Hadith Representative
Tidak seorang pun dari kalian, kecuali telah ditulis tempat duduknya, neraka ataukah surga
Imam Abu Dawud : 4074حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ قَالَ سَمِعْتُ مَنْصُورَ بْنَ الْمُعْتَمِرِ يُحَدِّثُ عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَبِيبٍ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ عَنْ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلَام قَالَ كُنَّا فِي جَنَازَةٍ فِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِبَقِيعِ الْغَرْقَدِ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَلَسَ وَمَعَهُ مِخْصَرَةٌ فَجَعَلَ يَنْكُتُ بِالْمِخْصَرَةِ فِي الْأَرْضِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ مَا مِنْ نَفْسٍ مَنْفُوسَةٍ إِلَّا كَتَبَ اللَّهُ مَكَانَهَا مِنْ النَّارِ أَوْ مِنْ الْجَنَّةِ إِلَّا قَدْ كُتِبَتْ شَقِيَّةً أَوْ سَعِيدَةً قَالَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَفَلَا نَمْكُثُ عَلَى كِتَابِنَا وَنَدَعُ الْعَمَلَ فَمَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ السَّعَادَةِ لَيَكُونَنَّ إِلَى السَّعَادَةِ وَمَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الشِّقْوَةِ لَيَكُونَنَّ إِلَى الشِّقْوَةِ قَالَ اعْمَلُوا فَكُلٌّ مُيَسَّرٌ أَمَّا أَهْلُ السَّعَادَةِ فَيُيَسَّرُونَ لِلسَّعَادَةِ وَأَمَّا أَهْلُ الشِّقْوَةِ فَيُيَسَّرُونَ لِلشِّقْوَةِ ثُمَّ قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ { فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى وَاتَّقَى وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَى وَأَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنَى وَكَذَّبَ بِالْحُسْنَى فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَى }
Hevur sagt okkum [Musadad bin Musarhad] segði, hevur sagt okkum [Al Mu’tamir] hann segði; Eg hoyrdi [Mansur Ibnul Mu’tamir] siga frá [Sa’d bin Ubaidah] frá [Abdulla bin Habib, Abu ‘Abdurrahman As Sulami] frá [Ali Alaihis Salam] hann segði; 'Vit vóru einaferð á Baqi Gharqad kirkjugarðinum og tá var Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam har. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam nærkaðist síðani og setti seg niður, og bar ein stav. Hann teknaði síðani eina línu við stavinum og lyfti høvdið upp, hann segði: »Tað er eingin av tykkum uttan Allah, sum hevur ásett hansara stað; í helviti ella í himlinum. Og eingin av tykkum uttan Allah hevur avgjørt, um hann verður eydnusamur ella eymligur’. Ein maður spurdi tá: ’Hevði tað ikki verið betri, um vit bara tigaðu og fylgdu tí, sum okkara ørindi hava ásett og sleptu næstakærleikanum. Tí um hann er eitt av teimum fólkum, sum er ætlað at fáa eydnu, so verður hann eydnusamur, og um hann er millum tey fólk, sum eru ætlað at fáa elendigheit, so verður hann eymligur’. Hann segði: »Tú skalt halda fram at gera góðar gerningar, tí øll fáa lætta -at røkja sína ætlan-. Fólk, sum eru ætlað at vera eydnurík, fáa tað lættari at fáa hesa eydnuna, og fólk, sum eru ætlað at vera eym, fáa tað lættari at fáa eymleika.“ Síðani las hann: '-Hvat tann persónin viðvíkur, sum gevur -sítt ríkidømi á Allahs veg- og er gudsóttandi, og staðfestir, at tað er besta lønin -himmalin-, so vilja Vit fyrireika honum ein lættan veg. Og hvat teimum fólkunum viðvíkur, sum eru snøgg og halda seg vera nóg mikið, og nokta bestu lønini. So ein dag fara Vit at fyrireika honum -eina trupla leið- -Sp. Ál Laíl: 5-10-.