Hadith Representative
Malaikat maut datang sesuai amal: baik atau buruk
Imam Ahmad : 17803حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ مِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ زَاذَانَ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جِنَازَةِ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَانْتَهَيْنَا إِلَى الْقَبْرِ وَلَمَّا يُلْحَدْ فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ وَكَأَنَّ عَلَى رُءُوسِنَا الطَّيْرَ وَفِي يَدِهِ عُودٌ يَنْكُتُ فِي الْأَرْضِ فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ اسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ إِنَّ الْعَبْدَ الْمُؤْمِنَ إِذَا كَانَ فِي انْقِطَاعٍ مِنْ الدُّنْيَا وَإِقْبَالٍ مِنْ الْآخِرَةِ نَزَلَ إِلَيْهِ مَلَائِكَةٌ مِنْ السَّمَاءِ بِيضُ الْوُجُوهِ كَأَنَّ وُجُوهَهُمْ الشَّمْسُ مَعَهُمْ كَفَنٌ مِنْ أَكْفَانِ الْجَنَّةِ وَحَنُوطٌ مِنْ حَنُوطِ الْجَنَّةِ حَتَّى يَجْلِسُوا مِنْهُ مَدَّ الْبَصَرِ ثُمَّ يَجِيءُ مَلَكُ الْمَوْتِ عَلَيْهِ السَّلَام حَتَّى يَجْلِسَ عِنْدَ رَأْسِهِ فَيَقُولُ أَيَّتُهَا النَّفْسُ الطَّيِّبَةُ اخْرُجِي إِلَى مَغْفِرَةٍ مِنْ اللَّهِ وَرِضْوَانٍ قَالَ فَتَخْرُجُ تَسِيلُ كَمَا تَسِيلُ الْقَطْرَةُ مِنْ فِي السِّقَاءِ فَيَأْخُذُهَا فَإِذَا أَخَذَهَا لَمْ يَدَعُوهَا فِي يَدِهِ طَرْفَةَ عَيْنٍ حَتَّى يَأْخُذُوهَا فَيَجْعَلُوهَا فِي ذَلِكَ الْكَفَنِ وَفِي ذَلِكَ الْحَنُوطِ وَيَخْرُجُ مِنْهَا كَأَطْيَبِ نَفْحَةِ مِسْكٍ وُجِدَتْ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ قَالَ فَيَصْعَدُونَ بِهَا فَلَا يَمُرُّونَ يَعْنِي بِهَا عَلَى مَلَإٍ مِنْ الْمَلَائِكَةِ إِلَّا قَالُوا مَا هَذَا الرُّوحُ الطَّيِّبُ فَيَقُولُونَ فُلَانُ بْنُ فُلَانٍ بِأَحْسَنِ أَسْمَائِهِ الَّتِي كَانُوا يُسَمُّونَهُ بِهَا فِي الدُّنْيَا حَتَّى يَنْتَهُوا بِهَا إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيَسْتَفْتِحُونَ لَهُ فَيُفْتَحُ لَهُمْ فَيُشَيِّعُهُ مِنْ كُلِّ سَمَاءٍ مُقَرَّبُوهَا إِلَى السَّمَاءِ الَّتِي تَلِيهَا حَتَّى يُنْتَهَى بِهِ إِلَى السَّمَاءِ السَّابِعَةِ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اكْتُبُوا كِتَابَ عَبْدِي فِي عِلِّيِّينَ وَأَعِيدُوهُ إِلَى الْأَرْضِ فَإِنِّي مِنْهَا خَلَقْتُهُمْ وَفِيهَا أُعِيدُهُمْ وَمِنْهَا أُخْرِجُهُمْ تَارَةً أُخْرَى قَالَ فَتُعَادُ رُوحُهُ فِي جَسَدِهِ فَيَأْتِيهِ مَلَكَانِ فَيُجْلِسَانِهِ فَيَقُولَانِ لَهُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ رَبِّيَ اللَّهُ فَيَقُولَانِ لَهُ مَا دِينُكَ فَيَقُولُ دِينِيَ الْإِسْلَامُ فَيَقُولَانِ لَهُ مَا هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بُعِثَ فِيكُمْ فَيَقُولُ هُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولَانِ لَهُ وَمَا عِلْمُكَ فَيَقُولُ قَرَأْتُ كِتَابَ اللَّهِ فَآمَنْتُ بِهِ وَصَدَّقْتُ فَيُنَادِي مُنَادٍ فِي السَّمَاءِ أَنْ صَدَقَ عَبْدِي فَأَفْرِشُوهُ مِنْ الْجَنَّةِ وَأَلْبِسُوهُ مِنْ الْجَنَّةِ وَافْتَحُوا لَهُ بَابًا إِلَى الْجَنَّةِ قَالَ فَيَأْتِيهِ مِنْ رَوْحِهَا وَطِيبِهَا وَيُفْسَحُ لَهُ فِي قَبْرِهِ مَدَّ بَصَرِهِ قَالَ وَيَأْتِيهِ رَجُلٌ حَسَنُ الْوَجْهِ حَسَنُ الثِّيَابِ طَيِّبُ الرِّيحِ فَيَقُولُ أَبْشِرْ بِالَّذِي يَسُرُّكَ هَذَا يَوْمُكَ الَّذِي كُنْتَ تُوعَدُ فَيَقُولُ لَهُ مَنْ أَنْتَ فَوَجْهُكَ الْوَجْهُ يَجِيءُ بِالْخَيْرِ فَيَقُولُ أَنَا عَمَلُكَ الصَّالِحُ فَيَقُولُ رَبِّ أَقِمْ السَّاعَةَ حَتَّى أَرْجِعَ إِلَى أَهْلِي وَمَالِي قَالَ وَإِنَّ الْعَبْدَ الْكَافِرَ إِذَا كَانَ فِي انْقِطَاعٍ مِنْ الدُّنْيَا وَإِقْبَالٍ مِنْ الْآخِرَةِ نَزَلَ إِلَيْهِ مِنْ السَّمَاءِ مَلَائِكَةٌ سُودُ الْوُجُوهِ مَعَهُمْ الْمُسُوحُ فَيَجْلِسُونَ مِنْهُ مَدَّ الْبَصَرِ ثُمَّ يَجِيءُ مَلَكُ الْمَوْتِ حَتَّى يَجْلِسَ عِنْدَ رَأْسِهِ فَيَقُولُ أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْخَبِيثَةُ اخْرُجِي إِلَى سَخَطٍ مِنْ اللَّهِ وَغَضَبٍ قَالَ فَتُفَرَّقُ فِي جَسَدِهِ فَيَنْتَزِعُهَا كَمَا يُنْتَزَعُ السَّفُّودُ مِنْ الصُّوفِ الْمَبْلُولِ فَيَأْخُذُهَا فَإِذَا أَخَذَهَا لَمْ يَدَعُوهَا فِي يَدِهِ طَرْفَةَ عَيْنٍ حَتَّى يَجْعَلُوهَا فِي تِلْكَ الْمُسُوحِ وَيَخْرُجُ مِنْهَا كَأَنْتَنِ رِيحِ جِيفَةٍ وُجِدَتْ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ فَيَصْعَدُونَ بِهَا فَلَا يَمُرُّونَ بِهَا عَلَى مَلَإٍ مِنْ الْمَلَائِكَةِ إِلَّا قَالُوا مَا هَذَا الرُّوحُ الْخَبِيثُ فَيَقُولُونَ فُلَانُ بْنُ فُلَانٍ بِأَقْبَحِ أَسْمَائِهِ الَّتِي كَانَ يُسَمَّى بِهَا فِي الدُّنْيَا حَتَّى يُنْتَهَى بِهِ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيُسْتَفْتَحُ لَهُ فَلَا يُفْتَحُ لَهُ ثُمَّ قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَلَا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِيَاطِ } فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اكْتُبُوا كِتَابَهُ فِي سِجِّينٍ فِي الْأَرْضِ السُّفْلَى فَتُطْرَحُ رُوحُهُ طَرْحًا ثُمَّ قَرَأَ { وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَكَأَنَّمَا خَرَّ مِنْ السَّمَاءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ أَوْ تَهْوِي بِهِ الرِّيحُ فِي مَكَانٍ سَحِيقٍ } فَتُعَادُ رُوحُهُ فِي جَسَدِهِ وَيَأْتِيهِ مَلَكَانِ فَيُجْلِسَانِهِ فَيَقُولَانِ لَهُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي فَيَقُولَانِ لَهُ مَا دِينُكَ فَيَقُولُ هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي فَيَقُولَانِ لَهُ مَا هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بُعِثَ فِيكُمْ فَيَقُولُ هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي فَيُنَادِي مُنَادٍ مِنْ السَّمَاءِ أَنْ كَذَبَ فَافْرِشُوا لَهُ مِنْ النَّارِ وَافْتَحُوا لَهُ بَابًا إِلَى النَّارِ فَيَأْتِيهِ مِنْ حَرِّهَا وَسَمُومِهَا وَيُضَيَّقُ عَلَيْهِ قَبْرُهُ حَتَّى تَخْتَلِفَ فِيهِ أَضْلَاعُهُ وَيَأْتِيهِ رَجُلٌ قَبِيحُ الْوَجْهِ قَبِيحُ الثِّيَابِ مُنْتِنُ الرِّيحِ فَيَقُولُ أَبْشِرْ بِالَّذِي يَسُوءُكَ هَذَا يَوْمُكَ الَّذِي كُنْتَ تُوعَدُ فَيَقُولُ مَنْ أَنْتَ فَوَجْهُكَ الْوَجْهُ يَجِيءُ بِالشَّرِّ فَيَقُولُ أَنَا عَمَلُكَ الْخَبِيثُ فَيَقُولُ رَبِّ لَا تُقِمْ السَّاعَةَ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا الْمِنْهَالُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي عُمَرَ زَاذَانَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جِنَازَةِ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَانْتَهَيْنَا إِلَى الْقَبْرِ وَلَمَّا يُلْحَدْ قَالَ فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَلَسْنَا مَعَهُ فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَقَالَ فَيَنْتَزِعُهَا تَتَقَطَّعُ مَعَهَا الْعُرُوقُ وَالْعَصَبُ قَالَ أَبِي وَكَذَا قَالَ زَائِدَةُ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا الْمِنْهَالُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَاذَانُ قَالَ قَالَ الْبَرَاءُ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جِنَازَةِ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ وَتَمَثَّلَ لَهُ رَجُلٌ حَسَنُ الثِّيَابِ حَسَنُ الْوَجْهِ وَقَالَ فِي الْكَافِرِ وَتَمَثَّلَ لَهُ رَجُلٌ قَبِيحُ الْوَجْهِ قَبِيحُ الثِّيَابِ
आमकां [अबू मुअवियाक] सांगलां, म्हण. आमकां [अल-अमासी] [मिनहल बिन उमर] कडल्यान [जदझान] कडल्यान [अल बर्रा बिन अजीब] कडल्यान सांगलां की, आमी पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वस्लाम हांचे वांगडा अंसार मड्या वांगडा भायर सरले. मागीर आमी मसणभुंयेंत पावले. धर्तरी खणली तेन्ना रसुलुल्ला सल्लल्लाहु अलैहिवसल्लम बसलो आनी आमी ताचे भोंवतणी बसले, जशें आमच्या तकलेर सुकणीं आसतात जाल्यार ताच्या हातांत फांटे व्हरताले जे ताणें जमनीर मारले. ताणें मळबांत तकली वयर काडली आनी म्हणलें, ‘कबराच्या त्रासापसून अल्लाक राखण मागचें -ताणें हें दोन तीन फावटीं सांगलें-. मागीर ताणें म्हणलें, ‘जेन्ना एक भावार्थी सेवक ह्या संसारांतल्यान वेगळो जावन परलोकाक तोंड दिता तेन्ना स्वर्गांतल्यान देवदूत ताका मेळपाक देंवतात, तांचें तोंड सुर्यावरी धवें तोंड करून. तांणी सर्गाच्या कफना थावन एक कफन आनी सर्गाच्या अत्तरा थावन अत्तर हाडून ताचे कुशीक बसले - देवदूत ताका दिसता तितलो व्हडलो - दोळ्याक दिसता तितलो. तेन्ना मरणाचो देवदूत अलैहिस्सलम आयलो आनी ताचे तकले कुशीक बसलो आनी म्हणपाक लागलो, ‘हे शांत जीव, अल्लाच्या माफीक आनी सुखाक येवकार दिव. संदेष्ट्यान म्हणलें, मागीर कूड गागराच्या तोंडातल्यान उदकाच्या थेंब्यां भशेन व्हांवली आनी देवदूतान ती भायर काडली. देवदूतान तो काडलो जाल्यार तो आत्मो काडून कफनांत आनी अत्तरांत घाले बगर तो एक खीण लेगीत हातांत सोडना. देखून धर्तरेचेर आशिल्ल्या सगळ्यांत सुगंधी अत्तराचो सुगंध तशेंच मडें मेलें. पैगंबरान म्हणलें, देवदूतान मागीर मडें वयर व्हेली, जो मेरेन ते देवदूतांच्या कळपा कडेन वचूंक नात ते मेरेन तांकां आश्चर्य जालें: ‘ओहो, ओहो, हो वांगी कोणाचो? देवदूतांनी जाप दिली ‘अंबोई, हो ‘ब’ च्या ‘अ’ भुरग्याचो आत्मो, आनी संवसारांत आसतना मनीस ताका म्हणपाक वापरतात त्या सगळ्यांत बऱ्या नांवान ताका आपयलो आनी अशेंच संवसाराच्या मळबांत पावतकच आनी उगडपाक मागले मेरेन, मागीर तें उगडलें. तकाररूबांत तज्ञ आशिल्ल्या देवदूतांनी ताच्या मरणाची खबर फुडल्या सर्गांतल्या लोकांक सातव्या सर्गांत पावमेरेन जाहीर केली, मागीर अल्लान अज्जा वजल्लान म्हणलें, ‘इलीयिनांतल्या म्हज्या नोकराची नोंद बरोवन ताका धर्तरेचेर परत कर, कारण तातूंतल्यान हांवें तांकां रचले आनी तातूंत परतून परतून आयले, आनी तातूंतल्यान हांवें तांकां परत एक फावट जिवे केले. पैगंबरान म्हणलें, मागीर ताचो आत्मो ताच्या कुडींत परतून आयलो, मागीर दोन देवदूत ताचे कडेन आयले आनी ताका बसयलो आनी विचारलें ‘तुजो देव कोण’. ताणें ‘म्हजो स्वामी अल्ला’ अशें जाप दिली. दोगांयकय विचारात ‘तुजो धर्म कितें? तुमचो धर्म इस्लाम आसा'. ताणें जाप दिली. दोगांयनी विचारलें ‘तुमचे कडेन धाडिल्ल्या ह्या मनशा विशीं तुमी कितें म्हणटात? मड्यान जाप दिली ‘ओहो, तो रसुलुल्ला सल्लल्लाहुअलैहिवसल्लम. दोगांयनी विचारलें ‘तुका कशें कळटा? ताणें जाप दिली ‘हांवें अल्लाचें पुस्तक वाचलां म्हणून हांव ताचेर विस्वास दवरतां आनी ताची पुष्टी करतां. मागीर मळबांत एक कॉलर उलो मारतालो, ‘म्हजो नोकर खरो, ताका स्वर्ग पातळाव आनी ताका सर्गार कपडे घाल, आनी ताका स्वर्गाचें दार उगडचें’ अशें पैगंबरान सांगलें, मागीर नोकराक स्वर्गाचो गोड वास आनी वास मेळ्ळो आनी ताची कबर दोळ्यांक दिसता तितली विस्तारली. तेन्ना ताचे कडेन एक सुंदर तोंड आशिल्लो मनीस आयलो, ताचे कपडे सोबीत आशिल्ले, ताचो वास सुगंधी आशिल्लो आनी देवदूतान म्हणलें, ‘तुका आवडटा त्या खबरेचेर खोशी जा. होच दीस तुमकां वचन दिल्लो. मड्यान विचारलें, बरें, खरेंच तूं कोण? दिसता तुजें तोंड बरेंपण हाडपी तोंड! सुंदर मनशान जाप दिली ‘ओहो, हांव तुजें धर्मीक कर्तुब. तेन्ना नोकरान विचारलें, ‘हे म्हज्या रब्बी, कृपा करून आतांच संवसाराचो शेवट हाडून दिवचो, जाका लागून हांव म्हज्या कुटुंबांत आनी म्हज्या गिरेस्तकायेंत परत वचूंक शकता. दुसरे वटेन अविश्वासी नोकर संवसारांतल्यान वेगळो जालो - मेलो - आनी परलोकांत आयलो जाल्यार ताका केंसांनी तयार केल्ले जेट काळे कफन घेवन जड तोंड आशिल्ले स्वर्गीय देवदूत मेळटात, ते ताचे कुशीक बसतात, देवदूत दोळ्याक दिसता तितले व्हडले आसतात. तेन्ना मरणाचो देवदूत आयलो आनी ताचे तकलेर बसलो आनी ‘हे कुसकुसले आत्मो, म्हाका उखल देवाचो राग आनी ताचो राग. पैगंबरान म्हणलें, मागीर ताची कूड फाटीं पडली आनी देवदूतान ताचो आत्मो रेक - वा गंकू - जायत्या पाख्यांनी भायर काडलो आनी तातूंतल्यान ओलें कपड फाडलें आनी मागीर तें भायर काडलें. देवदूतान तो उखलून घेतला जाल्यार तो केंसांच्या काळ्या काळ्या कपड्यांत गुठलायले बगर आनी धर्तरेचेर सगळ्यांत खर दुर्गंधी घेवन आत्मो भायर सरता मेरेन तो ताका दोळ्यांचो झिलमिल वाचयना. मागीर देवदूतांनी ताका उखललो आनी सर्गांतल्या देवदूतांनी ‘हो दुश्ट आत्मो कोण? ताका व्हरपी देवदूतांनी जाप दिली, ‘हें ‘सी’, ‘डी’ चें भुरगें आनी तांणी ताचें पयलें नांव सांगलें जें मनीस ताका संवसारांत चड करून म्हणटात, जो मेरेन मडें संवसाराच्या मळबांत पावलें आनी संवसाराचें मळब उगडपाक सांगले नात. आनी, संवसाराचे सर्ग उगडले. मागीर रसुलुल्ला सल्लल्लाहुअलैहिवसल्लम हाणें ‘सुयेच्या दोळ्यांतल्यान उंट वचमेरेन तांकां स्वर्गाचें दार उगडचें ना आनी ते स्वर्गांत वचचे नात’ -QS. अल-अ'राफ आनी डी. ४० मागीर अल्ला अज्जा वजल्लान म्हणलें ‘कृपा करून सगळ्यांत सकयल्या धर्तरेचेर सिज्जीनांत नोंद नोंद करात. ताच्या आत्म्याची रोख रक्कम शक्य तितली उडयली, मागीर ताणें ‘जो कोण अल्लाक भागीदार करता, तो मळबांतल्यान पडलो आनी सुकणेन ताका काडून घेतलो वा वारें ताका पयस व्हरता तशें जातलें - क्यू.एस. आल्हाज आनी डी. ३१- हें. देखून ताचो आत्मो ताच्या कुडींत परतून आयलो. उपरांत दोग देवदूत ताचे कडेन येवन ताका बसयलो आनी ‘तुजो देव कोण? ताणें जाप दिली ‘बब्बप, म्हाका खबर ना? दोग देवदूतांनी परत विचारलें ‘तुजो धर्म कितें? ताणें जाप दिली 'Bbbppp,, म्हाका खबर ना?? दोगांय देवदूतांनी परतून विचारलें ‘तुमकां धाडिल्ल्या ह्या मनशा विशीं तुमकां कितें दिसता? मड्यान जाप दिली; ',, म्हाका खबर ना? मागीर स्वर्गाचो कॉलर आवाज केलो, ‘ताणें खरेंच फट उलयलां! ताचे खातीर नरक घालून दवर! देखून देवदूतान ताका नरकाचीं दारां उक्तीं केलीं आनी तो आपली सगळी उश्णताय आनी स्फोट घेवन ताचे कडेन आयलो. जाल्यार ताची कबर ताका हाडां कुसकुसता मेरेन सकयल दवरताली. मागीर ताचे कडेन एक मनीस आयलो, ताचें तोंड भिरांकूळ, कपडे खरखरीत, ताका कुसकुसपी वास येतालो आनी ताणें म्हणलें; ‘तुका त्रास दिवपी सगळ्या गजालींनी खोशी राव. हो तुजो दीस जो तुका उतर दिल्लो. तेन्ना देवदूतान विचारलें, ‘तुजें तोंड इतलें भिरांकूळ आनी हें वायट हाडपी तूं कोण? तेन्ना त्या मनशान जाप दिली '; 'हांव तुजीं वायट कर्तुबां, आनी ताणें प्रार्थना केली 'हे प्रभू,.' आतां तें घडोवंक नाका! आमकां सांगलां [इब्न नुमैर] आमकां सांगलां [अल-अ'मासी] आमकां सांगलां [अल मिन्हल बिन अमरू] कडल्यान [इब्न उमर ज़ाझान] म्हणालो; हांवें आयकलें [अल बर्रा’ बिन अजीब] म्हणटा, आमी रसुलुल्ला सल्लल्लाहुअलैहि वसल्लम हांचे वांगडा एका अंसाराच्या मड्याक हाजीर रावपाक गेल्ले, मागीर आमी थडग्यांत पावले. कबर खणली तेन्ना अल्बरा' म्हणालो, रसुलुल्ला सल्लल्लाहुअलैहि वस्लाम मागीर बसलो आनी आमी ताचे वांगडा बसले, मागीर ताणें आमकां अशें कितें तरी सांगलें. आनी ताणें म्हणलें, मागीर देवदूतान ताचो आत्मो काडून घेतलो म्हणजे ताचे स्नायू आनी ग्रंथी कापली. जशें म्हज्या बापायन म्हणलें, आनी अशें जैदान म्हणलें. आमकां सांगलां [मुअविया बिन अमरू] आनी सांगलां [जैदा] आमकां सांगलां [सुलेमान अल-अमासी] आमकां सांगलां [मिन्हल बिन अमरू] शल्लल्लाहुअलैहिवसल्लम म्हणालो ‘ज्या मनशाचे कपडे सोबीत आसात, ताचें तोंड सुंदर आसा. तो अविश्वासी लोकां विशीं उलयता आसतना ताका भिरांकूळ तोंड आनी खरखरीत कपडे घालून एक मनीस दिसलो.