهَا عُمْرَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِلْأَبَدِ فَشَبَّكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَابِعَهُ فِي الْأُخْرَى ثُمَّ قَالَ دَخَلَتْ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ هَكَذَا مَرَّتَيْنِ لَا بَلْ لِأَبَدِ أَبَدٍ لَا بَلْ لِأَبَدِ أَبَدٍ قَالَ وَقَدِمَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مِنْ الْيَمَنِ بِبُدْنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيَابًا صَبِيغًا وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ عَلِيٌّ ذَلِكَ عَلَيْهَا وَقَالَ مَنْ أَمَرَكِ بِهَذَا فَقَالَتْ أَبِي فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ بِالْعِرَاقِ ذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحَرِّشًا عَلَى فَاطِمَةَ فِي الْأَمْرِ الَّذِي صَنَعَتْهُ مُسْتَفْتِيًا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الَّذِي ذَكَرَتْ عَنْهُ فَأَخْبَرْتُهُ أَنِّي أَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَتْ إِنَّ أَبِي أَمَرَنِي بِهَذَا فَقَالَ صَدَقَتْ صَدَقَتْ مَاذَا قُلْتَ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَإِنَّ مَعِيَ الْهَدْيَ فَلَا تَحْلِلْ قَالَ وَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْيِ الَّذِي قَدِمَ بِهِ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ مِائَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ قَالَ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ وَوَجَّهُوا إِلَى مِنًى أَهَلُّوا بِالْحَجِّ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِمِنًى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالصُّبْحَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلًا حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ وَأَمَرَ بِقُبَّةٍ لَهُ مِنْ شَعْرٍ فَضُرِبَتْ بِنَمِرَةٍ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تَشُكُّ قُرَيْشٌ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ بِالْمُزْدَلِفَةِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةٍ فَنَزَلَ بِهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِلَتْ لَهُ فَرَكِبَ حَتَّى أَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا إِنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ تَحْتَ قَدَمَيَّ مَوْضُوعٌ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَأَوَّلُ دَمٍ أَضَعُهُ دِمَاؤُنَا دَمُ قَالَ عُثْمَانُ دَمُ ابْنُ رَبِيعَةَ و قَالَ سُلَيْمَانُ دَمُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ و قَالَ بَعْضُ هَؤُلَاءِ كَانَ مُسْتَرْضَعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُهُ رِبَانَا رِبَا عَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ اتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانَةِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَإِنَّ لَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لَا يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ فَعَلْنَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَإِنِّي قَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا لَنْ تَضِلُّوا بَعْدَهُ إِنْ اعْتَصَمْتُمْ بِهِ كِتَابَ اللَّهِ وَأَنْتُمْ مَسْئُولُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ ثُمَّ قَالَ بِأُصْبُعِهِ السَّبَّابَةِ يَرْفَعُهَا إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُبُهَا إِلَى النَّاسِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى أَتَى الْمَوْقِفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ الْقَصْوَاءِ إِلَى الصَّخَرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَذَهَبَتْ الصُّفْرَةُ قَلِيلًا حِينَ غَابَ الْقُرْصُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ خَلْفَهُ فَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَس
Ezt [Abdullah bin Muhammad An Nufaili], [Uthman bin Abu Syaibah], [Hisyam bin 'Ammar] és [Sulaiman bin Abdurrahman Ad Dimasyqi] mesélték el nekünk, és lehetséges, hogy néhányan közülük egy-egy mondatot hozzáadtak a többihez. Azt mondták; elmondta nekünk [Hatim bin Isma'il], elmondta nekünk [Ja'far bin Muhammad]-nak [az apjától], azt mondta; Találkoztunk [Jabir bin Abdullahhal], majd amikor odaértünk hozzá, kérdezősködött ezekről az emberekről, amíg el nem ért hozzám. Mondom; Én vagyok Muhammad bin Ali bin Husain. Aztán a fejemhez nyújtotta a kezét, és kigombolta az ingem felső gombját, majd kigombolta az ingem alsó gombját, majd a tenyerét két mellbimbóm közé tette, és akkoriban még kisgyerek voltam. Aztán azt mondta: Isten hozott nálad, testvérem. Kérdezz, amit akarsz. Aztán megkérdeztem tőle, amikor vak volt. Aztán elérkezett az ima ideje, és felállt egy ingben, amelynek egyik végét a másikba fogta. Valahányszor a vállára húzta, a két vége visszahúzódott, mert a ruha kicsi volt. Aztán imádkozott velünk, miközben a kendője félre volt téve a ruhaakasztásra szolgáló hely tetején. Azt mondtam neki: „Meséljen nekünk Rasulullah (béke legyen vele) haddzsjáról!” Aztán intett a kezével, és kilencet számolt. Aztán azt mondta: „Valójában Rasulullah (béke legyen vele) kilenc évig maradt anélkül, hogy elvégezte volna a haddzsot, majd a kilencedik évben bejelentették az emberek között, hogy Rasulullah (béke legyen vele) végre akarja hajtani a haddzsot. Aztán sokan jöttek Medinába, és mindannyian követni akarták Rasulullah (béke legyen vele) példáját, és úgy tenni, ahogy ő tette. Akkor kijött a Rasulullah (béke legyen vele), és Mi vele mentünk, amíg el nem értük Dzul Hulaifát, és Asma` bint 'Umais életet adott Mohamed ibn Abu Bakrnak. Aztán küldött egy követet Rasulullahhoz (béke legyen vele), ezzel a kérdéssel: Mit tegyek? Aztán azt mondta: 'Zuhanyozz le, és tekerd be a nemi szervedet egy kendőbe, és menj be az ihrámba'. Akkor Rasulullah (béke legyen vele) imádkozott a mecsetben, majd felült az Al-Kasva` tevére, amíg a tevéje az Al-Baidán` nem volt... - mondta Dzsabir. - Ameddig a szemem ellátott, magam elé néztem, a vezető és a gyalogló emberek felől, jobb oldalról így, bal oldalról úgy, és mögüle úgy. És Allah Küldötte (béke legyen vele) közöttünk volt, és neki küldetett le a Korán, és ő tudta annak szabályait. Amit tett, azt mi is tettük, majd elmondta az egyistenhívő imádságot a következő mondattal: LABBAIKALLAAHUMMA LABBAIK, LABBAIKA LAA SYARIIKA LAKA LABBAIK INNAL HAMDA WAN NI'MATA WAL MULKA LAA SYARII KALAK. – Ó, Allah, teljesítem hívásodat, teljesítem hívásodat, teljesítem hívásodat. Nincs neked társad, teljesítem hívásodat, bizony, Tied minden dicséret, élvezet és az egész királyság, nincs neked társad. És az emberek imádkoztak a mondott tálbijával, és a Prophet (béke legyen vele) semmit sem utasított el ezekből, és a Prophet (béke legyen vele) folytatta az imádkozását. Dzsabir azt mondta: „Csak a haddzsot szándékoztuk elvégezni. Nem tudtuk, milyen az umra, amíg el nem értünk vele a Kába-hoz. Megdörzsölte az oszlopokat, és háromszor kocogott, négyszer pedig normálisan sétált, majd odament Maqam Ibrahimhoz és felolvasta a verset: „És tegyétek Maqam Ibrahim egy részét imádkozóhellyé”. Aztán Maqam Ibrahimot maga és a Kába közé tette. Perowi azt mondta; [apám] azt mondta; [Ibn Nufail] és [Oszmán] azt mondták; …. - és én nem tudom, hacsak nem a Prófétától (béke legyen vele) származik - [Szulejmán] azt mondta; és én nem tudom, csak hogy azt mondjam: Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam két rak'ahban elolvasta az Al Ikhlás és az Al Káafiruun szúrákat. Aztán visszatért a Kába-hoz és megdörzsölte a rukunt, majd kiment az ajtón a Shafa-hoz. Aztán amikor Shafához közeledett, ezt olvasta: „INNASH SHAFA WAL MARWATA MIN SYA'AAIRILLAAH, NABDAU BIMAA BADA-ALLAAHU BIHI”. - Valóban, Shafaa és Marwa Allah syi'arjának részei. Úgy kezdjük, ahogy Isten kezdte-. Aztán a Safától indult, felmászott rá, míg meg nem látta a Kábát, majd azt mondta: takbir és Allah monoteizmusa. Azt mondta: „LAA ILAAHA ILALLAAHU WAHDAHU LAA SYARIIKA LAHU, LAHUL MULKU WA LAHUL HAMDU YUHYII WA YUMIITU WA HUWA 'ALAA KULLI SYAI IN QADIIR. LAA ILAAHA ILLALLAAHA WAHDAH, ANJAZA WA'DAH WA NASHARA „ABDAH, WA HAZAMAL AHZAABA WAHDAH”. -Nincs más isten, akit imádni kellene, csak Allah, Neki nincsenek társai, Övé az egész királyság és Övé minden dicséret, Ő az, aki életet ad és aki halált okoz, és Ő képes mindenre. Nincs más isten, aki méltó az imádatra, csak Allah, Csak Ő ment meg, Ő segíti szolgáit és győzi le az ellenséges csoportokat. Aztán imádkozott ezek között, és háromszor mondott valami hasonlót, majd lement Marwába, amíg a lába talpa rá nem lépett, a völgy közepén kocogott, amíg fel nem ment, amíg el nem érte Marwát, és a Marwa tetején azt tette, amit Shafakor tett. A Marwa-i tawaf vége után azt mondta: "Ha a múltban olyan dolgok jelentek volna meg nekem, amelyek most láthatók, akkor nem hoztam volna áldozati állatot, és nem tettem volna belőle umrát, tehát aki közületek nem hoz áldozati állatot, az tegyen Tahallul-t, és tegyen belőle umrát." Akkor mindenki magához vette a tahallult és levágta a hajukat, kivéve a Prófétát (béke legyen vele) és azokat, akik az áldozati állatokat hozták. Ekkor Szúra ibn Dzsu'szjám azt mondta: „Ó, Allah Küldötte, vajon csak a mi évünkre vonatkozik, vagy örökre?” Ekkor Allah Küldötte (béke legyen vele) összefonta az ujjait, és azt mondta: „Így léptetek be az Umrába a Haddzsban.” Kétszer is elmondta: „Nem, hanem örökre.” Ali Radliallahu Anhu Jemenből érkezett, Shallallahu Alaihi Wasallam Próféta tevéit cipelve, és megtalálta Fatima Radliallahu Anhát azok között, akik tahallult állapotban voltak, és bő, makulátlan ruhát viseltek. Ali ekkor tagadta, és azt mondta: „Ki parancsolta meg nektek, hogy ezt tegyétek?” – kérdezte Fatima. „Az apám.” Ali egyszer Irakban azt mondta: „ Elmentem Rasulullahhoz (béke legyen vele) azért, hogy provokáljam Fátimát amiatt, amit tett, és kértem Rasulullahtól (béke legyen vele) egy fatwát azzal kapcsolatban, amit mondott. Aztán azt mondtam neki, hogy tagadom, amit tett. Erre Fátima azt mondta: „Valóban, az apám parancsolta ezt nekem.” Erre Rasulullah (béke legyen vele) azt mondta: „Igaza van, igaza van. Mit mondasz, amikor haddzsot akarsz végezni?” Ali azt mondta: „Azt mondom: ALLAAHUMMA INNII UHILLU BIMAA AHALLA BIHI RASUULULLAH Shallallahu Alaihi Wasallam. – Ó Allah, én vagyok a Rasulullah (béke legyen vele) talbijája. Azt mondta: „Valóban hoztam egy áldozati állatot, úgyhogy ne legyél tahallul!” És egy csoport áldozati állatot hoztak Ali Jemenből, és a Próféta (béke legyen vele) Medinából, amelyekből száz volt. Ezután mindenki megbánta bűneit és levágatta a hajukat, kivéve a Prófétát (béke legyen vele) és azokat, akik az áldozati állatokat hozták. Amikor elérkezett a Tarwiyah nap és Minába indultak, elvégezték a talbiyah-t, hogy végrehajtsák a Hajj-t. Ezután Rasulullah (béke legyen vele) felszállt a járműre és imádkozott Dhuhr, Asr, Maghrib és Isha'a'kor, valamint a Fajr-kor Minában, majd egy ideig maradt, amíg felkelt a nap, és elrendelte, hogy állítsanak neki egy hajból készült Kubbát. Ezután a Kubbát alapították a Namira területén, majd Rasulullah (béke legyen vele) elment, és a Kuraj népe nem kételkedett abban, hogy megmosakodott a muzdalifai Meszekerben (mecset), ahogyan a Kuraj népe szokott tenni a dzsáhilija korában. Ezután Rasulullah (béke legyen vele) elhaladt, amíg el nem érte Arafah-t, és meg nem találta, hogy a Kubbát Namirában felállították neki. Aztán ott megállt, amíg naplemente után meg nem parancsolta, hogy készítsék elő a Kasvá nevű tevéjét, majd felnyergelte, és felment a domb közepére, prédikációt tartott, és ezt mondta: „Bizony, a véred és a vagyonod haram, ahogyan haram a te napodon, a te hónapodban és a te országodban.” Tudd, hogy a tudatlanság időszakában történt összes dolog a lábam alatt van, a tudatlanság időszakában történt vér kiontatott, és az első kiontott vér a Mi vérünk volt - mondta Oszmán; nevezetesen Ibn Rabi'ah vére. Közben Szulejmán azt mondta: Rabi'ah bin Al Harith bin Abdul Muththalib vére. Néhányan közülük azt mondták: Korábban a Bani Sa'd népe szoptatta, majd a Hudzail nép megölte - és a dzsahílija uzsorát eltörölték, az első uzsora, amit eltöröltem, a Mi uzsoránk volt, nevezetesen Abbas bin Abdul Muththalib uzsorája, sőt, ezeket az uzsorákat mind eltörölték. Féld Allahot, amikor nőkkel bánsz, bizony, Allah bizalmával fogadod őket, és Allah szavaival igazold a fardzsodat, bizony az a jogod felettük, hogy ne engedjék be a házadba azokat, akiket nem szeretsz. Ha ezt teszik, akkor verd meg őket olyan ütésekkel, amelyek nem fájnak. Joguk van hozzá, hogy jól etesd és öltöztesd őket. És hagytam nektek valamit, ami után nem fogtok eltévedni, ha ragaszkodtok hozzá, nevezetesen Allah Könyvét – a Koránt –. Kérdezgetnek felőlem, mit gondoltok?’ Azt válaszolták: ‘Tanúsítjuk, hogy átadtátok és beteljesítettétek az értekezést, és tanácsot adtatok.’ Aztán azt mondta, mutatóujját az ég felé emelve és az emberekre mutatva: ‘Ó, Allah, tanú, ó, Allah, tanú!’ Ezután Bilál egyszer elmondta az imára hívást és az ikmát. Ezután elvégezte a Zuhr imát, majd felállt és elvégezte az Asr imát, és közbeeső imát sem mondott. Ezután felmászott az Al-Kasvára, amíg el nem érte a vuf helyet, és tevéje, nevezetesen az Al-Kasvára, hasát a sziklák felé fordította, és Hablul Musját – nevezetesen a gyülekezési helyet – maga elé helyezte, majd a Kibla felé fordult, és állva maradt, amíg a nap lement, és a sárga szín kissé eltűnt, amíg a kör le nem süllyedt. Aztán Oszámát maga mögött vitte, majd elindult és meghúzta Kasvának nevezett tevéje gyeplőjét, amíg a feje el nem érte a nyereg alját, és jobb kezével ezt mondta: „Nyugi, ember, nyugi, ember!” Valahányszor a feje a kötelet megközelítette, egy kicsit meglazította, amíg fel nem emelkedett, és el nem érkezett Muzdalifához. Ezután csatlakozott a Maghrib és az Isha imákhoz egy imádságra való felhívással és két iqamával – mondta [Oszmán]; és nem végzett semmilyen szunnah imát a kettő között. Ekkor a kiejtésük ugyanaz, nevezetesen: Ezután lefeküdt, amíg hajnal után elvégezte a reggeli imát, amikor világossá vált, hogy hajnal van. [Salamon] azt mondta: „Egy imádságra való felhívással és iqamával.” Ekkor a kiejtésük ugyanaz, nevezetesen: Aztán lovagolt Kasván, amíg a Meshar al-Haram tetejére nem állt, és felült rá. [Oszmán] és [Szulejmán] ezt mondták: „És a Kibla felé fordulva.” Aztán dicsérte Allahot és dicsőítette Őt. [Oszmán] hozzátette: és tiszteljék Őt. Tovább állt, amíg a reggel fénye nagyon fényes nem lett, majd elment, mielőtt napkelte volna, és magához vonta Al Fadhl ibn Al Abbászt. Gyönyörű, fehér hajú és szépen ragyogó férfi volt. Miután a Próféta (béke legyen vele) elment, elhaladt több futó nő mellett. Al Fadhl elkezdte nézni őket, és a Próféta (béke legyen vele) a kezét Al Fadhl arcára tette, majd Al Fadhl a másik oldalra fordította az arcát. Ekkor a Próféta (béke és áldás legyen vele) a másik oldalra mozdította a kezét, Al-Fadhl pedig a másik oldalra fordította az arcát, miközben továbbra is nézett, amíg Muhassirhoz érve egy kicsit mozdult, majd a Jamrah Kubrába vezető középső utat követte, amíg el nem érte a Jamrah-t, amelyen egy fa volt, majd hét kavicsot dobott, és minden kaviccsal takbirt mondott, mint egy kavics a csúzliban. A domb közepéről dobta a vizet, majd a vágóhídra ment, és kézzel levágott hatvanhárom tevét. Megparancsolta Alinak, hogy vágja le a maradék tevéket is, ő is csatlakozott a többi tevéhez. Ezután tevénként több mint két embert utasított munkára, majd betették őket egy fazékba és megfőzték. Mindketten ettek a húsból és ittak a húslevesből. [Salamon] ezt mondta; majd járműre ült, visszatért a Kába-kőhöz, és elvégezte a Zuhur imát Mekkában. Ezután elment Abdul Muththalib banihoz, miközben azok Zamzam vizet ittak. Aztán azt mondta: „Igyál, ó, Abdul Muththalib bani, ha az emberek nem vernek meg inni, akkor iszom veled.” Aztán adtak neki egy vödröt, és ivott belőle.