Hadith Representative
Umar bin Khattab mewakafkan tanahnya di Khaibar, dan Nabi SAW membimbing tata cara pengelolaannya
Imam Tirmidzi : 1296حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَنْبَأَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَأَصَابَ عُمَرُ أَرْضًا بِخَيْبَرَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَصَبْتُ مَالًا بِخَيْبَرَ لَمْ أُصِبْ مَالًا قَطُّ أَنْفَسَ عِنْدِي مِنْهُ فَمَا تَأْمُرُنِي قَالَ إِنْ شِئْتَ حَبَسْتَ أَصْلَهَا وَتَصَدَّقْتَ بِهَا فَتَصَدَّقَ بِهَا عُمَرُ أَنَّهَا لَا يُبَاعُ أَصْلُهَا وَلَا يُوهَبُ وَلَا يُورَثُ تَصَدَّقَ بِهَا فِي الْفُقَرَاءِ وَالْقُرْبَى وَالرِّقَابِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَالضَّيْفِ لَا جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ مِنْهَا بِالْمَعْرُوفِ أَوْ يُطْعِمَ صَدِيقًا غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ فِيهِقَالَ فَذَكَرْتُهُ لِمُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ فَقَالَ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالًا قَالَ ابْنُ عَوْنٍ فَحَدَّثَنِي بِهِ رَجُلٌ آخَرُ أَنَّهُ قَرَأَهَا فِي قِطْعَةِ أَدِيمٍ أَحْمَرَ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالًا قَالَ إِسْمَعِيلُ وَأَنَا قَرَأْتُهَا عِنْدَ ابْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَكَانَ فِيهِ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالًا قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ لَا نَعْلَمُ بَيْنَ الْمُتَقَدِّمِينَ مِنْهُمْ فِي ذَلِكَ اخْتِلَافًا فِي إِجَازَةِ وَقْفِ الْأَرَضِينَ وَغَيْرِ ذَلِكَ
האָט אונדז געזאָגט [עלי בן חוג'ר], האָט אונדז געזאָגט [איסמאַיל בן אברהים] פון [אבן עון] פון [נאפי'] פון [אבן אומר] האָט ער געזאָגט; אומאר האט אמאל באקומען א מגרש אין כאיבאר, האט ער געפרעגט; אָ שליח פון אַלאַ, איך גאַט אוצר אין כאַיבאַר, איך קיינמאָל גאַט אוצר אַז צופרידן מיר אַזוי פריער, אַזוי וואָס טאָן איר סדר מיר - וועגן דעם אוצר -? האָט ער געענטפֿערט: "אויב דו ווילסט, האַלטן דעם עיקר און געבן צדקה דערויף," האָט עומר דערויף געגעבן צדקה, ער האָט נישט פֿאַרקױפֿט זײַן פֿאַרמעג, ער האָט עס נישט אָפּגעגעבן, און ער האָט עס נישט געמאַכט, און ער האָט געגעבן צדקה פֿון יענעם עשירות צו די אָרעמע, זײַנע קרובֿים, סײַ נאָענט און ווײַט, פֿי סבילילה, בן סביל, און די געסט. עס איז גאָרנישט פאַלש - עס איז נישט אַ זינד - פֿאַר די וואס נעמען קעיר פון די פאַרמאָג אויב זיי נעמען פון עס צו עסן אויף אַ גוט - גלייַך - וועג, אָדער קאָרמען עס צו פריינט אָן פאַרקויפן עס - ניצן מאַטעריאַל - פון עס. האָט ער געזאָגט, "איך האָב עס דערמאָנט צו [מוחמד בין סירין], אַזוי האָט ער געזאָגט 'גהירו מוטה אצטסיל מאלן', [יבנו עון] האָט געזאָגט, עמעצער אַנדערש האָט מיר געזאָגט וועגן דעם חדיטה, אַז ער האָט עס געלייענט 'פי קיתתי אדימין אהמר גהיר מותא'צייל אמאילאן' האט געזאגט, עומר], אַזוי אין די חדית איז 'גהיר מותא'אצסיל מאלן'. אבו יסאַ האט געזאגט, 'דאס האַדיטה איז עכט, און איז די יקער פון צדקה לויט די עקספּערץ פון וויסן פון צווישן די קאַמפּאַניאַנז פון דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַ סאַללאַם און אויך אנדערע ווי זיי, און מיר טאָן ניט געפֿינען קיין דיספּיוץ צווישן פרייַערדיק געלערנטע וועגן דער דערלויבן פון לאַנד וואַקף און אנדערע זאכן.