Hadith Representative
Rumah-rumah dan Istri-istri Surga Menyambut dengan Keindahan
Imam Tirmidzi : 2472حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ حَبِيبِ بْنِ أَبِي الْعِشْرِينَ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنَا حَسَّانُ بْنُ عَطِيَّةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ لَقِيَ أَبَا هُرَيْرَةَفَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَسْأَلُ اللَّهَ أَنْ يَجْمَعَ بَيْنِي وَبَيْنَكَ فِي سُوقِ الْجَنَّةِ فَقَالَ سَعِيدٌ أَفِيهَا سُوقٌ قَالَ نَعَمْ أَخْبَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ أَهْلَ الْجَنَّةِ إِذَا دَخَلُوهَا نَزَلُوا فِيهَا بِفَضْلِ أَعْمَالِهِمْ ثُمَّ يُؤْذَنُ فِي مِقْدَارِ يَوْمِ الْجُمُعَةِ مِنْ أَيَّامِ الدُّنْيَا فَيَزُورُونَ رَبَّهُمْ وَيُبْرِزُ لَهُمْ عَرْشَهُ وَيَتَبَدَّى لَهُمْ فِي رَوْضَةٍ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ فَتُوضَعُ لَهُمْ مَنَابِرُ مِنْ نُورٍ وَمَنَابِرُ مِنْ لُؤْلُؤٍ وَمَنَابِرُ مِنْ يَاقُوتٍ وَمَنَابِرُ مِنْ زَبَرْجَدٍ وَمَنَابِرُ مِنْ ذَهَبٍ وَمَنَابِرُ مِنْ فِضَّةٍ وَيَجْلِسُ أَدْنَاهُمْ وَمَا فِيهِمْ مِنْ دَنِيٍّ عَلَى كُثْبَانِ الْمِسْكِ وَالْكَافُورِ وَمَا يَرَوْنَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَرَاسِيِّ بِأَفْضَلَ مِنْهُمْ مَجْلِسًا قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَهَلْ نَرَى رَبَّنَا قَالَ نَعَمْ قَالَ هَلْ تَتَمَارَوْنَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ وَالْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قُلْنَا لَا قَالَ كَذَلِكَ لَا تُمَارَوْنَ فِي رُؤْيَةِ رَبِّكُمْ وَلَا يَبْقَى فِي ذَلِكَ الْمَجْلِسِ رَجُلٌ إِلَّا حَاضَرَهُ اللَّهُ مُحَاضَرَةً حَتَّى يَقُولَ لِلرَّجُلِ مِنْهُمْ يَا فُلَانُ بْنَ فُلَانٍ أَتَذْكُرُ يَوْمَ قُلْتَ كَذَا وَكَذَا فَيُذَكَّرُ بِبَعْضِ غَدْرَاتِهِ فِي الدُّنْيَا فَيَقُولُ يَا رَبِّ أَفَلَمْ تَغْفِرْ لِي فَيَقُولُ بَلَى فَسَعَةُ مَغْفِرَتِي بَلَغَتْ بِكَ مَنْزِلَتَكَ هَذِهِ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى ذَلِكَ غَشِيَتْهُمْ سَحَابَةٌ مِنْ فَوْقِهِمْ فَأَمْطَرَتْ عَلَيْهِمْ طِيبًا لَمْ يَجِدُوا مِثْلَ رِيحِهِ شَيْئًا قَطُّ وَيَقُولُ رَبُّنَا تَبَارَكَ وَتَعَالَى قُومُوا إِلَى مَا أَعْدَدْتُ لَكُمْ مِنْ الْكَرَامَةِ فَخُذُوا مَا اشْتَهَيْتُمْ فَنَأْتِي سُوقًا قَدْ حَفَّتْ بِهِ الْمَلَائِكَةُ فِيهِ مَا لَمْ تَنْظُرْ الْعُيُونُ إِلَى مِثْلِهِ وَلَمْ تَسْمَعْ الْآذَانُ وَلَمْ يَخْطُرْ عَلَى الْقُلُوبِ فَيُحْمَلُ لَنَا مَا اشْتَهَيْنَا لَيْسَ يُبَاعُ فِيهَا وَلَا يُشْتَرَى وَفِي ذَلِكَ السُّوقِ يَلْقَى أَهْلُ الْجَنَّةِ بَعْضُهُمْ بَعْضًا قَالَ فَيُقْبِلُ الرَّجُلُ ذُو الْمَنْزِلَةِ الْمُرْتَفِعَةِ فَيَلْقَى مَنْ هُوَ دُونَهُ وَمَا فِيهِمْ دَنِيٌّ فَيَرُوعُهُ مَا يَرَى عَلَيْهِ مِنْ اللِّبَاسِ فَمَا يَنْقَضِي آخِرُ حَدِيثِهِ حَتَّى يَتَخَيَّلَ إِلَيْهِ مَا هُوَ أَحْسَنُ مِنْهُ وَذَلِكَ أَنَّهُ لَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ أَنْ يَحْزَنَ فِيهَا ثُمَّ نَنْصَرِفُ إِلَى مَنَازِلِنَا فَيَتَلَقَّانَا أَزْوَاجُنَا فَيَقُلْنَ مَرْحَبًا وَأَهْلًا لَقَدْ جِئْتَ وَإِنَّ بِكَ مِنْ الْجَمَالِ أَفْضَلَ مِمَّا فَارَقْتَنَا عَلَيْهِ فَيَقُولُ إِنَّا جَالَسْنَا الْيَوْمَ رَبَّنَا الْجَبَّارَ وَيَحِقُّنَا أَنْ نَنْقَلِبَ بِمِثْلِ مَا انْقَلَبْنَاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَقَدْ رَوَى سُوَيْدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ شَيْئًا مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ
Ասել է մեզ [Մուհամմադ բեն Իսմայիլը] ասել է մեզ [Հիսյամ բեն Ամմարը] մեզ ասել է [Աբդուլ Համիդ բեն Հաբիբ բին Աբու Ալ Իսիրինը] մեզ ասել է [Ալ Աուզաին] ասել է մեզ [Հասան բին Աթիյահ] [Սաիդ բին Ալ Մուսայիբից], որ նա հանդիպեց Հուիրահին, ապա ասաց [Աբուրահին], ապա ասաց. ես քեզ հետ դրախտի շուկայում: Սաիդը հարցրեց. «Այնտեղ շուկա կա՞»: Աբու Հուրեյրան պատասխանեց. «Այո, Ալլահի Մարգարեն (խաղաղություն և Ալլահի ողորմությունը լինի նրա վրա) ասաց ինձ, որ երբ դրախտի բնակիչները մտնում են դրախտ, նրանք մնում են այնտեղ իրենց գործերի առաքինության պատճառով, ապա նրանց թույլատրվում է նույնքան ուրբաթ օրեր, որքան աշխարհի օրերը, ապա նրանք այցելում են իրենց Ռաբբը, ապա նա ցույց է տալիս նրանց իր այգին: Նրանց համար դրված էին լույսի ամբիոններ, մարգարիտների ամբիոններ, Յակուտի ամբիոններ, գոհարներից պատրաստված ամբիոններ, ոսկուց ամբիոններ, արծաթե ամբիոններ, որոնցից ամենացածրը իրենց խոնարհության մակարդակով նստած էին մուշկի և կաֆուրի թմբերի վրա, և նրանք կարծում էին, որ իրենց տիրոջ աթոռը ավելի լավն է: Աբու Հուրեյրան հարցրեց. Ով Ալլահի Մարգարե, մենք կտեսնե՞նք մեր Ռաբբին: Նա պատասխանեց. «Այո»: Ռասուլուլլահ սալալահու ալեյհի վա Սալամը հարցրեց. «Դժվա՞ր եք տեսնել արևն ու լուսինը լիալուսնի գիշերը»: Մենք պատասխանում ենք՝ ոչ։ Նա ասաց. «Այսպես, դու դժվարություն չունես տեսնելու քո Ռաբբին։ Եվ ժողովում Ալլահից բացի ոչ ոք չկար, ով իրականում եկավ նրա մոտ, մինչև որ նա հարցրեց նրանցից մեկին. Ալլահը մեզ հիշեցնում է աշխարհում իր որոշ մեղքերի մասին: Մարդն ասաց. Տե՛ր, չե՞ս ներում ինձ։ Ալլահը պատասխանեց. «Այո, իմ ներման չափը տարածվում է ձեր տեղը: Երբ նրանք նման էին, մեգա ստվերում նրանց վերևում, և հետո անձրև եկավ, որի հոտը նրանք նախկինում չէին հանդիպել, մեր ռաբբ Թաբաարակա վա Թաալան ասաց. Հետո գնացինք հրեշտակներով լի շուկա, որտեղ կային բաներ, որ ոչ մի աչք չէր տեսել, ոչ ականջ չէր լսել և ոչ մի սիրտ չէր լսել, հետո մեր ուզածը բերեցին մեզ, այնտեղ ոչ վաճառեցին, ոչ գնեցին։ Այդ շուկայում դրախտի բնակիչները հանդիպում են միմյանց։ Նա շարունակեց. «Բնակարանում բարձր մակարդակի դրախտում ապրող մարդը գալիս է ու հանդիպում մեկին, ում մակարդակը իրենից ցածր է, իսկ ցածր մակարդակը, հետո ցնցվում է իրեն ցույց տված հագուստից, նրա խոսքերի վերջը չի ավարտվում, քանի դեռ չի պատկերացնում իրենից լավը, ուստի արժանի չէ, որ որևէ մեկը տխուր լինի դրախտում»: Դրանից հետո մենք վերադարձանք մեր տները, մեզ դիմավորեցին մեր կանայք, ասացին. «Բարի գալուստ, դու գալիս ես մի գեղեցկությամբ, որն ավելի լավ է, քան երբ մեզ լքեցիր»։ Նա ասաց. «Իրոք, մենք այսօր ուղեկցում ենք մեր Ռաբ Ալ Ջաբբարին, մեզ տեղին է այսպես վերադառնալ տուն»: Աբու Իսան ասաց. «Այս հադիսը Հասան Ղարիբն է, մենք դա գիտենք միայն այս սանադի տողից: [Սուվեյդ բին Ամրուն] այս հադիսի մի մասը փոխանցեց [Ալ Աուզայից]: