Hadith Representative
Orang terakhir keluar dari neraka akan mendapat rahmat besar hingga dimasukkan ke surga
Imam Muslim : 278حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ وَإِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ كِلَاهُمَا عَنْ رَوْحٍ قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ الْقَيْسِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يُسْأَلُ عَنْ الْوُرُودِ فَقَالَ نَجِيءُ نَحْنُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَنْ كَذَا وَكَذَا انْظُرْ أَيْ ذَلِكَ فَوْقَ النَّاسِ قَالَ فَتُدْعَى الْأُمَمُ بِأَوْثَانِهَا وَمَا كَانَتْ تَعْبُدُ الْأَوَّلُ فَالْأَوَّلُ ثُمَّ يَأْتِينَا رَبُّنَا بَعْدَ ذَلِكَ فَيَقُولُ مَنْ تَنْظُرُونَ فَيَقُولُونَ نَنْظُرُ رَبَّنَا فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ حَتَّى نَنْظُرَ إِلَيْكَ فَيَتَجَلَّى لَهُمْ يَضْحَكُ قَالَ فَيَنْطَلِقُ بِهِمْ وَيَتَّبِعُونَهُ وَيُعْطَى كُلُّ إِنْسَانٍ مِنْهُمْ مُنَافِقٍ أَوْ مُؤْمِنٍ نُورًا ثُمَّ يَتَّبِعُونَهُ وَعَلَى جِسْرِ جَهَنَّمَ كَلَالِيبُ وَحَسَكٌ تَأْخُذُ مَنْ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ يُطْفَأُ نُورُ الْمُنَافِقِينَ ثُمَّ يَنْجُو الْمُؤْمِنُونَ فَتَنْجُو أَوَّلُ زُمْرَةٍ وُجُوهُهُمْ كَالْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ سَبْعُونَ أَلْفًا لَا يُحَاسَبُونَ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ كَأَضْوَإِ نَجْمٍ فِي السَّمَاءِ ثُمَّ كَذَلِكَ ثُمَّ تَحِلُّ الشَّفَاعَةُ وَيَشْفَعُونَ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ النَّارِ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَكَانَ فِي قَلْبِهِ مِنْ الْخَيْرِ مَا يَزِنُ شَعِيرَةً فَيُجْعَلُونَ بِفِنَاءِ الْجَنَّةِ وَيَجْعَلُ أَهْلُ الْجَنَّةِ يَرُشُّونَ عَلَيْهِمْ الْمَاءَ حَتَّى يَنْبُتُوا نَبَاتَ الشَّيْءِ فِي السَّيْلِ وَيَذْهَبُ حُرَاقُهُ ثُمَّ يَسْأَلُ حَتَّى تُجْعَلَ لَهُ الدُّنْيَا وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهَا مَعَهَا
म्हाका सांगलां [उबैदुला बिन सईद] आनी [इशक बिन मंशूर] दोगांयनी [रौह] [उबैदुल्ला] कडल्यान रिवायत केलां, आमकां सांगलां [रौह बिन उबादा अल कायसी] आमकां सांगलां [इब्न जुरैज] ताणें सांगलें, म्हाका सांगलां [अबू अझ-झुबैर] की ताणें आयकलां [जबीर बिन अब्दुल्ला] पुनर्जिवंतपणा विशीं विचारलें परलोकांत. देखून ताणें जाप दिली, ‘आमी न्यायाच्या दिसा अशें आनी अशे तरेन जिवंत जातले. एक नदर मारात! मनशां वयर कितें आसा? मागीर लोकांक आपल्यो मूर्ती आनी तांणी आदीं पुजा केल्ल्या वस्तूं सयत, क्रमवार एकठांय आपयले. ते उपरांत आमचो रब्ब आमचे कडेन आयलो आनी म्हणपाक लागलो, तुमी कोणाची वाट पळयतात? ' म्हणून तांणी जाप दिली, 'आमी आमच्या रब्बाची वाट पळयतात'. अल्ला म्हणटा, ‘हांव तुमचो रब्ब’. तांणी म्हणलें, ‘जो मेरेन आमी तुका पयलीं पळयना’. रब्ब हांसता अशें तांकां दिसलें'. जाबीरान फुडें म्हणलें, ‘तेन्ना अल्लान तांकां धरले, आनी ते ताच्या फाटल्यान गेले. तातूंतल्या दरेकाक, मागीर तो पाखंडी आसूं वा भावार्थी, उजवाड दितलो. मागीर ते उजवाडाच्या फाटल्यान नरकाच्या पुला वयल्यान गेले. ताचेर लोखणाचे हुक आनी कांटे आसतात जे देवाक जाय ताका धरतात. मागीर पाखंडी लोकांचो उजवाड बंद जालो, जाल्यार भावार्थी लोकांक वाटायले. पूर्ण चंद्रा भशेन तोंड चकचकीत जाल्ल्या पयल्या गटाक परबीं, सत्तर हजार लोक मेजले बगर. मागीर फुडले लोक मळबांतल्या नखेत्रांच्या उजवाडा सारके आशिल्ले आनी अशे तरेचे आशिल्ले. मागीर मध्यस्थी करपाक मेळटा. तशेंच ते मध्यस्थी मागतात, जाका लागून तांकां नरकांतल्यान भायर सरूंक मेळटलें, म्हळ्यार ‘ला इलाहा इल्लाहौ - अल्ला सोडून हेर खंयचोच देव - पुजेक पात्र ना - ’ अशें म्हणपी आनी आदीं ताच्या काळजांत गंवाच्या कणसा इतलें जड बरेंपण आशिल्लें. तांकां स्वर्गाच्या आंगणांत दवरतले, मागीर स्वर्गाचे तज्ञ तांकां उदक शिंपडटले, जाका लागून तांचें मांस हुंवार आयल्या उपरांत वनस्पतीचे वाडपा भशेन वाडटलें आनी खरखरीत ना जातली. मागीर ताणें -निमाण्या मनशान विचारलें-, ताका लागून संवसार आनी ताचेपरस धा पटींनी दिले'.