Hadith Representative
Berinfaq kepada anak-anak yatim berpahala sekalipun anak-anak mereka sendiri
Imam Bukhari : 1373حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ قَالَ حَدَّثَنِي شَقِيقٌ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ عَنْ زَيْنَبَ امْرَأَةِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ فَذَكَرْتُهُ لِإِبْرَاهِيمَ ح فَحَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ عَنْ زَيْنَبَ امْرَأَةِ عَبْدِ اللَّهِ بِمِثْلِهِ سَوَاءً قَالَتْكُنْتُ فِي الْمَسْجِدِ فَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ تَصَدَّقْنَ وَلَوْ مِنْ حُلِيِّكُنَّ وَكَانَتْ زَيْنَبُ تُنْفِقُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ وَأَيْتَامٍ فِي حَجْرِهَا قَالَ فَقَالَتْ لِعَبْدِ اللَّهِ سَلْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيَجْزِي عَنِّي أَنْ أُنْفِقَ عَلَيْكَ وَعَلَى أَيْتَامٍ فِي حَجْرِي مِنْ الصَّدَقَةِ فَقَالَ سَلِي أَنْتِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَانْطَلَقْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدْتُ امْرَأَةً مِنْ الْأَنْصَارِ عَلَى الْبَابِ حَاجَتُهَا مِثْلُ حَاجَتِي فَمَرَّ عَلَيْنَا بِلَالٌ فَقُلْنَا سَلْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيَجْزِي عَنِّي أَنْ أُنْفِقَ عَلَى زَوْجِي وَأَيْتَامٍ لِي فِي حَجْرِي وَقُلْنَا لَا تُخْبِرْ بِنَا فَدَخَلَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ مَنْ هُمَا قَالَ زَيْنَبُ قَالَ أَيُّ الزَّيَانِبِ قَالَ امْرَأَةُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ نَعَمْ لَهَا أَجْرَانِ أَجْرُ الْقَرَابَةِ وَأَجْرُ الصَّدَقَةِ
Безгә [Гомәр бин Хәфш] [әтием] безгә [Әл-А'маси] сөйләгәнчә, [Шәкикъ] безгә [Әмр бин Әл-Харис] сөйләгәнчә, ул Габдулланың (Аллаһ аннан риза булсын) хатыны [Зәйнәп] әйткән, аннары ул аны Ибраһимгә сөйләгән. Миңа [Ибраһим] [Әбу Убайда] [Әмр бин Әл-Харис] Габдулланың (Аллаһ аннан риза булсын) хатыны [Зәйнәп] әйткәнчә, ул да шулай ук: "Мин мәчеттә идем һәм Пәйгамбәрне (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) күрдем", - дигән. Аннары ул: "Зияр әйберләрегездән дә садака бирегез", - дигән. Ул вакытта Зәйнәп Габдуллага һәм аның өендәге ятимнәргә акча сарыф итә иде. Ул - Әмр бин Әл-Харис - болай дигән: Зәйнәп Габдуллага әйтте: «Аллаһның Илчесеннән (Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын!) сора, әгәр мин сәдакаларымны сиңа һәм өемдәге ятимнәргә сарыф итсәм, савап алырмынмы?» Шулай итеп, Габдулла әйтте: «Аллаһның Илчесеннән (Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын!) үзең сора», – диде. Мин Пәйгамбәр (Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын!) янына бардым һәм ишек төбендә минем кебек үк ихтыяҗларын белдергән бер ансар хатын-кызны күрдем. Шуннан соң Билал безнең яннан үтеп китте, без: «Зинһар, Пәйгамбәрдән (Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын!) сорагыз, әгәр мин сәдакаларымны иремә һәм өемдәге ятимнәргә сарыф итсәм, савап алырмынмы?» – дидек. Һәм без аңа – Билалга – безнең кем икәнебезне әйтмәскә куштык. Шулай итеп, Билал керде һәм аңардан сорады. Аннары ул сорады: «Бу ике хатын-кыз кемнәр?» Билал әйтте: «Зәйнәп». Ул тагын сорады: «Кайсы Зәйнәп?». Алар: «Зәйнәп, Габдулланың хатыны», – диделәр. Шуңа күрә ул әйтте: «Әйе, чыннан да, аның өчен ике савап бар: туганлыкны саклау савабы һәм зәкят савабы».