Hadith Representative
Setiap harta rampasan perang dibagi secara adil setelah kemenangan
Imam Bukhari : 3992حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدِ بْنِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمَ حُنَيْنٍ أَقْبَلَتْ هَوَازِنُ وَغَطَفَانُ وَغَيْرُهُمْ بِنَعَمِهِمْ وَذَرَارِيِّهِمْ وَمَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشَرَةُ آلَافٍ وَمِنْ الطُّلَقَاءِ فَأَدْبَرُوا عَنْهُ حَتَّى بَقِيَ وَحْدَهُ فَنَادَى يَوْمَئِذٍ نِدَاءَيْنِ لَمْ يَخْلِطْ بَيْنَهُمَا الْتَفَتَ عَنْ يَمِينِهِ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ قَالُوا لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَبْشِرْ نَحْنُ مَعَكَ ثُمَّ الْتَفَتَ عَنْ يَسَارِهِ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ قَالُوا لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَبْشِرْ نَحْنُ مَعَكَ وَهُوَ عَلَى بَغْلَةٍ بَيْضَاءَ فَنَزَلَ فَقَالَ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ فَانْهَزَمَ الْمُشْرِكُونَ فَأَصَابَ يَوْمَئِذٍ غَنَائِمَ كَثِيرَةً فَقَسَمَ فِي الْمُهَاجِرِينَ وَالطُّلَقَاءِ وَلَمْ يُعْطِ الْأَنْصَارَ شَيْئًا فَقَالَتْ الْأَنْصَارُ إِذَا كَانَتْ شَدِيدَةٌ فَنَحْنُ نُدْعَى وَيُعْطَى الْغَنِيمَةَ غَيْرُنَا فَبَلَغَهُ ذَلِكَ فَجَمَعَهُمْ فِي قُبَّةٍ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ مَا حَدِيثٌ بَلَغَنِي عَنْكُمْ فَسَكَتُوا فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ أَلَا تَرْضَوْنَ أَنْ يَذْهَبَ النَّاسُ بِالدُّنْيَا وَتَذْهَبُونَ بِرَسُولِ اللَّهِ تَحُوزُونَهُ إِلَى بُيُوتِكُمْ قَالُوا بَلَى فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ سَلَكَ النَّاسُ وَادِيًا وَسَلَكَتْ الْأَنْصَارُ شِعْبًا لَأَخَذْتُ شِعْبَ الْأَنْصَارِ وَقَالَ هِشَامٌ قُلْتُ يَا أَبَا حَمْزَةَ وَأَنْتَ شَاهِدٌ ذَاكَ قَالَ وَأَيْنَ أَغِيبُ عَنْهُ
[Мөхәммәд бин Бәшәр] безгә [Мөгаен бин Мөгаен] безгә [Ибн Әун] [Хишам бин Зәйд бин Әнәс бин Мәлик] [Әнәс бин Мәлик] радыйаллаһу ганһү] сөйләде, ул әйтүенчә, Хөнәйн сугышы вакытында Хавазин, Гатафан һәм башка кабиләләр дөяләре һәм кечкенә балалары белән килгәннәр. Пәйгамбәрнең соллаллоҳу алейһи вәссәлам гаскәре ун мең кешедән, азат ителгән әсирләрдән торган. Ләкин алар тәртипсезлектә чигенгәннәр, ул ялгыз калганчы. Шул вакытта ул ике ачык чакыру белән кычкырды. Ул уң ягына борылып: "Әй, барлык Әнсарлар!" - диде. Алар җавап бирделәр: "Әйе, әй Аллаһның илчесе, шатланыгыз, без һәрвакыт сезгә тугрыбыз". Аннары ул сул ягына борылып: "Әйе, барлык Әнсарлар!" - диде. "Әйе, без сезнең чакыруыгызны үтибез, әй Аллаһның илчесе, шатланыгыз һәм без һәрвакыт сезгә тугры булачакбыз". Әнсарлар җавап бирделәр, һәм ул шул вакытта ак качырда иде, аннары атыннан төшеп: «Бу мин, Аллаһның колы һәм Аның илчесе», – диде. Шуннан соң мөшрикләр таралыштылар, һәм ул күп табыш алды. Ләкин ул табышны махсус мөһаҗирләргә һәм азат ителгән колларга бүлеп бирде, ә әнсарларга бернәрсә дә бирмәде. Шуңа күрә әнсар кабиләләре: «Әгәр безне кысылта чакырсалар, ләкин табыш бездән башка кешегә бирелсә?» – дип җавап бирделәр. Бу протест Аллаһның илчесенә (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) барып җитте, һәм ул аларны гөмбәзгә җыеп: «Әй, әнсарлар, миңа барып җиткән протестыгызның мәгънәсе нәрсә?» – диде. Алар тынып калдылар. Пәйгамбәр (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) дәвам итте: «Әй, барлык әнсарлар, кешеләр дөньяны күтәреп китсәләр, ә сез Аллаһның илчесен (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) күтәреп кайтсагыз һәм сез аны өйләрегезгә алып барсагыз, сез канәгать түгелмесез?» – дип җавап бирделәр. «Әлбәттә», – дип җавап бирделәр алар. Шуннан соң Пәйгамбәр, аңа Аллаһының догалары һәм сәламе булсын, болай диде: «Әгәр кешеләр үзән аша, ә ансарлар үзән аша үтсәләр, мин ансарлар үткән юлны сайлар идем». Һишам: «Әй, Әбү Хәмзә, син бу вакыйганы күрдеңме?» – дидем. Җавап: «Әгәр мин анда булмасам, мин кайда?» – дидем.