Hadith Representative
Amal-amal sunnah menjadi pelengkap kekurangan dalam rukun Islam
Imam Tirmidzi : 378حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ نَصْرِ بْنِ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ حَدَّثَنِي قَتَادَةُ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ حُرَيْثِ بْنِ قَبِيصَةَ قَالَقَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَقُلْتُ اللَّهُمَّ يَسِّرْ لِي جَلِيسًا صَالِحًا قَالَ فَجَلَسْتُ إِلَى أَبِي هُرَيْرَةَ فَقُلْتُ إِنِّي سَأَلْتُ اللَّهَ أَنْ يَرْزُقَنِي جَلِيسًا صَالِحًا فَحَدِّثْنِي بِحَدِيثٍ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يَنْفَعَنِي بِهِ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ أَوَّلَ مَا يُحَاسَبُ بِهِ الْعَبْدُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ عَمَلِهِ صَلَاتُهُ فَإِنْ صَلُحَتْ فَقَدْ أَفْلَحَ وَأَنْجَحَ وَإِنْ فَسَدَتْ فَقَدْ خَابَ وَخَسِرَ فَإِنْ انْتَقَصَ مِنْ فَرِيضَتِهِ شَيْءٌ قَالَ الرَّبُّ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرُوا هَلْ لِعَبْدِي مِنْ تَطَوُّعٍ فَيُكَمَّلَ بِهَا مَا انْتَقَصَ مِنْ الْفَرِيضَةِ ثُمَّ يَكُونُ سَائِرُ عَمَلِهِ عَلَى ذَلِكَقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ تَمِيمٍ الدَّارِيِّ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ هَذَا الْوَجْهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَقَدْ رَوَى بَعْضُ أَصْحَابِ الْحَسَنِ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ حُرَيْثٍ غَيْرَ هَذَا الْحَدِيثِ وَالْمَشْهُورُ هُوَ قَبِيصَةُ بْنُ حُرَيْثٍ وَرُوِي عَنْ أَنَسِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوُ هَذَا
Беҙгә әйтелгән [Ғәли бин Наср бин Али Әл-Джахдләми] тигән; беҙгә [Сәхл бин Хәммәт] әйткән; беҙгә һөйләне [Хаммам] әйтте; миңә [Ҡатада] [Әл-Хәсән] [Хөрәйет бин Ҡабиша] аша һөйләне, ул әйтте; «Мин Мәҙинәгә килдем, шунан: «Йә Аллаһ, миңә тәҡүә дуҫтар табыуҙы еңеләйт», — тип доға ҡылдым. Һүрәйет бин Ҡабиша әйткән; «Шунан һуң мин [Әбү Һүрәйрә] менән дуҫлаштым, шунан уға: «Ысынлап та, мин Аллаһтан миңә тәҡүә дуҫ бәхетен биреүҙе һораным, шуға күрә миңә Аллаһ Рәсүленән ишеткән хәҙисте уҡы, Аллаһ миңә файҙа бирһен». Шулай итеп, Әбү Һүрәйрә әйтте; «Мин Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи үсәлламдың былай тигәнен ишеттем: «Ҡиәмәт көнөндә Аллаһ Тәғәлә ҡолдоң ғәмәлдәрен иң беренсе иҫәпкә аласаҡ нәмә — уның намаҙы, әгәр намаҙы яҡшы булһа, ул бәхетле һәм имен буласаҡ, намаҙы боҙолһа, ул юғалтыу кисерәсәк һәм бәхетһеҙ буласаҡ. Әгәр ҙә уның фарҙлу ғәмәлендә ниндәйҙер етешһеҙлек бар икән, тимәк, Рабб ғәззә вәжәллә: «Тикшерегеҙ, Минең ҡоломдоң етешмәгән фарыз ғибәҙәтен тамамлай алырлыҡ сөннәт ғибәҙәте бармы?» тимәк, һәр хәйриәгә шулай ҡараласаҡ'. Ул әйтте; — Был бүлектә Тәмим Әд Дари тарихы ла бар. Әбү Иса әйтте; Әбү Һөрәйрәнең хәҙистәре ошо күҙлектән ҡарағанда ла хәсән ғәриб дәрәжәһендә. Был хәҙис Әбү Һөрәйрәнән икенсе төрлө лә риүәйәт ителгән. Әл Хәсәндең ҡайһы бер дуҫтары ла Әл Хәсәндән, Ҡабиша бин Һүрәйттән башҡа хәҙистәр ҙә һөйләгән. Һәм унан да данлыраҡ – Ҡабиша бин Һүрәйет. Ошондай хәҙис тә [Әнәс бин Хәкимдән] [Әбү Һүрәйрәнән] пәйғәмбәребеҙҙән саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмдән риүәйәт ителгән.