Hadith Representative
Ihlal
Imam Ahmad : 2240حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنَا خُصَيْفُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْجَزَرِيُّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ قُلْتُ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ يَا أَبَا الْعَبَّاسِ عَجَبًا لِاخْتِلَافِ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي إِهْلَالِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ أَوْجَبَ فَقَالَ إِنِّي لَأَعْلَمُ النَّاسِ بِذَلِكَ إِنَّهَا إِنَّمَا كَانَتْ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَجَّةً وَاحِدَةً فَمِنْ هُنَالِكَ اخْتَلَفُوا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجًّا فَلَمَّا صَلَّى فِي مَسْجِدِهِ بِذِي الْحُلَيْفَةِ رَكْعَتَيْهِ أَوْجَبَ فِي مَجْلِسِهِ فَأَهَلَّ بِالْحَجِّ حِينَ فَرَغَ مِنْ رَكْعَتَيْهِ فَسَمِعَ ذَلِكَ مِنْهُ أَقْوَامٌ فَحَفِظُوا عَنْهُ ثُمَّ رَكِبَ فَلَمَّا اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ أَهَلَّ وَأَدْرَكَ ذَلِكَ مِنْهُ أَقْوَامٌ وَذَلِكَ أَنَّ النَّاسَ إِنَّمَا كَانُوا يَأْتُونَ أَرْسَالًا فَسَمِعُوهُ حِينَ اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ يُهِلُّ فَقَالُوا إِنَّمَا أَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ ثُمَّ مَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا عَلَا عَلَى شَرَفِ الْبَيْدَاءِ أَهَلَّ وَأَدْرَكَ ذَلِكَ مِنْهُ أَقْوَامٌ فَقَالُوا إِنَّمَا أَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ عَلَا عَلَى شَرَفِ الْبَيْدَاءِ وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ أَوْجَبَ فِي مُصَلَّاهُ وَأَهَلَّ حِينَ اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ وَأَهَلَّ حِينَ عَلَا عَلَى شَرَفِ الْبَيْدَاءِ فَمَنْ أَخَذَ بِقَوْلِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ أَهَلَّ فِي مُصَلَّاهُ إِذَا فَرَغَ مِنْ رَكْعَتَيْهِ
Ya'qub diris al ni, mia patro diris al ni, Ibn Ishaq diris al ni, Khushaif bin Abdurrahman Al-Jazari diris al ni, Sa'id bin Jubair diris, Mi diris al Ibn Abbas, "Ho Ibn Abbas, estas mirige, ke la kunuloj de la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) malkonsentis pri la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) rompanta la staton de ihram kiam li igis ĝin deviga." Li diris: "Mi estas la plej klera pri tio. Estis nur unu Hadĝo de la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li), kaj poste ili malkonsentis pri tio. La Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) ekiris por Hadĝo, kaj kiam li preĝis du rak'aojn en sia moskeo en Dhul-Hulaifa, li devigis ĝin en sia kunveno, kaj kiam li finis preĝi du rak'aojn, li devigis ĝin por si. La homoj aŭdis tion de li kaj ili memoris ĝin de li, tiam li surseliĝis sian rajdbeston. Post kiam lia kamelo ekiris, li faris la intencon, kaj kelkaj homoj sciis pri tio, ĉar homoj venis iom post iom, ĝis ili aŭdis lin fari la intencon kiam lia kamelo ekiris, do ili diris: 'Vere, la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) faris la intencon kiam lia kamelo ekiris.'" Tiam la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) ekiris, kaj kiam li estis en vico kun Baida`, li faris la intencon, kaj iuj homoj sciis pri ĝi. Tiam ili diris: 'Vere, la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) faris la intencon kiam lia kamelo estis en vico kun Baida`. Je Alaho, li devigis ĝin ĉe sia preĝloko, kaj li faris la intencon kiam lia kamelo ekiris, kaj li ankaŭ faris la intencon kiam li atingis Baida`. Kiu ajn bazas sian deklaron sur la deklaro de Abdullah ibn Abbas, li faris la intencon ĉe sia preĝloko tuj kiam li finis plenumi siajn du rak'aojn.