Hadith Representative
Pasar Surga yang Tidak Ada Jual Beli, Dihiasi oleh Malaikat
Imam Tirmidzi : 2472حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ حَبِيبِ بْنِ أَبِي الْعِشْرِينَ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنَا حَسَّانُ بْنُ عَطِيَّةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ لَقِيَ أَبَا هُرَيْرَةَفَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَسْأَلُ اللَّهَ أَنْ يَجْمَعَ بَيْنِي وَبَيْنَكَ فِي سُوقِ الْجَنَّةِ فَقَالَ سَعِيدٌ أَفِيهَا سُوقٌ قَالَ نَعَمْ أَخْبَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ أَهْلَ الْجَنَّةِ إِذَا دَخَلُوهَا نَزَلُوا فِيهَا بِفَضْلِ أَعْمَالِهِمْ ثُمَّ يُؤْذَنُ فِي مِقْدَارِ يَوْمِ الْجُمُعَةِ مِنْ أَيَّامِ الدُّنْيَا فَيَزُورُونَ رَبَّهُمْ وَيُبْرِزُ لَهُمْ عَرْشَهُ وَيَتَبَدَّى لَهُمْ فِي رَوْضَةٍ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ فَتُوضَعُ لَهُمْ مَنَابِرُ مِنْ نُورٍ وَمَنَابِرُ مِنْ لُؤْلُؤٍ وَمَنَابِرُ مِنْ يَاقُوتٍ وَمَنَابِرُ مِنْ زَبَرْجَدٍ وَمَنَابِرُ مِنْ ذَهَبٍ وَمَنَابِرُ مِنْ فِضَّةٍ وَيَجْلِسُ أَدْنَاهُمْ وَمَا فِيهِمْ مِنْ دَنِيٍّ عَلَى كُثْبَانِ الْمِسْكِ وَالْكَافُورِ وَمَا يَرَوْنَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَرَاسِيِّ بِأَفْضَلَ مِنْهُمْ مَجْلِسًا قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَهَلْ نَرَى رَبَّنَا قَالَ نَعَمْ قَالَ هَلْ تَتَمَارَوْنَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ وَالْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قُلْنَا لَا قَالَ كَذَلِكَ لَا تُمَارَوْنَ فِي رُؤْيَةِ رَبِّكُمْ وَلَا يَبْقَى فِي ذَلِكَ الْمَجْلِسِ رَجُلٌ إِلَّا حَاضَرَهُ اللَّهُ مُحَاضَرَةً حَتَّى يَقُولَ لِلرَّجُلِ مِنْهُمْ يَا فُلَانُ بْنَ فُلَانٍ أَتَذْكُرُ يَوْمَ قُلْتَ كَذَا وَكَذَا فَيُذَكَّرُ بِبَعْضِ غَدْرَاتِهِ فِي الدُّنْيَا فَيَقُولُ يَا رَبِّ أَفَلَمْ تَغْفِرْ لِي فَيَقُولُ بَلَى فَسَعَةُ مَغْفِرَتِي بَلَغَتْ بِكَ مَنْزِلَتَكَ هَذِهِ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى ذَلِكَ غَشِيَتْهُمْ سَحَابَةٌ مِنْ فَوْقِهِمْ فَأَمْطَرَتْ عَلَيْهِمْ طِيبًا لَمْ يَجِدُوا مِثْلَ رِيحِهِ شَيْئًا قَطُّ وَيَقُولُ رَبُّنَا تَبَارَكَ وَتَعَالَى قُومُوا إِلَى مَا أَعْدَدْتُ لَكُمْ مِنْ الْكَرَامَةِ فَخُذُوا مَا اشْتَهَيْتُمْ فَنَأْتِي سُوقًا قَدْ حَفَّتْ بِهِ الْمَلَائِكَةُ فِيهِ مَا لَمْ تَنْظُرْ الْعُيُونُ إِلَى مِثْلِهِ وَلَمْ تَسْمَعْ الْآذَانُ وَلَمْ يَخْطُرْ عَلَى الْقُلُوبِ فَيُحْمَلُ لَنَا مَا اشْتَهَيْنَا لَيْسَ يُبَاعُ فِيهَا وَلَا يُشْتَرَى وَفِي ذَلِكَ السُّوقِ يَلْقَى أَهْلُ الْجَنَّةِ بَعْضُهُمْ بَعْضًا قَالَ فَيُقْبِلُ الرَّجُلُ ذُو الْمَنْزِلَةِ الْمُرْتَفِعَةِ فَيَلْقَى مَنْ هُوَ دُونَهُ وَمَا فِيهِمْ دَنِيٌّ فَيَرُوعُهُ مَا يَرَى عَلَيْهِ مِنْ اللِّبَاسِ فَمَا يَنْقَضِي آخِرُ حَدِيثِهِ حَتَّى يَتَخَيَّلَ إِلَيْهِ مَا هُوَ أَحْسَنُ مِنْهُ وَذَلِكَ أَنَّهُ لَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ أَنْ يَحْزَنَ فِيهَا ثُمَّ نَنْصَرِفُ إِلَى مَنَازِلِنَا فَيَتَلَقَّانَا أَزْوَاجُنَا فَيَقُلْنَ مَرْحَبًا وَأَهْلًا لَقَدْ جِئْتَ وَإِنَّ بِكَ مِنْ الْجَمَالِ أَفْضَلَ مِمَّا فَارَقْتَنَا عَلَيْهِ فَيَقُولُ إِنَّا جَالَسْنَا الْيَوْمَ رَبَّنَا الْجَبَّارَ وَيَحِقُّنَا أَنْ نَنْقَلِبَ بِمِثْلِ مَا انْقَلَبْنَاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَقَدْ رَوَى سُوَيْدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ شَيْئًا مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ
अस्मान् [मुहम्मद बिन् इस्माइल] प्रति कथितम्, अस्मान् [हिशाम बिन् अम्मार] प्रति कथितम्, अस्मान् [अब्दुल हामिद बिन् हबीब बिन् अबू अल इसिरिन्] प्रति कथितम्, अस्मान् [अल औजा'ई] प्रति कथितम्, अस्मान् [हसन बिन् अथियाह] [सैद बिन् अल मुसैय्यब] इत्यस्मात् कथितं यत् सः [अबु हुरैरा] अबू हुरैरा च अवदन् - अहं अल्लाहं याचयामि यत् सः मां भवद्भिः सह जन्नतस्य विपण्यां एकीकृत्य स्थापयतु। सईदः पृष्टवान् - तत्र विपणः अस्ति वा ? अबू हुरैराहः उत्तरितवान् - आम्, अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) मां सूचितवान् यत् यदा जन्नतस्य जनाः जन्नतं प्रविशन्ति तदा ते स्वकर्मणां गुणस्य कारणात् तत्रैव तिष्ठन्ति, ततः तेभ्यः अस्मात् संसारस्य दिवसेभ्यः एकस्य शुक्रवासरस्य दीर्घतायाः समं समयः अनुमतः भविष्यति, ततः ते स्वप्रभुं द्रष्टुं गमिष्यन्ति, ततः सः तान् स्वस्य सिंहासनं दर्शयिष्यति, यत् तेषां उद्यानेषु अन्यतमम् अस्ति तेभ्यः स्वर्गः प्रकटितः भविष्यति, तदा तेषां कृते प्रकाशस्य मञ्चाः, मौक्तिकमञ्चाः, माणिक्यस्य मञ्चाः, रत्नस्य मञ्चाः, सुवर्णस्य मञ्चाः, रजतस्य मञ्चाः स्थापिताः भविष्यन्ति, तेषां निम्नतमाः तेषां नीचता च कस्तूरी-कर्पूर-पिण्डेषु उपविष्टाः भविष्यन्ति, ते च आसनस्वामिनां आसनानि तेषां अपेक्षया न श्रेष्ठानि इति मन्यन्ते। अबू हुरैरा पृष्टवान् - हे अल्लाहस्य दूत, किं वयं अस्माकं प्रभुं पश्यामः? सः प्रत्युवाच - 'आम्' इति । अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) पृष्टवान् यत् - पूर्णरात्रौ सूर्यचन्द्रयोः दर्शने भवतः कष्टं भवति वा? वयं प्रत्युवाच- न सः अवदत्-'तथा भवतः भगवतः दर्शने कष्टं न भविष्यति। तस्मिन् च सभायां ईश्वरं विना अन्यः कोऽपि नासीत् यः तस्य समीपं सत्यतया आगतः यावत् सः तेषु कस्मैचित् पृष्टवान् यत् हे फलानां फलानां पुत्रः, किं भवन्तः स्मर्यन्ते यत् सः कदा फलं तादृशं उक्तवान्? ईश्वरः जगति तस्य केषाञ्चन पापानाम् स्मरणं कृतवान्। सः व्यक्तिः अवदत्- हे भगवन् किं त्वं मां न क्षमसि ? ईश्वरः अवदत्- आम्, मम क्षमायाः विस्तारः भवतः स्थानं प्राप्नोति। यदा ते इव आसन्, मेघः तान् आच्छादितवान् तथा च गन्धं वर्षितवान् यस्य गन्धं ते पूर्वं कदापि न प्राप्नुवन्, तदा अस्माकं रब्ब तबराका वा ता'ला अवदत्: मया भवतः कृते सज्जीकृतं महिमा प्रति उत्तिष्ठतु, यत् इच्छसि तत् गृहाण। ततः वयं स्वर्गदूतैः आवृतं विपणम् आगताः, तस्मिन् किमपि आसीत् यत् नेत्रेण कदापि न दृष्टं, कर्णः कदापि न श्रुतः हृदयं च न लङ्घितवान्, ततः यत् इच्छितं तत् अस्माकं समीपम् आनीतम्, तत्र तत् न विक्रीतम् न क्रीतम्। तस्मिन् विपणौ स्वर्गवासिनः परस्परं मिलन्ति' इति । सः अग्रे अवदत् - 'यः व्यक्तिः समतल - उच्चस्तरीय - स्वर्गे निवसति सः ततः आगत्य यस्य स्तरस्य अधः अस्ति तथा च यस्य विनयः अस्ति तथा च सः तस्मै दर्शितैः वस्त्रैः स्तब्धः भवति, तस्य वचनस्य अन्ते सः यावत् तस्मात् श्रेष्ठं किमपि कल्पयति तावत् सः अपि न समाप्तवान्, यतः स्वर्गे कस्यचित् दुःखं न अर्हति।' तदनन्तरं वयं स्वगृहं प्रत्यागतवन्तः, अस्माकं भार्यैः अभिनन्दिताः, ते अवदन्- स्वागतम्, त्वं अस्मान् त्यक्त्वा यदा आगतवान् तदा अपेक्षया उत्तमं सौन्दर्यं गृहीत्वा आगच्छतु। सः अवदत् - ननु अद्य वयं अस्माकं रब्ब अल जब्बरस्य सह गच्छामः, अस्माकं कृते एवं गृहं गन्तुं युक्तम्' इति। अबू ईसा उक्तवान् - एषा हदीसः हसन घरीबः अस्ति, वयं केवलम् अस्याः श्रृङ्खलायाः श्रृङ्खलायाः एव जानीमः। [सुवैद बिन् अम्रु] इत्यनेन [अल औजाई] इत्यस्मात् अस्याः हदीसस्य किञ्चित् वर्णनं कृतम् ।