-

أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ الْأَسْوَدُ قَالَ قَالَ ابْنُ مُنَبِّهٍ كَانَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِيمَا مَضَى يَضَنُّونَ بِعِلْمِهِمْ عَنْ أَهْلِ الدُّنْيَا فَيَرْغَبُ أَهْلُ الدُّنْيَا فِي عِلْمِهِمْ فَيَبْذُلُونَ لَهُمْ دُنْيَاهُمْ وَإِنَّ أَهْلَ الْعِلْمِ الْيَوْمَ بَذَلُوا عِلْمَهُمْ لِأَهْلِ الدُّنْيَا فَزَهِدَ أَهْلُ الدُّنْيَا فِي عِلْمِهِمْ فَضَنُّوا عَلَيْهِمْ بِدُنْيَاهُمْ

Powiedział nam [Jakub bin Ibrahim], powiedział nam [Rauh], powiedział nam [Hadżdżaj Al `Aswad], powiedział: [Ibnu Munabbih] powiedział: „Uczeni w starożytności niechętnie udawali się do świata ahlud (ludzi kochających świat), aby przekazywać swoją wiedzę, więc ludzie kochający świat polubili ich wiedzę, więc chcieli wydawać na nich (uczonych) pieniądze. Tymczasem dzisiejsi uczeni przekazują wiedzę ludziom kochającym świat, dopóki ludzie kochający świat ich nie potrzebują i niechętnie wydają na nich (uczonych) pieniądze”.