Hadits Perwakilan
Malaikat maut datang sesuai amal: baik atau buruk
इमाम अहमद : 17803حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ مِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ زَاذَانَ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جِنَازَةِ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَانْتَهَيْنَا إِلَى الْقَبْرِ وَلَمَّا يُلْحَدْ فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ وَكَأَنَّ عَلَى رُءُوسِنَا الطَّيْرَ وَفِي يَدِهِ عُودٌ يَنْكُتُ فِي الْأَرْضِ فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ اسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ إِنَّ الْعَبْدَ الْمُؤْمِنَ إِذَا كَانَ فِي انْقِطَاعٍ مِنْ الدُّنْيَا وَإِقْبَالٍ مِنْ الْآخِرَةِ نَزَلَ إِلَيْهِ مَلَائِكَةٌ مِنْ السَّمَاءِ بِيضُ الْوُجُوهِ كَأَنَّ وُجُوهَهُمْ الشَّمْسُ مَعَهُمْ كَفَنٌ مِنْ أَكْفَانِ الْجَنَّةِ وَحَنُوطٌ مِنْ حَنُوطِ الْجَنَّةِ حَتَّى يَجْلِسُوا مِنْهُ مَدَّ الْبَصَرِ ثُمَّ يَجِيءُ مَلَكُ الْمَوْتِ عَلَيْهِ السَّلَام حَتَّى يَجْلِسَ عِنْدَ رَأْسِهِ فَيَقُولُ أَيَّتُهَا النَّفْسُ الطَّيِّبَةُ اخْرُجِي إِلَى مَغْفِرَةٍ مِنْ اللَّهِ وَرِضْوَانٍ قَالَ فَتَخْرُجُ تَسِيلُ كَمَا تَسِيلُ الْقَطْرَةُ مِنْ فِي السِّقَاءِ فَيَأْخُذُهَا فَإِذَا أَخَذَهَا لَمْ يَدَعُوهَا فِي يَدِهِ طَرْفَةَ عَيْنٍ حَتَّى يَأْخُذُوهَا فَيَجْعَلُوهَا فِي ذَلِكَ الْكَفَنِ وَفِي ذَلِكَ الْحَنُوطِ وَيَخْرُجُ مِنْهَا كَأَطْيَبِ نَفْحَةِ مِسْكٍ وُجِدَتْ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ قَالَ فَيَصْعَدُونَ بِهَا فَلَا يَمُرُّونَ يَعْنِي بِهَا عَلَى مَلَإٍ مِنْ الْمَلَائِكَةِ إِلَّا قَالُوا مَا هَذَا الرُّوحُ الطَّيِّبُ فَيَقُولُونَ فُلَانُ بْنُ فُلَانٍ بِأَحْسَنِ أَسْمَائِهِ الَّتِي كَانُوا يُسَمُّونَهُ بِهَا فِي الدُّنْيَا حَتَّى يَنْتَهُوا بِهَا إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيَسْتَفْتِحُونَ لَهُ فَيُفْتَحُ لَهُمْ فَيُشَيِّعُهُ مِنْ كُلِّ سَمَاءٍ مُقَرَّبُوهَا إِلَى السَّمَاءِ الَّتِي تَلِيهَا حَتَّى يُنْتَهَى بِهِ إِلَى السَّمَاءِ السَّابِعَةِ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اكْتُبُوا كِتَابَ عَبْدِي فِي عِلِّيِّينَ وَأَعِيدُوهُ إِلَى الْأَرْضِ فَإِنِّي مِنْهَا خَلَقْتُهُمْ وَفِيهَا أُعِيدُهُمْ وَمِنْهَا أُخْرِجُهُمْ تَارَةً أُخْرَى قَالَ فَتُعَادُ رُوحُهُ فِي جَسَدِهِ فَيَأْتِيهِ مَلَكَانِ فَيُجْلِسَانِهِ فَيَقُولَانِ لَهُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ رَبِّيَ اللَّهُ فَيَقُولَانِ لَهُ مَا دِينُكَ فَيَقُولُ دِينِيَ الْإِسْلَامُ فَيَقُولَانِ لَهُ مَا هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بُعِثَ فِيكُمْ فَيَقُولُ هُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولَانِ لَهُ وَمَا عِلْمُكَ فَيَقُولُ قَرَأْتُ كِتَابَ اللَّهِ فَآمَنْتُ بِهِ وَصَدَّقْتُ فَيُنَادِي مُنَادٍ فِي السَّمَاءِ أَنْ صَدَقَ عَبْدِي فَأَفْرِشُوهُ مِنْ الْجَنَّةِ وَأَلْبِسُوهُ مِنْ الْجَنَّةِ وَافْتَحُوا لَهُ بَابًا إِلَى الْجَنَّةِ قَالَ فَيَأْتِيهِ مِنْ رَوْحِهَا وَطِيبِهَا وَيُفْسَحُ لَهُ فِي قَبْرِهِ مَدَّ بَصَرِهِ قَالَ وَيَأْتِيهِ رَجُلٌ حَسَنُ الْوَجْهِ حَسَنُ الثِّيَابِ طَيِّبُ الرِّيحِ فَيَقُولُ أَبْشِرْ بِالَّذِي يَسُرُّكَ هَذَا يَوْمُكَ الَّذِي كُنْتَ تُوعَدُ فَيَقُولُ لَهُ مَنْ أَنْتَ فَوَجْهُكَ الْوَجْهُ يَجِيءُ بِالْخَيْرِ فَيَقُولُ أَنَا عَمَلُكَ الصَّالِحُ فَيَقُولُ رَبِّ أَقِمْ السَّاعَةَ حَتَّى أَرْجِعَ إِلَى أَهْلِي وَمَالِي قَالَ وَإِنَّ الْعَبْدَ الْكَافِرَ إِذَا كَانَ فِي انْقِطَاعٍ مِنْ الدُّنْيَا وَإِقْبَالٍ مِنْ الْآخِرَةِ نَزَلَ إِلَيْهِ مِنْ السَّمَاءِ مَلَائِكَةٌ سُودُ الْوُجُوهِ مَعَهُمْ الْمُسُوحُ فَيَجْلِسُونَ مِنْهُ مَدَّ الْبَصَرِ ثُمَّ يَجِيءُ مَلَكُ الْمَوْتِ حَتَّى يَجْلِسَ عِنْدَ رَأْسِهِ فَيَقُولُ أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْخَبِيثَةُ اخْرُجِي إِلَى سَخَطٍ مِنْ اللَّهِ وَغَضَبٍ قَالَ فَتُفَرَّقُ فِي جَسَدِهِ فَيَنْتَزِعُهَا كَمَا يُنْتَزَعُ السَّفُّودُ مِنْ الصُّوفِ الْمَبْلُولِ فَيَأْخُذُهَا فَإِذَا أَخَذَهَا لَمْ يَدَعُوهَا فِي يَدِهِ طَرْفَةَ عَيْنٍ حَتَّى يَجْعَلُوهَا فِي تِلْكَ الْمُسُوحِ وَيَخْرُجُ مِنْهَا كَأَنْتَنِ رِيحِ جِيفَةٍ وُجِدَتْ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ فَيَصْعَدُونَ بِهَا فَلَا يَمُرُّونَ بِهَا عَلَى مَلَإٍ مِنْ الْمَلَائِكَةِ إِلَّا قَالُوا مَا هَذَا الرُّوحُ الْخَبِيثُ فَيَقُولُونَ فُلَانُ بْنُ فُلَانٍ بِأَقْبَحِ أَسْمَائِهِ الَّتِي كَانَ يُسَمَّى بِهَا فِي الدُّنْيَا حَتَّى يُنْتَهَى بِهِ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيُسْتَفْتَحُ لَهُ فَلَا يُفْتَحُ لَهُ ثُمَّ قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَلَا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِيَاطِ } فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اكْتُبُوا كِتَابَهُ فِي سِجِّينٍ فِي الْأَرْضِ السُّفْلَى فَتُطْرَحُ رُوحُهُ طَرْحًا ثُمَّ قَرَأَ { وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَكَأَنَّمَا خَرَّ مِنْ السَّمَاءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ أَوْ تَهْوِي بِهِ الرِّيحُ فِي مَكَانٍ سَحِيقٍ } فَتُعَادُ رُوحُهُ فِي جَسَدِهِ وَيَأْتِيهِ مَلَكَانِ فَيُجْلِسَانِهِ فَيَقُولَانِ لَهُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي فَيَقُولَانِ لَهُ مَا دِينُكَ فَيَقُولُ هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي فَيَقُولَانِ لَهُ مَا هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بُعِثَ فِيكُمْ فَيَقُولُ هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي فَيُنَادِي مُنَادٍ مِنْ السَّمَاءِ أَنْ كَذَبَ فَافْرِشُوا لَهُ مِنْ النَّارِ وَافْتَحُوا لَهُ بَابًا إِلَى النَّارِ فَيَأْتِيهِ مِنْ حَرِّهَا وَسَمُومِهَا وَيُضَيَّقُ عَلَيْهِ قَبْرُهُ حَتَّى تَخْتَلِفَ فِيهِ أَضْلَاعُهُ وَيَأْتِيهِ رَجُلٌ قَبِيحُ الْوَجْهِ قَبِيحُ الثِّيَابِ مُنْتِنُ الرِّيحِ فَيَقُولُ أَبْشِرْ بِالَّذِي يَسُوءُكَ هَذَا يَوْمُكَ الَّذِي كُنْتَ تُوعَدُ فَيَقُولُ مَنْ أَنْتَ فَوَجْهُكَ الْوَجْهُ يَجِيءُ بِالشَّرِّ فَيَقُولُ أَنَا عَمَلُكَ الْخَبِيثُ فَيَقُولُ رَبِّ لَا تُقِمْ السَّاعَةَ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا الْمِنْهَالُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي عُمَرَ زَاذَانَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جِنَازَةِ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَانْتَهَيْنَا إِلَى الْقَبْرِ وَلَمَّا يُلْحَدْ قَالَ فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَلَسْنَا مَعَهُ فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَقَالَ فَيَنْتَزِعُهَا تَتَقَطَّعُ مَعَهَا الْعُرُوقُ وَالْعَصَبُ قَالَ أَبِي وَكَذَا قَالَ زَائِدَةُ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا الْمِنْهَالُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَاذَانُ قَالَ قَالَ الْبَرَاءُ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جِنَازَةِ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ وَتَمَثَّلَ لَهُ رَجُلٌ حَسَنُ الثِّيَابِ حَسَنُ الْوَجْهِ وَقَالَ فِي الْكَافِرِ وَتَمَثَّلَ لَهُ رَجُلٌ قَبِيحُ الْوَجْهِ قَبِيحُ الثِّيَابِ
[अबू मुआविया] यांनी आम्हाला सांगितले: [अल-अमासी] यांनी आम्हाला [मिन्हल इब्न उमर] यांच्याकडून, [ज़दज़ान] यांच्याकडून, [अल-बरा इब्न आज़िब] यांच्याकडून कथन केले, ज्यांनी म्हटले: आम्ही पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यासोबत एका अंसारी माणसाच्या अंत्ययात्रेला निघालो. मग आम्ही कब्रस्थानात पोहोचलो. जेव्हा जमीन खोदण्यात आली, तेव्हा अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, बसले आणि आम्ही त्यांच्या भोवती बसलो, जणू आमच्या डोक्यावर पक्षी बसले होते, आणि त्यांच्या हातात एक फांदी होती जी ते जमिनीवर घासत होते. त्यांनी आपले डोके आकाशाकडे वर करून म्हटले, 'कबराच्या शिक्षेपासून अल्लाहकडे आश्रय मागा' (हे त्यांनी दोन किंवा तीन वेळा म्हटले). मग तो म्हणाला, 'जेव्हा एखादा श्रद्धाळू दास या संवसारातून निघून परलोकसमोर उभा राहतो, तेव्हा स्वर्गदूत सूर्यासारख्या तेजस्वी चेहर्यांनी त्याच्या स्वागतासाठी स्वर्गातून उतरतात. ते स्वर्गातील काफनातील काफन आणि स्वर्गातील सुगंधातील सुगंध घेऊन येतात, जोपर्यंत ते त्याच्या बाजूला बसतात—हे स्वर्गदूत इतके असंख्य असतात की ते डोळ्यांच्या दृष्टीपर्यंत पसरलेले असतात. मग मरणाचा देवदूत (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) येतो आणि त्याच्या डोक्याजवळ बसतो आणि म्हणतो, 'हे शांत आत्म्या, अल्लाहची क्षमा आणि त्याची प्रसन्नता स्वीकार.' पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी सांगितले की, त्यानंतर शरीर कलशाच्या तोंडातून वाहणाऱ्या पाण्याच्या थेंबांप्रमाणे वाहू लागले, आणि देवदूतांनी ते बाहेर काढले. जेव्हा देवदूतांनी ते बाहेर काढले, तेव्हा त्यांनी ते डोळ्याच्या पापण्यांइतक्या क्षणासाठीही त्यांच्या हाती ठेवले नाही, तोपर्यंत त्यांनी आत्मा काढून तो कफनात आणि सुगंधी तेलात ठेवला नाही. अशाप्रकारे, मृत व्यक्तीचा देह त्या सुगंधी तेलाच्या वासाप्रमाणे निघून गेला, जो पृथ्वीच्या पृष्ठभागावर असतो. पैगंबर म्हणाले की, त्यानंतर देवदूत मृतदेह वर नेतात, आणि जेव्हा ते एखाद्या देवदूतांच्या गटाजवळून जातात, तेव्हा ते आश्चर्यचकित होऊन विचारतात: 'अरे, अरे, अरे, हा इतका सुगंधी आत्मा कोणाचा आहे?' देवदूतांनी उत्तर दिले, 'हे पहा, हा "बी" चा मुलगा "ए" चा आत्मा आहे,' आणि त्यांनी त्याला त्या जगात लोकांनी ज्या उत्तम नावाने संबोधले होते त्या नावाने त्याला बोलावले; आणि हे तेव्हापर्यंत सुरूच राहिले जेव्हा ते पहिल्या स्वर्गात पोहोचले, जिथे त्यांनी ते उघडण्यास सांगितले, आणि ते उघडले गेले. निकटतेचे देवदूत त्याच्या मृत्यूची बातमी पुढील स्वर्गातील रहिवाशांना देत गेले, जोपर्यंत ते सातव्या स्वर्गात पोहोचले, तेव्हा परम पवित्र आणि गौरवशाली अल्लाहने आज्ञा केली: 'माझ्या सेवकाचा हिशोब 'इल्लिय्यीन'मध्ये नोंदवा आणि त्याला पृथ्वीवर परत पाठवा, कारण मी त्यांना तिथूनच निर्माण केले आहे आणि तिथेच मी त्यांना परत आणतो, आणि तिथूनच मी त्यांना पुन्हा एकदा उठवेन.' पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी सांगितले की त्याची आत्मा नंतर त्याच्या शरीरात परत येते, तेव्हा दोन देवदूत त्याच्याजवळ येतात, त्याला बसवतात आणि विचारतात, 'तुझा प्रभू कोण आहे?' तो उत्तर देतो, 'माझा प्रभू अल्लाह आहे.' त्यांनी विचारले, 'तुझा धर्म काय आहे?' 'माझा धर्म इस्लाम आहे,' त्याने उत्तर दिले. त्यांनी विचारले, 'तुझ्याकडे पाठवलेल्या व्यक्तीबद्दल तुझं मत काय आहे?' मृत व्यक्तीने उत्तर दिले, 'अहो, तो अल्लाहचा प्रेषित आहे, त्याच्यावर अल्लाहची शांती आणि कृपा बरसावी.' त्यांनी विचारले, 'तुला कसं ठाऊक?' त्याने उत्तर दिले, 'मी अल्लाहची पुस्तक (कुरआन) वाचली आहे, म्हणून मी त्याच्यावर विश्वास ठेवतो आणि त्याची सत्यता मान्य करतो.' मग स्वर्गातून एकाने आह्वान केले, 'माझ्या या सेवकाने सत्य सांगितले; त्याच्यासाठी स्वर्ग पसरवा, त्याला स्वर्गाचे वस्त्र परिधान करा आणि त्याच्यासाठी स्वर्गाचे दरवाजे उघडा,' असे पैगंबर म्हणाले. त्यामुळे त्या सेवकाला स्वर्गाच्या सुगंधी वासाने व्यापले गेले आणि त्याची कबर डोळ्यांना दिसत तितकीच पसरली. मग त्याच्याकडे सुंदर चेहऱ्याचा, उत्तम वस्त्रे परिधान केलेला आणि ज्याची सुगंध गोड होती असा एक पुरुष आला, आणि देवदूताने म्हटले, 'आनंददायी शुभवार्ता ऐकून आनंदित हो. हा तुम्हाला वचन दिलेला दिवस आहे.' मृत व्यक्तीने विचारले, 'तुम्ही खरोखर कोण आहात? तुमचे चेहरे चांगुलपणाचे संकेत देत आहेत!' त्या सुंदर पुरुषाने उत्तर दिले, 'मी तुमचे पुण्यकर्म आहे.' तेव्हा त्या सेवकाने विनंती केली, 'अरे माझ्या प्रभू, कृपया न्यायदिन लगेच आणा, जेणेकरून मी माझ्या कुटुंबाकडे आणि माझ्या संपत्तीकडे परत जाईन.' त्याच्या उलट, जेव्हा अविश्वासी या जगातून निघतो (मरतो) आणि परलोकमध्ये प्रवेश करतो, तेव्हा त्याला आकाशातील देवदूत सामोरे येतात ज्यांचे चेहरे पिवळसर असतात आणि ते केसांनी बनवलेला काळोखर कफन घेऊन येतात; ते त्याच्या बाजूला बसतात, आणि हे देवदूत डोळ्यांना दिसतील तितके विस्तीर्ण असतात. मग मरणाचा देवदूत येतो आणि त्याच्या डोक्याजवळ बसतो, ओरडत, 'अरे घृणास्पद आत्म्या, अल्लाहचा क्रोध आणि त्याचा संताप भोग!' पैगंबर म्हणाले की त्यानंतर शरीर तुकडे-तुकडे केले जाते, आणि देवदूत आत्मा ओढून काढतो जणू काही भिजलेल्या कापडातून अनेक काटे असलेल्या फावड्याने फाडत असताना. एकदा देवदूताने ते बाहेर काढल्यावर, त्याने ते डोळ्याच्या पापण्यांच्या झटपट्याइतकेही थांबवले नाही, तर ते केसांनी बनवलेल्या काळ्या कापडात गुंडाळले, आणि आत्मा पृथ्वीवरील सर्वात घाणेरड्या दुर्गंधीसह निघून गेला. देवदूतांनी ते वर नेले, आणि जेव्हा ते स्वर्गातील देवदूतांच्या सभेत आणले, तेव्हा स्वर्गीय देवदूतांनी विचारले, 'हा घाणेरडा आत्मा कोण आहे? ते घेऊन जाणाऱ्या देवदूतांनी उत्तर दिले, 'हा "C", "D" चा मुलगा आहे,' आणि त्यांनी त्याला जगात लोक ज्या नावाने ओळखत होते तेच नाव घेतले, जोपर्यंत तो मृतदेह पहिल्या स्वर्गात पोहोचला आणि पहिल्या स्वर्गाला उघडण्यास सांगितले गेले. आणि पहिले स्वर्ग उघडले गेले. मग अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी हा आयत वाचला: 'त्यांच्यासाठी स्वर्गाचे दरवाजे उघडले जाणार नाहीत, आणि ते स्वर्गात प्रवेश करणार नाहीत जोपर्यंत ऊंट सुईच्या तोंडातून जात नाही' (सूरह अल-अअराफ; ४०), तेव्हा अल्लाह, सर्वोच्च आणि गौरवशाली, म्हणाले: 'त्याचे कर्म सिज्जिनमध्ये नोंदवा, जो पृथ्वीच्या सर्वात खालच्या स्तरावर आहे. तत्काळ त्याची आत्मा दूर फेकली गेली, मग त्याने हा आयत पठण केला: 'ज्याने अल्लाहसोबत इतरांना भागीदार बनवले, ते असेच आहे जणू तो आकाशातून पडला आणि एखाद्या पक्ष्याने त्याला उचलून नेले, किंवा जणू तो वाऱ्याने दूरच्या ठिकाणी उडवून नेला गेला' (सूरह अल-हज्ज; ३१). मग त्याची आत्मा त्याच्या शरीरात परत आली. त्यानंतर दोन देवदूत त्याच्याजवळ आले, त्याला बसवले आणि विचारले: 'तुझा प्रभू कोण आहे?' त्याने उत्तर दिले, 'ब…ब… मला माहीत नाही.' त्या दोन देवदूतांनी पुन्हा विचारले, 'तुझा धर्म काय आहे?' त्याने उत्तर दिले, 'ब…ब… मला माहीत नाही.' त्या दोन देवदूतांनी पुन्हा विचारले, 'या माणसाबद्दल तुझा काय प्रतिसाद आहे ज्याला तुझ्याकडे पाठवण्यात आले होते?' मृत व्यक्तीने उत्तर दिले, '…मला माहीत नाही.' मग स्वर्गातून एकाने ओरडून सांगितले, 'त्याने खरंच खोटं बोललंय! त्याच्यावर नरक सोडा!' म्हणून देवदूतांनी त्याच्यासाठी नरकाचे दरवाजे उघडले, आणि त्याला तिथली तीव्र उष्णता व गर्जणाऱ्या ज्वाळांनी वेढले. दरम्यान, त्याची कबर इतकी घट्ट झाली की त्याचे हाडं मोडून गेले. तेव्हा त्याच्याकडे एक भयानक चेहऱ्याचा, फाटके कपडे घातलेला आणि घाणेरडा वास येणारा माणूस आला आणि म्हणाला: 'तुला त्रास देणाऱ्या प्रत्येक गोष्टीचा आनंद घे. हा तुला वचन दिलेला दिवस आहे.' मग देवदूताने विचारले, 'इतक्या भयानक चेहऱ्याने आणि हे वाईट घेऊन येत असलेला तू कोण आहेस?' त्या माणसाने उत्तर दिले, 'मी तुझे वाईट कर्म आहे,' आणि त्याने प्रार्थना केली, 'अरे प्रभू, न्याय दिवसाची वेळ आता आणू नकोस!' हे आम्हाला [इब्न नुमैर] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [अल-अमासी] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [अल-मिन्हल बिन अम्रु] यांनी [इब्न उमर ज़ादन] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी सांगितले: मी [अल-बरा बिन 'अज़िब] यांना म्हणताना ऐकले, 'आम्ही अल्लाहच्या प्रेषितांसह, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, एका अंसारी माणसाच्या अंत्यसंस्काराला निघालो आणि आम्ही कब्रस्थानात पोहोचलो.' जेव्हा कब्र खोदण्यात आली, तेव्हा अल-बरा' म्हणाले, पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) बसले आणि आम्ही त्यांच्या सोबत बसलो, मग त्यांनी त्याप्रमाणेच भाष्य केले. आणि त्यांनी सांगितले की, नंतर फरिश्त्यांनी त्याची आत्मा घेतली, ज्यामुळे त्याचे स्नायू आणि ग्रंथी तुटून गेले. माझ्या वडिलांनी सांगितले, तसेच [ज़ैदाह] यांनीही सांगितले. हे आम्हाला [मुआविया बिन 'अमरु] यांनी सांगितले आणि हे आम्हाला [ज़ैदाह] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [सुलेमान अल-अ'माशी] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [मिन्हल बिन 'अमरु] यांच्याकडून सांगितले. हे आम्हाला [ज़ादज़ान] यांनी सांगितले, ज्यांनी म्हटले की [अल-बरा] म्हणाले, आम्ही अल्लाहच्या प्रेषितांसोबत (त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत) अंसारच्या अंत्यसंस्काराला निघालो, मग त्यांनी त्याचा अर्थ स्पष्ट केला; फक्त त्यांच्या आवृत्तीत अल्लाहच्या प्रेषितांनी (त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत) म्हटले: 'एक माणूस चांगल्या कपड्यांचा आणि सुंदर चेहऱ्याचा. परंतु जेव्हा त्याने अविश्वासूचा उल्लेख केला, तेव्हा त्याच्या समोर भयानक चेहऱ्याचा आणि फाटलेले कपडे घातलेला एक माणूस उभा राहिला.