Hadith Representative
Keutamaan susu sebagai makanan alami yang suci
Imam Ahmad : 1876حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ أَبِي حَرْمَلَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ دَخَلْتُ أَنَا وَخَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى مَيْمُونَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ فَقَالَتْ أَلَا نُطْعِمُكُمْ مِنْ هَدِيَّةٍ أَهْدَتْهَا لَنَا أُمُّ حُفَيْدٍ قَالَ فَجِيءَ بِضَبَّيْنِ مَشْوِيَّيْنِ فَتَبَزَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ خَالِدٌ كَأَنَّكَ تَقْذَرُهُ قَالَ أَجَلْ قَالَتْ أَلَا أُسْقِيكُمْ مِنْ لَبَنٍ أَهْدَتْهُ لَنَا فَقَالَ بَلَى قَالَ فَجِيءَ بِإِنَاءٍ مِنْ لَبَنٍ فَشَرِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا عَنْ يَمِينِهِ وَخَالِدٌ عَنْ شِمَالِهِ فَقَالَ لِي الشَّرْبَةُ لَكَ وَإِنْ شِئْتَ آثَرْتَ بِهَا خَالِدًا فَقُلْتُ مَا كُنْتُ لِأُوثِرَ بِسُؤْرِكَ عَلَيَّ أَحَدًا فَقَالَ مَنْ أَطْعَمَهُ اللَّهُ طَعَامًا فَلْيَقُلْ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِيهِ وَأَطْعِمْنَا خَيْرًا مِنْهُ وَمَنْ سَقَاهُ اللَّهُ لَبَنًا فَلْيَقُلْ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِيهِ وَزِدْنَا مِنْهُ فَإِنَّهُ لَيْسَ شَيْءٌ يُجْزِئُ مَكَانَ الطَّعَامِ وَالشَّرَابِ غَيْرَ اللَّبَنِ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ أَبِي حَرْمَلَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أُمِّ حُفَيْدٍ أَهْدَتْ إِلَى أُخْتِهَا مَيْمُونَةَ بِضَبَّيْنِ فَذَكَرَهُ
A y’a fɔ an ye ko [Isima’il] y’a fɔ an ye [Ali bin Zaid] ko; [Umar bin Abu Harmalah] y’a fɔ n ye ka bɔ [Ibnu Abbas] fɛ, a ko; Ne ni Khalid bin Al Walid donna Maimuna bint Al Harith ka luu kɔnɔ ɲɔgɔn fɛ ni Rasulullah ye, Maimuna bint Al Harith y’a ɲininga; ‘Umu Hufaid ye dumuni min di an ma, i b’a fɛ an k’o di i ma wa?’ o kɔ, monitɛri nɛgɛ fila minw yiranna, u y’u di, nka Rasulullah (s.a.w) ye tulon bɔ, o la, Walid y’a ɲininga; ‘A be komi i b’a kɔniya wa?’ a ka o jaabi; ‘O lo’, Maimunah y’o ɲininga tugun; ‘Umu Hufaid ye minfɛn min di an ma, i b’a fɛ an k’o di i ma wa?’ a ka o jaabi; ‘Ɔnhɔn’ nɔnɔ minan dɔ nana, o kɔ, Rasulullah shallallahu ‘alaihi wasallam ye nɔnɔ min- ani o wagati la, ne tun b’a kinin fɛ, Khalid tun b’a numan fɛ, o kɔ, a ko n ma ko; ‘Nin minfɛn ye i ta ye, n’i b’a fɛ, i be se k’a di Khalid ma wa?’ o ra, ne ka o jaabi; A ko: ‘Ne tɛna i ka minfɛn kɔrɔman tɔ di mɔgɔ si ma, Ala ye dumuni di min ma, o k’a fɔ; ‘E Ala, i ka duba di an ma nin dumuni nin na, ka dumuni ɲuman di an ma ka tɛmɛ nin kan’. Ala ye nɔnɔ di mɔgɔ min ma k’a min, o tigi k’a fɔ ko; ‘E Ala, i ka duba di an ma nin minfɛn nin na, ka dɔ fara an kan’. Sabu tiɲɛ na, foyi tɛ se ka dumuni ni minfɛnw lɔyɔrɔ nɔnabila - ka nɔnɔ bɔ'. A y’a fɔ an ye [Affan] y’a fɔ an ye [Hamadu] y’a fɔ an ye [Ali bin Zaid] ka bɔ [Umar bin Abi Harmalah] ka bɔ [Ibn ‘Abbas] ka bɔ Umm Hufaid la ko a ye monitɛri nɛgɛ fila di a balimacɛ Maimuna ma loon dɔ la...’ o kɔ, a ye hadisi taga ɲɛ.