Hadith Representative
Terampuninya dan terhapusnya dosa yang telah lalu
Imam Muslim : 173حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ وَأَبُو مَعْنٍ الرَّقَاشِيُّ وَإِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ كُلُّهُمْ عَنْ أَبِي عَاصِمٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ يَعْنِي أَبَا عَاصِمٍ قَالَ أَخْبَرَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ ابْنِ شِمَاسَةَ الْمَهْرِيِّ قَالَ حَضَرْنَا عَمْرَو بْنَ الْعَاصِ وَهُوَ فِي سِيَاقَةِ الْمَوْتِ فَبَكَى طَوِيلًا وَحَوَّلَ وَجْهَهُ إِلَى الْجِدَارِ فَجَعَلَ ابْنُهُ يَقُولُ يَا أَبَتَاهُ أَمَا بَشَّرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِكَذَا أَمَا بَشَّرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِكَذَا قَالَ فَأَقْبَلَ بِوَجْهِهِ فَقَالَ إِنَّ أَفْضَلَ مَا نُعِدُّ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ إِنِّي كُنْتُ عَلَى أَطْبَاقٍ ثَلَاثٍ لَقَدْ رَأَيْتُنِي وَمَا أَحَدٌ أَشَدَّ بُغْضًا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنِّي وَلَا أَحَبَّ إِلَيَّ أَنْ أَكُونَ قَدْ اسْتَمْكَنْتُ مِنْهُ فَقَتَلْتُهُ فَلَوْ مُتُّ عَلَى تِلْكَ الْحَالِ لَكُنْتُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَلَمَّا جَعَلَ اللَّهُ الْإِسْلَامَ فِي قَلْبِي أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ ابْسُطْ يَمِينَكَ فَلْأُبَايِعْكَ فَبَسَطَ يَمِينَهُ قَالَ فَقَبَضْتُ يَدِي قَالَ مَا لَكَ يَا عَمْرُو قَالَ قُلْتُ أَرَدْتُ أَنْ أَشْتَرِطَ قَالَ تَشْتَرِطُ بِمَاذَا قُلْتُ أَنْ يُغْفَرَ لِي قَالَ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ الْإِسْلَامَ يَهْدِمُ مَا كَانَ قَبْلَهُ وَأَنَّ الْهِجْرَةَ تَهْدِمُ مَا كَانَ قَبْلِهَا وَأَنَّ الْحَجَّ يَهْدِمُ مَا كَانَ قَبْلَهُ وَمَا كَانَ أَحَدٌ أَحَبَّ إِلَيَّ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا أَجَلَّ فِي عَيْنِي مِنْهُ وَمَا كُنْتُ أُطِيقُ أَنْ أَمْلَأَ عَيْنَيَّ مِنْهُ إِجْلَالًا لَهُ وَلَوْ سُئِلْتُ أَنْ أَصِفَهُ مَا أَطَقْتُ لِأَنِّي لَمْ أَكُنْ أَمْلَأُ عَيْنَيَّ مِنْهُ وَلَوْ مُتُّ عَلَى تِلْكَ الْحَالِ لَرَجَوْتُ أَنْ أَكُونَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ ثُمَّ وَلِينَا أَشْيَاءَ مَا أَدْرِي مَا حَالِي فِيهَا فَإِذَا أَنَا مُتُّ فَلَا تَصْحَبْنِي نَائِحَةٌ وَلَا نَارٌ فَإِذَا دَفَنْتُمُونِي فَشُنُّوا عَلَيَّ التُّرَابَ شَنًّا ثُمَّ أَقِيمُوا حَوْلَ قَبْرِي قَدْرَ مَا تُنْحَرُ جَزُورٌ وَيُقْسَمُ لَحْمُهَا حَتَّى أَسْتَأْنِسَ بِكُمْ وَأَنْظُرَ مَاذَا أُرَاجِعُ بِهِ رُسُلَ رَبِّي
Милемлы вераз [Мухаммад бин аль-Мутсанна аль-Анази] но [Абу Ма'н ар-Ракасси] но [Исак бин Маншур] ваньзэ [Абу Ашимлэсь] но лафаж Ибн аль-Мутсанналэн, вераз милемлы [адл-Длаххак] - нимаське Абу Ашим - со шуиз, милемлы вераз Сива [Хаива, бин милемлы вераз] [Язид бин Абу Хабиб] [Ибн Шиимасах аль-Махри] со шуиз: «Ми ветлӥмы [Амру бин аль-Аш], со дыре, куке со кулэм муртэз миськылӥз, собере со кема бӧрдӥз но ымнырзэ борддоре берыктӥз, собере солэн пиез вераны кутскиз: «О, атае, Расулуллаллах ӟеч ӧй вал-а, со тыныд выль сётӥз шуыса?» озьы, ӧз-а Расулуллах шаллаллаху 'алейхи васаллам тӥледлы ӟеч ивор сётыны та амалэн'. Вераськись шуиз: «Соин ик со ымнырыз шоры берытскиз но шуиз: «Зэмзэ но, тужгес но кулэез, мае ми лыдъяськомы, со свидетельство, ӧвӧл шуыса инмар — йыбыртъяны ярамон — Аллах сяна, нош Мухаммед — со Аллахлэн ыстэм муртэз, зэмзэ но, мон куинь состояниын; Мон асме адӟи, но ӧвӧл нокин но, кин мынэсьтым золгес адӟемпотостэм каре Расулуллах салляллаху алейхи васаллям, нокыӵе но ӧвӧл, мон солы матын луыны ӵектысал, сое виыны мед быгатом шуыса, мон сыӵе состояниын кулӥ ке, мон одно ик адысь адямиос пӧлын луо. Куке Аллах мынам сюлмам ислам лэсьтӥз, мон мынӥ Аллахлэн ыстэм муртэз доры но шуи: «Сусьты бур кидэ, соку мон тыныд оскымон луо», соин ик со бур кизэ ӝутӥз». Амру бин аль-Аш шуиз: «Собере мон киме кутӥ». Со юаз: «Мар тыныд луиз, Амру? — Мон валэктӥ: «Мон условиос сётэме потэ». Со шуиз: «Кыӵе условиос куриськоды? — Мон валэктӥ: «Монэ простить каро шуыса». Со шуиз: «Тон уд тодӥськы-а, ислам азьвыл сьӧлыкъёсты быдтӥз шуыса, нош хиджра но азьвыл сьӧлыкъёсты быдтӥз, нош хадж азьвыл сьӧлыкъёсты но быдтӥз». Нош мон нокинэз но уг яратӥськы, Расулуллах шаллаллаху алейхи васаллямлэсь тросгес, нош мынам синъёсам солэсь чылкытгес нокин но ӧвӧл, нош мон уг быгатӥськы синъёсме тырыны -маин ке но- солэсь, сое данъян понна, монэ сое возьматыны курысалзы ке, мон, конечно, ӧй быгатысал, малы ке шуоно мон соин синъёсме ӧй тырмыты. Нош мон сыӵе югдурын кулӥ ке, мон одно ик оскисько, инмын улӥсьёс пӧлысь одӥгез луыны. Собере ми ортчим мар ке пыр, кытын мон уг тодӥськы вал, кыӵе состояниын мон, соин ик мон кулӥ ке, соку нокыӵе бӧрдӥсь кышномурт монэн ӵош уз луы, нош тыл но. Куке тон монэ ватод, мон вылэ музъем кисьты, собере мынам шайвылэ котырын сылӥськод, кытын верблюдэз виизы но йӧл люкылӥллям, мон тонэ кылзытозь но адӟытозь, мар вае Кузё-Инмарелэн ыстэм муртэз.