Hadith Representative
Doa Nabi di Uhud: Ya Allah, jika pasukan ini binasa, Engkau tidak akan disembah di bumi lagi
Imam Tirmidzi : 3006حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْيَمَامِيُّ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا أَبُو زُمَيْلٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عبَّاسٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَنَظَرَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْمُشْرِكِينَ وَهُمْ أَلْفٌ وَأَصْحَابُهُ ثَلَاثُ مِائَةٍ وَبِضْعَةُ عَشَرَ رَجُلًا فَاسْتَقْبَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْقِبْلَةَ ثُمَّ مَدَّ يَدَيْهِ وَجَعَلَ يَهْتِفُ بِرَبِّهِ اللَّهُمَّ أَنْجِزْ لِي مَا وَعَدْتَنِي اللَّهُمَّ آتِنِي مَا وَعَدْتَنِي اللَّهُمَّ إِنْ تُهْلِكْ هَذِهِ الْعِصَابَةَ مِنْ أَهْلِ الْإِسْلَامِ لَا تُعْبَدُ فِي الْأَرْضِ فَمَا زَالَ يَهْتِفُ بِرَبِّهِ مَادًّا يَدَيْهِ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ حَتَّى سَقَطَ رِدَاؤُهُ مِنْ مَنْكِبَيْهِ فَأَتَاهُ أَبُو بَكْرٍ فَأَخَذَ رِدَاءَهُ فَأَلْقَاهُ عَلَى مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ الْتَزَمَهُ مِنْ وَرَائِهِ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ كَفَاكَ مُنَاشَدَتَكَ رَبَّكَ إِنَّهُ سَيُنْجِزُ لَكَ مَا وَعَدَكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى{ إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنْ الْمَلَائِكَةِ مُرْدِفِينَ }فَأَمَدَّهُمْ اللَّهُ بِالْمَلَائِكَةِقَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ عُمَرَ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ عِكْرِمَةَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ أَبِي زُمَيْلٍ وَأَبُو زُمَيْلٍ اسْمُهُ سِمَاكٌ الْحَنَفِيُّ وَإِنَّمَا كَانَ هَذَا يَوْمَ بَدْرٍ
Вераз милемлы [Мухаммад бин Басяр] милемлы вераз [Умар бин Юнус Аль-Ямами] милемлы вераз [Икрима бин Аммар] вераз милемлы [Абу Зумаил] вераз милемлы [Абдулла бин Аббас] милемлы вераз [Умар бин Аль-Хаттаб] шуиз: Пророк саллаллаху алей саллави салляй калыкез сюрслэсь трос лыдъяз эшъёсыз куинь сю но даслэсь трос адями вал, собере со кибла шоры учкиз, собере киоссэ ӝутыса, вӧсяськыкуз: ALLOOHUMMA ANJIZ LII MAA WA'ADTANII, ALLOOHUMMA IN TUHLIK HAADZIHIL 'ISHOOBATA MIN AHLIL ISLAAM, LAA TUBAD' AHILD' AHILE' Аллах ваньзэ сётэ, тон мыным ваньзэ сёт сётӥз мыным, о, Аллах, ваньзэ, мае тон мыным сётъяд, о Аллах, тон та мусульманъёсты быдтӥд ке, валамон, нокин но тыныд та музъем вылын ымнырзэ уз йыбыртъя ни, — со азьланьтӥз вӧсяськыны но киоссэ ӝутӥз, солэн пельпумъёсыз вылысьтыз шальыз усиз, собере Абу Бакр сое басьтӥз но берен пельпумъёсыз вылэ пуктйз, собере со — озьы — сое ӟыгыртӥз но Аллахлэсь пророкез тырмоз шуыса шуиз: тӥледлы курондэс лэсьтыны, малы ке шуоно Со тӥледлы одно ик сётоз ваньзэ, мар сётъяз. Собере Аллах ыстћз «-Тодады возе-, куке тон юрттэт куриськод аслэсьтыд Раббдэ, соку Со тыныд лэзе: «Зэмзэ но, мон тыныд сюрс кылчинъёсын ожгарчиос ваё, кудъёсыз ог-огзы бќрсьы лыктозы». -Аль-Анфаал: 9- Абу Иса шуиз, та хадис — хасан шахих гариб, ми сое ум тодӥське Умарлэн хадисысьтыз, Абу Зумайллэсь Икрима бин Аммарлэн хадисысьтыз сяна. Абу Зумаиллэн нимыз Симак Аль Ханафи. Та учыр луиз Бадр ожмаськонын.