Hadith Representative
Hilangnya Amanah
Imam Bukhari : 57حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ قَالَ حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ ح و حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُلَيْحٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ حَدَّثَنِي هِلَالُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَبَيْنَمَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَجْلِسٍ يُحَدِّثُ الْقَوْمَ جَاءَهُ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ مَتَى السَّاعَةُ فَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَدِّثُ فَقَالَ بَعْضُ الْقَوْمِ سَمِعَ مَا قَالَ فَكَرِهَ مَا قَالَ وَقَالَ بَعْضُهُمْ بَلْ لَمْ يَسْمَعْ حَتَّى إِذَا قَضَى حَدِيثَهُ قَالَ أَيْنَ أُرَاهُ السَّائِلُ عَنْ السَّاعَةِ قَالَ هَا أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِذَا ضُيِّعَتْ الْأَمَانَةُ فَانْتَظِرْ السَّاعَةَ قَالَ كَيْفَ إِضَاعَتُهَا قَالَ إِذَا وُسِّدَ الْأَمْرُ إِلَى غَيْرِ أَهْلِهِ فَانْتَظِرْ السَّاعَةَ
आमकां सांगलां [मुहम्मद बिन सिनान] म्हणालो, सांगला [फुलैह]. आनी ताकाय दुसरे तरेन अशीच हदीस सांगल्या, ती म्हळ्यार म्हाका सांगल्या [इब्राहिम बिन अल मुंडजीर] म्हणालो, आमकां सांगला [मुहंमद बिन फुलैह] म्हणालो, म्हाका सांगला [म्हज्या बापायन] सांगला, म्हाका सांगला [हिलाल बिन अली] कडल्यान [अथो’ बिन यासर] कडल्यान [अबू हुरैरा] कडल्यान म्हणालो: जेन्ना पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम एक एका लोकाचेर भासाभास करून जमतना अचकीत एक बेदूईन अरब आयलो आनी विचारलें: ‘घेव केन्ना येतलो?’. पूण पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें आपलीं उलोवपां चालू दवरलीं. मजगतीं कांय जाणांनी म्हणलें; ‘ताणें सांगिल्लें आयकलें पूण सांगिल्लें ताका आवडलें ना’ आनी कांय जाणांनी म्हणलें; 'ताणें सांगिल्लें आयकलें ना अशें.' निमाणे मेरेन पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हांणी आपलें उलोवप सोंपयलें, तेन्ना म्हणलें: ‘घिया विशीं विचारपी मनीस खंय आसा?’. त्या मनशान म्हणलें: ‘हांव, हे अल्लाचो दूत!’. देखून पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें म्हणलें: ‘विस्वास गेलो जाल्यार मागीर संवसार सोंपपाची वाट पळोवची’. त्या मनशान विचारलें: ‘आज्ञापत्र कशें ना जालें?’. पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें जाप दिली: ‘जदी गजाली तज्ञांचेर सोडली ना जाल्यार मागीर आमी संवसाराच्या शेवटाक वाट पळयतले’.