Hadith Representative
Ada lima kunci ghaib yang hanya dikuasai oleh Allah
Imam Nasa'i : 4905أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ عَنْ جَرِيرٍ عَنْ أَبِي فَرْوَةَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبِي ذَرٍّ قَالَاكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَجْلِسُ بَيْنَ ظَهْرَانَيْ أَصْحَابِهِ فَيَجِيءُ الْغَرِيبُ فَلَا يَدْرِي أَيُّهُمْ هُوَ حَتَّى يَسْأَلَ فَطَلَبْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَجْعَلَ لَهُ مَجْلِسًا يَعْرِفُهُ الْغَرِيبُ إِذَا أَتَاهُ فَبَنَيْنَا لَهُ دُكَّانًا مِنْ طِينٍ كَانَ يَجْلِسُ عَلَيْهِ وَإِنَّا لَجُلُوسٌ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَجْلِسِهِ إِذْ أَقْبَلَ رَجُلٌ أَحْسَنُ النَّاسِ وَجْهًا وَأَطْيَبُ النَّاسِ رِيحًا كَأَنَّ ثِيَابَهُ لَمْ يَمَسَّهَا دَنَسٌ حَتَّى سَلَّمَ فِي طَرَفِ الْبِسَاطِ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا مُحَمَّدُ فَرَدَّ عَلَيْهِ السَّلَامُ قَالَ أَدْنُو يَا مُحَمَّدُ قَالَ ادْنُهْ فَمَا زَالَ يَقُولُ أَدْنُو مِرَارًا وَيَقُولُ لَهُ ادْنُ حَتَّى وَضَعَ يَدَهُ عَلَى رُكْبَتَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَا مُحَمَّدُ أَخْبِرْنِي مَا الْإِسْلَامُ قَالَ الْإِسْلَامُ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ وَلَا تُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَتُقِيمَ الصَّلَاةَ وَتُؤْتِيَ الزَّكَاةَ وَتَحُجَّ الْبَيْتَ وَتَصُومَ رَمَضَانَ قَالَ إِذَا فَعَلْتُ ذَلِكَ فَقَدْ أَسْلَمْتُ قَالَ نَعَمْ قَالَ صَدَقْتَ فَلَمَّا سَمِعْنَا قَوْلَ الرَّجُلِ صَدَقْتَ أَنْكَرْنَاهُ قَالَ يَا مُحَمَّدُ أَخْبِرْنِي مَا الْإِيمَانُ قَالَ الْإِيمَانُ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيِّينَ وَتُؤْمِنُ بِالْقَدَرِ قَالَ فَإِذَا فَعَلْتُ ذَلِكَ فَقَدْ آمَنْتُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ قَالَ صَدَقْتَ قَالَ يَا مُحَمَّدُ أَخْبِرْنِي مَا الْإِحْسَانُ قَالَ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنْ لَمْ تَكُنْ تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ قَالَ صَدَقْتَ قَالَ يَا مُحَمَّدُ أَخْبِرْنِي مَتَى السَّاعَةُ قَالَ فَنَكَسَ فَلَمْ يُجِبْهُ شَيْئًا ثُمَّ أَعَادَ فَلَمْ يُجِبْهُ شَيْئًا ثُمَّ أَعَادَ فَلَمْ يُجِبْهُ شَيْئًا وَرَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ مَا الْمَسْئُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ مِنْ السَّائِلِ وَلَكِنْ لَهَا عَلَامَاتٌ تُعْرَفُ بِهَا إِذَا رَأَيْتَ الرِّعَاءَ الْبُهُمَ يَتَطَاوَلُونَ فِي الْبُنْيَانِ وَرَأَيْتَ الْحُفَاةَ الْعُرَاةَ مُلُوكَ الْأَرْضِ وَرَأَيْتَ الْمَرْأَةَ تَلِدُ رَبَّهَا خَمْسٌ لَا يَعْلَمُهَا إِلَّا اللَّهُ{ إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ إِلَى قَوْلِهِ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ }ثُمَّ قَالَ لَا وَالَّذِي بَعَثَ مُحَمَّدًا بِالْحَقِّ هُدًى وَبَشِيرًا مَا كُنْتُ بِأَعْلَمَ بِهِ مِنْ رَجُلٍ مِنْكُمْ وَإِنَّهُ لَجِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام نَزَلَ فِي صُورَةِ دِحْيَةَ الْكَلْبِيِّ
Ба мо [Муњаммад ибни Ќудома] аз [Љарир] аз [Абу Фарва] аз [Абу Зура] аз [Абу Њурайра] ва [Абу Зар] хабар додааст, гуфтанд; «Расулуллох саллаллоху алайхи ва саллам боре дар миёни асхоби худ нишастанд. Пас марди бегона омад ва надонист, ки Расули Худо (с) кадом аст, то пурсид. Сипас, аз Расули Худо (с) -иљозат пурсидем, то ўро љойгир кунад, то хориљиён ваќте хостанд бо ў шинос шаванд. Сипас барои ӯ аз гил курсии дарозе сохтем. Ваќте ки мо нишаста будем, дар њоле ки Расули Худо (с) дар љойи худ буданд, ногањон марде бо чеҳраи хеле зебо ва бӯи хушбӯйе омад, ки гӯё либосҳояш ҳаргиз ба чирке олуда нашуда буд ва дар канори гилем салом дод, гуфт: «Ассалому алайка эй Муҳаммад! Пас саломро баргардонд. Ӯ мегӯяд; «Метавонам наздик шавам, эй Муҳаммад? Гуфт: «Наздик биё». Вай пайваста мегуфт; 'Метавонам наздиктар шавам?', чанд маротиба. Ва ба вай гуфт: «Наздиктар биё». То он шахс дастонашро бар ду зонуи Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳ гузошт. Ӯ мегӯяд; — Эй Муҳаммад, ба ман бигӯй, ки ислом чист? Фармуд: Ислом он аст, ки Худоро бипарастед ва чизеро ба Ў шарик насозед, намоз бигузоред, закот бидињед, Байтуллоҳро зиёрат кунед ва дар Рамазон рўза гиред. мегуяд; Оё агар ман чунин кунам, пас исломро қабул кардаам? Гуфт: «Бале». мегуяд; Ҷаноб дуруст аст. Вақте ки мо ин суханонро шунидем; Дуруст мегӯед, аз он шахс;, пас мо дар бораи ӯ ошуфта шудем. Ӯ мегӯяд; «Эй Муҳаммад, ба ман бигӯй, ки имон чист! Фармуд: Ба Худо ва фариштагонаш ва китобҳояш ва паёмбарон имон биёваред ва ба тагдир имон биёваред. Ӯ мегӯяд; «Оё агар ин корро кунам, оё имон дорам?» Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Бале», дедилар. Ӯ мегӯяд; Ҷаноб дуруст аст'. Ӯ мегӯяд; — Бигӯед, ки эҳсон чист? Гуфт: «Худоро чунон мепарастед, ки гӯё Ӯро мебинӣ ва агар набинӣ, Ӯ туро мебинад». Ӯ мегӯяд; "Ҷаноб дуруст аст". Ӯ мегӯяд; Эй Муҳаммад, ба ман бигӯ, ки рӯзи қиёмат кай фаро мерасад? Сарашро паст карду тамоман чавоб надод, пас он кас саволро такрор карду тамоман чавоб надод. Сипас сарашро бардошта гуфт: Шахсе, ки пурсида мешавад, бештар аз касе, ки мепурсад намедонад. Аммо дар ў нишонањое дорад, ки ба онњо рўзи ќиёмат маълум мешавад. Яъне, вакте мебинед, ки чорводорон барои баланд бардоштани бинохо мусобика мекунанду одамони пои урёну урёнро сохиби замин мебинед ва занонеро мебинед, ки хоҷаи худро таваллуд мекунанд. Инҳо панҷ нишонае ҳастанд, ки ба ҷуз Аллоҳ огоҳ нест. Ба дурустї ки Худо дар бораи рўзи ќиёмат доност, то Худо бигўяд: «Албатта, Худо донову доност. Сипас гуфт: Савганд ба зоте, ки Муҳаммад (с)-ро ба ҳақ ба ҳидоят ва мужда фиристод, ман аз ҳеҷ яки шумо намедонам. Дарвоқеъ, ӯ Ҷабраил алейҳиссалом аст, ки ба сурати Даҳҷаи Калби нозил шудааст.