Hadith Representative
Ihlal
Imam Ahmad : 2240حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنَا خُصَيْفُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْجَزَرِيُّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ قُلْتُ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ يَا أَبَا الْعَبَّاسِ عَجَبًا لِاخْتِلَافِ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي إِهْلَالِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ أَوْجَبَ فَقَالَ إِنِّي لَأَعْلَمُ النَّاسِ بِذَلِكَ إِنَّهَا إِنَّمَا كَانَتْ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَجَّةً وَاحِدَةً فَمِنْ هُنَالِكَ اخْتَلَفُوا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجًّا فَلَمَّا صَلَّى فِي مَسْجِدِهِ بِذِي الْحُلَيْفَةِ رَكْعَتَيْهِ أَوْجَبَ فِي مَجْلِسِهِ فَأَهَلَّ بِالْحَجِّ حِينَ فَرَغَ مِنْ رَكْعَتَيْهِ فَسَمِعَ ذَلِكَ مِنْهُ أَقْوَامٌ فَحَفِظُوا عَنْهُ ثُمَّ رَكِبَ فَلَمَّا اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ أَهَلَّ وَأَدْرَكَ ذَلِكَ مِنْهُ أَقْوَامٌ وَذَلِكَ أَنَّ النَّاسَ إِنَّمَا كَانُوا يَأْتُونَ أَرْسَالًا فَسَمِعُوهُ حِينَ اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ يُهِلُّ فَقَالُوا إِنَّمَا أَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ ثُمَّ مَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا عَلَا عَلَى شَرَفِ الْبَيْدَاءِ أَهَلَّ وَأَدْرَكَ ذَلِكَ مِنْهُ أَقْوَامٌ فَقَالُوا إِنَّمَا أَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ عَلَا عَلَى شَرَفِ الْبَيْدَاءِ وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ أَوْجَبَ فِي مُصَلَّاهُ وَأَهَلَّ حِينَ اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ وَأَهَلَّ حِينَ عَلَا عَلَى شَرَفِ الْبَيْدَاءِ فَمَنْ أَخَذَ بِقَوْلِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ أَهَلَّ فِي مُصَلَّاهُ إِذَا فَرَغَ مِنْ رَكْعَتَيْهِ
O n’à dito [o Ya’qub] o n’à dito [o mæ poæ] da [Ibn Ishaq] o n’à dito [Khushaif bin Abdurrahman Al Jazari] da [Sa’id bin Jubair] o l’à dito; Ho dito a-o [Ibn Abbas]; «O Ibn Abbas, l'é pe in davei da mäveggiâse che a disputa tra i compagni do Rasulullah in sce l'ihal do Rasulullah – comensâ l'ihram con l'intençion – quande o ô domandava». O l'à dito; — De fæto, son mi a persoña ch'a ne conosce megio. De fæto, da-o Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam gh'ea solo che un Hajj, dapeu da lì ean despægi. O Rasulullah o l'à comensou à fâ o Hajj, quande o l'à pregou doe rak'ah inta seu moschea à Dzulhulaifah, o l'à reiso obrigatöio pe-a seu assemblea, che unna vòtta ch'o l'aiva finio de fâ e doe rak'ah o l'à fæto a preghea do Hajj. O pòpolo o l'à sentio sto fæto direttamente da lê e o s'é arregordou da lê, dapeu o l'é montou in sciâ seu montagna. Dòppo che o seu cammello o l'ea anæto, o l'à fæto o seu ihlal -intendeo-, e questo o l'ea conosciuo da ciù persoñe, questo o l'ea perché e gente vegnivan de maniman, coscì che ô sentivan fâ o seu ihlal -intendeo- quande o seu cammello o l'ea anæto, coscì divan; «De fæto, o Messaggê de Allah o l'aiva unn'intençion – quande o seu cammello o l'é anæto». Dapeu o Rasulullah o l'à camminou, e quande o l'ea parallelo a-o baida o l'aiva l'intençion – e questo o l'ea conosciuo da ben ben de persoñe. Allora dixan; “De fæto, o Rasulullah o l'aiva l'intençion – quande o seu cammello o l'ea parallelo à Baida”. Pe Allah, o l'à reiso obrigatöio into pòsto da preghea, e o l'aiva l'intençion de fâlo quande o seu cammello o l'ea anæto, o l'aiva ascì l'intençion de fâlo quande o l'aiva razzonto o livello de Baida. Chi s'aderisce a-e poule do Abdullah bin Abbas o faià halal – intende – into pòsto da preghea appena o l'à finio de compiî e seu doe rak'ah.