Hadith Representative
Meskipun budak Habsyi memerintah kaum muslimin, mereka harus mendengar dan mentaatinya
Imam Bukhari : 1318حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي هَاشِمٍ سَمِعَ هُشَيْمًا أَخْبَرَنَا حُصَيْنٌ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ قَالَ مَرَرْتُ بِالرَّبَذَةِ فَإِذَا أَنَا بِأَبِي ذَرٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقُلْتُ لَهُمَا أَنْزَلَكَ مَنْزِلكَ هَذَا قَالَ كُنْتُ بِالشَّأْمِ فَاخْتَلَفْتُ أَنَا وَمُعَاوِيَةُ فِي{ الَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ }قَالَ مُعَاوِيَةُ نَزَلَتْ فِي أَهْلِ الْكِتَابِ فَقُلْتُ نَزَلَتْ فِينَا وَفِيهِمْ فَكَانَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ فِي ذَاكَ وَكَتَبَ إِلَى عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَشْكُونِي فَكَتَبَ إِلَيَّ عُثْمَانُ أَنْ اقْدَمْ الْمَدِينَةَ فَقَدِمْتُهَا فَكَثُرَ عَلَيَّ النَّاسُ حَتَّى كَأَنَّهُمْ لَمْ يَرَوْنِي قَبْلَ ذَلِكَ فَذَكَرْتُ ذَاكَ لِعُثْمَانَ فَقَالَ لِي إِنْ شِئْتَ تَنَحَّيْتَ فَكُنْتَ قَرِيبًا فَذَاكَ الَّذِي أَنْزَلَنِي هَذَا الْمَنْزِلَ وَلَوْ أَمَّرُوا عَلَيَّ حَبَشِيًّا لَسَمِعْتُ وَأَطَعْتُ
आमकां सांगलां [‘अली बिन अबू हसीम] ताणें आयकलां [हुसायम] जांणी आमकां [हुशैन] [जैद बिन वहाब] कडल्यान सांगिल्लें; ‘जबदा थावन वताना म्हाका [अबू ज़ार] राडियाल्लाहु अनहू मेळ्ळो, मागीर हांवें ताका विचारलें; ‘तुका ह्या जाग्यार कित्याक स्थायीक जालें?’. ताणें जाप दिली: ‘पयलीं हांव सिरियांत रावतालो, पूण मुअवीया कडेन ह्या आयताका विशीं वाद जाल्लो; 'वल्लाद्झिना इआझुनाद्झ ज़ाहाबा वाल फिधधाता वाला युंफीकुनाहा फी साबीइलिल्लाह'. मुअवीया म्हणालो, हो श्लोक पुस्तकाच्या लोकांक प्रगट जालो, जाल्यार हांवें म्हणलें, हो श्लोक आमकां आनी तांकां प्रगट जालो. हाका लागून ताचे कडेन म्हाका मतभेद जाले. मागीर ताणें उस्मान रडियाल्लाहु अनहू हाका म्हजे विशीं कागाळ करून पत्र धाडलें. निमाणें उस्मान रदलीअल्लाहु अनहून म्हाका मदीना येवपाक सांगून पत्र धाडलें. मागीर हांव ताचे कडेन गेलो, मागीर लोकांनी म्हाका केन्नाच पळोवंक नाशिल्ल्या भशेन भोंवतणीं दवरलो, मागीर हांवें उस्मानाक ही गजाल सांगली. मागीर ताणें म्हाका म्हणलें: 'तुका जाय जाल्यार सोडून वचूं येता, आनी तूं चड लागीं -म्हाका-'. ती घडणूकच म्हाका हांगा रावपाक लायली. हबसी गुलाम म्हाका आदेश दिलो जाल्यार हांव खरेंच ताचें आयकतालो आनी ताचें उतर पाळटालो’.