Hadith Representative
Berinfaq emas sebesar gunung Uhud tidak akan diterima hingga engkau beriman kepada takdir
Imam Abu Dawud : 4075حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا كَهْمَسٌ عَنْ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ قَالَ كَانَ أَوَّلَ مَنْ تَكَلَّمَ فِي الْقَدَرِ بِالْبَصْرَةِ مَعْبَدٌ الْجُهَنِيُّ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَحُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحِمْيَرِيُّ حَاجَّيْنِ أَوْ مُعْتَمِرَيْنِ فَقُلْنَا لَوْ لَقِينَا أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلْنَاهُ عَمَّا يَقُولُ هَؤُلَاءِ فِي الْقَدَرِ فَوَفَّقَ اللَّهُ لَنَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ دَاخِلًا فِي الْمَسْجِدِ فَاكْتَنَفْتُهُ أَنَا وَصَاحِبِي فَظَنَنْتُ أَنَّ صَاحِبِي سَيَكِلُ الْكَلَامَ إِلَيَّ فَقُلْتُ أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنَّهُ قَدْ ظَهَرَ قِبَلَنَا نَاسٌ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ وَيَتَفَقَّرُونَ الْعِلْمَ يَزْعُمُونَ أَنْ لَا قَدَرَ وَالْأَمْرَ أُنُفٌ فَقَالَ إِذَا لَقِيتَ أُولَئِكَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنِّي بَرِيءٌ مِنْهُمْ وَهُمْ بُرَآءُ مِنِّي وَالَّذِي يَحْلِفُ بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ لَوْ أَنَّ لِأَحَدِهِمْ مِثْلَ أُحُدٍ ذَهَبًا فَأَنْفَقَهُ مَا قَبِلَهُ اللَّهُ مِنْهُ حَتَّى يُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ ثُمَّ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَبَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ طَلَعَ عَلَيْنَا رَجُلٌ شَدِيدُ بَيَاضِ الثِّيَابِ شَدِيدُ سَوَادِ الشَّعْرِ لَا يُرَى عَلَيْهِ أَثَرُ السَّفَرِ وَلَا نَعْرِفُهُ حَتَّى جَلَسَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَسْنَدَ رُكْبَتَيْهِ إِلَى رُكْبَتَيْهِ وَوَضَعَ كَفَّيْهِ عَلَى فَخِذَيْهِ وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ أَخْبِرْنِي عَنْ الْإِسْلَامِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْإِسْلَامُ أَنْ تَشْهَدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَتُقِيمَ الصَّلَاةَ وَتُؤْتِيَ الزَّكَاةَ وَتَصُومَ رَمَضَانَ وَتَحُجَّ الْبَيْتَ إِنْ اسْتَطَعْتَ إِلَيْهِ سَبِيلًا قَالَ صَدَقْتَ قَالَ فَعَجِبْنَا لَهُ يَسْأَلُهُ وَيُصَدِّقُهُ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ الْإِيمَانِ قَالَ أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَتُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ خَيْرِهِ وَشَرِّهِ قَالَ صَدَقْتَ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ الْإِحْسَانِ قَالَ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنْ لَمْ تَكُنْ تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ السَّاعَةِ قَالَ مَا الْمَسْئُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ مِنْ السَّائِلِ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ أَمَارَاتِهَا قَالَ أَنْ تَلِدَ الْأَمَةُ رَبَّتَهَا وَأَنْ تَرَى الْحُفَاةَ الْعُرَاةَ الْعَالَةَ رِعَاءَ الشَّاءِ يَتَطَاوَلُونَ فِي الْبُنْيَانِ قَالَ ثُمَّ انْطَلَقَ فَلَبِثْتُ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ يَا عُمَرُ هَلْ تَدْرِي مَنْ السَّائِلُ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّهُ جِبْرِيلُ أَتَاكُمْ يُعَلِّمُكُمْ دِينَكُمْحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عُثْمَانَ بْنِ غِيَاثٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ وَحُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَا لَقِيَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَذَكَرْنَا لَهُ الْقَدَرَ وَمَا يَقُولُونَ فِيهِ فَذَكَرَ نَحْوَهُ زَادَ قَالَ وَسَأَلَهُ رَجُلٌ مِنْ مُزَيْنَةَ أَوْ جُهَيْنَةَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِيمَا نَعْمَلُ أَفِي شَيْءٍ قَدْ خَلَا أَوْ مَضَى أَوْ فِي شَيْءٍ يُسْتَأْنَفُ الْآنَ قَالَ فِي شَيْءٍ قَدْ خَلَا وَمَضَى فَقَالَ الرَّجُلُ أَوْ بَعْضُ الْقَوْمِ فَفِيمَ الْعَمَلُ قَالَ إِنَّ أَهْلَ الْجَنَّةِ يُيَسَّرُونَ لِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَإِنَّ أَهْلَ النَّارِ يُيَسَّرُونَ لِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا الْفِرْيَابِيُّ عَنْ سُفْيَانَ قَالَ حَدَّثَنَا عَلْقَمَةُ بْنُ مَرْثَدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ ابْنِ يَعْمَرَ بِهَذَا الْحَدِيثِ يَزِيدُ وَيَنْقُصُ قَالَ فَمَا الْإِسْلَامُ قَالَ إِقَامُ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَحَجُّ الْبَيْتِ وَصَوْمُ شَهْرِ رَمَضَانَ وَالِاغْتِسَالُ مِنْ الْجَنَابَةِ قَالَ أَبُو دَاوُد عَلْقَمَةُ مُرْجِئٌ
გვითხრა [უბაიდულა ბინ მუადზმა] თქვა, გვითხრა [მამაჩემმა] თქვა, გვითხრა [ქაჰმას] [იბნ ბურაიდჰისგან] [იაჰია ბინ იამარისგან] მან თქვა: "ადამიანი, ვინც პირველად ისაუბრა ბედის საკითხზე ქალაქ ბასრაში, იყო მაბად ალ ჯუჰანი. „თუ მოგვიანებით ერთ ჩვენს მეგობარს შევხვდებით. Rasulullah shalallahu 'alaihi wasallam, მაშინ ჩვენ ვკითხავთ მას, თუ რას ამბობენ ხალხი ბედისწერაზე. შემდეგ ალლაჰმა დაგვინიშნა, რომ შეგვეხვედრებინა [აბდულა ბინ უმარი], როცა ის მეჩეთში შესვლას აპირებდა, ამიტომ მე და ჩემი მეგობარი მივუახლოვდით მას. მე მეგონა, რომ ჩემი მეგობარი წარმოადგენდა საუბარს, ამიტომ ვთქვი: "ო აბუ 'აბდურაჰმან, ჩვენ შორის გამოჩნდნენ ადამიანები, რომლებიც კითხულობენ ყურანს და გულმოდგინედ ეძებენ ცოდნას, მაგრამ მათ სჯერათ, რომ ბედი არ არსებობს და ყველაფერი ხდება ბედის ჩარევის გარეშე!" შემდეგ იბნ უმარმა თქვა: "თუ მათ შეხვდებით, მაშინ თქვით, რომ მე მათ ვტოვებ და ისინიც მიდიან. და მას, ვინც აბდულა ბინ უმარი იფიცებს მის სახელს, თუ მათ აქვთ ოჰუდის მთაზე დიდი ოქრო და დახარჯონ, მაშინ ალლაჰი არ მიიღებს მას, სანამ ბედისწერას არ იჯერებენ." შემდეგ მან თქვა: „[უმარ იბნულ ხათთაბმა] მითხრა, მან თქვა: „როდესაც ჩვენ რასულლაჰ სალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამთან ვიყავით, უცებ მოვიდა კაცი, რომელსაც ძალიან თეთრი ტანსაცმელი ეცვა და თმა ძალიან შავი ჰქონდა. არავითარი ნიშანი არ ჩანდა, რომ ის დიდ მოგზაურობაში იყო, მაგრამ არც ერთი ჩვენგანი არ იცნობდა მას. შემდეგ იგი მიუახლოვდა წინასწარმეტყველს სალალაჰუ ალაიჰი ვასალამს, მუხლები დაეყრდნო წინასწარმეტყველის მუხლებს და ხელის გულები ორივე თეძოზე დაადო. ამის შემდეგ მან თქვა: "ო მუჰამედ, მომიყევი ისლამის შესახებ?" Rasulullah shalallahu 'alaihi wasallam შემდეგ უპასუხა: "ისლამი არის ის, რომ თქვენ მოწმობთ, რომ არ არსებობს ღმერთი თაყვანისცემის ღირსი გარდა ალლაჰისა და მუჰამედი არის მისი მოციქული. თქვენ აღასრულებთ ლოცვას, იხდით ზაქატს, მარხულობთ რამადანის დროს და იარეთ პილიგრიმში ტაძარში, თუ შეძლებთ." კაცმა თქვა: "მართალი ხარ". უმარმა თქვა: „გაგვიკვირდა, ჰკითხა და თვითონაც დაადასტურა“. კაცმა კვლავ ჰკითხა: "მომიყევი რწმენაზე?" მან უპასუხა: "რწმენა არის ის, რომ გჯეროდეს ალლაჰის, მისი ანგელოზების, მისი წიგნების, მისი მოციქულების, უკანასკნელი დღისა და გჯეროდეს ბედისწერის, ცუდის თუ კარგის." კაცმა თქვა: "მართალი ხარ". კაცმა განაგრძო: "მითხარი რა არის იჰსანი?" მან უპასუხა: "თქვენ თაყვანს სცემთ ალაჰს, თითქოს ხედავთ მას, თუ თქვენ ვერ ხედავთ მას, ის ნამდვილად დაგინახავს." კაცმა კვლავ ჰკითხა: მომიყევი განკითხვის დღის შესახებ? მან უპასუხა: „კითხულმა არ იცის იმაზე უკეთ, ვიდრე კითხულობს“. კაცმა ჰკითხა: "მაშინ მითხარი ნიშნები?" მან უპასუხა: "თუ მონამ გააჩინა თავისი ბატონი, მაშინ ხედავ, რომ ფეხშიშველი (ღარიბი) ხალხი და ცხვრის მწყემსები ეჯიბრებიან მაღალი შენობების ასაშენებლად". უმარმა თქვა: "მაშინ ის კაცი წავიდა, მე კი სამი დღე გავჩუმდი. შემდეგ მან თქვა: "ო, უმარ, იცი ვინ იყო ის კაცი, ვინც ეს კითხვა დამისვა?" მე ვუპასუხე: "ალლაჰმა და მისმა მოციქულმა უკეთ იციან. მან თქვა: "ეს არის გაბრიელი, ის მოვიდა თქვენთან, რომ გასწავლოთ თქვენი რელიგიური საკითხები". გვითხრა [მუსადადმა] თქვა, გვითხრა [იაჰიამ] [ოსმან ბინ გიატისგან] მან თქვა; მითხრა [აბდულა ბინ ბურაიდამ] [იაჰია ბინ იამარისგან] და [ჰუმაიდ ბინ აბდურაჰმანმა] ორივემ თქვა: „ჩვენ შევხვდით [აბდულაჰს. ბინ უმარი], შემდეგ ჩვენ ვუთხარით მას ბედისწერის შესახებ და რას ამბობს ხალხი მასზე…. შემდეგ მან ახსენა ჰადისი. მაგრამ მან დაამატა: „მაშინ იყო კაცი მუზაინიდან ან ჯუჰეინადან, რომელმაც ჰკითხა წინასწარმეტყველ სალალაჰუ ალაჰი ვასლამს: „ო, ალლაჰის შუამავალო, როგორ უნდა გავაკეთოთ ქველმოქმედება? საქმეები ემყარება განვლილ ბედს თუ რაიმე ახალს?“ მან უპასუხა: „რაღაცზე დაყრდნობით, რაც განისაზღვრა.“ კაცმა ან ზოგიერთმა ადამიანმა კვლავ ჰკითხა: „მაშინ რატომ ვაკეთებთ კეთილ საქმეებს?“ მან უპასუხა: „ჭეშმარიტად, ზეცის მცხოვრებლებს გაუადვილდებათ კეთილი საქმეების კეთება ზეცის ხალხის საქმით. ჯოჯოხეთის ხალხიდან." გვითხრა [მაჰმუდ ბინ ხალიდმა] თქვა, გვითხრა [ალ ფრიაბი] [სუფიანიდან], მან თქვა; მან გვითხრა [ალქამა ბინ მარტსად] [სულეიმან ბინ ბურაიდჰისგან] [იბნ იამარიდან] იმავე ჰადიდით, "გაზრდის და კლების შესახებ."