-

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ قَالَ حَدَّثَتْنِي مُعَاذَةُأَنَّ امْرَأَةً قَالَتْ لِعَائِشَةَ أَتَجْزِي إِحْدَانَا صَلَاتَهَا إِذَا طَهُرَتْ فَقَالَتْ أَحَرُورِيَّةٌ أَنْتِ كُنَّا نَحِيضُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَا يَأْمُرُنَا بِهِ أَوْ قَالَتْ فَلَا نَفْعَلُهُ

Powiedziano nam [Musa bin Isma’il], powiedziano nam [Hammam], powiedziano nam [Qatadah], powiedziano mi [Mu’adzah], że była kobieta, która zapytała [Aiszę]: „Czy któraś z nas powinna odprawić modlitwę, którą opuściła, skoro jest czysta?”. Aisza odpowiedziała: „Czy jesteś z grupy Khawarij! Rzeczywiście, kiedyś doświadczyłyśmy menstruacji z Prorokiem (sallallaahu alaihi wasallam), a on nam tego nie nakazał”. Albo Aisza powiedziała: „Nie zrobiłyśmy tego (qadla)”.