Hadith Representative
Batas wasiat adalah sepertiga harta, dan sepertiga itu sudah banyak
Imam Bukhari : 1213حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَنْ أَبِيهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُودُنِي عَامَ حَجَّةِ الْوَدَاعِ مِنْ وَجَعٍ اشْتَدَّ بِي فَقُلْتُ إِنِّي قَدْ بَلَغَ بِي مِنْ الْوَجَعِ وَأَنَا ذُو مَالٍ وَلَا يَرِثُنِي إِلَّا ابْنَةٌ أَفَأَتَصَدَّقُ بِثُلُثَيْ مَالِي قَالَ لَا فَقُلْتُ بِالشَّطْرِ فَقَالَ لَا ثُمَّ قَالَ الثُّلُثُ وَالثُّلُثُ كَبِيرٌ أَوْ كَثِيرٌ إِنَّكَ أَنْ تَذَرَ وَرَثَتَكَ أَغْنِيَاءَ خَيْرٌ مِنْ أَنْ تَذَرَهُمْ عَالَةً يَتَكَفَّفُونَ النَّاسَ وَإِنَّكَ لَنْ تُنْفِقَ نَفَقَةً تَبْتَغِي بِهَا وَجْهَ اللَّهِ إِلَّا أُجِرْتَ بِهَا حَتَّى مَا تَجْعَلُ فِي فِي امْرَأَتِكَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُخَلَّفُ بَعْدَ أَصْحَابِي قَالَ إِنَّكَ لَنْ تُخَلَّفَ فَتَعْمَلَ عَمَلًا صَالِحًا إِلَّا ازْدَدْتَ بِهِ دَرَجَةً وَرِفْعَةً ثُمَّ لَعَلَّكَ أَنْ تُخَلَّفَ حَتَّى يَنْتَفِعَ بِكَ أَقْوَامٌ وَيُضَرَّ بِكَ آخَرُونَ اللَّهُمَّ أَمْضِ لِأَصْحَابِي هِجْرَتَهُمْ وَلَا تَرُدَّهُمْ عَلَى أَعْقَابِهِمْ لَكِنْ الْبَائِسُ سَعْدُ بْنُ خَوْلَةَ يَرْثِي لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ مَاتَ بِمَكَّةَ
अस्मान् [अब्दुल्लाह बिन् यूसुफ] प्रति कथितं यत् [मलिकः] अस्मान् [इब्न शिहाब] इत्यस्मात् [अमीर बिन् साआद बिन् अबू वक्कास्] इत्यस्मात् [तस्य पितुः] इत्यस्मात् अवदत्, अल्लाहः तस्य प्रसन्नः भवतु, यत् सः अवदत् यत् अल्लाहस्य दूतः, अल्लाहः तस्मै आशीर्वादं ददातु, तस्मै शान्तिं ददातु, यदा अहं बहु रोगी आसम्, तदा विदाई हजदिने मम समीपं गतः, अहं च अवदत्- 'मम व्याधिः अतीव गम्भीरः अस्ति - मम मृत्योः पूर्वं - मम बहु धनं च अस्ति, परन्तु मम कन्यायाः अतिरिक्तं कोऽपि तत् उत्तराधिकारं न प्राप्स्यति।' किं दाने मम धनस्य तृतीयभागं दातुं शक्नोमि?' सः प्रत्युवाच - 'न' इति । अहं पुनः अवदम् - किम् अर्धम् ? सः प्रत्युवाच - 'न' इति । अथ सः अग्रे अवदत्- 'तृतीयः तृतीयः च पूर्वमेव बृहत् वा बहु वा।' ननु यदि भवन्तः स्वस्य उत्तराधिकारिणः प्रचुरतायां - धनिनः - अवस्थायां त्यजन्ति तर्हि तान् दारिद्र्ये त्यक्त्वा पश्चात् ते जनानां याचनां कुर्वन्ति इति श्रेयस्करम्। तथा च त्वं धनराशिं न व्ययसि यत् त्वं केवलं अल्लाहस्य प्रसन्नतां प्राप्तुं अभिलषसि केवलं तस्य फलं प्राप्स्यसि, यद्यपि तत् धनराशिं यत् त्वं स्वपत्न्याः मुखार्थं ददाति।' तदा अहं पृष्टवान् - हे अल्लाहस्य दूत, मम सहचरानाम् अनन्तरं मम दीर्घायुः दत्तः वा? स आह- 'दीर्घायुः कदापि न दीयते, तव पदं गौरवं च वर्धते इति व्यतिरिक्तं धर्मं करिष्यसि' इति । तथा च भवतः दीर्घायुः भवतु येन जनाः भवतः लाभं प्राप्नुवन्ति तथा च सम्भवतः अन्येषां जनानां हानिम् आनयन्तु। हे अल्लाह मम सहचरानाम् प्रवासस्य फलं सम्पूर्णं कुरुत, तान् पुनः मा प्रेषयतु।' परन्तु सद् बिन् खौला अल्लाहस्य दूतं सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दुःखी अकरोत् यतः सः अन्ततः मक्कानगरे निधनं प्राप्तवान्।
Hadith Corroboration :
Imam Ahmad : 1363, 1406, 1442, 1464, 1930, 1972
Imam Bukhari : 1213, 2537, 2538, 2539, 3643, 4057, 4935, 5236, 5896, 6236
Imam Muslim : 3076, 3077, 3078, 3079, 3080
Imam Abu Dawud : 2480
Imam Tirmidzi : 2042
Imam Nasa'i : 3567, 3568, 3569, 3570, 3571, 3572, 3573, 3574, 3575
Imam Ibnu Majah : 2699, 2702
Imam Malik : 1258
Imam Darimi : 3064, 3065