Hadith Representative
Malaikat maut datang sesuai amal: baik atau buruk
Imam Ahmad : 17803حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ مِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ زَاذَانَ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جِنَازَةِ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَانْتَهَيْنَا إِلَى الْقَبْرِ وَلَمَّا يُلْحَدْ فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ وَكَأَنَّ عَلَى رُءُوسِنَا الطَّيْرَ وَفِي يَدِهِ عُودٌ يَنْكُتُ فِي الْأَرْضِ فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ اسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ إِنَّ الْعَبْدَ الْمُؤْمِنَ إِذَا كَانَ فِي انْقِطَاعٍ مِنْ الدُّنْيَا وَإِقْبَالٍ مِنْ الْآخِرَةِ نَزَلَ إِلَيْهِ مَلَائِكَةٌ مِنْ السَّمَاءِ بِيضُ الْوُجُوهِ كَأَنَّ وُجُوهَهُمْ الشَّمْسُ مَعَهُمْ كَفَنٌ مِنْ أَكْفَانِ الْجَنَّةِ وَحَنُوطٌ مِنْ حَنُوطِ الْجَنَّةِ حَتَّى يَجْلِسُوا مِنْهُ مَدَّ الْبَصَرِ ثُمَّ يَجِيءُ مَلَكُ الْمَوْتِ عَلَيْهِ السَّلَام حَتَّى يَجْلِسَ عِنْدَ رَأْسِهِ فَيَقُولُ أَيَّتُهَا النَّفْسُ الطَّيِّبَةُ اخْرُجِي إِلَى مَغْفِرَةٍ مِنْ اللَّهِ وَرِضْوَانٍ قَالَ فَتَخْرُجُ تَسِيلُ كَمَا تَسِيلُ الْقَطْرَةُ مِنْ فِي السِّقَاءِ فَيَأْخُذُهَا فَإِذَا أَخَذَهَا لَمْ يَدَعُوهَا فِي يَدِهِ طَرْفَةَ عَيْنٍ حَتَّى يَأْخُذُوهَا فَيَجْعَلُوهَا فِي ذَلِكَ الْكَفَنِ وَفِي ذَلِكَ الْحَنُوطِ وَيَخْرُجُ مِنْهَا كَأَطْيَبِ نَفْحَةِ مِسْكٍ وُجِدَتْ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ قَالَ فَيَصْعَدُونَ بِهَا فَلَا يَمُرُّونَ يَعْنِي بِهَا عَلَى مَلَإٍ مِنْ الْمَلَائِكَةِ إِلَّا قَالُوا مَا هَذَا الرُّوحُ الطَّيِّبُ فَيَقُولُونَ فُلَانُ بْنُ فُلَانٍ بِأَحْسَنِ أَسْمَائِهِ الَّتِي كَانُوا يُسَمُّونَهُ بِهَا فِي الدُّنْيَا حَتَّى يَنْتَهُوا بِهَا إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيَسْتَفْتِحُونَ لَهُ فَيُفْتَحُ لَهُمْ فَيُشَيِّعُهُ مِنْ كُلِّ سَمَاءٍ مُقَرَّبُوهَا إِلَى السَّمَاءِ الَّتِي تَلِيهَا حَتَّى يُنْتَهَى بِهِ إِلَى السَّمَاءِ السَّابِعَةِ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اكْتُبُوا كِتَابَ عَبْدِي فِي عِلِّيِّينَ وَأَعِيدُوهُ إِلَى الْأَرْضِ فَإِنِّي مِنْهَا خَلَقْتُهُمْ وَفِيهَا أُعِيدُهُمْ وَمِنْهَا أُخْرِجُهُمْ تَارَةً أُخْرَى قَالَ فَتُعَادُ رُوحُهُ فِي جَسَدِهِ فَيَأْتِيهِ مَلَكَانِ فَيُجْلِسَانِهِ فَيَقُولَانِ لَهُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ رَبِّيَ اللَّهُ فَيَقُولَانِ لَهُ مَا دِينُكَ فَيَقُولُ دِينِيَ الْإِسْلَامُ فَيَقُولَانِ لَهُ مَا هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بُعِثَ فِيكُمْ فَيَقُولُ هُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولَانِ لَهُ وَمَا عِلْمُكَ فَيَقُولُ قَرَأْتُ كِتَابَ اللَّهِ فَآمَنْتُ بِهِ وَصَدَّقْتُ فَيُنَادِي مُنَادٍ فِي السَّمَاءِ أَنْ صَدَقَ عَبْدِي فَأَفْرِشُوهُ مِنْ الْجَنَّةِ وَأَلْبِسُوهُ مِنْ الْجَنَّةِ وَافْتَحُوا لَهُ بَابًا إِلَى الْجَنَّةِ قَالَ فَيَأْتِيهِ مِنْ رَوْحِهَا وَطِيبِهَا وَيُفْسَحُ لَهُ فِي قَبْرِهِ مَدَّ بَصَرِهِ قَالَ وَيَأْتِيهِ رَجُلٌ حَسَنُ الْوَجْهِ حَسَنُ الثِّيَابِ طَيِّبُ الرِّيحِ فَيَقُولُ أَبْشِرْ بِالَّذِي يَسُرُّكَ هَذَا يَوْمُكَ الَّذِي كُنْتَ تُوعَدُ فَيَقُولُ لَهُ مَنْ أَنْتَ فَوَجْهُكَ الْوَجْهُ يَجِيءُ بِالْخَيْرِ فَيَقُولُ أَنَا عَمَلُكَ الصَّالِحُ فَيَقُولُ رَبِّ أَقِمْ السَّاعَةَ حَتَّى أَرْجِعَ إِلَى أَهْلِي وَمَالِي قَالَ وَإِنَّ الْعَبْدَ الْكَافِرَ إِذَا كَانَ فِي انْقِطَاعٍ مِنْ الدُّنْيَا وَإِقْبَالٍ مِنْ الْآخِرَةِ نَزَلَ إِلَيْهِ مِنْ السَّمَاءِ مَلَائِكَةٌ سُودُ الْوُجُوهِ مَعَهُمْ الْمُسُوحُ فَيَجْلِسُونَ مِنْهُ مَدَّ الْبَصَرِ ثُمَّ يَجِيءُ مَلَكُ الْمَوْتِ حَتَّى يَجْلِسَ عِنْدَ رَأْسِهِ فَيَقُولُ أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْخَبِيثَةُ اخْرُجِي إِلَى سَخَطٍ مِنْ اللَّهِ وَغَضَبٍ قَالَ فَتُفَرَّقُ فِي جَسَدِهِ فَيَنْتَزِعُهَا كَمَا يُنْتَزَعُ السَّفُّودُ مِنْ الصُّوفِ الْمَبْلُولِ فَيَأْخُذُهَا فَإِذَا أَخَذَهَا لَمْ يَدَعُوهَا فِي يَدِهِ طَرْفَةَ عَيْنٍ حَتَّى يَجْعَلُوهَا فِي تِلْكَ الْمُسُوحِ وَيَخْرُجُ مِنْهَا كَأَنْتَنِ رِيحِ جِيفَةٍ وُجِدَتْ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ فَيَصْعَدُونَ بِهَا فَلَا يَمُرُّونَ بِهَا عَلَى مَلَإٍ مِنْ الْمَلَائِكَةِ إِلَّا قَالُوا مَا هَذَا الرُّوحُ الْخَبِيثُ فَيَقُولُونَ فُلَانُ بْنُ فُلَانٍ بِأَقْبَحِ أَسْمَائِهِ الَّتِي كَانَ يُسَمَّى بِهَا فِي الدُّنْيَا حَتَّى يُنْتَهَى بِهِ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيُسْتَفْتَحُ لَهُ فَلَا يُفْتَحُ لَهُ ثُمَّ قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَلَا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِيَاطِ } فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اكْتُبُوا كِتَابَهُ فِي سِجِّينٍ فِي الْأَرْضِ السُّفْلَى فَتُطْرَحُ رُوحُهُ طَرْحًا ثُمَّ قَرَأَ { وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَكَأَنَّمَا خَرَّ مِنْ السَّمَاءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ أَوْ تَهْوِي بِهِ الرِّيحُ فِي مَكَانٍ سَحِيقٍ } فَتُعَادُ رُوحُهُ فِي جَسَدِهِ وَيَأْتِيهِ مَلَكَانِ فَيُجْلِسَانِهِ فَيَقُولَانِ لَهُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي فَيَقُولَانِ لَهُ مَا دِينُكَ فَيَقُولُ هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي فَيَقُولَانِ لَهُ مَا هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بُعِثَ فِيكُمْ فَيَقُولُ هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي فَيُنَادِي مُنَادٍ مِنْ السَّمَاءِ أَنْ كَذَبَ فَافْرِشُوا لَهُ مِنْ النَّارِ وَافْتَحُوا لَهُ بَابًا إِلَى النَّارِ فَيَأْتِيهِ مِنْ حَرِّهَا وَسَمُومِهَا وَيُضَيَّقُ عَلَيْهِ قَبْرُهُ حَتَّى تَخْتَلِفَ فِيهِ أَضْلَاعُهُ وَيَأْتِيهِ رَجُلٌ قَبِيحُ الْوَجْهِ قَبِيحُ الثِّيَابِ مُنْتِنُ الرِّيحِ فَيَقُولُ أَبْشِرْ بِالَّذِي يَسُوءُكَ هَذَا يَوْمُكَ الَّذِي كُنْتَ تُوعَدُ فَيَقُولُ مَنْ أَنْتَ فَوَجْهُكَ الْوَجْهُ يَجِيءُ بِالشَّرِّ فَيَقُولُ أَنَا عَمَلُكَ الْخَبِيثُ فَيَقُولُ رَبِّ لَا تُقِمْ السَّاعَةَ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا الْمِنْهَالُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي عُمَرَ زَاذَانَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جِنَازَةِ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَانْتَهَيْنَا إِلَى الْقَبْرِ وَلَمَّا يُلْحَدْ قَالَ فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَلَسْنَا مَعَهُ فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَقَالَ فَيَنْتَزِعُهَا تَتَقَطَّعُ مَعَهَا الْعُرُوقُ وَالْعَصَبُ قَالَ أَبِي وَكَذَا قَالَ زَائِدَةُ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا الْمِنْهَالُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَاذَانُ قَالَ قَالَ الْبَرَاءُ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جِنَازَةِ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ وَتَمَثَّلَ لَهُ رَجُلٌ حَسَنُ الثِّيَابِ حَسَنُ الْوَجْهِ وَقَالَ فِي الْكَافِرِ وَتَمَثَّلَ لَهُ رَجُلٌ قَبِيحُ الْوَجْهِ قَبِيحُ الثِّيَابِ
Безгә [Әбу Муавиягә] болай дип әйтелгән. Безгә [Әл-А'маси]гә [Минһал бин Гомәрдән] [Задзаннан] [Әл-Барра бин Азибтан] болай дип әйтелгән: "Без Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам белән бергә ансар мәетен озатып юлга чыктык. Аннары зиратка килеп җиттек. Җир казылгач, Рәсүл саллаһу галәйһи вәссәлам утырды, без аның тирәсендә утырдык, әйтерсең лә башыбызда кошлар бар, ә аның куллары ботакларны җиргә сукты. Ул башын күккә күтәрде һәм: "Аллаһтан кабер газабыннан сакласын" - диде - ул моны ике яки өч тапкыр әйтте - диде. Аннары ул: "Мөэмин кол дөньядан аерылгач һәм ахирәткә йөз тоткач, күктән фәрештәләр аның каршысына төшәләр, йөзләре кояш кебек ак булып. Алар күктән кәфен һәм күктән хушбуй алып килделәр һәм аның янына утырдылар - фәрештә аның күрә алган зурлыгы белән - күз күрә алган ераклыкка." Шуннан соң үлем фәрештәсе, галәйһиссәлам, килеп, аның баш янына утырды һәм: «И тыныч җан, Аллаһның гафуын һәм ризалыгын каршы ал», – диде. Пәйгамбәр әйтте, аннары гәүдә чүлмәк авызыннан агып чыккан су тамчылары кебек агып китте һәм фәрештә аны тартып чыгарды. Әгәр фәрештә аны тартып чыгарса, рухны алып, кәфенгә һәм хушбуйга салганчы, аны кулында бер мизгелгә дә калдырмый. Шулай итеп, мәет үлде, җирдәге иң хуш исле хушбуйның хуш исе дә таралды. Пәйгамбәр әйтте, аннары фәрештә гәүдәне күтәрде, хәтта алар фәрештәләр төркеме яныннан үтеп китмәделәр, башкалары: «Әй, әй, әй, бу Ванги кемнең рухы?» – дип сорадылар. Фәрештәләр: «Амбой, бу «Б» баласының «А» рухы», – дип җавап бирделәр, һәм алар аны кешеләр дөньяда аны шулай атыйлар иде, һәм шулай дәвам иттеләр, хәтта дөнья күкләренә барып, ачылуын сорадылар, аннары ул ачылды. Тәкаррубта оста булган фәрештәләр аның үлеме турындагы хәбәрне киләсе күк әһеленә җиденче күккә җиткәнче җиткерделәр, аннары Аллаһ әз-Зәҗҗәллә әйтте: "Колдашымның язмасын "илийин"дә языгыз һәм аны җиргә кайтарыгыз, чөнки Мин аларны аннан яраттым, аннан кире кайттым һәм аннан яңадан торгыздым". Пәйгамбәр әйтте, аннары аның рухы гәүдәсенә кире кайтарылды, аннары ике фәрештә килеп, аны утырттылар һәм сорадылар: "Синең Аллаһың кем?". Ул: "Раббым Аллаһ", - дип җавап бирде. Икесеннән дә сорагыз: "Синең динең нинди? Синең динең Ислам", - дип. Икесе дә: "Сиңа җибәрелгән бу кеше турында нәрсә әйтәсең?" - дип сорадылар. Мәет: "Әйе, ул Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам", - дип җавап бирде. Икесе дә: "Син кайдан беләсең?" - дип сорадылар. Ул: "Мин Аллаһ китабын укыйм, шуңа күрә аңа ышанам һәм раслыйм", - дип җавап бирде. Шуннан соң күктә бер чакыручы кычкырды: «Минем колым хак, аның өчен күкне җәй, аңа җәннәтне киендер, аңа җәннәт ишеген ач», – диде Пәйгамбәр, аннары кол җәннәтнең хуш исен һәм хуш исен сизде, һәм аның кабере күз күреме кадәр киңәйде. Аннары аның янына матур йөзле, киемнәре матур, хуш исле бер кеше килде, һәм фәрештә әйтте: «Сезне сөендерә торган хәбәр белән шатланыгыз. Бу сезгә вәгъдә ителгән көн». Мәет сорады: «Син кем соң чынлыкта?» Күрәсең, сезнең йөзегез яхшылык китерә торган йөз!» Чибәр кеше: «Әй, мин сезнең тәкъва гамәлегез», – дип җавап бирде. Шуннан соң хезмәтче сорады: «И Раббым, зинһар, хәзер үк дөньяның ахырын китер, мин гаиләмә һәм байлыгыма кайта алам. Икенче яктан, әгәр имансыз кол дөньядан аерылса – үлсә – һәм ахирәттә яшәсә, аны йомшак йөзле, чәчтән эшләнгән кара кәфен күтәргән күктәге фәрештәләр каршы ала, алар аның янында утыралар, фәрештәләр күз күреме кадәр зур. Шуннан соң үлем фәрештәсе килеп, аның башына утырды һәм кычкырды: "Әй, черегән рух, Аллаһның ачуын һәм ачуын ал", - диде Пәйгамбәр, аннары аның гәүдәсе ертылды, һәм фәрештә аның рухын күп пычаклар белән тырма белән чыгарды, алар дымлы тукыманы ертып, аннары тартып чыгарды. Әгәр фәрештә аны йолкып алган булса, ул аны күз ачып йомганчы кызганмый, ул кара чәчле тукымага төрелгәнче һәм рух җир йөзендә иң ачы ис белән киткәнче. Аннары фәрештәләр аны күтәрделәр, һәм аны күктә фәрештәләр төркеме янына алып бармадылар, ләкин күктәге фәрештәләр: "Бу пычрак рух кем ул?" - диделәр. Аны алган фәрештәләр: "Бу "С", "Д" баласы", - дип җавап бирделәр, һәм алар аның исемен әйттеләр, кешеләр аны дөньяда еш кулланалар, мәет дөнья күкләренә барып җиткәнче һәм дөнья күкләре ачылырга чакырылды. Һәм дөнья күкләре ачылды. Аннары Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам «Алар өчен күк ишеге ачылмаячак һәм алар җәннәткә кермәячәкләр, дөя энә күзеннән үткәнче» (Әл-Әгъраф; 40) дигән аятьне укыды, аннары Аллаһ әз-зә вәҗҗәллә әйтте: «Зинһар, бу язманы җирнең иң аскы өлешендәге сҗиҗҗингә языгыз». Аның рухы мөмкин кадәр еракка ташланды, аннары ул «Кем Аллаһка ширек кылса, ул күктән төшеп, кош аны эләктереп алган кебек яки җил аны еракка алып киткән кебек булачак» (Әл-Һәҗ; 31) дигән аятьне укыды. Шулай итеп, аның рухы гәүдәсенә кире кайтарылды. Шуннан соң ике фәрештә аның янына килделәр һәм аны утырттылар һәм сорадылар: «Синең илаһың кем?» Ул: «Бббп, белмим?» – дип җавап бирде. Ике фәрештә тагын сорадылар: «Синең динең нинди?» Ул: «Бббп, белмим?» – дип җавап бирде. Ике фәрештә тагын сорадылар: «Сиңа җибәрелгән бу кеше турында нәрсә уйлыйсың?» – дип. Мәет җавап бирде: ',, Белмим? Шуннан соң Күкнең Чакыручысы кычкырды: "Ул чыннан да ялганлады! Аның өчен җәһәннәмне куегыз!" Шуннан соң фәрештә аның өчен җәһәннәм капкаларын ачты һәм аның барлык эсселеге һәм шартлавы белән аңа килде. Аның кабере аны сөякләре изелгәнче кысып торды. Аннары аңа куркыныч йөзле, киемнәре тузган, исе начар булган бер кеше якынлашты һәм әйтте: "Сезне борчыган бар нәрсәгә шатланыгыз. Бу сезгә вәгъдә ителгән көнегез." Аннары фәрештә сорады: "Сез кем соң мондый куркыныч йөзле һәм явызлык китерәсез?" Шуннан соң кеше җавап бирде: "Мин сезнең явыз гамәлләрегез", һәм ул дога кылды: "Әй Раббым. Сәгатен хәзер ясама!" Безгә [Ибн Нумайр] безгә [Әл-Әгъмәш] безгә [Әл-Минһал бин Әмр] [Ибн Гомәр Задзан]дан болай дип риваять ителде: Мин [Әл-Барра бин Азиб] әйткәнен ишеттем: без Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) белән бер ансарның җеназасына бардык, аннары кабергә барып җиттек. Кабер казылгач, диде Әл-Барра, Рәсүлүллаһ салла-галәйһиссәлам, аннары утырды, без аның белән утырдык, аннары ул безгә шундый нәрсә сөйләде. Һәм ул әйтте, аннары фәрештә аның рухын алды, хәтта аның мускуллары һәм бизләре өзелде. Әтием әйтте, Зәйдә дә шулай диде. Безгә [Мөавия бин Әмру] сөйләде һәм безгә [Зәйдә] сөйләде [Сөләйман әл-Әгъмәси] безгә [Минһал бин Әмру] әйтте. Шәлләллаһү галәйһиссәлам әйтте: "Киемнәре матур булган кешенең йөзе дә матур". Ул имансызлар турында сѳйләгәндә, Аңа куркыныч йөзле, тузган киемле бер кеше пәйда булды.