Hadith Representative
Orang-orang yang menimbun hartanya akan diseterikakan kepadanya batu panas di neraka
Imam Bukhari : 1319حَدَّثَنَا عَيَّاشٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا الْجُرَيْرِيُّ عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ عَنْ الْأَحْنَفِ بْنِ قَيْسٍ قَالَ جَلَسْتُ ح و حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا الْجُرَيْرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو الْعَلَاءِ بْنُ الشِّخِّيرِ أَنَّ الْأَحْنَفَ بْنَ قَيْسٍ حَدَّثَهُمْ قَالَ جَلَسْتُ إِلَى مَلَإٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَجَاءَ رَجُلٌخَشِنُ الشَّعَرِ وَالثِّيَابِ وَالْهَيْئَةِ حَتَّى قَامَ عَلَيْهِمْ فَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ بَشِّرْ الْكَانِزِينَ بِرَضْفٍ يُحْمَى عَلَيْهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ ثُمَّ يُوضَعُ عَلَى حَلَمَةِ ثَدْيِ أَحَدِهِمْ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ نُغْضِ كَتِفِهِ وَيُوضَعُ عَلَى نُغْضِ كَتِفِهِ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ حَلَمَةِ ثَدْيِهِ يَتَزَلْزَلُ ثُمَّ وَلَّى فَجَلَسَ إِلَى سَارِيَةٍ وَتَبِعْتُهُ وَجَلَسْتُ إِلَيْهِ وَأَنَا لَا أَدْرِي مَنْ هُوَ فَقُلْتُ لَهُ لَا أُرَى الْقَوْمَ إِلَّا قَدْ كَرِهُوا الَّذِي قُلْتَ قَالَ إِنَّهُمْ لَا يَعْقِلُونَ شَيْئًا قَالَ لِي خَلِيلِي قَالَ قُلْتُ مَنْ خَلِيلُكَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَبَا ذَرٍّ أَتُبْصِرُ أُحُدًا قَالَ فَنَظَرْتُ إِلَى الشَّمْسِ مَا بَقِيَ مِنْ النَّهَارِ وَأَنَا أُرَى أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرْسِلُنِي فِي حَاجَةٍ لَهُ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ مَا أُحِبُّ أَنَّ لِي مِثْلَ أُحُدٍ ذَهَبًا أُنْفِقُهُ كُلَّهُ إِلَّا ثَلَاثَةَ دَنَانِيرَ وَإِنَّ هَؤُلَاءِ لَا يَعْقِلُونَ إِنَّمَا يَجْمَعُونَ الدُّنْيَا لَا وَاللَّهِ لَا أَسْأَلُهُمْ دُنْيَا وَلَا أَسْتَفْتِيهِمْ عَنْ دِينٍ حَتَّى أَلْقَى اللَّهَ
आमकां सांगलां [‘अय्यासी] आमकां सांगलां [‘अब्दुल अ’ला] आमकां सांगलां [अल जुरैरी] कडल्यान [अबू अल ‘अला’ कडल्यान] [अल अहनाफ बिन कायस] कडल्यान म्हणलां; विधानसभेंत बसलो. आनी तेंय सांगलां, म्हाका सांगलां [इशाक बिन मंशूर] आमकां सांगलां [‘अब्दुश शामद] म्हणटा, म्हाका सांगलां [म्हज्या बापायन] आमकां सांगलां [अल जुरैरी] आमकां सांगलां [अबू अल ‘अला’ बिन असी-सिखखिर] की [अल अहनाफ बिन कायस] तांकां सांगलां, ताणें म्हणलें: हांव कुरैशाच्या फुडाऱ्यां वांगडा बसलो तेन्ना आयलो [एक मनीस] जाचे केंस आनी कपडे आनी ताचें रूप तांचेमदीं उबो रावपामेरेन विस्कळीत जालें, मागीर ताणें नमस्कार केलो आनी म्हणलें: ‘जहान्नमाच्या नरकांत तांचेर इस्त्री केल्ल्या फातरांनी आपली गिरेस्तकाय सांठोवन दवरपी लोकांक बरी खबर दिवची, मागीर खांद्याच्या हाडांचो शेवटाक भायर सरमेरेन तांचेमदल्या स्तनाच्या वाठारांत दवरून, मागीर स्तनाच्या हाडाच्या तोंकाक दवरून ती हालोवपामेरेन. तेन्ना तो मनीस वचून एका खांब्याक तेंकून बसलो. तो कोण हें वळखूंक नासलें तरी ताचे फाटल्यान वचून ताचे कुशीक बसलो. मागीर हांवें ताका म्हणलें: ‘तुमी सांगतात ताचो दुस्वास जायना जाल्यार ते लोक म्हाका दिसनात’. ताणें जाप दिली: ‘खरें म्हणल्यार तांकां कसलोच अर्थ ना, हांवें पयलीं सांगिल्लें म्हज्या मोग्यान सांगिल्लें सारकें आशिल्लें’. ताणें -अल अहनाफ बिन कायस- म्हणलें; हांवें विचारलें: ‘तुजो मोगी कोण?’. ताणें जाप दिली: ‘पैगंबरान सल्लल्लाहु अलैहिवसल्लम, ताणें एक फावट म्हाका म्हणलें: ‘हे अबू धर्र, तुवें उहुद पळयला?’. ताणें - अल अहनाफ बिन कायस - म्हणलें: 'म्हळ्यार हांवें सुर्या कडेन पळयलें जो अजून दीस आशिल्लो, आनी हांवें पळयलें की अल्लाचो दूत सल्लल्लाहु अलैहिवसल्लम म्हाका आपली गरजो भागोवपाक धाडपाक सोदतालो. देखून हांवें जाप दिली: ‘होय, तयार’. मागीर ताणें म्हणलें: 'उहुद पर्वत इतलें व्हडलें भांगर आसलें जाल्यार म्हाका आवडचें ना आनी मागीर तीन दिनार सोडून सगळें खर्च केलें - जें म्हाका आसप आवडटा -'. आनी खरेंच तांकां कसलोच अर्थ ना, ते फकत संवसार एकठांय करतात. ना, अल्लाचो कसम हांव तांकां संवसार मागचो ना, आनी अल्लाक मेळना मेरेन तांकां धर्मीक फतवा दिवचो ना.