Hadith Representative
Janganlah kamu mengimami seseorang di tempat yang menjadi wewenangnya dan janganlah duduk di atas tempat kemuliaannya kecuali seizinnya
Imam Tirmidzi : 218حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ قَالَ و حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ رَجَاءٍ الزُّبَيْدِيِّ عَنْ أَوْسِ بْنِ ضَمْعَجٍ قَال سَمِعْتُ أَبَا مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيَّ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَؤُمُّ الْقَوْمَ أَقْرَؤُهُمْ لِكِتَابِ اللَّهِ فَإِنْ كَانُوا فِي الْقِرَاءَةِ سَوَاءً فَأَعْلَمُهُمْ بِالسُّنَّةِ فَإِنْ كَانُوا فِي السُّنَّةِ سَوَاءً فَأَقْدَمُهُمْ هِجْرَةً فَإِنْ كَانُوا فِي الْهِجْرَةِ سَوَاءً فَأَكْبَرُهُمْ سِنًّا وَلَا يُؤَمُّ الرَّجُلُ فِي سُلْطَانِهِ وَلَا يُجْلَسُ عَلَى تَكْرِمَتِهِ فِي بَيْتِهِ إِلَّا بِإِذْنِهِقَالَ مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ قَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ فِي حَدِيثِهِ أَقْدَمُهُمْ سِنًّا قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَمَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ وَعَمْرِو بْنِ سَلَمَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ أَبِي مَسْعُودٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ قَالُوا أَحَقُّ النَّاسِ بِالْإِمَامَةِ أَقْرَؤُهُمْ لِكِتَابِ اللَّهِ وَأَعْلَمُهُمْ بِالسُّنَّةِ وَقَالُوا صَاحِبُ الْمَنْزِلِ أَحَقُّ بِالْإِمَامَةِ و قَالَ بَعْضُهُمْ إِذَا أَذِنَ صَاحِبُ الْمَنْزِلِ لَغَيْرِهِ فَلَا بَأْسَ أَنْ يُصَلِّيَ بِهِ وَكَرِهَهُ بَعْضُهُمْ وَقَالُوا السُّنَّةُ أَنْ يُصَلِّيَ صَاحِبُ الْبَيْتِ قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ وَقَوْلُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يُؤَمُّ الرَّجُلُ فِي سُلْطَانِهِ وَلَا يُجْلَسُ عَلَى تَكْرِمَتِهِ فِي بَيْتِهِ إِلَّا بِإِذْنِهِ فَإِذَا أَذِنَ فَأَرْجُو أَنَّ الْإِذْنَ فِي الْكُلِّ وَلَمْ يَرَ بِهِ بَأْسًا إِذَا أَذِنَ لَهُ أَنْ يُصَلِّيَ بِهِ
[हन्नादः] अस्मान् अवदत्; [अबु मुअवियाहः] अस्मान् [अल् अ'मासी] इत्यस्मात् अवदत्; तथा [महमुद बिन् घैलन] अस्मान् अवदत्; [अबु मुअवियाहः] [अब्दुल्लाह बिन् नुमैर] च अस्मान् [अल अ'मासी] इत्यस्मात् [इस्माइल बिन् राजा` अज् जुबैर] इत्यस्मात् [औस बिन् द्लाम'ज] इत्यस्मात् अवदन् सः अवदत्; 'मया [अबु मसूद अल अन्सारी] इत्यस्य वचनं श्रुतम्; 'अल्लाहस्य दूतः सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमः अवदत् - 'एकस्य जनानां कृते इमामत्वस्य सर्वाधिकं योग्यः सः एव भवति यः कुरानस्य पाठने सर्वोत्तमः भवति।' यदि पाठे समानाः सन्ति, तर्हि सुन्नतज्ञतमः। यदि सुन्नतेषु समाः सन्ति तर्हि यः प्रथमं प्रवासं कृतवान्। यदि प्रवासे समानाः, तदा ज्येष्ठः। न कश्चित् परस्य अधिकारे इमामः भवेत्, तस्य अनुज्ञां विना स्वगृहे स्वविशेषस्थाने न उपविष्टः' इति। महमूद बिन् घैलनः अवदत्; 'इब्न नुमैरः स्वस्य हदीसे 'यः प्राचीनतमः' इति उल्लेखं कृतवान् । अबु ईसा अवदत्; 'अस्मिन् अध्याये अबू सैद अल खुदरी, अनस बिन् मलिक, मलिक बिन् अल हुवैरित्स्, 'अमरु बिन् सलामाह' इत्येतयोः अपि कथनम् अस्ति । अबु ईसा अवदत्; 'अबू मसूदस्य एषा हदीसः हसन सहीः अस्ति।' एषा हदीसः विद्वांसः आचरन्ति इति ते अवदन्; 'इमामत्वस्य सर्वाधिकं योग्यः सः एव भवति यः कुरानपाठे सर्वोत्तमः भवति, यः सुन्नतस्य विषये सर्वाधिकं ज्ञातः भवति' इति। ते अपि अवदन्; 'गृहस्य स्वामिनः इमामत्वस्य अधिकारः अस्ति' इति । तेषु केचन अवदन्; 'यदि गृहस्वामी अन्यस्मै अनुज्ञां ददाति तर्हि तेन सह प्रार्थनायां न हानिः' इति । तथापि अन्येषां केषाञ्चन अप्रियम् अभवत्, ते अवदन् यत् 'सुन्नतः गृहस्य स्वामिनः इमामत्वस्य कृते अस्ति' इति। इमाम अहमद बिन् हन्बल उक्तवान्; 'अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) अवदत्- 'कोऽपि अन्यस्य अधिकारे इमामः न भवेत्, तस्य अनुमतिं विहाय स्वगृहे विशेषस्थाने न उपविष्टः' इति। यदि सः अनुमन्यते तर्हि अनुमतिः सर्वेषां कृते एव इति आशासे'। ततः सः - गृहस्वामी - अनुमन्यते चेत् प्रार्थनायाः नेतृत्वं युक्तम् इति आह।'