Hadith Representative
Shadaqah dari harta yang dicintai sehingga Umar menyerahkan hasil dari tanah Khaibar untuk shadaqah
Imam Tirmidzi : 1296حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَنْبَأَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَأَصَابَ عُمَرُ أَرْضًا بِخَيْبَرَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَصَبْتُ مَالًا بِخَيْبَرَ لَمْ أُصِبْ مَالًا قَطُّ أَنْفَسَ عِنْدِي مِنْهُ فَمَا تَأْمُرُنِي قَالَ إِنْ شِئْتَ حَبَسْتَ أَصْلَهَا وَتَصَدَّقْتَ بِهَا فَتَصَدَّقَ بِهَا عُمَرُ أَنَّهَا لَا يُبَاعُ أَصْلُهَا وَلَا يُوهَبُ وَلَا يُورَثُ تَصَدَّقَ بِهَا فِي الْفُقَرَاءِ وَالْقُرْبَى وَالرِّقَابِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَالضَّيْفِ لَا جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ مِنْهَا بِالْمَعْرُوفِ أَوْ يُطْعِمَ صَدِيقًا غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ فِيهِقَالَ فَذَكَرْتُهُ لِمُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ فَقَالَ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالًا قَالَ ابْنُ عَوْنٍ فَحَدَّثَنِي بِهِ رَجُلٌ آخَرُ أَنَّهُ قَرَأَهَا فِي قِطْعَةِ أَدِيمٍ أَحْمَرَ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالًا قَالَ إِسْمَعِيلُ وَأَنَا قَرَأْتُهَا عِنْدَ ابْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَكَانَ فِيهِ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالًا قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ لَا نَعْلَمُ بَيْنَ الْمُتَقَدِّمِينَ مِنْهُمْ فِي ذَلِكَ اخْتِلَافًا فِي إِجَازَةِ وَقْفِ الْأَرَضِينَ وَغَيْرِ ذَلِكَ
Al à contât [Ali bin Hujr], al à contât [Isma’il bin Ibrahim] di [Ibn ‘Aun] di [Nafi’] di [Ibn Umar] al à dit; Umar une volte al cjapà un teren a Khaibar, al domandà; O Messazîr di Allah, o ai cjapât un tesor a Khaibar, no ai mai cjapât un tesor che al me plaseve cussì prime, duncje ce mi ordinis - a rivuart di chest tesor -? Al rispuindè: ‘Se tu âs di volê, tignî il principâl e dâi la almose’, cussì Umar al i à dât la almose, nol vendè la sô proprietât, nol la à dât vie, e no la eredità, e al à dât la almose di chê ricjece ai puars, ai siei parincj, sedi dongje sedi lontan, fi sabilillah, - i. Nol è nuie di mâl - nol è un pecjât - par chei che a si ocupin de proprietât se a cjapin di jê par mangjâ in mût bon - resonevul - o dâle a mangjâ ai amîs cence vendile - cjapant vantaç materiâl - di jê. Lui -A Tirmidhi- al disè; “O lu ai menzonât a [Muhammad bin Sirin], cussì al à dit ‘Ibn ‘Aun] al à dit, Cualchidun altri al à contât di chest hadith che al lu à let ‘fi qith’ati adimin ahmar ghair’, al à dit [Ismail]; “E o lu ai let a [Ibn Ubaidullah bin Umar], daspò tal so hadith ‘o ai dit che al è stât il cjâf’. Abu Isa al disè; 'Chest hadith al è autentic, e al è la fonde de caritât secont i studiôs tra i compagns dal Profete sallallaahu 'alaihi wa sallam e ancje altris di lôr, e no cjatìn nissun dispute tra studiôs precedents a rivuart de permetibilitât dal waqf di tiere e altris robis.