Hadith Representative
Menjauhi bid’ah
Imam Abu Dawud : 3991حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا ثَوْرُ بْنُ يَزِيدَ قَالَ حَدَّثَنِي خَالِدُ بْنُ مَعْدَانَ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَمْرٍو السُّلَمِيُّ وَحُجْرُ بْنُ حُجْرٍ قَالَاأَتَيْنَا الْعِرْبَاضَ بْنَ سَارِيَةَ وَهُوَ مِمَّنْ نَزَلَ فِيهِ{ وَلَا عَلَى الَّذِينَ إِذَا مَا أَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لَا أَجِدُ مَا أَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ }فَسَلَّمْنَا وَقُلْنَا أَتَيْنَاكَ زَائِرِينَ وَعَائِدِينَ وَمُقْتَبِسِينَ فَقَالَ الْعِرْبَاضُ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا فَوَعَظَنَا مَوْعِظَةً بَلِيغَةً ذَرَفَتْ مِنْهَا الْعُيُونُ وَوَجِلَتْ مِنْهَا الْقُلُوبُ فَقَالَ قَائِلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَأَنَّ هَذِهِ مَوْعِظَةُ مُوَدِّعٍ فَمَاذَا تَعْهَدُ إِلَيْنَا فَقَالَ أُوصِيكُمْ بِتَقْوَى اللَّهِ وَالسَّمْعِ وَالطَّاعَةِ وَإِنْ عَبْدًا حَبَشِيًّا فَإِنَّهُ مَنْ يَعِشْ مِنْكُمْ بَعْدِي فَسَيَرَى اخْتِلَافًا كَثِيرًا فَعَلَيْكُمْ بِسُنَّتِي وَسُنَّةِ الْخُلَفَاءِ الْمَهْدِيِّينَ الرَّاشِدِينَ تَمَسَّكُوا بِهَا وَعَضُّوا عَلَيْهَا بِالنَّوَاجِذِ وَإِيَّاكُمْ وَمُحْدَثَاتِ الْأُمُورِ فَإِنَّ كُلَّ مُحْدَثَةٍ بِدْعَةٌ وَكُلَّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ
Huet eis [den Ahmad bin Hanbal] gesot, huet eis [den Al Walid bin Muslim] gesot, huet eis [den Tsaur bin Yazid] gesot; huet mir [den Khalid bin Ma'dan] gesot, hie sot; huet mir [den Abdurrahman bin Amru As Sulami] gesot an den [den Hujr bin Hujr] hunn allebéid gesot: 'Mir sinn bei [den Irbadh bin Sariyah] komm, an hie war ee vun deenen, déi him de Vers opgedeckt hunn: '-an et gëtt keng Sënn- op déi, déi, wa se bei Iech kommen, sou datt mir hinnen e Gefier ginn, an Dir dann sot: 'Ech hunn d'Gefier vun der Persoun net kritt, déi Iech bruecht huet-' -Qs. Zu Taubah: 92- hu mir hie begréisst a gesot: 'Mir sinn op Pilgerrees bei Iech komm, fir ze sëtzen an eppes Wäertvolles vun Iech ze héieren'. Den Irbadh sot: 'Eemol, wéi de Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam mat eis gebiet huet, huet hien sech dann zu eis gedréint an e ganz beréierende Rot ginn, deen eis Aen zum Kräischen an eis Häerzer zum Zidderen bruecht huet.' Dunn huet een gesot: „O Messenger vu Gott, wéi wann dëst e Rot fir d'Trennung wier! Wat hues du eis dann gesot?“ Hie sot: „Ech gebieden iech, Gott ze fäerten, ëmmer ze gehorchen an ze lauschteren, och wann déi Persoun, déi regéiert, e schwaarzen Habsyi-Sklave ass. Tatsächlech wäerten déi, déi no mir liewen, vill Sträit gesinn. Also, Dir sollt Iech un meng Sunnah halen, d'Sunnah vun de Kalifen, déi riicht a geleet sinn, bleift drun a bäisst se mat Äre Molaren. Halt Iech ewech vun neie Saachen - a Saache Relioun -, well all nei Saach ass Ketzerei an all Ketzerei ass Ketzerei.“