ਨੁਮਾਇੰਦਾ ਹਦੀਸ
ਇਮਾਮ ਬੁਖਾਰੀ : 2303
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّهُ قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْثًا قِبَلَ السَّاحِلِ فَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ الْجَرَّاحِ وَهُمْ ثَلَاثُ مِائَةٍ وَأَنَا فِيهِمْ فَخَرَجْنَا حَتَّى إِذَا كُنَّا بِبَعْضِ الطَّرِيقِ فَنِيَ الزَّادُ فَأَمَرَ أَبُو عُبَيْدَةَ بِأَزْوَادِ ذَلِكَ الْجَيْشِ فَجُمِعَ ذَلِكَ كُلُّهُ فَكَانَ مِزْوَدَيْ تَمْرٍ فَكَانَ يُقَوِّتُنَا كُلَّ يَوْمٍ قَلِيلًا قَلِيلًا حَتَّى فَنِيَ فَلَمْ يَكُنْ يُصِيبُنَا إِلَّا تَمْرَةٌ تَمْرَةٌ فَقُلْتُ وَمَا تُغْنِي تَمْرَةٌ فَقَالَ لَقَدْ وَجَدْنَا فَقْدَهَا حِينَ فَنِيَتْ قَالَ ثُمَّ انْتَهَيْنَا إِلَى الْبَحْرِ فَإِذَا حُوتٌ مِثْلُ الظَّرِبِ فَأَكَلَ مِنْهُ ذَلِكَ الْجَيْشُ ثَمَانِيَ عَشْرَةَ لَيْلَةً ثُمَّ أَمَرَ أَبُو عُبَيْدَةَ بِضِلَعَيْنِ مِنْ أَضْلَاعِهِ فَنُصِبَا ثُمَّ أَمَرَ بِرَاحِلَةٍ فَرُحِلَتْ ثُمَّ مَرَّتْ تَحْتَهُمَا فَلَمْ تُصِبْهُمَا
ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ['ਅਬਦੁੱਲਾ ਬਿਨ ਯੂਸਫ਼' ਨੇ ਸਾਨੂੰ [ਮਲਿਕ] ਨੂੰ [ਵਹਬ ਬਿਨ ਕੈਸਨ] ਤੋਂ [ਜਬੀਰ ਬਿਨ 'ਅਬਦੁੱਲਾ ਰਦਲਿਆੱਲ੍ਹਾਹੂ' ਅਨਹੁਮਾ] ਤੋਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ; ਰਸੂਲ ਅਲੈਹਿ ਸਲੱਲਾਹੂ 'ਅਲੈਹਿ ਵਲਾਦੀਮੀਰ' ਨੇ ਅਬੂ 'ਉਬੈਦਾਹ' ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨੇਤਾ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਕੇ ਤੱਟ 'ਤੇ ਫੌਜਾਂ ਭੇਜੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਬਾਹਰ ਚਲੇ ਗਏ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੇ ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਸਾਮਾਨ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਲਈ ਅਬੂ 'ਉਬੈਦਾਹ' ਨੇ ਫੌਜ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਬਾਕੀ ਬਚੇ ਸਾਮਾਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਥੈਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖਜੂਰਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਅਸੀਂ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਥੋੜ੍ਹਾ ਖਾਧਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਖਜੂਰਾਂ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਇੱਕ ਟੁਕੜਾ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਚਿਆ ਸੀ। ਮੈਂ (ਵਹਬਿਨ ਕੈਸਨ) ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਕੀ ਇੱਕ ਖਜੂਰ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ?"। ਉਸਨੇ (ਜਬੀਰ ਬਿਨ 'ਅਬਦੁੱਲਾ) ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਜਦੋਂ ਇਹ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਬਦਲਾ ਮਿਲੇਗਾ।" ਜਬੀਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਪਹਾੜੀ ਜਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਰਕ ਮਿਲੀ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਫੌਜਾਂ ਨੇ ਅਠਾਰਾਂ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਸ਼ਾਰਕ ਨੂੰ ਖਾਧਾ ਫਿਰ ਅਬੂ 'ਉਬੈਦਾਹ ਨੇ ਸ਼ਾਰਕ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਸਲੀਆਂ ਲੈਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਫੌਜ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਹੇਠਾਂ ਤੁਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸਨੂੰ ਮਾਰੇ ਬਿਨਾਂ ਲੰਘ ਸਕੇ (ਸ਼ਾਰਕ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ)।