- Sumpah, Nadzar dan Persaksian Bai’at Rasulullah menerima bai’at wanita dengan syarat tidak menyekutukan Allah, tidak mencuri, tidak berzina, dan tidak membunuh anak

Rasulullah menerima bai’at wanita dengan syarat tidak menyekutukan Allah, tidak mencuri, tidak berzina, dan tidak membunuh anak

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيِّ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَكُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَجْلِسٍ فَقَالَ تُبَايِعُونِي عَلَى أَنْ لَا تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا وَلَا تَسْرِقُوا وَلَا تَزْنُوا قَرَأَ عَلَيْهِمْ الْآيَةَ فَمَنْ وَفَّى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَعُوقِبَ عَلَيْهِ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَسَتَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ فَهُوَ إِلَى اللَّهِ إِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ وَإِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَلِيٍّ وَجَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَخُزَيْمَةَ بْنِ ثَابِتٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ و قَالَ الشَّافِعِيُّ لَمْ أَسْمَعْ فِي هَذَا الْبَابِ أَنَّ الْحُدُودَ تَكُونُ كَفَّارَةً لِأَهْلِهَا شَيْئًا أَحْسَنَ مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ الشَّافِعِيُّ وَأُحِبُّ لِمَنْ أَصَابَ ذَنْبًا فَسَتَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ أَنْ يَسْتُرَ عَلَى نَفْسِهِ وَيَتُوبَ فِيمَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ رَبِّهِ وَكَذَلِكَ رُوِيَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ أَنَّهُمَا أَمَرَا رَجُلًا أَنْ يَسْتُرَ عَلَى نَفْسِهِ

Беҙгә [Ҡотәйбә] һөйләне, беҙгә [Суфьян бин Өйәйнә] [Әз Зөһриҙән] [Ибну Иҙрис Әл Хәүләниҙән] [Үбәҙә бин Әш Шәмиттән] һөйләне, ул әйтте; Беҙ бер ваҡыт мәжлестә Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм эргәһендә булдыҡ, ул: “Миңә тоғролоҡ бирегеҙ, Аллаһҡа бер нәмә лә тиңдәш тотмаҫҡа, урлашмаҫҡа, зина ҡылмаҫҡа”, – тине. Ул уларға аятты уҡып ишеттерҙе: «Һеҙҙең арағыҙҙан кем уны үтәһә, Аллаһы Тәғәлә тарафынан әжер-сауап булыр». Кем шундай эш эшләп, язаға тарттырыла, ул саҡта уның өсөн кәфәрәт буласаҡ. Кем дә кем шунан берәй нәмә эшләһә, ә һуңынан Аллаһ уның ғәмәлдәрен ҡаплаһа, ул Аллаһҡа ҡайта, әгәр Аллаһ теләһә, Ул уны язаға тарттырыр, әгәр теләһә, Ул уны ғәфү итер». Ул әйтте; Был осраҡта Ғәли, Джарир бин Абдулла һәм Хөзәймә бин Сабиттан да ошондай уҡ хәҙистәр бар. Әбү Иса әйтте; Үбәҙә бин Әш Шәмиттең хәҙисе - хәсән сахих хәҙис. Әммә Аш Сяфии әйткән; Был мәсьәләлә енәйәтселәр өсөн кәфәрәт булараҡ язалар был хәҙистән дә яҡшыраҡ тип ишеткәнем юҡ. Аш Сяфии әйтте; Миңә шул кеше оҡшай, ул гонаһ ҡылып, аҙаҡ Аллаһы Тәғәлә уны ҡаплай, ул үҙен ҡаплап, үҙе менән Раббыһы араһында булған хәлдәргә тәүбә итә. Шулай уҡ Әбү Бәкр менән Ғүмәрҙән риүәйәт ителгән: улар икеһе лә кемгәлер гонаһтарын ҡапларға ҡушҡан.