Hadith Representative
Cukuplah seseorang dianggap berdosa jika ia menceritakan setiap yang ia dengar
Imam Abu Dawud : 4340حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَيْنِ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَفْصٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ خُبَيْبِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ قَالَ ابْنُ حُسَيْنٍ فِي حَدِيثِهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَفَى بِالْمَرْءِ إِثْمًا أَنْ يُحَدِّثَ بِكُلِّ مَا سَمِعَقَالَ أَبُو دَاوُد وَلَمْ يَذْكُرْ حَفْصٌ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَلَمْ يُسْنِدْهُ إِلَّا هَذَا الشَّيْخُ يَعْنِي عَلِيَّ بْنَ حَفْصٍ الْمَدَائِنِيَّ
I dɔn tɛl wi [Hafsh bin Umar] se, dɔn tɛl wi [Syu’bah]. -in ɔda we dɛn tɔk bɔt am- I dɔn tɛl wi [Muhammad bin Al Husain] se, dɔn tɛl wi [Ali bin Hafsh] i se; dɔn tɛl wi [Syu’bah] frɔm [Khubaib bin ‘Abdurrahman] frɔm [Hafsh bin Ashim] -Husain bin se insay in hadith- frɔm [Abu Hurairah] se di Prɔfɛt sallallaahu ‘alaihi wasallam bin se: ‘I inof fɔ mek pɔsin sɔfa sin if i tɛl ɔl wetin i yɛri’. Abu Dawud se, ‘Hafsh nɔ bin tɔk bɔt di nem fɔ Abu Hurairah’. Abu Dawud se, ‘Ɛn insɛf nɔ bin abop pan am pas dis Shaykh, we na Ali bin Hafsh Al Mada`ini’.