Edustava hadith
Setiap harta rampasan perang dibagi secara adil setelah kemenangan
Imam Bukhari : 3992حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدِ بْنِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمَ حُنَيْنٍ أَقْبَلَتْ هَوَازِنُ وَغَطَفَانُ وَغَيْرُهُمْ بِنَعَمِهِمْ وَذَرَارِيِّهِمْ وَمَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشَرَةُ آلَافٍ وَمِنْ الطُّلَقَاءِ فَأَدْبَرُوا عَنْهُ حَتَّى بَقِيَ وَحْدَهُ فَنَادَى يَوْمَئِذٍ نِدَاءَيْنِ لَمْ يَخْلِطْ بَيْنَهُمَا الْتَفَتَ عَنْ يَمِينِهِ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ قَالُوا لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَبْشِرْ نَحْنُ مَعَكَ ثُمَّ الْتَفَتَ عَنْ يَسَارِهِ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ قَالُوا لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَبْشِرْ نَحْنُ مَعَكَ وَهُوَ عَلَى بَغْلَةٍ بَيْضَاءَ فَنَزَلَ فَقَالَ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ فَانْهَزَمَ الْمُشْرِكُونَ فَأَصَابَ يَوْمَئِذٍ غَنَائِمَ كَثِيرَةً فَقَسَمَ فِي الْمُهَاجِرِينَ وَالطُّلَقَاءِ وَلَمْ يُعْطِ الْأَنْصَارَ شَيْئًا فَقَالَتْ الْأَنْصَارُ إِذَا كَانَتْ شَدِيدَةٌ فَنَحْنُ نُدْعَى وَيُعْطَى الْغَنِيمَةَ غَيْرُنَا فَبَلَغَهُ ذَلِكَ فَجَمَعَهُمْ فِي قُبَّةٍ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ مَا حَدِيثٌ بَلَغَنِي عَنْكُمْ فَسَكَتُوا فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ أَلَا تَرْضَوْنَ أَنْ يَذْهَبَ النَّاسُ بِالدُّنْيَا وَتَذْهَبُونَ بِرَسُولِ اللَّهِ تَحُوزُونَهُ إِلَى بُيُوتِكُمْ قَالُوا بَلَى فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ سَلَكَ النَّاسُ وَادِيًا وَسَلَكَتْ الْأَنْصَارُ شِعْبًا لَأَخَذْتُ شِعْبَ الْأَنْصَارِ وَقَالَ هِشَامٌ قُلْتُ يَا أَبَا حَمْزَةَ وَأَنْتَ شَاهِدٌ ذَاكَ قَالَ وَأَيْنَ أَغِيبُ عَنْهُ
On kertonut meille [Muhammad bin Basyar] On kertonut meille [Mu'adz bin Mu'adz] On kertonut meille [Ibn Aun]:lta [Hisyam bin Zaid bin Anas bin Malikilta] ja [Anas bin Malikilta]: "Radiallahu 'anhu", hän sanoi, "Hunainin sodan aikana hawazilaiset, ghatafanit ja muut tulivat kameliensa ja pienten lastensa kanssa." Samaan aikaan profeetan (sallallaahu 'alaihi wa sallam) joukkoja oli kymmenentuhatta, plus vapautetut vangit. Mutta sitten he vetäytyivät sekasorrossa, kunnes hän jäi yksin. Tuolloin hän antoi kaksi selkeää kutsua. Hän kääntyi oikealle ja sanoi: "Oi kaikki ansaarit!" He vastasivat: "Hyvä on, Allahin lähettiläs, olkaa onnellisia, olemme aina uskollisia teille." Sitten hän kääntyi vasemmalle ja sanoi: "Oi kaikki ansaarit!" "Hyvä on, me täytämme kutsunne, oi Allahin lähettiläs, olkaa onnellisia ja olemme aina uskollisia teille." Ansar vastasi, ja tuolloin hän oli valkoisella bighalilla, sitten hän tuli alas ja sanoi: "Tässä minä olen, Allahin palvelija ja Hänen lähettiläänsä." Sitten polyteistit olivat kaaoksessa ja hän sai runsaasti ghanimahia. Hän kuitenkin jakoi erityistä ghanimahia muhajirinille ja vapautti orjia, eikä hän antanut ansaareille lainkaan. Niinpä ansar-heimo vastasi: "Jos meitä kutsutaan avuksi vaikeina aikoina, mutta ghanimah annetaan jollekin muulle kuin meille?" Tämä vastalause tavoitti profeetan (sallallaahu 'alaihiwasallam), joten hän kokosi heidät kupoliin ja sanoi: "Oi ansar, mitä tarkoitat vastalauseellasi, joka on saavuttanut minut?" He olivat hiljaa. Profeetta (sallallaahu 'alaihi wasallam) jatkoi: "Oi ansar, etkö olisi tyytyväinen, jos ihmiset menisivät maailman mukana, kun sinä palaisit Allahin lähettilään (sallallaahu 'alaihi wasallam) kanssa ja veisit hänet koteihinne?" – Totta kai, he vastasivat. Sitten profeetta (sallallaahu ’alaihi wa sallam) sanoi: – Jos ihmiset ja ansaarit ylittäisivät laakson, minä valitsisin rinteen, jonka ansaarit ylittivät. Ja Hisham sanoi: – Sanoin: ’Oi Abu Hamzah, ja sinä todistit tämän tapahtuman?’ Hän vastasi: ’Missä minä sitten olisin, jos en olisi hänen luonaan?’