Hadith Representative
Salah satu pasti dicambuk, pezina ataupun penuduh, meskipun anak dan orangtua
Imam Malik : 1305حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ زُرَيْقِ بْنِ حَكِيمٍ الْأَيْلِيِّأَنَّ رَجُلًا يُقَالُ لَهُ مِصْبَاحٌ اسْتَعَانَ ابْنًا لَهُ فَكَأَنَّهُ اسْتَبْطَأَهُ فَلَمَّا جَاءَهُ قَالَ لَهُ يَا زَانٍ قَالَ زُرَيْقٌ فَاسْتَعْدَانِي عَلَيْهِ فَلَمَّا أَرَدْتُ أَنْ أَجْلِدَهُ قَالَ ابْنُهُ وَاللَّهِ لَئِنْ جَلَدْتَهُ لَأَبُوءَنَّ عَلَى نَفْسِي بِالزِّنَا فَلَمَّا قَالَ ذَلِكَ أَشْكَلَ عَلَيَّ أَمْرُهُ فَكَتَبْتُ فِيهِ إِلَى عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ وَهُوَ الْوَالِي يَوْمَئِذٍ أَذْكُرُ لَهُ ذَلِكَ فَكَتَبَ إِلَيَّ عُمَرُ أَنْ أَجِزْ عَفْوَهُقَالَ زُرَيْقٌ وَكَتَبْتُ إِلَى عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ أَيْضًا أَرَأَيْتَ رَجُلًا افْتُرِيَ عَلَيْهِ أَوْ عَلَى أَبَوَيْهِ وَقَدْ هَلَكَا أَوْ أَحَدُهُمَا قَالَ فَكَتَبَ إِلَيَّ عُمَرُ إِنْ عَفَا فَأَجِزْ عَفْوَهُ فِي نَفْسِهِ وَإِنْ افْتُرِيَ عَلَى أَبَوَيْهِ وَقَدْ هَلَكَا أَوْ أَحَدُهُمَا فَخُذْ لَهُ بِكِتَابِ اللَّهِ إِلَّا أَنْ يُرِيدَ سِتْرًا
Malik m’ha dit de [Zuraiq bin Hakim Al Aili] che un òmm de nomm Misbah g’ha dumandà aiut al sò fiœul, ma par che sò fiœul l’era drée a rallentà. Quand el sò fiœul l’è rivà, g’ha dit: “Adulter! ’ Zuraiq -el narratur- l’ha dit; “El fiö l’ha dumandad aiut a mi, sü le acusasiün de sò pà cuntra de lü. Quand che l’eri drèe a picà el pà, el fiœu g’ha dit; “Per Allah, se te la castighi, alura ammetto de avegh commess l’adulterio”. Quand lü l’ha dit inscì, i ròbb in diventad anca mò pusè dificil per mi. Poeu g’ho scrivuu una letra a Umar bin Abdul Azis che l’era alora califfa. [Umar bin Abdul Aziz] g’ha scrivuu una risposta per dumandàm de cunceder el perdun de sò fiœul a sò pà”. Zuraiq l’ha dit; “Dopu g’ho scrivü ancamò: “Cosa penset che un òmm o tüt i dü i sò genitur sun acusà de adulteri, menter tüt i dü o un di sò genitur sun mort? ’ Zuraiq l’ha dit; 'Donca Umar l'ha rispost; «Se l’òmm - l’acüsà - perdona l’acüsadur, alura aceta el perdun che g’he dà. E se l’acüsad l’è tüt i dü genitur, e tüt i dü o vun de luur l’è mort, alura decid segond el Liber de Allah, a men che lü vœur tegnir segret”.