Hadith Representative
Allah menghalalkan ghanimah bagi umat Nabi Muhammad, yang tidak dihalalkan bagi umat sebelumnya
Imam Bukhari : 2892حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَزَا نَبِيٌّ مِنْ الْأَنْبِيَاءِ فَقَالَ لِقَوْمِهِ لَا يَتْبَعْنِي رَجُلٌ مَلَكَ بُضْعَ امْرَأَةٍ وَهُوَ يُرِيدُ أَنْ يَبْنِيَ بِهَا وَلَمَّا يَبْنِ بِهَا وَلَا أَحَدٌ بَنَى بُيُوتًا وَلَمْ يَرْفَعْ سُقُوفَهَا وَلَا أَحَدٌ اشْتَرَى غَنَمًا أَوْ خَلِفَاتٍ وَهُوَ يَنْتَظِرُ وِلَادَهَا فَغَزَا فَدَنَا مِنْ الْقَرْيَةِ صَلَاةَ الْعَصْرِ أَوْ قَرِيبًا مِنْ ذَلِكَ فَقَالَ لِلشَّمْسِ إِنَّكِ مَأْمُورَةٌ وَأَنَا مَأْمُورٌ اللَّهُمَّ احْبِسْهَا عَلَيْنَا فَحُبِسَتْ حَتَّى فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَجَمَعَ الْغَنَائِمَ فَجَاءَتْ يَعْنِي النَّارَ لِتَأْكُلَهَا فَلَمْ تَطْعَمْهَا فَقَالَ إِنَّ فِيكُمْ غُلُولًا فَلْيُبَايِعْنِي مِنْ كُلِّ قَبِيلَةٍ رَجُلٌ فَلَزِقَتْ يَدُ رَجُلٍ بِيَدِهِ فَقَالَ فِيكُمْ الْغُلُولُ فَلْيُبَايِعْنِي قَبِيلَتُكَ فَلَزِقَتْ يَدُ رَجُلَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةٍ بِيَدِهِ فَقَالَ فِيكُمْ الْغُلُولُ فَجَاءُوا بِرَأْسٍ مِثْلِ رَأْسِ بَقَرَةٍ مِنْ الذَّهَبِ فَوَضَعُوهَا فَجَاءَتْ النَّارُ فَأَكَلَتْهَا ثُمَّ أَحَلَّ اللَّهُ لَنَا الْغَنَائِمَ رَأَى ضَعْفَنَا وَعَجْزَنَا فَأَحَلَّهَا لَنَا
[Мөхәммәд бин Әл-Әлә] безгә [Ибн Әл-Мөбәрәк], [Мә'мәр], [Хәммәм бин Мөнәббих], [Әбу Һөрәйрә радиаллаһу ганһү] сөйләгән: Аллаһның илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) болай дигән: «Пәйгамбәрләр арасында сугышка чыккан һәм үз халкына: «Яңа гына өйләнгән һәм аның белән җенси мөнәсәбәттә булырга теләгән иргә иярмәгез, чөнки ул аның белән беренче төннән бирле җенси мөнәсәбәттә булмаган, шулай ук йортлар төзегән һәм түбәләр җәмәгән, шулай ук йөкле кәҗә яки йөкле дөя сатып алып, аның бала табуын көткән кеше дә иярмәсен», – дигән пәйгамбәр бар иде. Шулай итеп, пәйгамбәр сугышка чыкты һәм бер авылга якынлашырга җыенганда, өй намазы вакыты яки шул вакыт тирәсендә җитте, аннары пәйгамбәр кояшка әйтте: «Син боерык бирелгән кол, мин дә боерык бирелгән кол. Әй Аллаһ, бу кояшны безнең өчен тот.» Шулай итеп, кояш тоткарланды - әйләнүдән туктады - Аллаһ Пәйгамбәргә җиңү биргәнче. Аннары Пәйгамбәр табышны җыйды, аннары ут килеп янды, ләкин ул аны яндыра алмады. Аннары Пәйгамбәр әйтте: "Чыннан да, арагызда хыянәтчеләр бар - табыш урлыйлар - шуңа күрә һәр кабиләдән берәрсе миңа ант итсен." Шуннан соң бер кешенең кулы Пәйгамбәрнең кулына ябышты һәм Пәйгамбәр әйтте: "Сезнең кабиләгез арасында табыш урлаучылар бар, шуңа күрә сезнең кабиләгез миңа ант итсен." Шуннан соң кабиләдән ике яки өч кеше Пәйгамбәрнең кулы белән кул бирештеләр һәм Пәйгамбәр әйтте: "Сезнең кабиләгез арасында табыш урлаучылар бар". Шулай итеп, алар сыер башы зурлыгындагы алтын белән килеп, аны җиргә куйдылар. Аннары ут килеп янды һәм аны яндырды. Шуннан соң Аллаһ безгә табышны хәләл итте, чөнки Аллаһ безнең көчсезлегебезне һәм көчсезлегебезне күрде, шуңа күрә ул аны безгә хәләл итте."