Hadith Representative
Nabi tidak tahu apa yang terjadi dengan Aisyah pada peristiwa fitnah bohong, sampai turun ayat membelanya
Imam Bukhari : 4381حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ يُونُسَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ وَسَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعَلْقَمَةُ بْنُ وَقَّاصٍ وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ حَدِيثِ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَالَ لَهَا أَهْلُ الْإِفْكِ مَا قَالُوا فَبَرَّأَهَا اللَّهُ مِمَّا قَالُوا وَكُلٌّ حَدَّثَنِي طَائِفَةً مِنْ الْحَدِيثِ وَبَعْضُ حَدِيثِهِمْ يُصَدِّقُ بَعْضًا وَإِنْ كَانَ بَعْضُهُمْ أَوْعَى لَهُ مِنْ بَعْضٍ الَّذِي حَدَّثَنِي عُرْوَةُ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ أَقْرَعَ بَيْنَ أَزْوَاجِهِ فَأَيَّتُهُنَّ خَرَجَ سَهْمُهَا خَرَجَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأَقْرَعَ بَيْنَنَا فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا فَخَرَجَ سَهْمِي فَخَرَجْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَمَا نَزَلَ الْحِجَابُ فَأَنَا أُحْمَلُ فِي هَوْدَجِي وَأُنْزَلُ فِيهِ فَسِرْنَا حَتَّى إِذَا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَزْوَتِهِ تِلْكَ وَقَفَلَ وَدَنَوْنَا مِنْ الْمَدِينَةِ قَافِلِينَ آذَنَ لَيْلَةً بِالرَّحِيلِ فَقُمْتُ حِينَ آذَنُوا بِالرَّحِيلِ فَمَشَيْتُ حَتَّى جَاوَزْتُ الْجَيْشَ فَلَمَّا قَضَيْتُ شَأْنِي أَقْبَلْتُ إِلَى رَحْلِي فَإِذَا عِقْدٌ لِي مِنْ جَزْعِ ظَفَارِ قَدْ انْقَطَعَ فَالْتَمَسْتُ عِقْدِي وَحَبَسَنِي ابْتِغَاؤُهُ وَأَقْبَلَ الرَّهْطُ الَّذِينَ كَانُوا يَرْحَلُونَ لِي فَاحْتَمَلُوا هَوْدَجِي فَرَحَلُوهُ عَلَى بَعِيرِي الَّذِي كُنْتُ رَكِبْتُ وَهُمْ يَحْسِبُونَ أَنِّي فِيهِ وَكَانَ النِّسَاءُ إِذْ ذَاكَ خِفَافًا لَمْ يُثْقِلْهُنَّ اللَّحْمُ إِنَّمَا تَأْكُلُ الْعُلْقَةَ مِنْ الطَّعَامِ فَلَمْ يَسْتَنْكِرْ الْقَوْمُ خِفَّةَ الْهَوْدَجِ حِينَ رَفَعُوهُ وَكُنْتُ جَارِيَةً حَدِيثَةَ السِّنِّ فَبَعَثُوا الْجَمَلَ وَسَارُوا فَوَجَدْتُ عِقْدِي بَعْدَمَا اسْتَمَرَّ الْجَيْشُ فَجِئْتُ مَنَازِلَهُمْ وَلَيْسَ بِهَا دَاعٍ وَلَا مُجِيبٌ فَأَمَمْتُ مَنْزِلِي الَّذِي كُنْتُ بِهِ وَظَنَنْتُ أَنَّهُمْ سَيَفْقِدُونِي فَيَرْجِعُونَ إِلَيَّ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسَةٌ فِي مَنْزِلِي غَلَبَتْنِي عَيْنِي فَنِمْتُ وَكَانَ صَفْوَانُ بْنُ الْمُعَطَّلِ السُّلَمِيُّ ثُمَّ الذَّكْوَانِيُّ مِنْ وَرَاءِ الْجَيْشِ فَأَدْلَجَ فَأَصْبَحَ عِنْدَ مَنْزِلِي فَرَأَى سَوَادَ إِنْسَانٍ نَائِمٍ فَأَتَانِي فَعَرَفَنِي حِينَ رَآنِي وَكَانَ رَآنِي قَبْلَ الْحِجَابِ فَاسْتَيْقَظْتُ بِاسْتِرْجَاعِهِ حِينَ عَرَفَنِي فَخَمَّرْتُ وَجْهِي بِجِلْبَابِي وَ وَاللَّهِ مَا كَلَّمَنِي كَلِمَةً وَلَا سَمِعْتُ مِنْهُ كَلِمَةً غَيْرَ اسْتِرْجَاعِهِ حَتَّى أَنَاخَ رَاحِلَتَهُ فَوَطِئَ عَلَى يَدَيْهَا فَرَكِبْتُهَا فَانْطَلَقَ يَقُودُ بِي الرَّاحِلَةَ حَتَّى أَتَيْنَا الْجَيْشَ بَعْدَمَا نَزَلُوا مُوغِرِينَ فِي نَحْرِ الظَّهِيرَةِ فَهَلَكَ مَنْ هَلَكَ وَكَانَ الَّذِي تَوَلَّى الْإِفْكَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَيٍّ ابْنَ سَلُولَ فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَاشْتَكَيْتُ حِينَ قَدِمْتُ شَهْرًا وَالنَّاسُ يُفِيضُونَ فِي قَوْلِ أَصْحَابِ الْإِفْكِ لَا أَشْعُرُ بِشَيْءٍ مِنْ ذَلِكَ وَهُوَ يَرِيبُنِي فِي وَجَعِي أَنِّي لَا أَعْرِفُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّطَفَ الَّذِي كُنْتُ أَرَى مِنْهُ حِينَ أَشْتَكِي إِنَّمَا يَدْخُلُ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيُسَلِّمُ ثُمَّ يَقُولُ كَيْفَ تِيكُمْ ثُمَّ يَنْصَرِفُ فَذَاكَ الَّذِي يَرِيبُنِي وَلَا أَشْعُرُ بِالشَّرِّ حَتَّى خَرَجْتُ بَعْدَمَا نَقَهْتُ فَخَرَجَتْ مَعِي أُمُّ مِسْطَحٍ قِبَلَ الْمَنَاصِعِ وَهُوَ مُتَبَرَّزُنَا وَكُنَّا لَا نَخْرُجُ إِلَّا لَيْلًا إِلَى لَيْلٍ وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ نَتَّخِذَ الْكُنُفَ قَرِيبًا مِنْ بُيُوتِنَا وَأَمْرُنَا أَمْرُ الْعَرَبِ الْأُوَلِ فِي التَّبَرُّزِ قِبَلَ الْغَائِطِ فَكُنَّا نَتَأَذَّى بِالْكُنُفِ أَنْ نَتَّخِذَهَا عِنْدَ بُيُوتِنَا فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَأُمُّ مِسْطَحٍ وَهِيَ ابْنَةُ أَبِي رُهْمِ بْنِ عَبْدِ مَنَافٍ وَأُمُّهَا بِنْتُ صَخْرِ بْنِ عَامِرٍ خَالَةُ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ وَابْنُهَا مِسْطَحُ بْنُ أُثَاثَةَ فَأَقْبَلْتُ أَنَا وَأُمُّ مِسْطَحٍ قِبَلَ بَيْتِي وَقَدْ فَرَغْنَا مِنْ شَأْنِنَا فَعَثَرَتْ أُمُّ مِسْطَحٍ فِي مِرْطِهَا فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَقُلْتُ لَهَا بِئْسَ مَا قُلْتِ أَتَسُبِّينَ رَجُلًا شَهِدَ بَدْرًا قَالَتْ أَيْ هَنْتَاهْ أَوَلَمْ تَسْمَعِي مَا قَالَ قَالَتْ قُلْتُ وَمَا قَالَ فَأَخْبَرَتْنِي بِقَوْلِ أَهْلِ الْإِفْكِ فَازْدَدْتُ مَرَضًا عَلَى مَرَضِي فَلَمَّا رَجَعْتُ إِلَى بَيْتِي وَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَعْنِي سَلَّمَ ثُمَّ قَالَ كَيْفَ تِيكُمْ فَقُلْتُ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ آتِيَ أَبَوَيَّ قَالَتْ وَأَنَا حِينَئِذٍ أُرِيدُ أَنْ أَسْتَيْقِنَ الْخَبَرَ مِنْ قِبَلِهِمَا قَالَتْ فَأَذِنَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجِئْتُ أَبَوَيَّ فَقُلْتُ لِأُمِّي يَا أُمَّتَاهْ مَا يَتَحَدَّثُ النَّاسُ قَالَتْ يَا بُنَيَّةُ هَوِّنِي عَلَيْكِ فَوَاللَّهِ لَقَلَّمَا كَانَتْ امْرَأَةٌ قَطُّ وَضِيئَةٌ عِنْدَ رَجُلٍ يُحِبُّهَا وَلَهَا ضَرَائِرُ إِلَّا كَثَّرْنَ عَلَيْهَا قَالَتْ فَقُلْتُ سُبْحَانَ اللَّهِ أَوَلَقَدْ تَحَدَّثَ النَّاسُ بِهَذَا قَالَتْ فَبَكَيْتُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ حَتَّى أَصْبَحْتُ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ حَتَّى أَصْبَحْتُ أَبْكِي فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَأُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا حِينَ اسْتَلْبَثَ الْوَحْيُ يَسْتَأْمِرُهُمَا فِي فِرَاقِ أَهْلِهِ قَالَتْ فَأَمَّا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ فَأَشَارَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالَّذِي يَعْلَمُ مِنْ بَرَاءَةِ أَهْلِهِ وَبِالَّذِي يَعْلَمُ لَهُمْ فِي نَفْسِهِ مِنْ الْوُدِّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَهْلَكَ وَلَا نَعْلَمُ إِلَّا خَيْرًا وَأَمَّا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَمْ يُضَيِّقْ اللَّهُ عَلَيْكَ وَالنِّسَاءُ سِوَاهَا كَثِيرٌ وَإِنْ تَسْأَلْ الْجَارِيَةَ تَصْدُقْكَ قَالَتْ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَرِيرَةَ فَقَالَ أَيْ بَرِيرَةُ هَلْ رَأَيْتِ مِنْ شَيْءٍ يَرِيبُكِ قَالَتْ بَرِيرَةُ لَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنْ رَأَيْتُ عَلَيْهَا أَمْرًا أَغْمِصُهُ عَلَيْهَا أَكْثَرَ مِنْ أَنَّهَا جَارِيَةٌ حَدِيثَةُ السِّنِّ تَنَامُ عَنْ عَجِينِ أَهْلِهَا فَتَأْتِي الدَّاجِنُ فَتَأْكُلُهُ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَعْذَرَ يَوْمَئِذٍ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ ابْنِ سَلُولَ قَالَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَا مَعْشَرَ الْمُسْلِمِينَ مَنْ يَعْذِرُنِي مِنْ رَجُلٍ قَدْ بَلَغَنِي أَذَاهُ فِي أَهْلِ بَيْتِي فَوَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا خَيْرًا وَلَقَدْ ذَكَرُوا رَجُلًا مَا عَلِمْتُ عَلَيْهِ إِلَّا خَيْرًا وَمَا كَانَ يَدْخُلُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا مَعِي فَقَامَ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا أَعْذِرُكَ مِنْهُ إِنْ كَانَ مِنْ الْأَوْسِ ضَرَبْتُ عُنُقَهُ وَإِنْ كَانَ مِنْ إِخْوَانِنَا مِنْ الْخَزْرَجِ أَمَرْتَنَا فَفَعَلْنَا أَمْرَكَ قَالَتْ فَقَامَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَهُوَ سَيِّدُ الْخَزْرَجِ وَكَانَ قَبْلَ ذَلِكَ رَجُلًا صَالِحًا وَلَكِنْ احْتَمَلَتْهُ الْحَمِيَّةُ فَقَالَ لِسَعْدٍ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَا تَقْتُلُهُ وَلَا تَقْدِرُ عَلَى قَتْلِهِ فَقَامَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ وَهُوَ ابْنُ عَمِّ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ فَقَالَ لِسَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَنَقْتُلَنَّهُ فَإِنَّكَ مُنَافِقٌ تُجَادِلُ عَنْ الْمُنَافِقِينَ فَتَثَاوَرَ الْحَيَّانِ الْأَوْسُ وَالْخَزْرَجُ حَتَّى هَمُّوا أَنْ يَقْتَتِلُوا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ عَلَى الْمِنْبَرِ فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُخَفِّضُهُمْ حَتَّى سَكَتُوا وَسَكَتَ قَالَتْ فَبَكَيْتُ يَوْمِي ذَلِكَ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ قَالَتْ فَأَصْبَحَ أَبَوَايَ عِنْدِي وَقَدْ بَكَيْتُ لَيْلَتَيْنِ وَيَوْمًا لَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ وَلَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ يَظُنَّانِ أَنَّ الْبُكَاءَ فَالِقٌ كَبِدِي قَالَتْ فَبَيْنَمَا هُمَا جَالِسَانِ عِنْدِي وَأَنَا أَبْكِي فَاسْتَأْذَنَتْ عَلَيَّ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَأَذِنْتُ لَهَا فَجَلَسَتْ تَبْكِي مَعِي قَالَتْ فَبَيْنَا نَحْنُ عَلَى ذَلِكَ دَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ ثُمَّ جَلَسَ قَالَتْ وَلَمْ يَجْلِسْ عِنْدِي مُنْذُ قِيلَ مَا قِيلَ قَبْلَهَا وَقَدْ لَبِثَ شَهْرًا لَا يُوحَى إِلَيْهِ فِي شَأْنِي قَالَتْ فَتَشَهَّدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ جَلَسَ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ يَا عَائِشَةُ فَإِنَّهُ قَدْ بَلَغَنِي عَنْكِ كَذَا وَكَذَا فَإِنْ كُنْتِ بَرِيئَةً فَسَيُبَرِّئُكِ اللَّهُ وَإِنْ كُنْتِ أَلْمَمْتِ بِذَنْبٍ فَاسْتَغْفِرِي اللَّهَ وَتُوبِي إِلَيْهِ فَإِنَّ الْعَبْدَ إِذَا اعْتَرَفَ بِذَنْبِهِ ثُمَّ تَابَ إِلَى اللَّهِ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ قَالَتْ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَالَتَهُ قَلَصَ دَمْعِي حَتَّى مَا أُحِسُّ مِن
Бидэнд хэлсэн [Яхья бин Букайр] бидэнд [Аль Лайтс] [Юнус] -аас [Ибн Шихаб] -аас хэлсэн; Би ['Урва бин Аз Зубайр], [Саид бин Аль Мусайяб], ['Алкамах бин Ваккаш], ['Убайдулла бин 'Абдулла бин 'Утба бин Мас'уд] нарт Бошиглогчийн (саллаллаху алейхи васаллам) эхнэрийн ['Аися радиаллаху 'анха] хүмүүс түүнийг гүтгэн доромжилж байсан тухай түүхийг өгүүлсэн. Түүний хэлсэн бүх зүйлээр Аллах эдгээр буруутгалаас өөрийгөө цагаатгаснаа тайлбарлав. Хэсэг хүмүүс миний тухай бөөн бөөнөөр нь ярьж, зарим нь бусдаас болсон явдлын түүхийг хүлээн авснаар би тэдний хэлсэн нэг бүрийн үгийг цээжилтэл, зарим үлгэр нь нөгөөг нь баталгаажуулах хүртэл түүх хүчтэй болсон юм шиг санагдсан. Урваагаас тэр надад Аисиягаас хэлсэн, Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн эхнэр хэлэв; Бошиглогч (саллаллаху алейхи уа саллам) аялахыг хүсэх үедээ эхнэрүүдийнхээ дунд сугалаа сугалав. Сугалаа сугалсан хүн бол Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-тэй хамт явдаг хүн юм. Айша хэлэв; "Тэгээд тэр бидний хооронд тулалдаанд сугалаа сугалж, миний сумнууд бөөнөөр гарсан тул би Аллахын Элчтэй хамт явав. Энэ явдал хижабын тухай шүлэг илэрсэний дараа болсон. Дараа нь намайг хоёр дахь дээрээ авсан. Аяллын дундуур би бууж, Аллахын Элч (Аллахын ивээл, ивээлт) дайныг дуусгаж, Мадинад буцаж ирэв. Нэгэн орой би хэсэг лалын шашинтнуудтай хамт байлаа. Тэднийг унтаад ирэхэд нь би босоод түрүүлтэл алхлаа. Би бизнесээ хийж дууссаны дараа лалын бүлэгт элсэхээр буцаж ирэв. Цээжээ тэмтэрч үзэхэд Йемений Жафараас ирсэн хүзүүний зүүлт маань хугарсан байсан. Тэгээд би буцаж очоод зүүлтээ хайсан чинь хайлт хоцрогдсон. Тэгээд миний амин сүнсийг тээж явсан хэсэг хүмүүс яваад өгчихсөн, миний голдуу унадаг тэмээнд минь цусыг минь тавиад алхсан. Тэд намайг аль хэдийн орсон гэж бодсон. Айша хэлэв; — Тэр үед эхнэрүүд нь мах иддэггүй байсан болохоор туранхай, хөнгөн байсан. Гэсэн хэдий ч тэд зөвхөн хөнгөн хоол иддэг. Тэгэхлээр тэр гялсхийх жинг нь алхаж очоод өргөхөд хэн ч сэжиглэхгүй. Тэгээд ч тэр үед би жаахан байсан. Эцэст нь тэд тэмээгээ аваад алхав -аялаа үргэлжлүүлэв. Цэрэг өнгөрч байхад би зүүлтээ авсан. Ингээд тэдний суудалд очиход хэн ч залгаж, хэн ч авсангүй. Тэгээд би анх суудал болгон ашиглаж байсан суудалдаа буцаж ирлээ. Лалын армиас хэн нэгэн намайг олоод буцаж ирэх байх гэж найдаж байна. Суудалдаа суухад нойр хүрээд унтчихсан. Энэ хооронд Шафван бин Муатхал Ассулами болон Дзакваны хүмүүс цэргүүдийн ард үлдэж, хэн нэгэн үлдсэн эсэхийг шалгаж байв. Тэд орой эрт алхсаар өглөө нь миний суудалд ирлээ. Шафван бин Аль Муатхал Ассулами унтаж байсан нэгнийг хараад над дээр ирээд намайг хараад танив. Учир нь тэр намайг хижаб өмсөхийг шаардахаас өмнө харсан. Би тэр даруй сэрээд, тэр намайг танихад түүний амарч буйг - инна лиллахи ва инна илайхи раажиун- гэж хэлэхийг сонсов. Би шууд л нүүрээ хижабаараа таглав. Аллахаар яривал тэр нэг ч үг хэлээгүй бөгөөд би түүний истиржагаас өөр ганц ч үг сонссонгүй. Эцэст нь тэр тэмээгээ буулгаж, би дээр нь авирав. Дараа нь тэр явж, миний унаж байсан тэмээгээ хөтөлж, Азжария далайн эрэг дээр амарсны дараа лалын цэргийг гүйцэж ирлээ. Хөөрхий та нарт g хэн миний хэргийг урьдчилан дүгнэсэн. Тухайн үед хов живийн асуудлын ард хамгийн их байсан хүн бол Абдулла бин Убай бин Салул байв. Эцэст нь би Медина хотод ирлээ. Биднийг ирсний дараа би гэнэтийн бие муутай бараг сар шахуу болж, хүмүүс намайг буруутгасан тухай ярьсаар байсан ч надад өчүүхэн төдий ч мэдрэгдээгүй байсан. Тэгэхээр тэр бас миний өвчинд эргэлзсэн. Би өмнө нь түүнээс харж байсан Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн эелдэг зөөлөн байдлыг мэдрэхээ больсон. Намайг өвдөж байхад, Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-д ирж, надтай мэндлээд асуув; 'Чи яах вэ?' Би тийм муу зүйл хийсэн юм шиг санагдахгүй байсан ч тэр үед надад эргэлзэж байсан юм шиг. Би эдгэрч байгаа юм шиг санагдсаны дараа би Умм Мистахтай хамт битүү газар бие засахаар явсан, бид шөнө болтол шөнөжингөө гадуур хэзээ ч гарч байгаагүй. Эдгээр хаалттай газрууд манай байшингийн ойролцоо бий болсон. Манай бизнес Арабын өмнөх үеийнхтэй адил, ихэвчлэн гэртээ бие засах газар хийдэг. Дараа нь Умм Мистах бид хоёр - тэр бол түүний охин Аби Рухми бин Аль Муталлиб бин Абди Манаф, ээж нь түүний охин Шахри бин Амир, түүний авга эгч нь Абу Бакр аш Шидик, хүү нь Мистах бин Уцабах бин Аббад бин Аль Муталлиб - ажил дууссаны дараа манай гэрт буцаж ирэв. Тухайн үед Умм Мистах гишгэсэн эсвэл даавуундаа орооцолдсоноос болж халтирч унасан байна. Тэр үед тэр хэлэв; "Мистах хөөрхий". Би түүнээс асуув; — Яасан муухай юм яриад байна аа, Бадрын тулалдаанд оролцсон хүмүүсийг шүүмжилж байна. Тэр хэлэхдээ; "Тийм ээ, чи түүний хэлснийг сонсоогүй юм уу?" Би хэлсэн; — Тэр юу гэж хэлсэн бэ? Тиймээс тэр намайг буруутгасан хүмүүсийн үгийг хэлсэн. Тэр үед би улам бүр өвдөж, гэртээ буцаж ирэхэд Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм- надтай уулзаж, сайн уу гэж хэлэв. Тэгээд тэр: "Сайн байна уу?" Би хэлсэн; "Чи намайг эцэг эх дээрээ очихыг зөвшөөрөх үү?" тэр хэлэв; “Тэр үед би хоёулангийнх нь мэдээг батлахыг хүссэн. Эцэст нь, Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм- надад зөвшөөрөл өгсөн. Тэгээд аав ээж дээрээ очоод ээжээсээ асуусан; "Ээж минь, хүмүүс юу яриад байгаа юм бэ?" тэр хариулав; "Өө хүү минь, чиний хэргийг хялбар болгох болтугай, Аллахын ивээлээр, эмэгтэй хүн өөр эхнэртэй байхад өөрт нь хайртай эрэгтэй хүнтэй хамт байгаа нь тодорхойгүй, хэрэв тэр эмэгтэйг буруутгахыг ихэсгэхээс өөр аргагүй". тэр хэлэв; "Аллах алдаршуулъя, хүмүүс үүнийг ярьж байна уу?" тэр хэлэв; “Тэр шөнө би уйлсан, өглөө болтол нулимс минь урсахаа больсон, учир нь би унтаж байхдаа ч уйлсангүй. Өглөө нь би уйлсаар л байлаа. Тэгээд тэр үед Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн Али бин Аби Талиб, Усама бин Зайд нарыг дуудаж, илчлэлт хараахан ирээгүй байхад эхнэрээ салгахын тулд тэдэнтэй зөвлөлдөхийг урив. Айша хэлэв; Усама бин Заидын тухайд тэрээр өөрийн мэддэг зүйлээрээ, тухайлбал, эхнэр нь энэ үйлдлээс хэр хол байсан, түүнийг хайрлах хайрын мөн чанарын талаар юу мэддэг байсан талаар Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-д зөвлөгөө өгсөн. Усама хэлэхдээ; "Ай Аллахын Элч! Тэд бол чиний эхнэр, бид сайн сайхныг мэддэг. Али бин Аби Талибын тухайд тэрээр хэлэхдээ; "Аллах Аззаважалла чамд зовлон учруулахгүй, түүнээс өөр олон эмэгтэйчүүд бий. Үнэхээр, хэрэв чи боолоосоо асуувал тэр үнэнч шударга байх болно." Аиша хэлэхдээ: "Дараа нь Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм- "Барира" дуудаад: "Ай Барира! Та Айшагийн талаар эргэлзэж байгаа зүйл харж байна уу?" Барира хариулав; "Хэрэв би харвал чамайг үнэнээр илгээсэн Нэгэнээр тангараглаарай “Түүнд ямар нэг юм болсон юм байна, нээрээ л хүүхэд байхад нь айлын гурил зуурсан гурилаа хүлээж байгаад унтаад өгчихсөн, тэгээд нэг номхруулсан амьтан ирээд идсэнээс өөр юу ч биш” гэсэн. Дараа нь Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм босоод Абдулла бин Убай бин Салул гэдэг хүнээс маргаан асуув. Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн индэр дээр байх үед, Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм- "Ай бүх мусульманчууд аа, хэн миний гэр бүлийг гомдоосон хүнээс надад маргаан өгөхийг хүсч байна вэ? Үнэхээр Аллахаар тангараг өргөе, би гэр бүлээсээ сайн сайхныг өөр юу ч мэдэхгүй. Тэд надад сайн сайхан байдлаас өөр юу ч мэдэхгүй хүний тухай надад хэлсэн. Эхнэр маань надтай хамт байхгүй л бол хэн ч уулзахгүй”. Саад бин Муадз Аль Ансари хэлэхдээ; "Ай Аллахын Элч! Би чамд туслах болно. "За, хэрэв цуурхал тарааж байгаа хүн нь Бани Аусынх бол би хүзүүг нь таслана. Нөгөөтэйгүүр, хэрэв манай Бану Хазражийн ах нараас ирвэл бидэнд тушааж өгөөч, бид таны тушаалыг биелүүлье" гэв. Тэр даруй Саад бин Убада - тэр Бани Хазражийн удирдагч байсан, тэр зөв шударга хүн байсан. Гэсэн хэдий ч тэрээр фанатик хандлагатай хэвээр байсан - тэр Саад бин Муад хэлэв; "Аллахаар тангарагла, чи түүнийг алж ч чадахгүй, алж ч чадахгүй". Усайд бин Худлайр босож, Саад бин Муазын ач хүү байсан тул Саад бин Убадад хэлэв. "Чи худлаа ярьж байна, чи хоёр нүүртэй хүмүүстэй маргалддаг хоёр нүүртэн учраас бид түүнийг алах болно". Аус, Хазраж хүүхдүүдийн хооронд байдал улам ширүүсч, Аллахын Элч (Аллахын صلى الله عليه وسلم) индэр дээр зогсож байхад тэд бие биенээ алахыг хүсэх хэмжээнд хүрчээ. Дараа нь Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм тэднийг чимээгүй болтол нь тайвшруулав. Тэр өдөр би нулимсаа гартал уйлж, унтахдаа нүдний харандаа түрхээгүй. Маргааш шөнө нь би нулимсаа гартал уйлсан хэвээр, унтахдаа eyeliner түрхээгүй. Аав, ээж хоёр намайг уйлах нь зүрхийг минь гэмтээнэ гэж бодсон. Айся хэлэхдээ; "Тэгээд би уйлсаар байтал хоёулаа миний хажууд суулаа. Тэр үед нэг ансар хүүхэн надтай уулзах зөвшөөрөл гуйсан, би зөвшөөрсөн. Тэр надтай хамт суугаад уйлсан. Биднийг ийм байдалтай байхад Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм- бидэнтэй уулзахаар ирж, тэр сайн уу гэж хэлээд суув. Тэрээр хэлэхдээ; 'Миний хэргийн талаарх илчлэлт түүнд илчлэгдээгүй тул тэр миний хажууд нэг сарын турш суусангүй'. Тэрээр хэлэхдээ; Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм ч мөн сууж байхдаа мэндчилгээ дэвшүүлж гэрчилсэн. тэр: "Амма ба'д, Ай Айсиа, үнэхээр энэ болон ийм мэдээ надад хүрсэн, хэрэв чи үүнийг хийгээгүйн улмаас түүнээс зугтвал Аллах Аззаважалла чамайг хол байлгах болтугай. Гэсэн хэдий ч, хэрэв та энэ нүгэл үйлдсэн бол Аллахаас уучлал гуйж, Түүнд наманчил. Учир нь нүглээ хүлээн зөвшөөрч, дараа нь наманчилсан зарц Аллах түүний наманчлалыг хүлээн авах болно." Айша хэлэв; "Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-г үгээ хэлж дуусахад нулимс минь улам хурдан урсаж, нулимсыг мэдрэхээ больсон". Би аавдаа хэлэв; "Аллахын элч (Аллахын ижий ижлийг адислал) миний тухай юу гэж хэлсэнд хариул. Аав минь хэлсэн; "Би мэдэхгүй байна, Аллахын тангараг, би Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-тэй ярихгүй. Дараа нь би ээждээ хэлэв; "Аллахын элч (Аллахын ижийгээр адислал) миний тухай юу гэж хэлсэнд хариулаач!" ээж минь хэлсэн; "Аллахын нэрээр, би Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-д юу гэж хэлэхээ мэдэхгүй байна. Айша хэлэв; Би хэлсэн; 'Би бол хүн Залуу охин болохоор Коран судар нэг их уншдаггүй. Аллахаар тангараглая, чи үүнийг сонссон болохоор өөртөө итгэлтэй болж, үүнд итгэх болно гэдгийг би үнэхээр мэднэ. Хэрэв би чамд эдгээр үйлдлээс хол байна гэж хэлсэн бол Аллах Аззаважалла намайг эдгээр үйлдлээс хол байгаа эсэхийг хамгийн сайн мэддэг бол та үүнд итгэхгүй байх байсан. Хэрэв би чамд ямар нэг зүйл наминчлах юм бол Аллах Аззаважалла намайг үүнийг хийхээс хол байгааг хамгийн сайн мэдэж байгаа бол та надад итгэх нь гарцаагүй. Аллахаар тангараглая, Абу Юсуфын хэлснээс өөр миний болон та хоёрын хооронд ямар ч үг алга. Тэвчээртэй байх нь сайн бөгөөд чамайг буруутгаж байгаа зүйлд Аллахаас тусламж гуйх газар мөн." Аиша хэлэхдээ: "Дараа нь би байр сууриа өөрчилсөн, би орон дээрээ хэвтсэн" гэж хэлэв. Тэр хэлэхдээ: "Аллахаар тангараглая, тэр үед би энэ үйлдлээс хол байгаагаа мэдэж байсан, Аллах Аззаважалла намайг энэ үйлдлээс хол байлгах болно. Гэсэн хэдий ч, Аллахын аянд би ийм зүйл тохиолдохгүй гэж бодож байсан. Энэ нь Аллах Азза ва Жаллагийн надад уншсан илчлэлтээр хэлэхээс илүү чухал санагдаж байна, гэвч би зөвхөн Бошиглогчийн (саллаллаху алейхи васаллам) зүүдэнд нь Аллах Аззаважалла намайг энэ үйлдлээс холдуулсан гэдгийг харуулах болно гэж найдаж байна. Илчлэлт ирэх үед түүний байдал өөрчлөгдөв, өвөл байсан ч гэсэн түүний хөлс урссаар байв. Энэ нь түүнд илчлэгдсэн үгийн жин маш их байсан" гэж хэлсэн нь Аиша "а.а. Аллах Азза ва Жалла чамайг энэ үйлдлээс холдуулсан" гэж хэлсэн. Дараа нь би: "Аллахын эсрэг зогсохгүй" гэж хэлсэн. Аллах Аззаважалла намайг энэ үйлдлээс хэр хол байгааг тайлбарласан хэд хэдэн ишлэлийг буулгасан.' Айша хэлэв; "Өмнө нь Абу Бакр өөрийн хамаатан бөгөөд ядуу хүн байсан тул Мистад өглөг өгдөг байв. Тэрээр хэлэхдээ; "Аллахаар яривал, Айсиаг буруутгасны дараа би түүнд хэзээ ч туслахгүй." Дараа нь Аллах Аззаважалла илчлэлт илгээсэн бөгөөд энэ нь; Түүний үгэнд байгаа хүмүүс Аллах чамайг өршөөхийг та нар хүсэхгүй гэж үү" гэж Абу Бакр хэлэв. "Аллахын амаар, хэрэв Аллах намайг уучлах юм бол би илүү аз жаргалтай байх болно." Дараа нь тэр Мистад ихэвчлэн тусламж үзүүлдэг байсан тул түүнд тусламж үзүүлэхээр буцаж ирэв. Абу Бакр хэлэхдээ; "Үнэхээр би түүнд туслахаа үүрд зогсоохгүй." Айша хэлэв; Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн эхнэр Зайнаб бинт Жахсигаас надад тохиолдсон явдлын талаар асуув: "Чи юу мэддэг, юу харсан, эсвэл танд ямар мэдээ ирсэн бэ?" тэр хариулав; "Ай Аллахын Элч! Би сонсгол, хараагаа үргэлж анхаарч үздэг бөгөөд сайн зүйлээс өөр юу ч мэдэхгүй". Айша хэлэв; "Хэдийгээр тэр эмэгтэй Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн эхнэрүүдийн дунд надаас илүү гэж боддог байсан ч зөвхөн Аллах л түүнийг сайхан сэтгэлээр харж байсан" гэж түүний эгч Хамна бинт Жахси хэлэв. онд, түүнийг үзэн ядсан тул тэр хөөрхийлөлтэй худал мэдээ тараагчдын дунд байсан.