Hadith Representative
Malaikat maut datang sesuai amal: baik atau buruk
Imam Ahmad : 17803حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ مِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ زَاذَانَ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جِنَازَةِ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَانْتَهَيْنَا إِلَى الْقَبْرِ وَلَمَّا يُلْحَدْ فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ وَكَأَنَّ عَلَى رُءُوسِنَا الطَّيْرَ وَفِي يَدِهِ عُودٌ يَنْكُتُ فِي الْأَرْضِ فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ اسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ إِنَّ الْعَبْدَ الْمُؤْمِنَ إِذَا كَانَ فِي انْقِطَاعٍ مِنْ الدُّنْيَا وَإِقْبَالٍ مِنْ الْآخِرَةِ نَزَلَ إِلَيْهِ مَلَائِكَةٌ مِنْ السَّمَاءِ بِيضُ الْوُجُوهِ كَأَنَّ وُجُوهَهُمْ الشَّمْسُ مَعَهُمْ كَفَنٌ مِنْ أَكْفَانِ الْجَنَّةِ وَحَنُوطٌ مِنْ حَنُوطِ الْجَنَّةِ حَتَّى يَجْلِسُوا مِنْهُ مَدَّ الْبَصَرِ ثُمَّ يَجِيءُ مَلَكُ الْمَوْتِ عَلَيْهِ السَّلَام حَتَّى يَجْلِسَ عِنْدَ رَأْسِهِ فَيَقُولُ أَيَّتُهَا النَّفْسُ الطَّيِّبَةُ اخْرُجِي إِلَى مَغْفِرَةٍ مِنْ اللَّهِ وَرِضْوَانٍ قَالَ فَتَخْرُجُ تَسِيلُ كَمَا تَسِيلُ الْقَطْرَةُ مِنْ فِي السِّقَاءِ فَيَأْخُذُهَا فَإِذَا أَخَذَهَا لَمْ يَدَعُوهَا فِي يَدِهِ طَرْفَةَ عَيْنٍ حَتَّى يَأْخُذُوهَا فَيَجْعَلُوهَا فِي ذَلِكَ الْكَفَنِ وَفِي ذَلِكَ الْحَنُوطِ وَيَخْرُجُ مِنْهَا كَأَطْيَبِ نَفْحَةِ مِسْكٍ وُجِدَتْ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ قَالَ فَيَصْعَدُونَ بِهَا فَلَا يَمُرُّونَ يَعْنِي بِهَا عَلَى مَلَإٍ مِنْ الْمَلَائِكَةِ إِلَّا قَالُوا مَا هَذَا الرُّوحُ الطَّيِّبُ فَيَقُولُونَ فُلَانُ بْنُ فُلَانٍ بِأَحْسَنِ أَسْمَائِهِ الَّتِي كَانُوا يُسَمُّونَهُ بِهَا فِي الدُّنْيَا حَتَّى يَنْتَهُوا بِهَا إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيَسْتَفْتِحُونَ لَهُ فَيُفْتَحُ لَهُمْ فَيُشَيِّعُهُ مِنْ كُلِّ سَمَاءٍ مُقَرَّبُوهَا إِلَى السَّمَاءِ الَّتِي تَلِيهَا حَتَّى يُنْتَهَى بِهِ إِلَى السَّمَاءِ السَّابِعَةِ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اكْتُبُوا كِتَابَ عَبْدِي فِي عِلِّيِّينَ وَأَعِيدُوهُ إِلَى الْأَرْضِ فَإِنِّي مِنْهَا خَلَقْتُهُمْ وَفِيهَا أُعِيدُهُمْ وَمِنْهَا أُخْرِجُهُمْ تَارَةً أُخْرَى قَالَ فَتُعَادُ رُوحُهُ فِي جَسَدِهِ فَيَأْتِيهِ مَلَكَانِ فَيُجْلِسَانِهِ فَيَقُولَانِ لَهُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ رَبِّيَ اللَّهُ فَيَقُولَانِ لَهُ مَا دِينُكَ فَيَقُولُ دِينِيَ الْإِسْلَامُ فَيَقُولَانِ لَهُ مَا هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بُعِثَ فِيكُمْ فَيَقُولُ هُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولَانِ لَهُ وَمَا عِلْمُكَ فَيَقُولُ قَرَأْتُ كِتَابَ اللَّهِ فَآمَنْتُ بِهِ وَصَدَّقْتُ فَيُنَادِي مُنَادٍ فِي السَّمَاءِ أَنْ صَدَقَ عَبْدِي فَأَفْرِشُوهُ مِنْ الْجَنَّةِ وَأَلْبِسُوهُ مِنْ الْجَنَّةِ وَافْتَحُوا لَهُ بَابًا إِلَى الْجَنَّةِ قَالَ فَيَأْتِيهِ مِنْ رَوْحِهَا وَطِيبِهَا وَيُفْسَحُ لَهُ فِي قَبْرِهِ مَدَّ بَصَرِهِ قَالَ وَيَأْتِيهِ رَجُلٌ حَسَنُ الْوَجْهِ حَسَنُ الثِّيَابِ طَيِّبُ الرِّيحِ فَيَقُولُ أَبْشِرْ بِالَّذِي يَسُرُّكَ هَذَا يَوْمُكَ الَّذِي كُنْتَ تُوعَدُ فَيَقُولُ لَهُ مَنْ أَنْتَ فَوَجْهُكَ الْوَجْهُ يَجِيءُ بِالْخَيْرِ فَيَقُولُ أَنَا عَمَلُكَ الصَّالِحُ فَيَقُولُ رَبِّ أَقِمْ السَّاعَةَ حَتَّى أَرْجِعَ إِلَى أَهْلِي وَمَالِي قَالَ وَإِنَّ الْعَبْدَ الْكَافِرَ إِذَا كَانَ فِي انْقِطَاعٍ مِنْ الدُّنْيَا وَإِقْبَالٍ مِنْ الْآخِرَةِ نَزَلَ إِلَيْهِ مِنْ السَّمَاءِ مَلَائِكَةٌ سُودُ الْوُجُوهِ مَعَهُمْ الْمُسُوحُ فَيَجْلِسُونَ مِنْهُ مَدَّ الْبَصَرِ ثُمَّ يَجِيءُ مَلَكُ الْمَوْتِ حَتَّى يَجْلِسَ عِنْدَ رَأْسِهِ فَيَقُولُ أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْخَبِيثَةُ اخْرُجِي إِلَى سَخَطٍ مِنْ اللَّهِ وَغَضَبٍ قَالَ فَتُفَرَّقُ فِي جَسَدِهِ فَيَنْتَزِعُهَا كَمَا يُنْتَزَعُ السَّفُّودُ مِنْ الصُّوفِ الْمَبْلُولِ فَيَأْخُذُهَا فَإِذَا أَخَذَهَا لَمْ يَدَعُوهَا فِي يَدِهِ طَرْفَةَ عَيْنٍ حَتَّى يَجْعَلُوهَا فِي تِلْكَ الْمُسُوحِ وَيَخْرُجُ مِنْهَا كَأَنْتَنِ رِيحِ جِيفَةٍ وُجِدَتْ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ فَيَصْعَدُونَ بِهَا فَلَا يَمُرُّونَ بِهَا عَلَى مَلَإٍ مِنْ الْمَلَائِكَةِ إِلَّا قَالُوا مَا هَذَا الرُّوحُ الْخَبِيثُ فَيَقُولُونَ فُلَانُ بْنُ فُلَانٍ بِأَقْبَحِ أَسْمَائِهِ الَّتِي كَانَ يُسَمَّى بِهَا فِي الدُّنْيَا حَتَّى يُنْتَهَى بِهِ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيُسْتَفْتَحُ لَهُ فَلَا يُفْتَحُ لَهُ ثُمَّ قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَلَا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِيَاطِ } فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اكْتُبُوا كِتَابَهُ فِي سِجِّينٍ فِي الْأَرْضِ السُّفْلَى فَتُطْرَحُ رُوحُهُ طَرْحًا ثُمَّ قَرَأَ { وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَكَأَنَّمَا خَرَّ مِنْ السَّمَاءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ أَوْ تَهْوِي بِهِ الرِّيحُ فِي مَكَانٍ سَحِيقٍ } فَتُعَادُ رُوحُهُ فِي جَسَدِهِ وَيَأْتِيهِ مَلَكَانِ فَيُجْلِسَانِهِ فَيَقُولَانِ لَهُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي فَيَقُولَانِ لَهُ مَا دِينُكَ فَيَقُولُ هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي فَيَقُولَانِ لَهُ مَا هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بُعِثَ فِيكُمْ فَيَقُولُ هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي فَيُنَادِي مُنَادٍ مِنْ السَّمَاءِ أَنْ كَذَبَ فَافْرِشُوا لَهُ مِنْ النَّارِ وَافْتَحُوا لَهُ بَابًا إِلَى النَّارِ فَيَأْتِيهِ مِنْ حَرِّهَا وَسَمُومِهَا وَيُضَيَّقُ عَلَيْهِ قَبْرُهُ حَتَّى تَخْتَلِفَ فِيهِ أَضْلَاعُهُ وَيَأْتِيهِ رَجُلٌ قَبِيحُ الْوَجْهِ قَبِيحُ الثِّيَابِ مُنْتِنُ الرِّيحِ فَيَقُولُ أَبْشِرْ بِالَّذِي يَسُوءُكَ هَذَا يَوْمُكَ الَّذِي كُنْتَ تُوعَدُ فَيَقُولُ مَنْ أَنْتَ فَوَجْهُكَ الْوَجْهُ يَجِيءُ بِالشَّرِّ فَيَقُولُ أَنَا عَمَلُكَ الْخَبِيثُ فَيَقُولُ رَبِّ لَا تُقِمْ السَّاعَةَ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا الْمِنْهَالُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي عُمَرَ زَاذَانَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جِنَازَةِ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَانْتَهَيْنَا إِلَى الْقَبْرِ وَلَمَّا يُلْحَدْ قَالَ فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَلَسْنَا مَعَهُ فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَقَالَ فَيَنْتَزِعُهَا تَتَقَطَّعُ مَعَهَا الْعُرُوقُ وَالْعَصَبُ قَالَ أَبِي وَكَذَا قَالَ زَائِدَةُ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا الْمِنْهَالُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَاذَانُ قَالَ قَالَ الْبَرَاءُ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جِنَازَةِ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ وَتَمَثَّلَ لَهُ رَجُلٌ حَسَنُ الثِّيَابِ حَسَنُ الْوَجْهِ وَقَالَ فِي الْكَافِرِ وَتَمَثَّلَ لَهُ رَجُلٌ قَبِيحُ الْوَجْهِ قَبِيحُ الثِّيَابِ
سانوں [ابو معاویہ] توں کہیا گیا اے، کہندا اے۔ سانوں [العمسی] نوں [منہال بن عمر] توں [زادان] توں [البراء بن عزیب] توں دسیا گیا اے، اسی رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم دے نال اک انصار دی لاش دے نال روانہ ہوئے۔ فیر اسی قبرستان پہنچے۔ جدوں زمین کھودی گئی تو رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم بیٹھ گئے تے اسيں اس دے گرد بیٹھ گئے، جداں کہ ساڈے سراں اُتے پرندے سن جدوں کہ اس دے ہتھاں وچ شاخاں اٹھائیاں گئیاں جنہاں نوں اس نے زمین اُتے ماریا۔ اس نے اپنا سر اسمان ول چکیا تے آکھیا، 'قبر دے عذاب توں اللہ تعالیٰ توں بچاء منگو -اس نے ایہ گل دو یا تن وار کیتی-۔ فیر آپ نے فرمایا کہ جدوں کوئی مومن بندہ اس دنیا توں علیحدہ ہوکے آخرت دا سامنا کردا اے تاں اسمان توں فرشتے اس توں ملنے اتردے نيں جنہاں دے چہرے سفید ہوجاندے نيں جداں کہ انہاں دے چہرے سورج سن ۔ اوہ سورگ دے کفن وچوں اک کفن تے سورگ دے عطر وچوں عطر لے کے آئے تے اوہدے کول بیٹھ گئے - فرشتہ اینا وڈا سی جنا اوہ ویکھ سکدا سی - جتھے تک اکھ ویکھ سکدی سی۔ اس دے بعد موت دا فرشتہ علیہ السلام آکے اس دے سر دے نال بیٹھ گیا تے فرمایا اے پرسکون روح اللہ دی مغفرت تے رضا دا استقبال کر۔ نبی نے فرمایا، فیر جسم وگئیا جداں پانی دی بونداں جگ دے منہ توں وگدیاں نيں تے کسی فرشتے نے اسنوں کڈ لیا۔ جے فرشتہ کڈھے تے اک لمحے لئی وی اپنے ہتھ وچ نہیں چھڈدا جدوں تیکر اوہ روح نوں کڈھ کے کفن تے عطر وچ نہیں پا دیندا۔ ایس لئی لاش وی مر گئی جیویں زمین تے سب توں خوشبودار خوشبو دی خوشبو وی مر گئی۔ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے فرمایا، فرشتہ نے فیر لاش نوں اوپر چُکیا، جدوں تک کہ اوہ فرشتاں دے اک ریوڑ دے پاس توں نئيں گزرے سوائے اوہ حیران ہوئے: 'اوہ، اوہ، اوہ، ایہ وانگی کس دی روح اے؟ فرشتیاں نے جواب دتا 'امبوئی، ایہہ 'ا' دی روح اے 'ب' دا بچہ، اتے اوہناں نے اس نوں اس سبھ توں ودھیا ناں نال بلایا جو انسان اس نوں دنیا وچ ہون ویلے بلاؤن لئی ورتدے ہن، اتے اس طرحاں چلدے رہے جدوں تک کہ اوہ دنیا دے اسماناں وچ نہیں پہنچے اتے اوہناں نے کھولن لئی کیہا، پھر ایہہ کھولھ دتا گیا۔ فرشتہ جو تکرب دے ماہرین سن، اس دی وفات دی خبر اگلے آسمان دے باشندےآں نوں سناندے سن جدوں تک کہ اوہ ستويں آسمان تک پہنچ گئے، فیر اللہ تعالیٰ وجالہ نے فرمایا کہ میرے خادم دا ریکارڈ علیین وچ لکھو تے اسنوں زمین اُتے واپس کرو، کیونجے اس توں ميں نے انہاں نوں پیدا کیتا تے اس وچ واپس آیا، تے اس توں دوبارہ دوڑ لگیا۔ رسول اللہ نے فرمایا، فیر اس دی روح اس دے جسم وچ واپس آ گئی، فیر دو فرشتے اس دے پاس آئے تے اسنوں بٹھا دتا تے پُچھیا کہ 'تہاڈا خدا کون اے'۔ اوہناں نے جواب دتا 'میرے رب اللہ'۔ دوواں نوں پچھو 'تہاڈا دھرم کی اے؟ تہاڈا دین اسلام اے'۔ اوہنے جواب دتا۔ دوہاں نے پچھیا 'تہاڈے کول بھیجیا گیا اس آدمی بارے کی آکھدے ہو؟ لاش نے جواب دتا 'اوہ اوہ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم اے. دوہاں نے پچھیا 'تہانوں کیویں پتہ لگا؟ اس نے جواب دتا 'میں اللہ دی کتاب پڑھی اے اس لی میں اس تے یقین رکھدا ہاں تے اس دی تصدیق کردا ہاں۔ اس دے بعد آسمان وچ اک دعوتگر سی جو آواز دے رہیا سی کہ میرا بندہ سچا اے اس دے لئی جنت پھیلاؤ تے اسنوں جنت وچ پہناؤ تے اس دے لئی جنت دا دروازہ کھول دیو، نبی نے فرمایا اس دے بعد خادم نوں جنت دی خوشبو تے خوشبو ملی تے اس دی قبر اس حد تک پھیل گئی جتھے تک اکھ نظر آندی سی۔ فیر اوہدے کول اک سوہنا چہرہ والا بندہ آیا، اوہدے کپڑے سوہنے سن، اوہدی خوشبو خوشبودار سی تے فرشتے نے آکھیا، 'اوہ خبر تے خوش رہو جہڑی تینوں خوش ہووے۔ ایہہ اوہ دن اے جہڑا تہاڈے نال وعدہ کیتا گیا سی۔ لاش نے پچھیا، 'اچھا توں اصل وچّ کون ایں؟ بظاہر تیرا چہرہ اک اجیہا چہرہ اے جیہڑا نیکی لیاؤندا اے! سوہنے بندے نے جواب دتا 'اوہ، میں تیرا نیک کم آں۔ پھر نوکر نے پچھیا، 'اے میرے ربی، مہربانی کرکے ہنے ہی دنیا دا خاتمہ کروا دیو تاں جو میں اپنے پروار اتے اپنی دولت ولّ پرت سکاں۔ دوجے پاسے، جے کافر بندہ دنیا توں وکھ ہو جاندا اے – مر جاندا اے – تے بعد دی زندگی وچ آ جاندا اے، تے اوہنوں دھندلے چہرے والے آسمانی فرشتے ملدے نیں جیہڑے والاں نال بنے جیٹ کالے کفن چکدے نیں، اوہ اوہدے کول بیٹھدے نیں، فرشتے اینے وڈے ہوندے نیں جنے اکھ ویکھ سکدی اے۔ اودوں موت دا فرشتہ آیا تے اوہدے سر تے بہہ گیا تے نعرہ ماریا، 'اے سڑی روح مینوں چُک لے رب دا غضب تے اوہدا غضب۔ نبی نے آکھیا، فیر اوہدا جسم پاڑ دتا گیا، تے فرشتے نے اوہدی روح نوں اک ریک - یا گانکو - نال کڈھیا جیدے نال کئی بلیڈ سن جنہاں نے گیلے کپڑے نوں پاڑ دتا تے فیر اوہنوں باہر کڈھ دتا۔ جے فرشتے نے ایہنوں توڑیا اے تے اوہ ایہنوں اکھ دے جھپکن توں وی نہیں بچاندا جدوں تیکر کہ ایہنوں والاں دے اک گہرے کالے کپڑے وچ لپیٹیا جاندا اے تے روح زمین دے چہرے تے سب توں تیز بدبو لے کے چلی جاندی اے۔ فیر فرشتیاں نے اوہنوں چُکیا، تے اوہ اوہنوں آسمان وچ فرشتیاں دے اک گروہ کول نئیں لے گئے سوائے ایس دے کہ آسمانی فرشتیاں نے تبصرہ کیتا 'ایہ گندی روح کون اے؟ اس نوں لے جان والے فرشتیاں نے جواب دتا، 'ایہہ 'سی' ہے، 'دی' دا بچہ، اتے اوہناں نے اس دا پہلا ناں کیہا جس نوں انسان اکثر دنیا وچ اس نوں بلاؤن لئی ورتدے ہن جدوں تکّ کہ لاش دنیا دے اسماناں وچ نہیں پہنچ گئی اتے دنیا دے اسماناں نوں کھولن لئی کیہا گیا۔ تے، دنیا دے اسمان کھل گئے۔ فیر رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے ایہ آیت پڑھی 'ان دے لئی جنت دا دروازہ نئيں کھولیا جائے گا تے اوہ جنت وچ داخل نئيں ہون گے جدوں تک کہ سوئی دی آنج توں اونٹھ نہ گزرے' -QS. العراف؛ 40 فیر اللہ عزہ وجلا نے فرمایا 'مہربانی کر کے سب توں نچلی زمین تے سجن وچ ریکارڈ درج کرو۔ اس دی روح دا نقد نقد جتھوں تکّ ہو سکدا سُٹّ دتا گیا، پھر اس نے ایہہ آیت پڑھی 'جس نے وی اللہ نال شریک کریئے، اس طرحاں ہووےگا جویں اوہ اسمان توں ڈگّ پیا اتے کسے پنچھی نے اس نوں چھین لیا جاں جویں ہوا اس نوں دور تکّ لے گئی- ق.ایس. الحاج؛ 31-۔ اس لیی اوہدی روح اوہدے جسم چ واپس آ گئی۔ فیر دوویں فرشتے اوہدے کول آئے تے اوہنوں بٹھایا تے پچھ گچھ کیتی 'تہاڈا دیوتا کون اے؟ اس نے جواب دتا 'بببپ، مینوں نئیں پتہ؟ دوہاں فرشتیاں نے پھیر پچھیا 'تہاڈا دھرم کی اے؟ اوہنے جواب دتا 'بببپپ،، پتہ نہیں؟؟ دوہاں فرشتیاں نے فیر پچھیا 'تہاڈے کول ایس بندے بارے کیہ خیال اے جہنوں تہاڈے کول گھلیا گیا اے؟ لاش نے جواب دتا؛ '،، مینوں معلوم نئیں؟ پھیر جنت دے بلاؤن والے نے آواز دتی، 'اس نے سچ مچّ جھوٹھ بولیا ہے! اوہدے لئی جہنم چڑھاؤ! چنانچہ فرشتے نے اس دے لئی دوزخ دے دروازے کھول دتے تے اوہ اپنی تمام گرمی تے دھماکے دے نال اس دے پاس آیا۔ جدوں کہ اوہدی قبر نے اوہنوں اودوں تک دبایا جدوں تک کہ اوہدیاں ہڈیاں کچل نہ گئیاں۔ فیر اوہدے کول اک بندہ آیا جہدا چہرہ ڈراؤنا سی، اوہدے کپڑے کھنڈے ہوئے سن، اوہدے کولوں سڑی بو آ رہی سی تے اوہنے آکھیا؛ 'ہر اوس گل نال خوش رہو جہڑی تہانوں پریشان کردی اے۔ ایہہ تہاڈا دن اے جہدا وعدہ تہاڈے نال کیتا گیا سی۔ پھیر فرشتے نے پچھیا، 'توں کون ایں اپنے چہرے نال جو اینا ڈراؤنا اے تے ایہہ برائی لیاؤندا اے؟ فیر اوس بندے نے جواب دتا '؛ 'میں تیرے برے کم آں، تے اس نے دعا کیتی 'اے رب،. ہُن ایہنوں ہون نہ دیو! نے دسیا اے [ابن نمیر] نے دسیا اے [العماسی] نے دسیا اے [المنہال بن امرو] توں [ابن عمر زدزن] کہیا؛ میں [البراء بن عظیب] نوں کہندے ہوئے سُنیا، اسيں رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم دے نال اک انصار دی جسد وچ شرکت کرنے گئے، فیر اسيں قبر اُتے پہنچے۔ جدوں قبر کھودی گئی البراء نے فرمایا، رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم فیر بیٹھ گئے تے اسيں انہاں دے نال بیٹھ گئے، فیر انہاں نے سانوں کچھ ایسا ہی دسیا۔ تے اوہنے آکھیا، فیر فرشتے نے اوہدی روح نوں کھوہ لیا تاں جے اوہدے پٹھے تے غدود کٹ گئے۔ جبکہ میرے والد نے کہیا، تے انج زیدہ نے کہیا. سانوں دسیا اے [ معاویہ بن امرو ] تے دسیا اے [ زائدہ ] نے دسیا اے [ سلیمان العماسی ] نے دسیا اے [ منہال بن امرو ] شللہ اللہ علیہ وآلہ وسلم نے فرمایا 'اک بندہ جس دے لباس سوہنے ہون، اوہدا چہرہ سوہنا ہووے۔ جدوں اوہ کافراں دے بارے وچ گل کررہے سن تاں اک خوفناک چہرے تے خستہ کپڑےآں دے نال اک شخص اس دے سامنے ظاہر ہويا۔