Hadith Representative
Maqam Ibrahim termasuk tanda-tanda kekuasaan Allah
Imam Abu Dawud : 1628حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَهِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ وَسُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدِّمَشْقِيَّانِ وَرُبَّمَا زَادَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ الْكَلِمَةَ وَالشَّيْءَ قَالُوا حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَيْهِ سَأَلَ عَنْ الْقَوْمِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى رَأْسِي فَنَزَعَ زِرِّي الْأَعْلَى ثُمَّ نَزَعَ زِرِّي الْأَسْفَلَ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ ثَدْيَيَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ وَأَهْلًا يَا ابْنَ أَخِي سَلْ عَمَّا شِئْتَ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى وَجَاءَ وَقْتُ الصَّلَاةِ فَقَامَ فِي نِسَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا يَعْنِي ثَوْبًا مُلَفَّقًا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبِهِ رَجَعَ طَرَفَاهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا فَصَلَّى بِنَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَنْبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَقُلْتُ أَخْبِرْنِي عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا ثُمَّ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَثَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ ثُمَّ أُذِّنَ فِي النَّاسِ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَعْمَلَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَخَرَجْنَا مَعَهُ حَتَّى أَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ أَصْنَعُ فَقَالَ اغْتَسِلِي وَاسْتَذْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ قَالَ جَابِرٌ نَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ مِنْ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَمِنْ خَلْفِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يَنْزِلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ فَمَا عَمِلَ بِهِ مِنْ شَيْءٍ عَمِلْنَا بِهِ فَأَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالتَّوْحِيدِ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا مِنْهُ وَلَزِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلْبِيَتَهُ قَالَ جَابِرٌ لَسْنَا نَنْوِي إِلَّا الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلَاثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ تَقَدَّمَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ فَقَرَأَ{ وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى }فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ قَالَ فَكَانَ أَبِي يَقُولُ قَالَ ابْنُ نُفَيْلٍ وَعُثْمَانُ وَلَا أَعْلَمُهُ ذَكَرَهُ إِلَّا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سُلَيْمَانُ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ بِقُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَقُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْبَيْتِ فَاسْتَلَمَ الرُّكْنَ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا فَلَمَّا دَنَا مِنْ الصَّفَا قَرَأَ{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }نَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَكَبَّرَ اللَّهَ وَوَحَّدَهُ وَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ وَقَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ رَمَلَ فِي بَطْنِ الْوَادِي حَتَّى إِذَا صَعَدَ مَشَى حَتَّى أَتَى الْمَرْوَةَ فَصَنَعَ عَلَى الْمَرْوَةِ مِثْلَ مَا صَنَعَ عَلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا كَانَ آخِرُ الطَّوَافِ عَلَى الْمَرْوَةِ قَالَ إِنِّي لَوْ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقْ الْهَدْيَ وَلَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيُحْلِلْ وَلْيَجْعَلْهَا عُمْرَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِلْأَبَدِ فَشَبَّكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَابِعَهُ فِي الْأُخْرَى ثُمَّ قَالَ دَخَلَتْ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ هَكَذَا مَرَّتَيْنِ لَا بَلْ لِأَبَدِ أَبَدٍ لَا بَلْ لِأَبَدِ أَبَدٍ قَالَ وَقَدِمَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مِنْ الْيَمَنِ بِبُدْنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيَابًا صَبِيغًا وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ عَلِيٌّ ذَلِكَ عَلَيْهَا وَقَالَ مَنْ أَمَرَكِ بِهَذَا فَقَالَتْ أَبِي فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ بِالْعِرَاقِ ذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحَرِّشًا عَلَى فَاطِمَةَ فِي الْأَمْرِ الَّذِي صَنَعَتْهُ مُسْتَفْتِيًا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الَّذِي ذَكَرَتْ عَنْهُ فَأَخْبَرْتُهُ أَنِّي أَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَتْ إِنَّ أَبِي أَمَرَنِي بِهَذَا فَقَالَ صَدَقَتْ صَدَقَتْ مَاذَا قُلْتَ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَإِنَّ مَعِيَ الْهَدْيَ فَلَا تَحْلِلْ قَالَ وَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْيِ الَّذِي قَدِمَ بِهِ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ مِائَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ قَالَ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ وَوَجَّهُوا إِلَى مِنًى أَهَلُّوا بِالْحَجِّ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِمِنًى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالصُّبْحَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلًا حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ وَأَمَرَ بِقُبَّةٍ لَهُ مِنْ شَعْرٍ فَضُرِبَتْ بِنَمِرَةٍ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تَشُكُّ قُرَيْشٌ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ بِالْمُزْدَلِفَةِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةٍ فَنَزَلَ بِهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِلَتْ لَهُ فَرَكِبَ حَتَّى أَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا إِنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ تَحْتَ قَدَمَيَّ مَوْضُوعٌ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَأَوَّلُ دَمٍ أَضَعُهُ دِمَاؤُنَا دَمُ قَالَ عُثْمَانُ دَمُ ابْنُ رَبِيعَةَ و قَالَ سُلَيْمَانُ دَمُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ و قَالَ بَعْضُ هَؤُلَاءِ كَانَ مُسْتَرْضَعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُهُ رِبَانَا رِبَا عَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ اتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانَةِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَإِنَّ لَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لَا يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ فَعَلْنَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَإِنِّي قَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا لَنْ تَضِلُّوا بَعْدَهُ إِنْ اعْتَصَمْتُمْ بِهِ كِتَابَ اللَّهِ وَأَنْتُمْ مَسْئُولُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ ثُمَّ قَالَ بِأُصْبُعِهِ السَّبَّابَةِ يَرْفَعُهَا إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُبُهَا إِلَى النَّاسِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى أَتَى الْمَوْقِفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ الْقَصْوَاءِ إِلَى الصَّخَرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَذَهَبَتْ الصُّفْرَةُ قَلِيلًا حِينَ غَابَ الْقُرْصُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ خَلْفَهُ فَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَس
Ĝin rakontis al ni [Abdullah bin Muhammad An Nufaili], [Uthman bin Abu Syaibah], [Hisyam bin 'Ammar] kaj [Sulaiman bin Abdurrahman Ad Dimasyqi], kaj eblas, ke kelkaj el ili aldonis unu frazon al la aliaj. Ili diris; rakontis al ni [Hatim bin Isma'il], rakontis al ni [Ja'far bin Muhammad] de [lia patro], li diris; Ni renkontis [Jabir bin Abdullah], tiam kiam ni atingis lin, li demandis pri ĉi tiuj homoj ĝis li atingis min. Mi diris; Mi estas Muhammad bin Ali bin Husain. Tiam li etendis sian manon al mia kapo kaj malbutonumis la supran butonon de mia ĉemizo, poste malbutonumis la malsupran butonon de mia ĉemizo, poste metis sian manplaton inter du cicojn, kaj mi estis tiutempe juna infano. Tiam li diris; bonvenon al vi, mia frato. Demandu kion vi volas. Tiam mi demandis lin, dum li estis blindulo. Tiam venis la tempo por preĝo, tiam li stariĝis portante ĉemizon, kies unu parton li kaptis de la alia, ĉiufoje kiam li metis ĝin sur siajn ŝultrojn, la du finoj revenis al li pro la eta grandeco de la vestaĵoj. Tiam li preĝis kun Ni dum lia ŝalo kuŝis flanken sur la loko por pendigi vestaĵojn. Tiam Mi diris: Rakontu al ni pri la Hadĝo de la Profeto de Allah (la paco de Alaho)! Tiam li faris geston per sia mano kaj kalkulis naŭ. Tiam li diris: Fakte, la Profeto de Alaho restis naŭ jarojn sen plenumi la Hadĝon, tiam estis anoncite inter la popolo en la naŭa jaro, ke la Profeto de Alaho volis plenumi la Hadĝon. Tiam multaj homoj venis al Medino, ĉiuj volis sekvi la Profeton de Alaho kaj fari kiel li faris. Tiam la Mesaĝisto de Alaho (p.a., la paco de Alaho) eliris, kaj Ni eliris kun li ĝis Ni atingis Dzul Hulaifah, kaj Asma` bint 'Umais naskigis Muhammad bin Abu Bakr. Tiam li sendis mesaĝiston al la Mesaĝisto de Alaho (p.a., la paco de Alaho) demandante: kion mi faru? Tiam li diris: 'Duŝu vin kaj envolvu viajn genitalojn en tukon, kaj eniru la ihramon.' Tiam la Mesaĝisto de Alaho (p.a., la paco de Alaho) preĝis en la moskeo, poste rajdis la kamelon Al Qashwa`, ĝis post kiam lia kamelo estis sur Al Baida`... - Ĝabir diris: Mi rigardis tiom, kiom miaj okuloj povis vidi antaŭ mi, de homoj veturantaj kaj piedirantaj kaj dekstre tiel, kaj maldekstre tiel, kaj malantaŭ li tiel. Kaj la Mesaĝisto de Alaho (p.a., la paco de Alaho) estis inter Ni, kaj al li la Korano estis sendita, kaj li sciis ĝian takwil. Kion li faris, Ni faris, tiam li deklamis la monoteismon kun la frazo: LABBAIKAKALLAAHUMMA LABBAIK, LABBAIKA LAA SYARIIKA LAKA LABBAIK INNAL HAMDA WAN NI'MATA WAL MULKA LAA SYARII KALAK. - Ho Alaho, mi plenumas Vian vokon, mi plenumas Vian vokon, mi plenumas Vian vokon. Ne ekzistas partnero por Vi, mi plenumas Vian vokon, efektive ĉia laŭdo, ĝuo kaj la tuta regno estas Via, ne ekzistas partnero por Vi. Kaj homoj estis talbija kun la talbija, kiun ili diris, kaj la Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam ne malakceptis ion ajn el ĉi tio, kaj la Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam daŭrigis diri sian talbijan. Ĝabir diris: Ni nur intencis plenumi la Hadĝon. Ni ne sciis, kia estas la Umrah, ĝis ni alvenis al la Kaaba kun li. Li frotis la kolonojn kaj trotis tri fojojn kaj piediris normale kvar fojojn, poste iris al la loko de Maqam Ibrahim kaj legis la verson: 'Kaj faru parton de Maqam Ibrahim preĝoloko'. Poste li faris Maqam Ibrahim inter si kaj la Kaaba. Perowi diris; [mia patro] diris; [Ibn Nufail] kaj [Uthman] diris; .... -kaj mi ne scias ĝin krom se ĝi venas de la Profeto sallallaahu 'alaihi wasallam- [Sulaiman] diris; kaj mi ne scias ĝin krom diri; Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam en du rak'aoj legis Suraon Al Ikhlas kaj Suraon Al Kaafiruun. Poste li revenis al la Kaaba kaj frotis la rukun poste eliris tra la pordo al la Shafa. Tiam kiam li alproksimiĝis al Shafa li legis: 'INNASH SHAFA WAL MARWATA MIN SYA'AAIRILLAAH, NABDAU BIMAA BADA-ALLAAHU BIHI'. -Efektive Ŝafaa kaj Marwa estas parto de la regno de Alaho. Ni komencas kiel Dio komencis-. Tiam li komencis de la Safa, li grimpis ĝin ĝis li vidis la Kaaba-on, poste diris takbir-on kaj monoteismon de Alaho. Li diris: 'LAA ILAAHA ILALLAAHU WAHDAHU LAA SYARIIKA LAHU, LAHUL MULKU WA LAHUL HAMDU YUHYII WA YUMIITU WA HUWA 'ALAA KULLI SYAI IN QADIIR. LAA ILAAHA ILLALLAAHU WAHDAH, ANJAZA WA'DAH WA NASHARA 'ABDAH, WA HAZAMAL AHZAABA WAHDAH'. -Ne ekzistas neniu dio, kiu rajtas esti adorata krom Alaho sole, Li ne havas partnerojn, al Li estas la tuta regno kaj al Li estas ĉiu laŭdo, Li estas Tiu, kiu donas vivon kaj Tiu, kiu kaŭzas morton kaj Li kapablas fari ĉion. Ne ekzistas dio inda je adorado krom Alaho sole, Li sole savas, kaj helpas Siajn servistojn kaj venkas malamikajn grupojn sole. Tiam li preĝis inter ĉi tiuj aferoj kaj diris ion similan tri fojojn, poste li malsupreniris al Marwa ĝis post kiam la plandoj de liaj piedoj paŝis sur ĝin, li trotis meze de la valo, ĝis post supreniro li marŝis ĝis li atingis Marwa, kaj sur Marwa li faris tion, kion li faris je Shafa. Ĝis post la fino de la tawaf je Marwa li diris: "Se en la pasinteco aperus al mi aferoj, kiuj estas videblaj nun, tiam mi ne alportus oferbeston kaj farus ĝin Umrah, do kiu ajn inter vi ne alportus oferbeston, faru Tahalul kaj faru ĝin Umrah." Tiam ĉiuj homoj kliniĝis kaj tondis siajn harojn, krom la Profeto sallallaahu 'alaihi wasallam kaj la homoj, kiuj alportis la oferbestojn. Tiam Suraqah bin Ju'syam diris: Ho Mesaĝisto de Alaho, ĉu ĝi estas nur por nia jaro aŭ por ĉiam? Tiam la Profeto (paco) interplektis siajn fingrojn kaj poste diris: "Vi eniris Umraon en Hadĝo tiel." Li diris ĝin dufoje: "Ne, sed por ĉiam." Ali (radliallahu 'anhu) venis el Jemeno portante la kamelon de la Profeto (paco) kaj li trovis Fatima-n (radliallahu 'anha) inter homoj, kiuj atingis tahalulon kaj portis malstriktajn kaj senmakulajn vestaĵojn. Tiam Ali neis ĝin kaj diris: "Kiu ordonis al vi fari tion?" Fatima diris: "Mia patro." Ali en Irako iam diris: "Mi venis al la Profeto (paco) por provoki Fatima-n pri tio, kion ŝi faris, kaj petis la Profeton (paco) por fatvo pri tio, kion ŝi menciis. Tiam mi diris al li, ke mi neis tion, kion li faris. Tiam Fatima diris: "Fakte, mia patro ordonis tion al mi." Tiam la Profeto (paco) diris: "Li pravas, li pravas." 'Kion vi diras, kiam vi volas plenumi Hadĝon?' Ali diris; Mi diras: ALLAAHUMMA INNII UHILLU BIMAA AHALLA BIHI RASUULULLAH ŜALLALLAHU 'ALAIHI WASALLAM. -Ho Alaho, mi estas talbija kun la talbija de Rasulullah ŝallAllahu wa'alaihi wa sallam-. Li diris: 'Vere mi alportis oferbeston, do ne estu tahalul'. Kaj la grupo de oferbestoj, kiujn Ali alportis el Jemeno kaj kiujn la Profeto sallallahu 'alaihi wasallam alportis el Medino, nombris cent. Tiam ĉiuj pentis kaj tondis siajn harojn krom la Profeto sallallahu 'alaihi wasallam kaj la homoj, kiuj alportis la oferbestojn. Tiam, kiam estis Tarwiyah-tago kaj ili direktis sin al Mina, ili plenumis la talbijan por plenumi la Hadĝon. Tiam la Profeto de Allah (paco de Alaho) eniris la veturilon kaj faris preĝojn ĉe Dhuhr, Asr, Maghrib kaj Isha', kaj ankaŭ ĉe Fajr en Mina, poste li restis iom da tempo ĝis la sunleviĝo, kaj ordonis starigi por li Qubbah faritan el haroj. Poste la Qubbah estis establita en la regiono Namirah, poste la Profeto de Allah (paco de Alaho) marŝis, kaj la Kurajŝaj popoloj ne dubis, ke la Profeto de Allah (paco de Alaho) faris lavadon ĉe Mash'ar Haram en Muzdalifah, kiel la Kurajŝaj popolo kutimis fari dum la Jahiliyah-epoko. Tiam la Profeto de Allah (paco de Alaho) preterpasis ĝis li atingis Arafah kaj trovis, ke la Qubbah estis starigita por li en Namirah. Tiam li haltis tie ĝis post sunsubiro li ordonis prepari sian kamelon nomatan Qashwa`, poste seli ĝin, poste li iris al la mezo de la monteto kaj donis predikon kaj diris: 'Vere, via sango kaj posedaĵo estas haram, kiel ankaŭ en via tago, en via monato kaj en via lando. Sciu, ke ĉiuj aferoj dum la periodo de nescio estas lasitaj sub miaj piedoj, la sango dum la periodo de nescio estis verŝita kaj la unua sango, kiu estis verŝita, estis Nia sango - Uthman diris; nome la sango de Ibn Rabi'ah. Dume Sulaiman diris; la sango de Rabi'ah bin Al Harith bin Abdul Muththalib. Kelkaj el ili diris; Antaŭe li estis mamnutrita inter la Bani Sa'd-homoj, poste li estis mortigita de la Hudzail-homoj - kaj la jahiliyah-uzuro estis nuligita, la unua uzuro, kiun mi nuligis, estis Nia uzuro, nome la uzuro de Abbas bin Abdul Muththalib, fakte ĉiuj ĉi tiuj uzuroj estis nuligitaj. Timu Alaho'n rilate al virinoj, ja vi akceptas ilin kun la fido de Alaho, kaj pravigas vian farĝjon per la vortoj de Alaho, ja via rajto super ili estas, ke ili ne permesas al homoj, kiujn vi ne ŝatas, eniri vian domon, se ili faras tion, tiam batu ilin per batoj, kiuj ne doloras. Ili havas la rajton, ke vi nutru kaj vestu ilin bone. Kaj Mi lasis al vi ion, post kio vi ne devojiĝos, se vi sekvos ĝin, nome la Libron de Alaho - la Koranon -. Se vi ricevas demandojn pri mi, kion vi pensas?' Ili respondis; Ni atestas, ke vi transdonis kaj plenumis la traktaton kaj donis konsilojn. Tiam li diris, levante sian montrofingron al la ĉielo kaj montrante al la homoj, li diris: 'Ho Alaho, atestanto, ho Alaho, atestanto'. Tiam Bilal eldiris la vokon al preĝo kaj iqamah unufoje. Tiam li plenumis la Zuhr-preĝon, poste stariĝis kaj plenumis la Asr-preĝon kaj ne plenumis iun ajn preĝon intertempe. Poste li grimpis Al Qaswa` ĝis li atingis la lokon wuquf kaj metis la ventron de sia kamelo, nome Al Qashwa`, fronte al la rokoj, kaj metis Hablul Musyah - nome la lokon kie ili kolektiĝis - antaŭ si, poste li frontis la Kiblon, kaj li restis staranta ĝis la suno subiris kaj la flava koloro iom malaperis ĝis la cirklo sinkis. Poste li portis Usamah malantaŭ si, poste iris kaj tiris la bridojn de sia kamelo nomata Qashwa` ĝis ĝia kapo tuŝis la bazon de ĝia selo, kaj li diris per sia dekstra mano: 'Trankviliĝu, ho homo, trankviliĝu, ho homo'. Ĉiufoje kiam lia kapo alproksimiĝis al la ŝnuro, li iom malstreĉis ĝin, ĝis ĝi leviĝis kaj li alvenis al Muzdalifah, poste li kunigis la preĝojn Maghrib kaj Isha kun unu voko al preĝo kaj du iqamah, [Uthman] diris; kaj li ne plenumis iujn ajn sunaajn preĝojn inter la du. Tiam ilia prononco estas la sama, nome; Poste li kuŝiĝis ĝis post tagiĝo li plenumis la matenan preĝon kiam estis klare, ke estas tagiĝo. [Salomono] diris; kun unu voko al preĝo kaj iqamah. Tiam ilia prononco estas la sama, nome; Tiam li rajdis Qashwa` ĝis li staris sur Mash'ar Al Haram, kaj surseliĝis ĝin. [Uthman] kaj [Sulaiman] diris; kaj turnante sin al la Kiblo. Tiam li laŭdis Alaho'n kaj gloris lin. [Uthman] aldonis; kaj honoru Lin. Li daŭre staris ĝis la matena lumo estis tre brila, tiam li foriris antaŭ ol la sunleviĝo, kaj prenis Al Fadhl bin Al Abbas kiel dorsapogilon, li estis viro kun bela hararo, blanka kaj brilanta bele. Tiam, post kiam la Profeto (sallallahu 'alaihi wasallam) foriris, li preterpasis plurajn virinojn, kiuj kuris, tiam Al Fadhl komencis rigardi ilin kaj la Profeto (sallallahu 'alaihi wasallam) metis sian manon sur la vizaĝon de Al Fadhl, tiam Al Fadhl turnis sian vizaĝon al la alia flanko. Tiam la Profeto (salajlahu 'alaihi wasallam) movis sian manon al la alia flanko kaj Al Fadhl turnis sian vizaĝon al la alia flanko dum li ankoraŭ rigardis, ĝis post atingado de Muhassir li moviĝis iomete kaj sekvis la mezan vojon, kiu kondukas al Jamrah Kubra ĝis li atingis la Jamrah, sur kiu estas arbo, tiam li ĵetis sep ŝtonetojn kaj diris takbir kun ĉiu ŝtoneto ĵetita kiel ŝtoneto de la ŝnurĵetilo. Li ĵetis de la mezo de la monteto kaj iris al la buĉejo kaj buĉis sesdek tri kamelojn per siaj manoj, kaj ordonis al Ali, ke li buĉu la ceterajn kaj li kuniĝis en la buĉado de siaj kameloj, poste mendis pli ol du homojn de ĉiu kamelo kaj metis ilin en kuirpoton kaj kuiris ilin. Ili ambaŭ manĝis iom da la viando kaj trinkis iom da la buljono. [Sulaiman] diris; tiam li rajdis veturilon kaj revenis al la Kaaba kaj plenumis la Zuhur-preĝon en Mekao, poste iris al la Bani Abdul Muththalib dum ili prenis Zamzam-akvon, tiam li diris: "Trinku, ho Bani Abdul Muththalib, se la homoj ne batos vin en la donado de trinkaĵo, mi vere trinkos kun vi". Tiam ili donis al li sitelon kaj li trinkis iom da ĝi.