Hadith Representative
Malaikat maut datang sesuai amal: baik atau buruk
Imam Ahmad : 17803حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ مِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ زَاذَانَ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جِنَازَةِ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَانْتَهَيْنَا إِلَى الْقَبْرِ وَلَمَّا يُلْحَدْ فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ وَكَأَنَّ عَلَى رُءُوسِنَا الطَّيْرَ وَفِي يَدِهِ عُودٌ يَنْكُتُ فِي الْأَرْضِ فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ اسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ إِنَّ الْعَبْدَ الْمُؤْمِنَ إِذَا كَانَ فِي انْقِطَاعٍ مِنْ الدُّنْيَا وَإِقْبَالٍ مِنْ الْآخِرَةِ نَزَلَ إِلَيْهِ مَلَائِكَةٌ مِنْ السَّمَاءِ بِيضُ الْوُجُوهِ كَأَنَّ وُجُوهَهُمْ الشَّمْسُ مَعَهُمْ كَفَنٌ مِنْ أَكْفَانِ الْجَنَّةِ وَحَنُوطٌ مِنْ حَنُوطِ الْجَنَّةِ حَتَّى يَجْلِسُوا مِنْهُ مَدَّ الْبَصَرِ ثُمَّ يَجِيءُ مَلَكُ الْمَوْتِ عَلَيْهِ السَّلَام حَتَّى يَجْلِسَ عِنْدَ رَأْسِهِ فَيَقُولُ أَيَّتُهَا النَّفْسُ الطَّيِّبَةُ اخْرُجِي إِلَى مَغْفِرَةٍ مِنْ اللَّهِ وَرِضْوَانٍ قَالَ فَتَخْرُجُ تَسِيلُ كَمَا تَسِيلُ الْقَطْرَةُ مِنْ فِي السِّقَاءِ فَيَأْخُذُهَا فَإِذَا أَخَذَهَا لَمْ يَدَعُوهَا فِي يَدِهِ طَرْفَةَ عَيْنٍ حَتَّى يَأْخُذُوهَا فَيَجْعَلُوهَا فِي ذَلِكَ الْكَفَنِ وَفِي ذَلِكَ الْحَنُوطِ وَيَخْرُجُ مِنْهَا كَأَطْيَبِ نَفْحَةِ مِسْكٍ وُجِدَتْ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ قَالَ فَيَصْعَدُونَ بِهَا فَلَا يَمُرُّونَ يَعْنِي بِهَا عَلَى مَلَإٍ مِنْ الْمَلَائِكَةِ إِلَّا قَالُوا مَا هَذَا الرُّوحُ الطَّيِّبُ فَيَقُولُونَ فُلَانُ بْنُ فُلَانٍ بِأَحْسَنِ أَسْمَائِهِ الَّتِي كَانُوا يُسَمُّونَهُ بِهَا فِي الدُّنْيَا حَتَّى يَنْتَهُوا بِهَا إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيَسْتَفْتِحُونَ لَهُ فَيُفْتَحُ لَهُمْ فَيُشَيِّعُهُ مِنْ كُلِّ سَمَاءٍ مُقَرَّبُوهَا إِلَى السَّمَاءِ الَّتِي تَلِيهَا حَتَّى يُنْتَهَى بِهِ إِلَى السَّمَاءِ السَّابِعَةِ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اكْتُبُوا كِتَابَ عَبْدِي فِي عِلِّيِّينَ وَأَعِيدُوهُ إِلَى الْأَرْضِ فَإِنِّي مِنْهَا خَلَقْتُهُمْ وَفِيهَا أُعِيدُهُمْ وَمِنْهَا أُخْرِجُهُمْ تَارَةً أُخْرَى قَالَ فَتُعَادُ رُوحُهُ فِي جَسَدِهِ فَيَأْتِيهِ مَلَكَانِ فَيُجْلِسَانِهِ فَيَقُولَانِ لَهُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ رَبِّيَ اللَّهُ فَيَقُولَانِ لَهُ مَا دِينُكَ فَيَقُولُ دِينِيَ الْإِسْلَامُ فَيَقُولَانِ لَهُ مَا هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بُعِثَ فِيكُمْ فَيَقُولُ هُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولَانِ لَهُ وَمَا عِلْمُكَ فَيَقُولُ قَرَأْتُ كِتَابَ اللَّهِ فَآمَنْتُ بِهِ وَصَدَّقْتُ فَيُنَادِي مُنَادٍ فِي السَّمَاءِ أَنْ صَدَقَ عَبْدِي فَأَفْرِشُوهُ مِنْ الْجَنَّةِ وَأَلْبِسُوهُ مِنْ الْجَنَّةِ وَافْتَحُوا لَهُ بَابًا إِلَى الْجَنَّةِ قَالَ فَيَأْتِيهِ مِنْ رَوْحِهَا وَطِيبِهَا وَيُفْسَحُ لَهُ فِي قَبْرِهِ مَدَّ بَصَرِهِ قَالَ وَيَأْتِيهِ رَجُلٌ حَسَنُ الْوَجْهِ حَسَنُ الثِّيَابِ طَيِّبُ الرِّيحِ فَيَقُولُ أَبْشِرْ بِالَّذِي يَسُرُّكَ هَذَا يَوْمُكَ الَّذِي كُنْتَ تُوعَدُ فَيَقُولُ لَهُ مَنْ أَنْتَ فَوَجْهُكَ الْوَجْهُ يَجِيءُ بِالْخَيْرِ فَيَقُولُ أَنَا عَمَلُكَ الصَّالِحُ فَيَقُولُ رَبِّ أَقِمْ السَّاعَةَ حَتَّى أَرْجِعَ إِلَى أَهْلِي وَمَالِي قَالَ وَإِنَّ الْعَبْدَ الْكَافِرَ إِذَا كَانَ فِي انْقِطَاعٍ مِنْ الدُّنْيَا وَإِقْبَالٍ مِنْ الْآخِرَةِ نَزَلَ إِلَيْهِ مِنْ السَّمَاءِ مَلَائِكَةٌ سُودُ الْوُجُوهِ مَعَهُمْ الْمُسُوحُ فَيَجْلِسُونَ مِنْهُ مَدَّ الْبَصَرِ ثُمَّ يَجِيءُ مَلَكُ الْمَوْتِ حَتَّى يَجْلِسَ عِنْدَ رَأْسِهِ فَيَقُولُ أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْخَبِيثَةُ اخْرُجِي إِلَى سَخَطٍ مِنْ اللَّهِ وَغَضَبٍ قَالَ فَتُفَرَّقُ فِي جَسَدِهِ فَيَنْتَزِعُهَا كَمَا يُنْتَزَعُ السَّفُّودُ مِنْ الصُّوفِ الْمَبْلُولِ فَيَأْخُذُهَا فَإِذَا أَخَذَهَا لَمْ يَدَعُوهَا فِي يَدِهِ طَرْفَةَ عَيْنٍ حَتَّى يَجْعَلُوهَا فِي تِلْكَ الْمُسُوحِ وَيَخْرُجُ مِنْهَا كَأَنْتَنِ رِيحِ جِيفَةٍ وُجِدَتْ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ فَيَصْعَدُونَ بِهَا فَلَا يَمُرُّونَ بِهَا عَلَى مَلَإٍ مِنْ الْمَلَائِكَةِ إِلَّا قَالُوا مَا هَذَا الرُّوحُ الْخَبِيثُ فَيَقُولُونَ فُلَانُ بْنُ فُلَانٍ بِأَقْبَحِ أَسْمَائِهِ الَّتِي كَانَ يُسَمَّى بِهَا فِي الدُّنْيَا حَتَّى يُنْتَهَى بِهِ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيُسْتَفْتَحُ لَهُ فَلَا يُفْتَحُ لَهُ ثُمَّ قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَلَا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِيَاطِ } فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اكْتُبُوا كِتَابَهُ فِي سِجِّينٍ فِي الْأَرْضِ السُّفْلَى فَتُطْرَحُ رُوحُهُ طَرْحًا ثُمَّ قَرَأَ { وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَكَأَنَّمَا خَرَّ مِنْ السَّمَاءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ أَوْ تَهْوِي بِهِ الرِّيحُ فِي مَكَانٍ سَحِيقٍ } فَتُعَادُ رُوحُهُ فِي جَسَدِهِ وَيَأْتِيهِ مَلَكَانِ فَيُجْلِسَانِهِ فَيَقُولَانِ لَهُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي فَيَقُولَانِ لَهُ مَا دِينُكَ فَيَقُولُ هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي فَيَقُولَانِ لَهُ مَا هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بُعِثَ فِيكُمْ فَيَقُولُ هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي فَيُنَادِي مُنَادٍ مِنْ السَّمَاءِ أَنْ كَذَبَ فَافْرِشُوا لَهُ مِنْ النَّارِ وَافْتَحُوا لَهُ بَابًا إِلَى النَّارِ فَيَأْتِيهِ مِنْ حَرِّهَا وَسَمُومِهَا وَيُضَيَّقُ عَلَيْهِ قَبْرُهُ حَتَّى تَخْتَلِفَ فِيهِ أَضْلَاعُهُ وَيَأْتِيهِ رَجُلٌ قَبِيحُ الْوَجْهِ قَبِيحُ الثِّيَابِ مُنْتِنُ الرِّيحِ فَيَقُولُ أَبْشِرْ بِالَّذِي يَسُوءُكَ هَذَا يَوْمُكَ الَّذِي كُنْتَ تُوعَدُ فَيَقُولُ مَنْ أَنْتَ فَوَجْهُكَ الْوَجْهُ يَجِيءُ بِالشَّرِّ فَيَقُولُ أَنَا عَمَلُكَ الْخَبِيثُ فَيَقُولُ رَبِّ لَا تُقِمْ السَّاعَةَ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا الْمِنْهَالُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي عُمَرَ زَاذَانَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جِنَازَةِ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَانْتَهَيْنَا إِلَى الْقَبْرِ وَلَمَّا يُلْحَدْ قَالَ فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَلَسْنَا مَعَهُ فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَقَالَ فَيَنْتَزِعُهَا تَتَقَطَّعُ مَعَهَا الْعُرُوقُ وَالْعَصَبُ قَالَ أَبِي وَكَذَا قَالَ زَائِدَةُ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا الْمِنْهَالُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَاذَانُ قَالَ قَالَ الْبَرَاءُ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جِنَازَةِ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ وَتَمَثَّلَ لَهُ رَجُلٌ حَسَنُ الثِّيَابِ حَسَنُ الْوَجْهِ وَقَالَ فِي الْكَافِرِ وَتَمَثَّلَ لَهُ رَجُلٌ قَبِيحُ الْوَجْهِ قَبِيحُ الثِّيَابِ
Lavaret en deus deomp [Abu Muawiyah], en deus lâret deomp [Al-Amasy] eus [Minhal bin 'Umar] eus [Zadzan] eus [Al Barra' bin 'Azib] en deus lâret, Mont a reomp kuit gant ar profed sallallaahu alaihi Wasallam o heuliañ ur c'horf Ansar. Neuze omp erruet er vered. Pa voe toullet an douar, Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam a azezas ha ni azezet en-dro dezhañ, evel pa vije bet laboused war hon fenn e-keit ma oa e zaouarn o tougen brankoù a skoas war an douar. Sevel a reas e benn war-zu an oabl hag e lavaras, 'Goulennit gwarez digant Allah diouzh poan ar bez -e lavaras kement-se div pe deir gwech-. Neuze e lavaras : « Pa zisparti ur servijer kredennour diouzh ar bed-mañ ha pa vez en em gavet ouzh ar vuhez goude ar marv, e tiskenn aeled eus an neñv d'e gavout gant dremmoù ken gwenn ha pa vije o dremmoù an heol. Degas a rejont ur gouel eus gouel an neñvoù ha c'hwezh-vat eus c'hwezh-vat an neñvoù hag ec'h azezjont en e gichen - an ael a oa ken bras ha ma c'helle gwelout - ken pell ha ma c'helle al lagad gwelout. Neuze e teuas ael ar marv, alaihissalam, hag ec'h azezas e-kichen e benn hag e lavaras, 'O ene sioul, degemer pardon ha plijadur Allah. eme ar profed, neuze e redas ar c'horf evel takennoù dour o redek eus genoù ur pod hag un ael a dennas anezhañ er-maez. Ma tenn an ael anezhañ er-maez, ne lez ket anezhañ en e zorn zoken ur pennadig betek ma tenn ar spered hag e laka er c'houlenn hag er c'hwezh-vat. Evel-se e varvas ar c'horf evel c'hwezh ar c'hwezh-vat c'hwezh-vat war an douar. Ar Profed a lavaras, an ael a zougas neuze ar c'horf war-zu an nec'h, betek ma ne dremenjont ket dirak ur vandenn aeled all eget ma soñjent : 'O, o, o, piv eo spered ar Wangi-se? An aeled a respontas 'Amboi, setu spered 'A' bugel 'B', hag e c'halvjont anezhañ gant an anv gwellañ a implij an dud evit e c'halv pa vezont er bed, hag evel-se betek ma errujont e neñvoù ar bed hag e c'houlennjont bezañ digoret, neuze e voe digoret. An aeled a oa barrek war an taqarrub a embannas ar c'heloù eus e varv da annezidi an neñv war-lerc'h betek ma errujont er seizhvet neñv, neuze e lavaras Allah 'azza wajalla : 'Skrivit skrid va servijer en 'iliyyin ha distreiñ anezhañ d'an douar, rak diwarni em eus o c'hrouet hag enni em eus distroet, hag eno em eus redet warno adarre. Ar Profed a lavaras, neuze e oa distroet e spered d'e gorf, neuze e teuas daou ael dezhañ hag e lakaas anezhañ da azezañ hag e c'houlennas 'Piou eo da Zoue'. Respont a reas 'ma Aotrou Allah'. Goulenn diganto o-daou 'Petra eo ho relijion? Ho relijion eo an Islam'. a respontas. An daou a c'houlennas 'Petra a lavarit diwar-benn an den-se a zo bet kaset deoc'h? Ar c'horf a respontas 'O, Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam eo. An daou a c'houlennas 'penaos e ouzoc'h? Respont a reas 'Lennet em eus Levr Allah, setu ma kredan ennañ ha kadarnaat a ran anezhañ. Neuze e voe ur Galver en oabl o krial : « Gwir eo va servijer, astennit an neñv dezhañ ha gwiskañ anezhañ en neñvoù, ha digorit dezhañ an nor d'an neñvoù », eme ar Profed, neuze e resevas ar servijer c'hwezh dous ha c'hwezh-vat an neñvoù hag e bez a astennas betek ma c'halle al lagad gwelout. Neuze e oue tostaet outhan eunn den gant eun dremm koant, he zillad a ioa kaer, he c’houez c’hwezuz, hag ann eal a lavaraz : « Bezit laouen gant ar c’helou a blijo d’e-hoc’h. Setu an deiz prometet deoc'h. Ar c'horf a c'houlennas, 'Mat eo, piv oc'h e gwirionez? War a seblant eo ho dremm un dremm a zegas mad ! An den kaer a respontas 'O, me eo ho ober reizh. Neuze e c'houlennas ar servijer, 'O ma rabin, mar plij, degas fin ar bed diouzhtu evit ma c'hellin distreiñ d'am familh ha d'am madoù. War an tu all, ma tisparti ar servijer dic'hredenn diouzh ar bed - ma varv - ha ma teu d'ar vuhez goude ar marv, e vez degemeret gant aeled neñvel gant dremmoù teñval a zoug dilhad du-ruz graet gant blev, azezañ a reont en e gichen, an aeled a zo ken bras ha ma c'hell al lagad gwelout. Neuze e teuas ael ar marv hag en em azezas war e benn hag e krias : « O spered brein, kemer ac'hanon da'z kavout Kounnar Doue hag e gounnar. Ar Profed a lavaras, neuze e voe torret e gorf, hag an ael a dennas e spered gant ur rastell - pe gancu - gant meur a lavnenn a dorras ar gwiad gleb hag a dennas anezhañ er-maez. Mar en deus an ael he diframmet, ne espern ket dezhañ ur serr-lagad ken na vo paket en ur vantell blev du teñval ha ma ya kuit ar spered gant ar c'hwezh gwashañ war c'horre an douar. An aeled a savas anezhañ neuze, ha ne gasjont ket anezhañ da gavout ur strollad aeled en oabl nemet ma lavaras an aeled neñvel 'Piv eo ar spered fall-se? An aeled o deus kemeret anezhañ a respontas : « Setu 'C', bugel 'D', hag e lavarjont e anv kentañ a vez implijet alies gant an dud evit e c'hervel er bed betek ma tistroas ar c'horf betek neñvoù ar bed ha ma voe goulennet digeriñ neñvoù ar bed. Hag, neñvoù ar bed a zigoras. Neuze e lennas Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam ar gwerzenn 'Ne vo ket digoret dor an neñv dezho ha ne zeuint ket e-barzh an neñv ken na dremeno ur c'hañval dre lagad un nadoz' -QS. Al-A'raf; 40 neuze e lavaras Allah 'azza wajalla 'mar plij, enrollit ar skrid er sijjin war an douar izelañ. Taolet e voe arc'hant e spered ar pellañ ma c'halle, ha goude-se e lennas ar gwerzenn 'An hini a gevre gant Allah, e vo evel pa vije kouezhet eus an oabl hag e vije bet skoet gant un evn pe evel ma vije bet kaset pell gant an avel - QS. Alhaj; 31-. Evel-se e voe distroet e spered d'e gorf. An daou ael a zeuas neuze d'e gavout hag a lakaas anezhañ da azezañ hag a c'houlennas outañ : Piv eo da zoue ? Respont a reas 'Bbbp, n'ouzon ket? An daou ael a c'houlennas adarre 'Petra eo ho relijion? Respont a reas 'Bbbppp,, n'ouzon ket?? an daou ael a c'houlennas c'hoaz 'petra a soñjez euz an den-ze a zo bet kaset d'eoc'h ? Ar c’horf a respontas ; ',, N'ouzon ket? Neuze e c'halvas Galver an Neñvoù, 'E gwirionez en deus lavaret gaou! lakit an ifern evitañ ! Neuze an ael a zigoras dorioù an ifern dezhañ hag e teuas d'e gavout gant e holl dommder hag e splujadenn. E-keit ma oa e bez o strishaat anezhañ betek ma oa gwasket e eskern. Neuze e voe tostaet outañ gant un den hag a oa spontus e zremm, e zilhad fall, c'hwezh brein a oa gantañ hag e lavaras ; 'Bezit laouen gant kement tra a laka ac'hanoc'h da vezañ nec'het. Setu ho deiz a oa bet prometet deoc'h. Neuze an ael a c'houlennas : « Piv out-te gant da zremm ken spontus hag a zegas an droug-se ? Neuze an den a respontas '; 'Me eo ho gwall oberou, hag e pedas 'O Aotrou,. Arabat lakaat anezhañ da c'hoarvezout bremañ ! Lavaret en deus deomp [Ibn Numair] Lavaret en deus deomp [Al-Amasy] Lavaret en deus deomp [Al Minhal bin Amru] diwar-benn [Ibn Umar Zadzan] en deus lavaret; Klevet em eus [Al Barra' bin 'Azib] o lavarout, aet omp gant Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam da sellet ouzh korf un Ansar, ha goude-se omp erruet er bez. Pa oa bet toullet ar bez, eme Albarra', e oa azezet Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam ha ni a oa azezet gantañ, e oa bet kontet deomp un dra bennak evel-se. Hag e lavaras, neuze an ael a dennas e spered kuit, ken ma voe troc'het e gigennoù hag e wagrennoù. E-keit ma lavare ma zad, hag evel-se e lavare Zaidah. Lavaret en deus deomp [Muawiyah bin Amru] hag en deus lavaret deomp [Za'idah] en deus lavaret deomp [Sulaiman Al-Amasy] En deus lavaret deomp [Minhal bin Amru] En deus lavaret deomp [Zadzan] en deus lavaret, [Al Barra'] en deus lavaret, ez omp aet gant Rasallah Sallallahu Alaihi Wasallam da weladenniñ korfoù Ansulu, neuze e oa heñchet nemetken, embannadur Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam a lavare 'un den kaer e zilhad, kaer e zremm.' E-keit m'edo o komz diwar-benn an dud difeiz, e teuas dezhañ un den gant un dremm spontus ha dilhad lous.