-

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الْمَجِيدِ حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ عَامَ الْفَتْحِ إِلَى مَكَّةَ فِي رَمَضَانَ فَصَامَ حَتَّى بَلَغَ كُرَاعَ الْغَمِيمِ فَصَامَ النَّاسُ ثُمَّ دَعَا بِقَدَحٍ مِنْ مَاءٍ فَرَفَعَهُ حَتَّى نَظَرَ النَّاسُ إِلَيْهِ ثُمَّ شَرِبَ فَقِيلَ لَهُ بَعْدَ ذَلِكَ إِنَّ بَعْضَ النَّاسِ قَدْ صَامَ فَقَالَ أُولَئِكَ الْعُصَاةُ أُولَئِكَ الْعُصَاةُ و حَدَّثَنَاه قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي الدَّرَاوَرْدِيَّ عَنْ جَعْفَرٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَزَادَ فَقِيلَ لَهُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ شَقَّ عَلَيْهِمْ الصِّيَامُ وَإِنَّمَا يَنْظُرُونَ فِيمَا فَعَلْتَ فَدَعَا بِقَدَحٍ مِنْ مَاءٍ بَعْدَ الْعَصْرِ

Doniesiono mi, że [Muhammad bin Al Mutsanna] przekazał nam [Abdul Wahhab], a mianowicie Ibn Abdul Majid, przekazał nam [Dżafar] od [swojego ojca] od [Dżabira bin Abdullaha] radliallahu 'anhuma, że w roku Fathu Mekka (wyzwolenia Mekki) Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam udał się do Mekki, a dokładnie w miesiącu Ramadan. W tym czasie pościł aż do przybycia do Kura' Al Ghamim, a jego przyjaciele również pościli. Wtedy poprosił o chochlę wody, uniósł ją tak, aby przyjaciele mogli go zobaczyć, a następnie wypił. Potem powiedziano mu: „Rzeczywiście, są przyjaciele, którzy nadal poszczą”. Więc on odpowiedział: „To oni byli nieposłuszni (mi), to oni byli nieposłuszni (mi)”. I powiedział nam [Qutaibah bin Sa’id], powiedział nam [Abdul Aziz], mianowicie Ad Darawardi, z [Dżafar], o tym isnadzie, i dodał: Potem powiedziano mu: „Właściwie ludziom trudno jest pościć, ale skoro widzą, że ty to robisz, to poszczą”. Na koniec poprosił o chochlę wody po modlitwie Asr.