Hadith Representative
Orang terakhir keluar dari neraka akan mendapat rahmat besar hingga dimasukkan ke surga
Imam Muslim : 278حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ وَإِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ كِلَاهُمَا عَنْ رَوْحٍ قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ الْقَيْسِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يُسْأَلُ عَنْ الْوُرُودِ فَقَالَ نَجِيءُ نَحْنُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَنْ كَذَا وَكَذَا انْظُرْ أَيْ ذَلِكَ فَوْقَ النَّاسِ قَالَ فَتُدْعَى الْأُمَمُ بِأَوْثَانِهَا وَمَا كَانَتْ تَعْبُدُ الْأَوَّلُ فَالْأَوَّلُ ثُمَّ يَأْتِينَا رَبُّنَا بَعْدَ ذَلِكَ فَيَقُولُ مَنْ تَنْظُرُونَ فَيَقُولُونَ نَنْظُرُ رَبَّنَا فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ حَتَّى نَنْظُرَ إِلَيْكَ فَيَتَجَلَّى لَهُمْ يَضْحَكُ قَالَ فَيَنْطَلِقُ بِهِمْ وَيَتَّبِعُونَهُ وَيُعْطَى كُلُّ إِنْسَانٍ مِنْهُمْ مُنَافِقٍ أَوْ مُؤْمِنٍ نُورًا ثُمَّ يَتَّبِعُونَهُ وَعَلَى جِسْرِ جَهَنَّمَ كَلَالِيبُ وَحَسَكٌ تَأْخُذُ مَنْ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ يُطْفَأُ نُورُ الْمُنَافِقِينَ ثُمَّ يَنْجُو الْمُؤْمِنُونَ فَتَنْجُو أَوَّلُ زُمْرَةٍ وُجُوهُهُمْ كَالْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ سَبْعُونَ أَلْفًا لَا يُحَاسَبُونَ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ كَأَضْوَإِ نَجْمٍ فِي السَّمَاءِ ثُمَّ كَذَلِكَ ثُمَّ تَحِلُّ الشَّفَاعَةُ وَيَشْفَعُونَ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ النَّارِ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَكَانَ فِي قَلْبِهِ مِنْ الْخَيْرِ مَا يَزِنُ شَعِيرَةً فَيُجْعَلُونَ بِفِنَاءِ الْجَنَّةِ وَيَجْعَلُ أَهْلُ الْجَنَّةِ يَرُشُّونَ عَلَيْهِمْ الْمَاءَ حَتَّى يَنْبُتُوا نَبَاتَ الشَّيْءِ فِي السَّيْلِ وَيَذْهَبُ حُرَاقُهُ ثُمَّ يَسْأَلُ حَتَّى تُجْعَلَ لَهُ الدُّنْيَا وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهَا مَعَهَا
A y’a fɔ n ye [Ubaidula bin Sa’id] ani [Ishaq bin Manshur] fila bɛɛ ye lakali kɛ ka bɔ [Rauh] [Ubaidula] ko, a y’a fɔ an ye [Rauh bin Ubadah al-Qaisi] y’a fɔ an ye [Ibn Juraij] ko a ko, a y’a fɔ n ye [Abu az-Zubair] ka bisurre [Abdula] koo la. saya kɔfɛ. O la, a y'u jaabi ko: ‹Anw bena kunu kiti loon na ten ani ten. Aw k’a filɛ! Mun lo be adamadenw sanfɛ? O kɔ, jama welera ka na ɲɔgɔn fɛ n’u ka joow ye, ani u tun be fɛɛn minw bato ka kɔrɔ, ka tugu ɲɔgɔn kɔ. O kɔ, an ka Rabb nana an fɛ k’a fɔ an ye ko: ‘Aw be jɔn lo kɔnɔna? ’ O la, u y’a jaabi ko: ‘An be an ka Rabb kɔnɔna’. Ala ko: ‘Ne ye aw ka Rabbi ye’. O ko: «Fo an k’i ye fɔlɔ.» A tun be komi Rab tun be yɛlɛla’. Jabir y’a fɔ tugun ko: ‘O kɔ, Ala y’u minɛ, u tugura a kɔ. O bɛɛ kelen kelen, a kɛra filankafow ye wo, walama lanabaga, yeelen bɛna di o ma. O kɔ, u tugura yeelen kɔ ka tɛmɛ jahanama pɔn fɛ. Nɛgɛkuruw ni ŋaniw be a kan, Ala b’a fɛ ka min minɛ, o be min minɛ. O kɔ, filankafow ka yeelen fagara, k’a sɔrɔ lanabagaw kisira. An be foli kɛ kulu fɔlɔ ye min ɲɛda tun be manamana i n’a fɔ kalo dafanin, mɔgɔ waa biwolonfila k’a sɔrɔ u ma jati. O kɔ, mɔgɔ minw tugura o kɔ, u tun be i n’a fɔ lolow ka mɛnɛmɛnɛ sankolo la ani o ɲɔgɔnna wɛrɛw. O kɔ, delili be daga. U fana be delili ɲini, walisa u ka se ka bɔ jahanama kɔnɔ, o ye minw b’a fɔ ko: ‘Laa Ilaaha Illaahau - Ala si tɛ yen - min ka kan ni batoli ye - fɔɔ Ala - ’, ani fɔlɔ la, ɲumanya tun b’a dusukun na min ka gwɛlɛ i n’a fɔ alikama kisɛ. U bena bila sankolo lu kɔnɔ, o kɔ, sankolo lɔnbagaw bena jii bɔn u kan walisa u farisogo ka bonya ka kɛ i n’a fɔ yiri be bonya cogo min na sanjiba kɔ, ani jeninin ka tunu. O kɔ, a -mɔgɔ laban min y’a ɲini-, o la, diɲɛ n’a ɲɔgɔnna tan dira a ma’.