Hadith Representative
Berinfaq kepada anak-anak yatim berpahala sekalipun anak-anak mereka sendiri
Imam Bukhari : 1373حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ قَالَ حَدَّثَنِي شَقِيقٌ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ عَنْ زَيْنَبَ امْرَأَةِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ فَذَكَرْتُهُ لِإِبْرَاهِيمَ ح فَحَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ عَنْ زَيْنَبَ امْرَأَةِ عَبْدِ اللَّهِ بِمِثْلِهِ سَوَاءً قَالَتْكُنْتُ فِي الْمَسْجِدِ فَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ تَصَدَّقْنَ وَلَوْ مِنْ حُلِيِّكُنَّ وَكَانَتْ زَيْنَبُ تُنْفِقُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ وَأَيْتَامٍ فِي حَجْرِهَا قَالَ فَقَالَتْ لِعَبْدِ اللَّهِ سَلْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيَجْزِي عَنِّي أَنْ أُنْفِقَ عَلَيْكَ وَعَلَى أَيْتَامٍ فِي حَجْرِي مِنْ الصَّدَقَةِ فَقَالَ سَلِي أَنْتِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَانْطَلَقْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدْتُ امْرَأَةً مِنْ الْأَنْصَارِ عَلَى الْبَابِ حَاجَتُهَا مِثْلُ حَاجَتِي فَمَرَّ عَلَيْنَا بِلَالٌ فَقُلْنَا سَلْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيَجْزِي عَنِّي أَنْ أُنْفِقَ عَلَى زَوْجِي وَأَيْتَامٍ لِي فِي حَجْرِي وَقُلْنَا لَا تُخْبِرْ بِنَا فَدَخَلَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ مَنْ هُمَا قَالَ زَيْنَبُ قَالَ أَيُّ الزَّيَانِبِ قَالَ امْرَأَةُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ نَعَمْ لَهَا أَجْرَانِ أَجْرُ الْقَرَابَةِ وَأَجْرُ الصَّدَقَةِ
Ба мо [Умар бин Ҳафш] ривоят шудааст, ки [падарам] ба мо [Аъмосӣ] гуфтааст, ки [Шақиқ] ба мо аз [Амр бин Ҳорис] аз [Зайнаб] зани Абдуллоҳ (Аллоҳ аз ӯ розӣ бод) нақл кардааст, ки гуфт, сипас ба Иброҳим нақл кард. Ва ба ман [Иброҳим] аз [Абу Убайда] аз [Амр бин Ҳорис] аз [Зайнаб] зани Абдуллоҳ (Аллоҳ аз ӯ розӣ бод) ривоят кардааст, ки ба ҳамин монанд гуфтааст: «Ман дар масҷид будам ва Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам)-ро дидам». Сипас ӯ гуфт: «Ҳатто аз ҷавоҳироти худ садақа диҳед». Дар он вақт Зайнаб барои Абдуллоҳ ва ятимон дар хонааш пул сарф мекард. Ӯ - Амр бин Ҳорис - гуфт: Зайнаб ба Абдуллоҳ гуфт: «Аз Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) бипурс, ки оё агар садақаамро барои ту ва ятимон дар хонаам сарф кунам, савоб хоҳам гирифт». Пас Абдуллоҳ гуфт: «Аз Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) худат бипурс». Пас ман назди Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) рафтам ва зани ансориро дар назди дар дидам, ки ниёзҳои худро мисли ниёзҳои ман баён мекард. Сипас Билол аз паҳлӯи мо гузашт ва мо гуфтем: «Лутфан, аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) бипурс, ки оё агар садақаамро барои шавҳарам ва ятимоне, ки дар хонаам масъулам, сарф кунам, савоб хоҳам гирифт?» Ва мо илова кардем, ки ӯ - Билол - набояд бигӯяд, ки мо кистем. Пас Билол даромад ва аз ӯ пурсид. Сипас ӯ пурсид: «Он ду зан кистанд?» Билол гуфт: «Зайнаб». Ӯ боз пурсид: «Кадом Зайнаб?». Гуфтанд: «Зайнаб, ҳамсари Абдуллоҳ». Пас, ӯ гуфт: «Бале, дар ҳақиқат, барои ӯ ду савоб аст, яъне савоби нигоҳ доштани хешовандӣ ва савоби закоти ӯ».