- Sumpah, Nadzar dan Persaksian Bai’at Rasulullah menerima bai’at wanita dengan syarat tidak menyekutukan Allah, tidak mencuri, tidak berzina, dan tidak membunuh anak

Rasulullah menerima bai’at wanita dengan syarat tidak menyekutukan Allah, tidak mencuri, tidak berzina, dan tidak membunuh anak

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيِّ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَكُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَجْلِسٍ فَقَالَ تُبَايِعُونِي عَلَى أَنْ لَا تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا وَلَا تَسْرِقُوا وَلَا تَزْنُوا قَرَأَ عَلَيْهِمْ الْآيَةَ فَمَنْ وَفَّى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَعُوقِبَ عَلَيْهِ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَسَتَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ فَهُوَ إِلَى اللَّهِ إِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ وَإِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَلِيٍّ وَجَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَخُزَيْمَةَ بْنِ ثَابِتٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ و قَالَ الشَّافِعِيُّ لَمْ أَسْمَعْ فِي هَذَا الْبَابِ أَنَّ الْحُدُودَ تَكُونُ كَفَّارَةً لِأَهْلِهَا شَيْئًا أَحْسَنَ مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ الشَّافِعِيُّ وَأُحِبُّ لِمَنْ أَصَابَ ذَنْبًا فَسَتَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ أَنْ يَسْتُرَ عَلَى نَفْسِهِ وَيَتُوبَ فِيمَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ رَبِّهِ وَكَذَلِكَ رُوِيَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ أَنَّهُمَا أَمَرَا رَجُلًا أَنْ يَسْتُرَ عَلَى نَفْسِهِ

Безгә [Кутәйбә] сөйләде, безгә [Суфиян бин Уяйнә] сөйләде, [Әз-Зүһри] әйтте, [Ибн Идрис әл-Хулани] әйтте, [Убадә бин Әш-Шәмит] әйтте: "Бервакыт без Пәйгамбәрнең (салләллаһу галәйһи вәссәлам) янында бер җыелышта идек, ул: "Аллаһка бернәрсәне дә тиңдәш итмәү, урламау һәм зина кылмау турында миңа ант итегез", - диде. Ул аларга аятьне укыды: "Сезнең кем дә булса моны үтәсә, Аллаһ аңа савап бирер. Кем дә кем шундый эшне эшләсә һәм җәзаланса, ул аңа кәффарәт булыр. Әгәр дә кем дә булса шуның белән бер эшне эшләсә, Аллаһ аның гамәлләрен капласа, ул Аллаһка кире кайтарыла, Аллаһ теләсә, аны җәзалар, һәм теләсә, аны гафу итәр". Ул әйтте: "Бу очракта Али, Джарир бин Габдулла һәм Хузайма бин Сабиттан охшаш хәдисләр бар. Әбу Гайсә әйтте: "Убадә бин Әш-Шәмитнең хәдисе - хәсән-сәхих хәдис". Ләкин Әш-Шәфигый болай дигән: "Мин бу мәсьәләдә гөнаһ кылучы өчен кәффарат буларак җәзаларның бу хәдистән дә яхшырак булуын ишетмәдем". Әш-Шәфигый болай дигән: "Мин гөнаһ кылганнан соң Аллаһ аны каплаган, шуңа күрә ул үзен каплап, Раббысы белән булган хәл өчен тәүбә иткән кешене яратам". Шулай ук, Әбу Бәкер һәм Гомәрдән аларның икесе дә кешегә гөнаһларын капларга боерганнары риваять ителә.