Hadith Representative
Jauhilah orang-orang yang bodoh atau awam
Imam Abu Dawud : 3778حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْعَتَكِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ عُتْبَةَ بْنِ أَبِي حَكِيمٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ جَارِيَةَ اللَّخْمِيُّ حَدَّثَنِي أَبُو أُمَيَّةَ الشَّعْبَانِيُّ قَالَسَأَلْتُ أَبَا ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيَّ فَقُلْتُ يَا أَبَا ثَعْلَبَةَ كَيْفَ تَقُولُ فِي هَذِهِ الْآيَةِ{ عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ }قَالَ أَمَا وَاللَّهِ لَقَدْ سَأَلْتَ عَنْهَا خَبِيرًا سَأَلْتُ عَنْهَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بَلْ ائْتَمِرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَتَنَاهَوْا عَنْ الْمُنْكَرِ حَتَّى إِذَا رَأَيْتَ شُحًّا مُطَاعًا وَهَوًى مُتَّبَعًا وَدُنْيَا مُؤْثَرَةً وَإِعْجَابَ كُلِّ ذِي رَأْيٍ بِرَأْيِهِ فَعَلَيْكَ يَعْنِي بِنَفْسِكَ وَدَعْ عَنْكَ الْعَوَامَّ فَإِنَّ مِنْ وَرَائِكُمْ أَيَّامَ الصَّبْرِ الصَّبْرُ فِيهِ مِثْلُ قَبْضٍ عَلَى الْجَمْرِ لِلْعَامِلِ فِيهِمْ مِثْلُ أَجْرِ خَمْسِينَ رَجُلًا يَعْمَلُونَ مِثْلَ عَمَلِهِوَزَادَنِي غَيْرُهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَجْرُ خَمْسِينَ مِنْهُمْ قَالَ أَجْرُ خَمْسِينَ مِنْكُمْ
I dɔn tɛl wi [Abu Ar Rabi’ Sulaiman bin Dawud Al ‘Ataki] se, dɔn tɛl wi [Ibnul Mubarak] frɔm [Utbah bin Abu Hakim] i se; dɔn tɛl mi [Amru bin Jariyah Al Lakhmi] se, dɔn tɛl mi [Abu Umayyah Asy Sya’bani] i se, ‘Wan tɛm a aks [Abu Tsa’labah Al Khusyani], a se to am, ‘O Abu Tsa’labah, wetin yu tink bɔt dis vas: ‘-.. tek kia ɔf yusɛf..- -Al Maidah: 105-?’. I ansa se, ‘Bay Allah, yu dɔn aks di rayt pɔsin bɔt dis. Wan tɛm a aks di mɛsenja fɔ Allah (s.) bɔt dis, ɛn i ansa se: ‘Infakt, kɔmand wetin rayt ɛn ban wetin bad, so dat we yu si se dɛn de obe stinginess, dɛn de fala wetin pɔsin want, di wɔl go bifo - pas rilijɔn tin dɛn -, ɛn ɔlman go proud pan in yon opinion, dɔn yu fɔ tek kia ɔf yusɛf, ɛn de fa frɔm ɔdinari - stupid - pipul dɛn. Bikɔs biɛn yu na di de dɛn - we yu fɔ - peshɛnt, peshɛnt da tɛm de lɛk pɔsin we de ol ɔt kol, ɛn di prayz fɔ di pɔsin we de du gud tin da tɛm de ikwal to fifti tɛm di tin dɛn we di pɔsin we de du tin lɛk in du, i ad fɔ mi, ‘lɛk ɔda tin dɛn’. Abu Tsa’labah aks se, ‘O mɛsenja fɔ Allah, na so di blɛsin fɔ fifti pan dɛn!’ I ansa se: '-Ivin- lɛk di blɛsin fɔ fifti pan una'.