Hadith Representative
Penjelasan tentang iman, Islam dan ihsan
Imam Tirmidzi : 2535حَدَّثَنَا أَبُو عَمَّارٍ الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ الْخُزَاعِيُّ أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ عَنْ كَهْمَسِ بْنِ الْحَسَنِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ قَالَأَوَّلُ مَنْ تَكَلَّمَ فِي الْقَدَرِ مَعْبَدٌ الْجُهَنِيُّ قَالَ فَخَرَجْتُ أَنَا وَحُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحِمْيَرِيُّ حَتَّى أَتَيْنَا الْمَدِينَةَ فَقُلْنَا لَوْ لَقِينَا رَجُلًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلْنَاهُ عَمَّا أَحْدَثَ هَؤُلَاءِ الْقَوْمُ قَالَ فَلَقِينَاهُ يَعْنِي عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ وَهُوَ خَارِجٌ مِنْ الْمَسْجِدِ قَالَ فَاكْتَنَفْتُهُ أَنَا وَصَاحِبِي قَالَ فَظَنَنْتُ أَنَّ صَاحِبِي سَيَكِلُ الْكَلَامَ إِلَيَّ فَقُلْتُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنَّ قَوْمًا يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ وَيَتَقَفَّرُونَ الْعِلْمَ وَيَزْعُمُونَ أَنْ لَا قَدَرَ وَأَنَّ الْأَمْرَ أُنُفٌ قَالَ فَإِذَا لَقِيتَ أُولَئِكَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنِّي مِنْهُمْ بَرِيءٌ وَأَنَّهُمْ مِنِّي بُرَءَاءُ وَالَّذِي يَحْلِفُ بِهِ عَبْدُ اللَّهِ لَوْ أَنَّ أَحَدَهُمْ أَنْفَقَ مِثْلَ أُحُدٍ ذَهَبًا مَا قُبِلَ ذَلِكَ مِنْهُ حَتَّى يُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ خَيْرِهِ وَشَرِّهِ قَالَ ثُمَّ أَنْشَأَ يُحَدِّثُ فَقَالَ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ رَجُلٌ شَدِيدُ بَيَاضِ الثِّيَابِ شَدِيدُ سَوَادِ الشَّعَرِ لَا يُرَى عَلَيْهِ أَثَرُ السَّفَرِ وَلَا يَعْرِفُهُ مِنَّا أَحَدٌ حَتَّى أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَلْزَقَ رُكْبَتَهُ بِرُكْبَتِهِ ثُمَّ قَالَ يَا مُحَمَّدُ مَا الْإِيمَانُ قَالَ أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَالْقَدَرِ خَيْرِهِ وَشَرِّهِ قَالَ فَمَا الْإِسْلَامُ قَالَ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَإِقَامُ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَحَجُّ الْبَيْتِ وَصَوْمُ رَمَضَانَ قَالَ فَمَا الْإِحْسَانُ قَالَ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تَكُنْ تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ قَالَ فِي كُلِّ ذَلِكَ يَقُولُ لَهُ صَدَقْتَ قَالَ فَتَعَجَّبْنَا مِنْهُ يَسْأَلُهُ وَيُصَدِّقُهُ قَالَ فَمَتَى السَّاعَةُ قَالَ مَا الْمَسْئُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ مِنْ السَّائِلِ قَالَ فَمَا أَمَارَتُهَا قَالَ أَنْ تَلِدَ الْأَمَةُ رَبَّتَهَا وَأَنْ تَرَى الْحُفَاةَ الْعُرَاةَ الْعَالَةَ أَصْحَابَ الشَّاءِ يَتَطَاوَلُونَ فِي الْبُنْيَانِ قَالَ عُمَرُ فَلَقِيَنِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ ذَلِكَ بِثَلَاثٍ فَقَالَ يَا عُمَرُ هَلْ تَدْرِي مَنْ السَّائِلُ ذَاكَ جِبْرِيلُ أَتَاكُمْ يُعَلِّمُكُمْ مَعَالِمَ دِينِكُمْحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا كَهْمَسُ بْنُ الْحَسَنِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ مُعَاذٍ عَنْ كَهْمَسٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ بِمَعْنَاهُ وَفِي الْبَاب عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ وَأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ قَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ نَحْوُ هَذَا عَنْ عُمَرَ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالصَّحِيحُ هُوَ ابْنُ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ
Ба мо хабар дод [Абу Аммор ал Ҳусайн ибни Ҳурайси ал-Хузоъӣ] ба мо [Вакиъ] аз [Каҳмос ибни Ҳасан] аз [Абдуллоҳ ибни Бурайда] аз [Яҳё ибни Яъмар] гуфт; Нахуст шахсе, ки дар илми такдир бахс кардааст, Маъбади Чухани буд. Яҳё гуфт; «Бо Ҳумайд ибни Абдурраҳмони Ҳимёрӣ берун рафтам, то ба Мадина расидем, сипас гуфтем; «Агар бо марде аз асҳоби Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) вохӯрдем, аз ӯ чизеро, ки ин мардум гуфта буд, мепурсидем». Яҳё гуфт: «Мо бо ӯ, яъне [Абдуллоҳ ибни Умар] дар ҳоле, ки аз масҷид берун мешуд, вохӯрдем. Баъд ману дӯстам бо ӯ рӯбарӯ шудем». Гумон кардам, ки дустам сухбатро ба ман вогузор мекунад, гуфтам; «Эй Абу Абдураҳмон, дарҳақиқат, мардуме Қуръон мехонанд ва ба талаби илм машғул мешаванд ва сипас даъво мекунанд, ки тақдир нест ва кор нав аст, ки пеш аз тақдир ва илми Аллоҳ нест. Абдуллоҳ ибни Умар ҷавоб дод; «Вақте бо ин одамон вохӯред, ба онҳо бигӯед, ки ман аз онҳо меравам ва онҳо маро тарк мекунанд. Ва савганд ба зоте, ки бандагони Худо ба ӯ савганд мехӯранд, агар яке аз шумо мисли кӯҳи Уҳуд тилло инфоқ кунад, садақаҳои ӯ пазируфта нахоҳад шуд, то ба тақдири нек ва бад имон наоварад». Яҳё гуфт: Сипас ба нақли ҳадис шурӯъ кард ва гуфт; [Умар ибни Хатсаб] гуфт: «Вақте дар паҳлӯи Паёмбари Худо (с) будем, марде омад, ки либосаш хеле сафед ва мӯйи сараш хеле сиёҳ буд ва ҳеҷ осори сафар бар ӯ намоён набуд. Ҳеҷ яке аз мо ӯро намешинохт, то он ҳазрат назди Паёмбари Худо (с) омад ва зонуашро ба зонуи Паёмбар (с) такя кард ва сипас гуфт: Эй Муҳаммад, имон чист? Гуфт: «Шумо ба Худо, фариштагонаш, китобҳояш, ба рӯзи қиёмат ва ба некиву бадӣ имон овардаед». Ӯ пурсид; 'Ислом чист? «Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Аллоҳдан ўзга ҳақ илоҳ йўқ ва Муҳаммад Унинг банда ва элчиси эканига, намозни тўкис адо этган, закотни адо этган, ҳажни адо этган ва Рамазон рўзасини тутганлигига гувоҳлик беринг», дедилар. Ӯ пурсид; 'Эҳсон чист? Гуфт: «Оллоҳро чунон мепарастӣ, ки гӯӣ Ӯро мебинӣ, пас, агар набинӣ, Ӯ туро мебинад». Умар гуфт; 'Дар хар як чавобаш гуфт; 'Шумо ҳақед'. Умар гуфт; "Пас, мо аз ӯ дар ҳайрат мондем, ӯ аз ӯ пурсид ва сипас онро тасдиқ кард." Боз пурсид; «Рӯзи охирин кай мешавад? Гуфт: «Касе, ки пурсида мешавад, беҳтар аз касе, ки мепурсад, намедонад». Ӯ пурсид; 'Пас, нишонаҳо чист? Гуфт: «Агар ғулом фарзанди оғои худро таваллуд кунад ва одамеро бубинӣ, ки пойлуч, бараҳна, камбағал, бузбон, вале дар сохтани биноҳо шуҳратманд аст». Умар гуфт; Пас аз он Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) пас аз се рӯз бо ман вохӯрда гуфт: Эй Умар, оё медонӣ, ки саволдиҳанда кист? Ин Ҷабраил аст, ки назди ту омадааст, то дониши динии туро биомӯзад». Ба мо [Аҳмад ибни Муҳаммад] гуфтааст [Ибни Муборак] ба мо [Каҳмас ибни Ҳасан] бо чунин иснод гуфтааст. Ба мо [Муҳаммад ибни Муъазна] [Муъоз ибни Муъоз] аз [Каҳмос] бо мисолҳои ин санод ва маънои онро нақл кардааст. Ва дар он боб - аз Талҳа ибни Убайдуллоҳ ва Анас ибни Молик ва Абуҳурайра низ ривоят шудааст. Абу Исо гуфт; «Ин ҳадис ҳадиси саҳеҳ аст. Ва на танҳо аз як масир ба ин монанд аз Умар ривоят шудааст. Ин ҳадис аз Ибни Умар (р) аз Паёмбар (с) ривоят шудааст ва саҳеҳ он аст, ки ҳадис аз Ибни Умар, аз Умар, аз Паёмбар (с) ривоят шудааст.