Hadith Representative
Nabi tidak tahu apa yang terjadi dengan aisyah pada peristiwa fitnah bohong, sampai turun ayat membelanya
Imam Bukhari : 4381حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ يُونُسَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ وَسَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعَلْقَمَةُ بْنُ وَقَّاصٍ وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ حَدِيثِ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَالَ لَهَا أَهْلُ الْإِفْكِ مَا قَالُوا فَبَرَّأَهَا اللَّهُ مِمَّا قَالُوا وَكُلٌّ حَدَّثَنِي طَائِفَةً مِنْ الْحَدِيثِ وَبَعْضُ حَدِيثِهِمْ يُصَدِّقُ بَعْضًا وَإِنْ كَانَ بَعْضُهُمْ أَوْعَى لَهُ مِنْ بَعْضٍ الَّذِي حَدَّثَنِي عُرْوَةُ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ أَقْرَعَ بَيْنَ أَزْوَاجِهِ فَأَيَّتُهُنَّ خَرَجَ سَهْمُهَا خَرَجَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأَقْرَعَ بَيْنَنَا فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا فَخَرَجَ سَهْمِي فَخَرَجْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَمَا نَزَلَ الْحِجَابُ فَأَنَا أُحْمَلُ فِي هَوْدَجِي وَأُنْزَلُ فِيهِ فَسِرْنَا حَتَّى إِذَا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَزْوَتِهِ تِلْكَ وَقَفَلَ وَدَنَوْنَا مِنْ الْمَدِينَةِ قَافِلِينَ آذَنَ لَيْلَةً بِالرَّحِيلِ فَقُمْتُ حِينَ آذَنُوا بِالرَّحِيلِ فَمَشَيْتُ حَتَّى جَاوَزْتُ الْجَيْشَ فَلَمَّا قَضَيْتُ شَأْنِي أَقْبَلْتُ إِلَى رَحْلِي فَإِذَا عِقْدٌ لِي مِنْ جَزْعِ ظَفَارِ قَدْ انْقَطَعَ فَالْتَمَسْتُ عِقْدِي وَحَبَسَنِي ابْتِغَاؤُهُ وَأَقْبَلَ الرَّهْطُ الَّذِينَ كَانُوا يَرْحَلُونَ لِي فَاحْتَمَلُوا هَوْدَجِي فَرَحَلُوهُ عَلَى بَعِيرِي الَّذِي كُنْتُ رَكِبْتُ وَهُمْ يَحْسِبُونَ أَنِّي فِيهِ وَكَانَ النِّسَاءُ إِذْ ذَاكَ خِفَافًا لَمْ يُثْقِلْهُنَّ اللَّحْمُ إِنَّمَا تَأْكُلُ الْعُلْقَةَ مِنْ الطَّعَامِ فَلَمْ يَسْتَنْكِرْ الْقَوْمُ خِفَّةَ الْهَوْدَجِ حِينَ رَفَعُوهُ وَكُنْتُ جَارِيَةً حَدِيثَةَ السِّنِّ فَبَعَثُوا الْجَمَلَ وَسَارُوا فَوَجَدْتُ عِقْدِي بَعْدَمَا اسْتَمَرَّ الْجَيْشُ فَجِئْتُ مَنَازِلَهُمْ وَلَيْسَ بِهَا دَاعٍ وَلَا مُجِيبٌ فَأَمَمْتُ مَنْزِلِي الَّذِي كُنْتُ بِهِ وَظَنَنْتُ أَنَّهُمْ سَيَفْقِدُونِي فَيَرْجِعُونَ إِلَيَّ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسَةٌ فِي مَنْزِلِي غَلَبَتْنِي عَيْنِي فَنِمْتُ وَكَانَ صَفْوَانُ بْنُ الْمُعَطَّلِ السُّلَمِيُّ ثُمَّ الذَّكْوَانِيُّ مِنْ وَرَاءِ الْجَيْشِ فَأَدْلَجَ فَأَصْبَحَ عِنْدَ مَنْزِلِي فَرَأَى سَوَادَ إِنْسَانٍ نَائِمٍ فَأَتَانِي فَعَرَفَنِي حِينَ رَآنِي وَكَانَ رَآنِي قَبْلَ الْحِجَابِ فَاسْتَيْقَظْتُ بِاسْتِرْجَاعِهِ حِينَ عَرَفَنِي فَخَمَّرْتُ وَجْهِي بِجِلْبَابِي وَ وَاللَّهِ مَا كَلَّمَنِي كَلِمَةً وَلَا سَمِعْتُ مِنْهُ كَلِمَةً غَيْرَ اسْتِرْجَاعِهِ حَتَّى أَنَاخَ رَاحِلَتَهُ فَوَطِئَ عَلَى يَدَيْهَا فَرَكِبْتُهَا فَانْطَلَقَ يَقُودُ بِي الرَّاحِلَةَ حَتَّى أَتَيْنَا الْجَيْشَ بَعْدَمَا نَزَلُوا مُوغِرِينَ فِي نَحْرِ الظَّهِيرَةِ فَهَلَكَ مَنْ هَلَكَ وَكَانَ الَّذِي تَوَلَّى الْإِفْكَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَيٍّ ابْنَ سَلُولَ فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَاشْتَكَيْتُ حِينَ قَدِمْتُ شَهْرًا وَالنَّاسُ يُفِيضُونَ فِي قَوْلِ أَصْحَابِ الْإِفْكِ لَا أَشْعُرُ بِشَيْءٍ مِنْ ذَلِكَ وَهُوَ يَرِيبُنِي فِي وَجَعِي أَنِّي لَا أَعْرِفُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّطَفَ الَّذِي كُنْتُ أَرَى مِنْهُ حِينَ أَشْتَكِي إِنَّمَا يَدْخُلُ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيُسَلِّمُ ثُمَّ يَقُولُ كَيْفَ تِيكُمْ ثُمَّ يَنْصَرِفُ فَذَاكَ الَّذِي يَرِيبُنِي وَلَا أَشْعُرُ بِالشَّرِّ حَتَّى خَرَجْتُ بَعْدَمَا نَقَهْتُ فَخَرَجَتْ مَعِي أُمُّ مِسْطَحٍ قِبَلَ الْمَنَاصِعِ وَهُوَ مُتَبَرَّزُنَا وَكُنَّا لَا نَخْرُجُ إِلَّا لَيْلًا إِلَى لَيْلٍ وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ نَتَّخِذَ الْكُنُفَ قَرِيبًا مِنْ بُيُوتِنَا وَأَمْرُنَا أَمْرُ الْعَرَبِ الْأُوَلِ فِي التَّبَرُّزِ قِبَلَ الْغَائِطِ فَكُنَّا نَتَأَذَّى بِالْكُنُفِ أَنْ نَتَّخِذَهَا عِنْدَ بُيُوتِنَا فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَأُمُّ مِسْطَحٍ وَهِيَ ابْنَةُ أَبِي رُهْمِ بْنِ عَبْدِ مَنَافٍ وَأُمُّهَا بِنْتُ صَخْرِ بْنِ عَامِرٍ خَالَةُ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ وَابْنُهَا مِسْطَحُ بْنُ أُثَاثَةَ فَأَقْبَلْتُ أَنَا وَأُمُّ مِسْطَحٍ قِبَلَ بَيْتِي وَقَدْ فَرَغْنَا مِنْ شَأْنِنَا فَعَثَرَتْ أُمُّ مِسْطَحٍ فِي مِرْطِهَا فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَقُلْتُ لَهَا بِئْسَ مَا قُلْتِ أَتَسُبِّينَ رَجُلًا شَهِدَ بَدْرًا قَالَتْ أَيْ هَنْتَاهْ أَوَلَمْ تَسْمَعِي مَا قَالَ قَالَتْ قُلْتُ وَمَا قَالَ فَأَخْبَرَتْنِي بِقَوْلِ أَهْلِ الْإِفْكِ فَازْدَدْتُ مَرَضًا عَلَى مَرَضِي فَلَمَّا رَجَعْتُ إِلَى بَيْتِي وَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَعْنِي سَلَّمَ ثُمَّ قَالَ كَيْفَ تِيكُمْ فَقُلْتُ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ آتِيَ أَبَوَيَّ قَالَتْ وَأَنَا حِينَئِذٍ أُرِيدُ أَنْ أَسْتَيْقِنَ الْخَبَرَ مِنْ قِبَلِهِمَا قَالَتْ فَأَذِنَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجِئْتُ أَبَوَيَّ فَقُلْتُ لِأُمِّي يَا أُمَّتَاهْ مَا يَتَحَدَّثُ النَّاسُ قَالَتْ يَا بُنَيَّةُ هَوِّنِي عَلَيْكِ فَوَاللَّهِ لَقَلَّمَا كَانَتْ امْرَأَةٌ قَطُّ وَضِيئَةٌ عِنْدَ رَجُلٍ يُحِبُّهَا وَلَهَا ضَرَائِرُ إِلَّا كَثَّرْنَ عَلَيْهَا قَالَتْ فَقُلْتُ سُبْحَانَ اللَّهِ أَوَلَقَدْ تَحَدَّثَ النَّاسُ بِهَذَا قَالَتْ فَبَكَيْتُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ حَتَّى أَصْبَحْتُ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ حَتَّى أَصْبَحْتُ أَبْكِي فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَأُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا حِينَ اسْتَلْبَثَ الْوَحْيُ يَسْتَأْمِرُهُمَا فِي فِرَاقِ أَهْلِهِ قَالَتْ فَأَمَّا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ فَأَشَارَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالَّذِي يَعْلَمُ مِنْ بَرَاءَةِ أَهْلِهِ وَبِالَّذِي يَعْلَمُ لَهُمْ فِي نَفْسِهِ مِنْ الْوُدِّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَهْلَكَ وَلَا نَعْلَمُ إِلَّا خَيْرًا وَأَمَّا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَمْ يُضَيِّقْ اللَّهُ عَلَيْكَ وَالنِّسَاءُ سِوَاهَا كَثِيرٌ وَإِنْ تَسْأَلْ الْجَارِيَةَ تَصْدُقْكَ قَالَتْ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَرِيرَةَ فَقَالَ أَيْ بَرِيرَةُ هَلْ رَأَيْتِ مِنْ شَيْءٍ يَرِيبُكِ قَالَتْ بَرِيرَةُ لَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنْ رَأَيْتُ عَلَيْهَا أَمْرًا أَغْمِصُهُ عَلَيْهَا أَكْثَرَ مِنْ أَنَّهَا جَارِيَةٌ حَدِيثَةُ السِّنِّ تَنَامُ عَنْ عَجِينِ أَهْلِهَا فَتَأْتِي الدَّاجِنُ فَتَأْكُلُهُ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَعْذَرَ يَوْمَئِذٍ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ ابْنِ سَلُولَ قَالَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَا مَعْشَرَ الْمُسْلِمِينَ مَنْ يَعْذِرُنِي مِنْ رَجُلٍ قَدْ بَلَغَنِي أَذَاهُ فِي أَهْلِ بَيْتِي فَوَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا خَيْرًا وَلَقَدْ ذَكَرُوا رَجُلًا مَا عَلِمْتُ عَلَيْهِ إِلَّا خَيْرًا وَمَا كَانَ يَدْخُلُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا مَعِي فَقَامَ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا أَعْذِرُكَ مِنْهُ إِنْ كَانَ مِنْ الْأَوْسِ ضَرَبْتُ عُنُقَهُ وَإِنْ كَانَ مِنْ إِخْوَانِنَا مِنْ الْخَزْرَجِ أَمَرْتَنَا فَفَعَلْنَا أَمْرَكَ قَالَتْ فَقَامَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَهُوَ سَيِّدُ الْخَزْرَجِ وَكَانَ قَبْلَ ذَلِكَ رَجُلًا صَالِحًا وَلَكِنْ احْتَمَلَتْهُ الْحَمِيَّةُ فَقَالَ لِسَعْدٍ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَا تَقْتُلُهُ وَلَا تَقْدِرُ عَلَى قَتْلِهِ فَقَامَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ وَهُوَ ابْنُ عَمِّ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ فَقَالَ لِسَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَنَقْتُلَنَّهُ فَإِنَّكَ مُنَافِقٌ تُجَادِلُ عَنْ الْمُنَافِقِينَ فَتَثَاوَرَ الْحَيَّانِ الْأَوْسُ وَالْخَزْرَجُ حَتَّى هَمُّوا أَنْ يَقْتَتِلُوا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ عَلَى الْمِنْبَرِ فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُخَفِّضُهُمْ حَتَّى سَكَتُوا وَسَكَتَ قَالَتْ فَبَكَيْتُ يَوْمِي ذَلِكَ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ قَالَتْ فَأَصْبَحَ أَبَوَايَ عِنْدِي وَقَدْ بَكَيْتُ لَيْلَتَيْنِ وَيَوْمًا لَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ وَلَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ يَظُنَّانِ أَنَّ الْبُكَاءَ فَالِقٌ كَبِدِي قَالَتْ فَبَيْنَمَا هُمَا جَالِسَانِ عِنْدِي وَأَنَا أَبْكِي فَاسْتَأْذَنَتْ عَلَيَّ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَأَذِنْتُ لَهَا فَجَلَسَتْ تَبْكِي مَعِي قَالَتْ فَبَيْنَا نَحْنُ عَلَى ذَلِكَ دَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ ثُمَّ جَلَسَ قَالَتْ وَلَمْ يَجْلِسْ عِنْدِي مُنْذُ قِيلَ مَا قِيلَ قَبْلَهَا وَقَدْ لَبِثَ شَهْرًا لَا يُوحَى إِلَيْهِ فِي شَأْنِي قَالَتْ فَتَشَهَّدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ جَلَسَ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ يَا عَائِشَةُ فَإِنَّهُ قَدْ بَلَغَنِي عَنْكِ كَذَا وَكَذَا فَإِنْ كُنْتِ بَرِيئَةً فَسَيُبَرِّئُكِ اللَّهُ وَإِنْ كُنْتِ أَلْمَمْتِ بِذَنْبٍ فَاسْتَغْفِرِي اللَّهَ وَتُوبِي إِلَيْهِ فَإِنَّ الْعَبْدَ إِذَا اعْتَرَفَ بِذَنْبِهِ ثُمَّ تَابَ إِلَى اللَّهِ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ قَالَتْ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَالَتَهُ قَلَصَ دَمْعِي حَتَّى مَا أُحِسُّ مِن
Яхъя бин Букайр безгә Әл-Ләйс Юныстан Ибн Шиһабтан сөйләгәннәр: Урва бин әз-Зүбәйр, Сәгыйд бин Әл-Мусайяб, Әл-Камә бин Ваккас һәм Убәйдулла бин Габдулла бин Утба бин Мәсуд миңа Пәйгамбәрнең (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) хатыны Айшадан сөйләгәннәр, аны яманлаган кешеләр аның турында әйткән һәр сүзе белән гайбәт таратканда, Аллаһ аның бу гаепләүдән азат булуын ачык күрсәтте. Бер төркем кеше миңа төркем-төркем булып сөйләгәннәр, кайберләре бу вакыйга турындагы хикәяне башкалардан кабул иткәннәр, шуңа күрә хикәя көчле булып тоелган, мин аларның һәрберсенең миңа сөйләгән сүзләрен ятлаганчы һәм кайбер хикәяләр башкаларны раслаганчы. Урва миңа Пәйгамбәрнең (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын булсын) хатыны Айшадан сөйләгәннәр, ул болай дигән: Аллаһның Рәсүле (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын булсын булсын) сәяхәт итәргә теләсә, ул хатыннары арасында җирәбә сала иде. Кем җирәбә тартса, ул Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) белән барыр иде. Айша болай ди: «Аннары ул безнең арабызда сугышта җирәбә тартты һәм минем укым тартылды, шуңа күрә мин Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) белән бардым. Бу хиҗаб турындагы аять иңгәннән соң булды. Аннары мине портфелемдә алып киттеләр. Юл уртасында мин Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) сугышны тәмамлап, Мәдинәгә кайтканчы төштем. Бер төнне мин мөселманнар төркеме белән идем. Алар йоклап киткәч, мин торып, алардан алда барганчы йөрдем. Эшемне тәмамлагач, мин мөселманнар төркеменә кушылдым. Күкрәгемне тоткач, Йәмәннең Дафар шәһәреннән килгән муенса сынган булып чыкты. Шуңа күрә мин кире кайтып муенса эзләдем, һәм эзләү мине соңга калдырды. Минем капчыгымны күтәргән бер төркем кеше минем капчыгымны мин йөри торган дөямә куеп киттеләр. Алар минем инде анда утырганымны уйладылар». Айша болай диде: Ул вакытта аның хатыннары ябык һәм җиңел иде, чөнки алар беркайчан да ит ашамадылар. Әмма алар бары тик җиңел ризык кына ашадылар. Шуңа күрә алар капчыкны күтәргәндә беркем дә аның авырлыгын сизмәде. Моннан тыш, ул вакытта мин әле кечкенә идем. Ниһаять, алар дөяләрен алып, юлны дәвам иттеләр. Мин муенсамны гаскәр үтеп киткәч таптым. Шуңа күрә мин аларның урынына килгәч, беркем дә шалтыратмады һәм беркем дә җавап бирмәде. Аннары мин башта утырган урыныма кайттым. Мин мөселман гаскәреннән бер кеше мине табып, алып китәргә кайтыр дип өметләндем. Урындыгыма утыргач, йокым килде һәм йоклап киттем. Сафван бин Муатсал Әссаләми һәм Дакван халкы гаскәр артында калдылар - артта кемдер калдымы дип тикшерделәр. Алар кич белән йөрделәр, ә иртән минем урыныма килеп җиттеләр. Сафван бин Әл Муатсал Әссаләми берәүнең әле йоклап ятканлыгын күрде, шуңа күрә ул минем яныма килде һәм мине күргәч таныды. Чөнки ул мине хиҗаб кию мәҗбүри булганчы күргән иде. Мин шунда ук уяндым һәм аның истирҗаъ - иннә лилләһи вә иннә иләйһи раҗиъун - дип әйтүен ишеттем, ул мине таныгач. Мин шунда ук йөземне хиҗаб белән капладым. Аллаһ белән ант итәм, ул бер сүз дә әйтмәде, мин аның истирҗасыннан башка бер сүз дә ишетмәдем. Ниһаять, ул дөясен төшерде, мин аңа атландым. Аннары ул барып, дөяне алып барды - мин аңа утырдым - без Әҗзһария пляжында ял иткән мөселманнар гаскәренә куып җиткәнче. Минем эшләремне шик астына алган кешегә кайгы. Ул вакытта гайбәт мәсьәләсен иң күп оештыручы кеше Абдуллаһ бин Убәй бин Сәлүл иде. Ниһаять, мин Мәдинәгә килеп җиттем. Без килгәннән соң, мин кинәт бер ай диярлек авырып киттем, кешеләр миңа карата гаепләүләр турында сөйләштеләр, хәтта мин моны эшләргә бөтенләй теләмәсәм дә. Шуңа күрә ул хәтта минем авыруымнан да шикләнде. Мин Аллаһ илчесенең, аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын, элек аннан күргән йомшаклыгын инде сизмәдем. Авырганда Аллаһ илчесе, аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын, керде һәм мине сәламләп: "Ә син?" – дип сорады. Шул вакытта ул миңа шикләнгән кебек иде, ә мин начар эш эшләдем дип уйламадым. Мин савыга башлаганымны сизгәч, Өммү Мистаһ белән ябык урынга бәдрәфкә чыктым, без төнлә генә төнгә кадәр чыкмадык. Ябык урын өйләребез янында булды. Безнең эшләребез гарәпләрнең элеккегеләре кебек, без өйдә бәдрәфкә ябык урын ясый идек. Аннары Өммү Мистаһ белән мин – аның кызы Әби Рухми бин Әл-Мөтәллиб бин Әбди Манаф, ә аның әнисе – аның кызы Шәхри бин Әмир, аның апасы Әбу Бәкер әш-Сыдыйк һәм аның улы Мистаһ бин Үтсәбә бин Әббәд бин Әл-Мөтәллиб – эшебез тәмамланганнан соң минем өйгә кайттык. Шул вакытта Өммү Мистаһ аның өстенә баскан яки тукымасына эләккәнлектән тайып китте. Шул вакытта ул: "Мистаһка кайгы!" - диде. Мин аннан: "Нинди ямьсез сүзләр әйттең, син Бәдр сугышында катнашкан кешеләрне тәнкыйтьлисең", - дип сорадым. Ул: "Әйе, син аның нәрсә әйткәнен ишетмәдеңме?" - диде. Мин: "Ул нәрсә диде?" - дидем, аннары ул мине гаепләүчеләрнең сүзләре белән таныштырды. Шул вакытта мин авырый башладым һәм өемә кайткач, Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вә сәлләм мине каршы алды һәм сәламләде. Аннары ул: "Хәлләрең ничек?" - дип сорады. Мин: "Әти-әнием янына барырга рөхсәт итәсеңме?" - дидем. Ул: "Шул вакытта мин икесеннән дә хәбәрләрне расларга теләдем. Ниһаять, Аллаһның Илчесе, аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын, рөхсәт итте. Аннары мин әти-әнием янына бардым һәм әниемнән: "Әй әнием, кешеләр нәрсә турында сөйләшәләр?" - дип сорадым. Ул җавап бирде. «И улым, эшләреңне җиңеләйт, Аллаһ хакына, ирнең башка хатыны булганда, аны яраткан ир белән ачыктан-ачык бер хатын-кыз да юк, әгәр алар хатынга карата гаепләүләрне арттырмасалар». Ул әйтте: «Аллаһка мактау булсын, кешеләр нәкъ менә шулай сөйлиләрме?» Ул әйтте: «Ул төнне мин дә еладым, икенче көнне иртәнгә кадәр күз яшьләрем ага алмады, чөнки алар бетте һәм мин йоклаганда хәрәкәтләнмәдем. Иртән мин елый бирдем. Шул вакытта Аллаһның илчесе, Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын, Али бин Әби Талиб һәм Усама бин Зәйдне чакырып, хатынын аеру өчен киңәшләшергә чакырды, әгәр вәхий төшмәгән булса. Айша әйтте: «Усама бин Зәйдкә килгәндә, ул Аллаһның илчесе (Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын) белгәннәре белән киңәш бирде, атап әйткәндә, хатынының бу гамәлдән ераклыгы һәм аның аңа булган мәхәббәтенең табигате турында белгәннәре белән. Усама әйтте: «Әй Аллаһның илчесе! Алар синең хатыннарың, без бары тик яхшылыкны гына беләбез." Әли бин Әби Талиб турында ул болай диде: "Аллаһы Тәгалә сиңа авырлык бирмәс, аннан башка да күп хатын-кызлар бар. Әгәр син колыңнан сорасаң, ул, әлбәттә, дөресен әйтер." Айша әйтте: "Шуннан соң Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) Барирәне чакырды, ул сорады: "Әй Барирә! Син Айша турында шикләнергә мәҗбүр итә торган берәр нәрсә күрәсеңме?" Барирә әйтте: "Сине хак белән җибәргән Аллаһ белән ант итәм, әгәр мин анда берәр начарлык күрсәм, ул әле яшь чагында гына, гаиләсендә камыр басылганчы йоклап киткәндә, бер тыйнак хайван килеп аны ашады." Шуннан соң Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) торып басты һәм Абдулла бин Убай бин Салул исемле кешедән бәхәс сорады. Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) минбәрдә утыргач, Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) әйтте: «Әй, барлык мөселманнар, гаиләмә зыян китергән кешедән кем миңа дәлил китерер? Аллаһ белән ант итәм, мин гаиләм турында яхшылыктан башка бернәрсә дә белмим. Алар миңа бер кеше турында сөйләделәр, мин аның турында яхшылыктан башка бернәрсә дә белмим. Һәм хатыным белән беркем дә очрашмады, ул минем белән генә». Сәгъд бин Муаз әл-Әнсари әйтте: «Әй Аллаһның Илчесе! Мин сезгә ярдәм итәрмен. Ярар, әгәр бу мәсьәләне таратучы Бану Әус нәселеннән булса, мин аның муенын кисәрмен, ләкин әгәр бу Бану Хәзраҗ кардәшләребездән булса, зинһар, безгә боерык бирегез, без сезнең боерыгыгызны үтәрбез». Шунда ук Сәгъд бин Убадә - ул Бану Хәзраҗ башлыгы иде, ул тәкъва кеше иде. Ләкин аның барыбер фанатик карашы бар иде - Сәгъд бин Муадка әйтте: «Аллаһ белән ант итәм, син аны үтерә алмаячаксың һәм үтерә алмаячаксың». Шуннан соң Усәид бин Хөдләйр торып басты, ул Сәгъд бин Муазның туганы иде, ул Сәгъд бин Убадәгә әйтте: «Син ялганлыйсың, без аны үтерәчәкбез, чөнки син икейөзлеләр белән бәхәсләшүче икейөзле кеше», – диде. Әүс һәм Хәзрәҗ арасында вәзгыять киеренкеләште, хәтта алар бер-берсен үтерергә теләгәнче, Аллаһның пәйгамбәре, Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын, әле дә минбәрдә басып торганда. Шуннан соң Аллаһның пәйгамбәре, аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын, аларны тынычландырды, хәтта алар тынып калдылар, һәм ул тынып калды. Ул көнне мин яшьләрем беткәнче еладым һәм йоклаганда күз карасы кулланмадым. Икенче төнне мин һаман да күзләремнән еладым һәм йоклаганда күз карасы кулланмадым. Әти-әнием икесе дә минем елавым йөрәгемә зыян китерер дип уйладылар. Гаишә эш итте: «Аннары алар икесе дә минем янымда утырдылар, ә мин елавымны дәвам иттем». Шул вакытта бер ансар хатыны миңа карарга рөхсәт сорады, һәм мин аңа рөхсәт иттем. Ул утырды һәм минем белән бергә елады. Без шул хәлдә булганда, Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) безнең янга килде, безне сәламләде һәм утырды. Ул әйтте: "Ул минем белән бер ай утырмады, чөнки аңа минем эшләрем турында вәхи төшмәгән иде". Ул әйтте: "Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) дә шаһитлек бирде һәм утырганда безне сәламләде. Ул әйтте: "Әйе, әйе, Гаишә, миңа шундый хәбәр килде. Әгәр син моны эшләмәгән өчен аннан котылсаң, Аллаһ сине аннан ерак тотсын. Әмма әгәр син шул гөнаһны эшләсәң, Аллаһтан гафу сора һәм Аңа тәүбә ит. Гөнаһын таныган һәм тәүбә иткән кол өчен Аллаһ аның тәүбәсен кабул итәр." Гаишә әйтте: "Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) сөйләп бетергәч, күзләрем тагын да ныграк ага башлады, хәтта күз яшьләремне сизми дә калдым." Мин әтиемә әйттем: "Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) минем турында нәрсә әйткән булса, җавап бир." Әтием әйтте: "Белмим, Аллаһ белән ант итәм, мин Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) белән сөйләшмәячәкмен. Аннары мин әниемә әйттем: "Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) минем турында нәрсә әйткән булса, җавап бир!" Әнием: "Аллаһ белән ант итәм, мин Аллаһның Илчесе (Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын) белән нәрсә әйтергә белмим", - диде. Айша әйтте; мин: "Мин яшь кыз, мин Коръәннән күп укымыйм. Аллаһ белән ант итәм, мин синең моны ишеткәнеңне беләм, син моңа ышанганчы. Әгәр мин сиңа бу гамәлдән ерак икәнемне әйтсәм һәм Аллаһ минем бу гамәлдән ерак икәнемне белсә, син дә ышанмассың. Әгәр мин сиңа берәр нәрсә турында икърар итсәм, Аллаһ минем бу гамәлдән ерак икәнемне белсә дә, син миңа һичшиксез ышанырсың. Аллаһ белән ант итәм, минем белән синең арада Әбү Йосыф әйткән сүздән башка сүз юк: "Сабырлык яхшы, һәм Аллаһ синең гаепләгәнеңә каршы ярдәм сорарга урын", - диде. Айша әйтте: "Аннары мин позициямне үзгәрттем, караватыма яттым". Ул әйтте: "Аллаһ белән ант итәм, ул вакытта мин бу гамәлдән ерак икәнемне белдем, һәм Аллаһ Әззәвәҗәллә мине ерак тотачак, чөнки мин бу гамәлдән ерак идем. Ләкин, Аллаһ белән ант итәм, мин вәхи төшәчәген уйламаган идем. Минем эшем. Чыннан да, мин үз эшемнең Аллаһ Әззә вә җалла миңа вәхи укып сөйләшүеннән дә вакрак тоелганын сиздем. Ләкин мин Аллаһ илчесенең төшендә Аллаһ Әззәвәҗәллә мине бу гамәлдән ерак тотты дип өметләндем." Айша әйтте: "Аллаһ белән ант итәм, Аллаһ илчесе салләллаһу галәйһи вә сәлләм үз җыелышыннан китмәде, һәм Аллаһ Әззәвәҗәллә үз пәйгамбәренә вәхи җибәргәнче йорт кешеләреннән беркем дә китмәде. Шуңа күрә аның хәле гадәттәгечә үзгәрде, вәхи иңгәндә, кыш булса да, тире ага бирде. Бу аңа җибәрелгән сүзнең катылыгы аркасында иде". Айша әйтте: "Аллаһ илчесе салләллаһу галәйһи вә сәлләмгә шатлыклы хәбәрне алгач, ул көлде һәм беренче әйткән сүзе: "Яхшы хәбәр, әй Айша! Аллаһ сине бу гамәлдән ерак тотты", - диде. Аннары әнием миңа: "Аның каршында тор", - диде. Мин әйттем: "Аллаһ белән ант итәм, Мин аңа каршы тормаячакмын һәм Аллаһы Тәгаләдән башкага мактау әйтмәячәкмен, Ул минем ераклыгымны аңлатучы вәхине иңдерде. Аллаһы Тәгалә: "Дөреслектә, ялган хәбәр китерүчеләр сезнең арагыздан ун аятькә кадәр. Аллаһы Тәгалә минем бу гамәлдән ераклыгымны аңлатучы кайбер аятьләрне иңдерде", - дигән аятьне төшерде. Айша болай диде: "Әбү Бәкер Мистахка акча бирә иде, чөнки ул аның туганы иде, ә ул ярлы иде. Ул: "Аллаһ белән ант итәм, ул Айшаны гаепләгәннән соң мин аңа беркайчан да ярдәм итмәячәкмен", - диде. Аннары Аллаһы Тәгалә: "Һәм булганнар - Аның сүзе булганчы - Аллаһ сезне гафу итүен теләмисезме?" - дигән вәхине төшерде. Әбү Бәкер әйтте: "Аллаһ белән ант итәм, мин Аллаһ мине гафу итүен өстен күрәм". Аннары ул гадәттәгечә Мистахка ярдәм итә башлады. Әбү Бәкер: "Чыннан да, мин аңа мәңге ярдәм итүдән туктамаячакмын", - диде. Айша әйтте: Аллаһның илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) Пәйгамбәрнең (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) хатыны Зәйнәп бинт Джаһштан минем белән булган хәл турында сорады: "Син нәрсә беләсең, нәрсә күрдең яки сиңа нинди хәбәрләр килде?" Ул җавап бирде: "Әй Аллаһның илчесе!" Мин һәрвакыт колагымны һәм күрүемне саклыйм, һәм мин яхшылыктан башка бернәрсә дә белмим." Айша әйтте: "Чынлыкта, ул Пәйгамбәрнең (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) миннән өстен күргән хатыннары арасында иде, аны Аллаһ кына саклады, гәрчә аның сеңлесе Хәмнә бинт Джаһшин аны шулкадәр нәфрәт итсә дә, ул начар ялган хәбәр таратучылар арасында иде."