Hadith Representative
Nabi tidak tahu apa yang terjadi dengan aisyah pada peristiwa fitnah bohong, sampai turun ayat membelanya
Imam Bukhari : 4381حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ يُونُسَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ وَسَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعَلْقَمَةُ بْنُ وَقَّاصٍ وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ حَدِيثِ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَالَ لَهَا أَهْلُ الْإِفْكِ مَا قَالُوا فَبَرَّأَهَا اللَّهُ مِمَّا قَالُوا وَكُلٌّ حَدَّثَنِي طَائِفَةً مِنْ الْحَدِيثِ وَبَعْضُ حَدِيثِهِمْ يُصَدِّقُ بَعْضًا وَإِنْ كَانَ بَعْضُهُمْ أَوْعَى لَهُ مِنْ بَعْضٍ الَّذِي حَدَّثَنِي عُرْوَةُ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ أَقْرَعَ بَيْنَ أَزْوَاجِهِ فَأَيَّتُهُنَّ خَرَجَ سَهْمُهَا خَرَجَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأَقْرَعَ بَيْنَنَا فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا فَخَرَجَ سَهْمِي فَخَرَجْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَمَا نَزَلَ الْحِجَابُ فَأَنَا أُحْمَلُ فِي هَوْدَجِي وَأُنْزَلُ فِيهِ فَسِرْنَا حَتَّى إِذَا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَزْوَتِهِ تِلْكَ وَقَفَلَ وَدَنَوْنَا مِنْ الْمَدِينَةِ قَافِلِينَ آذَنَ لَيْلَةً بِالرَّحِيلِ فَقُمْتُ حِينَ آذَنُوا بِالرَّحِيلِ فَمَشَيْتُ حَتَّى جَاوَزْتُ الْجَيْشَ فَلَمَّا قَضَيْتُ شَأْنِي أَقْبَلْتُ إِلَى رَحْلِي فَإِذَا عِقْدٌ لِي مِنْ جَزْعِ ظَفَارِ قَدْ انْقَطَعَ فَالْتَمَسْتُ عِقْدِي وَحَبَسَنِي ابْتِغَاؤُهُ وَأَقْبَلَ الرَّهْطُ الَّذِينَ كَانُوا يَرْحَلُونَ لِي فَاحْتَمَلُوا هَوْدَجِي فَرَحَلُوهُ عَلَى بَعِيرِي الَّذِي كُنْتُ رَكِبْتُ وَهُمْ يَحْسِبُونَ أَنِّي فِيهِ وَكَانَ النِّسَاءُ إِذْ ذَاكَ خِفَافًا لَمْ يُثْقِلْهُنَّ اللَّحْمُ إِنَّمَا تَأْكُلُ الْعُلْقَةَ مِنْ الطَّعَامِ فَلَمْ يَسْتَنْكِرْ الْقَوْمُ خِفَّةَ الْهَوْدَجِ حِينَ رَفَعُوهُ وَكُنْتُ جَارِيَةً حَدِيثَةَ السِّنِّ فَبَعَثُوا الْجَمَلَ وَسَارُوا فَوَجَدْتُ عِقْدِي بَعْدَمَا اسْتَمَرَّ الْجَيْشُ فَجِئْتُ مَنَازِلَهُمْ وَلَيْسَ بِهَا دَاعٍ وَلَا مُجِيبٌ فَأَمَمْتُ مَنْزِلِي الَّذِي كُنْتُ بِهِ وَظَنَنْتُ أَنَّهُمْ سَيَفْقِدُونِي فَيَرْجِعُونَ إِلَيَّ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسَةٌ فِي مَنْزِلِي غَلَبَتْنِي عَيْنِي فَنِمْتُ وَكَانَ صَفْوَانُ بْنُ الْمُعَطَّلِ السُّلَمِيُّ ثُمَّ الذَّكْوَانِيُّ مِنْ وَرَاءِ الْجَيْشِ فَأَدْلَجَ فَأَصْبَحَ عِنْدَ مَنْزِلِي فَرَأَى سَوَادَ إِنْسَانٍ نَائِمٍ فَأَتَانِي فَعَرَفَنِي حِينَ رَآنِي وَكَانَ رَآنِي قَبْلَ الْحِجَابِ فَاسْتَيْقَظْتُ بِاسْتِرْجَاعِهِ حِينَ عَرَفَنِي فَخَمَّرْتُ وَجْهِي بِجِلْبَابِي وَ وَاللَّهِ مَا كَلَّمَنِي كَلِمَةً وَلَا سَمِعْتُ مِنْهُ كَلِمَةً غَيْرَ اسْتِرْجَاعِهِ حَتَّى أَنَاخَ رَاحِلَتَهُ فَوَطِئَ عَلَى يَدَيْهَا فَرَكِبْتُهَا فَانْطَلَقَ يَقُودُ بِي الرَّاحِلَةَ حَتَّى أَتَيْنَا الْجَيْشَ بَعْدَمَا نَزَلُوا مُوغِرِينَ فِي نَحْرِ الظَّهِيرَةِ فَهَلَكَ مَنْ هَلَكَ وَكَانَ الَّذِي تَوَلَّى الْإِفْكَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَيٍّ ابْنَ سَلُولَ فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَاشْتَكَيْتُ حِينَ قَدِمْتُ شَهْرًا وَالنَّاسُ يُفِيضُونَ فِي قَوْلِ أَصْحَابِ الْإِفْكِ لَا أَشْعُرُ بِشَيْءٍ مِنْ ذَلِكَ وَهُوَ يَرِيبُنِي فِي وَجَعِي أَنِّي لَا أَعْرِفُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّطَفَ الَّذِي كُنْتُ أَرَى مِنْهُ حِينَ أَشْتَكِي إِنَّمَا يَدْخُلُ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيُسَلِّمُ ثُمَّ يَقُولُ كَيْفَ تِيكُمْ ثُمَّ يَنْصَرِفُ فَذَاكَ الَّذِي يَرِيبُنِي وَلَا أَشْعُرُ بِالشَّرِّ حَتَّى خَرَجْتُ بَعْدَمَا نَقَهْتُ فَخَرَجَتْ مَعِي أُمُّ مِسْطَحٍ قِبَلَ الْمَنَاصِعِ وَهُوَ مُتَبَرَّزُنَا وَكُنَّا لَا نَخْرُجُ إِلَّا لَيْلًا إِلَى لَيْلٍ وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ نَتَّخِذَ الْكُنُفَ قَرِيبًا مِنْ بُيُوتِنَا وَأَمْرُنَا أَمْرُ الْعَرَبِ الْأُوَلِ فِي التَّبَرُّزِ قِبَلَ الْغَائِطِ فَكُنَّا نَتَأَذَّى بِالْكُنُفِ أَنْ نَتَّخِذَهَا عِنْدَ بُيُوتِنَا فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَأُمُّ مِسْطَحٍ وَهِيَ ابْنَةُ أَبِي رُهْمِ بْنِ عَبْدِ مَنَافٍ وَأُمُّهَا بِنْتُ صَخْرِ بْنِ عَامِرٍ خَالَةُ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ وَابْنُهَا مِسْطَحُ بْنُ أُثَاثَةَ فَأَقْبَلْتُ أَنَا وَأُمُّ مِسْطَحٍ قِبَلَ بَيْتِي وَقَدْ فَرَغْنَا مِنْ شَأْنِنَا فَعَثَرَتْ أُمُّ مِسْطَحٍ فِي مِرْطِهَا فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَقُلْتُ لَهَا بِئْسَ مَا قُلْتِ أَتَسُبِّينَ رَجُلًا شَهِدَ بَدْرًا قَالَتْ أَيْ هَنْتَاهْ أَوَلَمْ تَسْمَعِي مَا قَالَ قَالَتْ قُلْتُ وَمَا قَالَ فَأَخْبَرَتْنِي بِقَوْلِ أَهْلِ الْإِفْكِ فَازْدَدْتُ مَرَضًا عَلَى مَرَضِي فَلَمَّا رَجَعْتُ إِلَى بَيْتِي وَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَعْنِي سَلَّمَ ثُمَّ قَالَ كَيْفَ تِيكُمْ فَقُلْتُ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ آتِيَ أَبَوَيَّ قَالَتْ وَأَنَا حِينَئِذٍ أُرِيدُ أَنْ أَسْتَيْقِنَ الْخَبَرَ مِنْ قِبَلِهِمَا قَالَتْ فَأَذِنَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجِئْتُ أَبَوَيَّ فَقُلْتُ لِأُمِّي يَا أُمَّتَاهْ مَا يَتَحَدَّثُ النَّاسُ قَالَتْ يَا بُنَيَّةُ هَوِّنِي عَلَيْكِ فَوَاللَّهِ لَقَلَّمَا كَانَتْ امْرَأَةٌ قَطُّ وَضِيئَةٌ عِنْدَ رَجُلٍ يُحِبُّهَا وَلَهَا ضَرَائِرُ إِلَّا كَثَّرْنَ عَلَيْهَا قَالَتْ فَقُلْتُ سُبْحَانَ اللَّهِ أَوَلَقَدْ تَحَدَّثَ النَّاسُ بِهَذَا قَالَتْ فَبَكَيْتُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ حَتَّى أَصْبَحْتُ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ حَتَّى أَصْبَحْتُ أَبْكِي فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَأُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا حِينَ اسْتَلْبَثَ الْوَحْيُ يَسْتَأْمِرُهُمَا فِي فِرَاقِ أَهْلِهِ قَالَتْ فَأَمَّا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ فَأَشَارَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالَّذِي يَعْلَمُ مِنْ بَرَاءَةِ أَهْلِهِ وَبِالَّذِي يَعْلَمُ لَهُمْ فِي نَفْسِهِ مِنْ الْوُدِّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَهْلَكَ وَلَا نَعْلَمُ إِلَّا خَيْرًا وَأَمَّا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَمْ يُضَيِّقْ اللَّهُ عَلَيْكَ وَالنِّسَاءُ سِوَاهَا كَثِيرٌ وَإِنْ تَسْأَلْ الْجَارِيَةَ تَصْدُقْكَ قَالَتْ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَرِيرَةَ فَقَالَ أَيْ بَرِيرَةُ هَلْ رَأَيْتِ مِنْ شَيْءٍ يَرِيبُكِ قَالَتْ بَرِيرَةُ لَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنْ رَأَيْتُ عَلَيْهَا أَمْرًا أَغْمِصُهُ عَلَيْهَا أَكْثَرَ مِنْ أَنَّهَا جَارِيَةٌ حَدِيثَةُ السِّنِّ تَنَامُ عَنْ عَجِينِ أَهْلِهَا فَتَأْتِي الدَّاجِنُ فَتَأْكُلُهُ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَعْذَرَ يَوْمَئِذٍ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ ابْنِ سَلُولَ قَالَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَا مَعْشَرَ الْمُسْلِمِينَ مَنْ يَعْذِرُنِي مِنْ رَجُلٍ قَدْ بَلَغَنِي أَذَاهُ فِي أَهْلِ بَيْتِي فَوَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا خَيْرًا وَلَقَدْ ذَكَرُوا رَجُلًا مَا عَلِمْتُ عَلَيْهِ إِلَّا خَيْرًا وَمَا كَانَ يَدْخُلُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا مَعِي فَقَامَ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا أَعْذِرُكَ مِنْهُ إِنْ كَانَ مِنْ الْأَوْسِ ضَرَبْتُ عُنُقَهُ وَإِنْ كَانَ مِنْ إِخْوَانِنَا مِنْ الْخَزْرَجِ أَمَرْتَنَا فَفَعَلْنَا أَمْرَكَ قَالَتْ فَقَامَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَهُوَ سَيِّدُ الْخَزْرَجِ وَكَانَ قَبْلَ ذَلِكَ رَجُلًا صَالِحًا وَلَكِنْ احْتَمَلَتْهُ الْحَمِيَّةُ فَقَالَ لِسَعْدٍ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَا تَقْتُلُهُ وَلَا تَقْدِرُ عَلَى قَتْلِهِ فَقَامَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ وَهُوَ ابْنُ عَمِّ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ فَقَالَ لِسَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَنَقْتُلَنَّهُ فَإِنَّكَ مُنَافِقٌ تُجَادِلُ عَنْ الْمُنَافِقِينَ فَتَثَاوَرَ الْحَيَّانِ الْأَوْسُ وَالْخَزْرَجُ حَتَّى هَمُّوا أَنْ يَقْتَتِلُوا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ عَلَى الْمِنْبَرِ فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُخَفِّضُهُمْ حَتَّى سَكَتُوا وَسَكَتَ قَالَتْ فَبَكَيْتُ يَوْمِي ذَلِكَ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ قَالَتْ فَأَصْبَحَ أَبَوَايَ عِنْدِي وَقَدْ بَكَيْتُ لَيْلَتَيْنِ وَيَوْمًا لَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ وَلَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ يَظُنَّانِ أَنَّ الْبُكَاءَ فَالِقٌ كَبِدِي قَالَتْ فَبَيْنَمَا هُمَا جَالِسَانِ عِنْدِي وَأَنَا أَبْكِي فَاسْتَأْذَنَتْ عَلَيَّ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَأَذِنْتُ لَهَا فَجَلَسَتْ تَبْكِي مَعِي قَالَتْ فَبَيْنَا نَحْنُ عَلَى ذَلِكَ دَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ ثُمَّ جَلَسَ قَالَتْ وَلَمْ يَجْلِسْ عِنْدِي مُنْذُ قِيلَ مَا قِيلَ قَبْلَهَا وَقَدْ لَبِثَ شَهْرًا لَا يُوحَى إِلَيْهِ فِي شَأْنِي قَالَتْ فَتَشَهَّدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ جَلَسَ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ يَا عَائِشَةُ فَإِنَّهُ قَدْ بَلَغَنِي عَنْكِ كَذَا وَكَذَا فَإِنْ كُنْتِ بَرِيئَةً فَسَيُبَرِّئُكِ اللَّهُ وَإِنْ كُنْتِ أَلْمَمْتِ بِذَنْبٍ فَاسْتَغْفِرِي اللَّهَ وَتُوبِي إِلَيْهِ فَإِنَّ الْعَبْدَ إِذَا اعْتَرَفَ بِذَنْبِهِ ثُمَّ تَابَ إِلَى اللَّهِ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ قَالَتْ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَالَتَهُ قَلَصَ دَمْعِي حَتَّى مَا أُحِسُّ مِن
[യഹ്യ ബിൻ ബുകൈർ] [യൂനുസ്] ഇബ്നു ശിഹാബിൽ നിന്ന് [അൽ ലൈത്സ്] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: [ഉർവ ബിൻ അസ് സുബൈർ], [സഈദ് ബിൻ അൽ മുസയ്യാബ്], [അൽഖമ ബിൻ വഖാഷ്], [ഉബൈദുള്ള ബിൻ അബ്ദുല്ല ബിൻ ഉത്ബ ബിൻ മസ്ഊദ്] എന്നിവർ പ്രവാചകൻ ശല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിന്റെ ഭാര്യയായ [ഐസ്യ റദ്ലിയല്ലാഹു അൻഹ] എന്നിവരുടെ കഥയിൽ നിന്ന് എനിക്ക് വിവരം നൽകി. അവരെ അപകീർത്തിപ്പെടുത്തിയ ആളുകൾ അവർ പറഞ്ഞതെല്ലാം അവളെക്കുറിച്ച് അപവാദം പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഈ ആരോപണങ്ങളിൽ നിന്ന് അവൾ മോചിതയാകുമെന്ന് അല്ലാഹു വിശദീകരിച്ചു. ഒരു കൂട്ടം ആളുകൾ എന്നെക്കുറിച്ച് കൂട്ടമായി കഥകൾ പറഞ്ഞു, അവരിൽ ചിലർ മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് സംഭവത്തിന്റെ കഥ സ്വീകരിച്ചു, അങ്ങനെ കഥ ശക്തമായി തോന്നി, അവർ എന്നോട് പറഞ്ഞ ഓരോന്നിന്റെയും വാക്കുകൾ ഞാൻ മനഃപാഠമാക്കുകയും ചില കഥകൾ മറ്റുള്ളവയെ സ്ഥിരീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതുവരെ. ഉർവയിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹം പ്രവാചകൻ സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിന്റെ ഭാര്യയായ ആയിസ്യയിൽ നിന്ന് എനിക്ക് പറഞ്ഞു: പ്രവാചകൻ (സ) യാത്ര ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ, ഭാര്യമാർക്കിടയിൽ നറുക്കെടുപ്പ് നടത്തിയിരുന്നു. ലോട്ടറിയെടുക്കുന്നവൻ തന്നെയാണ് നബി (സ) യുടെ കൂടെ പോകുന്നത്. ആയിഷ പറഞ്ഞു; 'പിന്നെ അദ്ദേഹം ഒരു യുദ്ധത്തിൽ ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ നറുക്കെടുത്തു, എന്റെ അമ്പുകൾ നറുക്കെടുപ്പായി വന്നു, അതിനാൽ ഞാൻ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സ) യുടെ കൂടെ പോയി. ഹിജാബിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആയത്ത് അവതരിച്ചതിന് ശേഷമാണ് ഈ സംഭവം നടന്നത്. പിന്നീട് എന്നെ എന്റെ രണ്ടാമത്തെ അമ്പിൽ കൊണ്ടുപോയി. യാത്രയുടെ മധ്യത്തിൽ, പ്രവാചകൻ (സ) ഒരു യുദ്ധം പൂർത്തിയാക്കി മദീനയിലേക്ക് മടങ്ങുന്നതുവരെ ഞാൻ താഴേക്ക് പോയി. ഒരു വൈകുന്നേരം ഞാൻ ഒരു കൂട്ടം മുസ്ലീങ്ങളോടൊപ്പമായിരുന്നു. അവർ ഉറങ്ങിപ്പോയപ്പോൾ, ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് അവരുടെ മുന്നിലെത്തുന്നതുവരെ നടന്നു. എന്റെ ജോലി പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, ഞാൻ മുസ്ലീം ഗ്രൂപ്പിൽ ചേരാൻ മടങ്ങി. എന്റെ നെഞ്ച് അനുഭവപ്പെട്ടപ്പോൾ, യെമനിലെ സഫറിൽ നിന്ന് വന്ന എന്റെ മാല പൊട്ടിയതായി മനസ്സിലായി. അങ്ങനെ ഞാൻ തിരികെ പോയി എന്റെ മാല തിരഞ്ഞു, തിരച്ചിൽ എന്നെ വൈകി. എന്റെ അരിവാൾ ചുമന്നുകൊണ്ട് ഒരു കൂട്ടം ആളുകൾ പുറപ്പെട്ടു, ഞാൻ സവാരി ചെയ്തിരുന്ന എന്റെ ഒട്ടകത്തിൽ എന്റെ അരിവാൾ ചുമന്നുകൊണ്ട് അവർ നടന്നു. ഞാൻ ഇതിനകം അതിൽ ഉണ്ടെന്ന് അവർ കരുതി.' ആയിഷ പറഞ്ഞു; 'ആ സമയത്ത്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യമാർ മെലിഞ്ഞവരും ഭാരം കുറഞ്ഞവരുമായിരുന്നു, കാരണം അവർ ഒരിക്കലും മാംസം കഴിച്ചിരുന്നില്ല. പക്ഷേ, അവർ ലഘുവായ ഭക്ഷണം മാത്രമേ കഴിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. അതിനാൽ, അവർ നടക്കുകയും അത് ചുമക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ അരിവാളിന്റെ ഭാരം ആരും സംശയിച്ചില്ല. മാത്രമല്ല, ആ സമയത്ത് ഞാൻ ഇപ്പോഴും ചെറുതായിരുന്നു. ഒടുവിൽ, അവർ അവരുടെ ഒട്ടകങ്ങളെ എടുത്ത് നടന്നു - യാത്ര തുടർന്നു -. സൈന്യം കടന്നുപോയപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ മാല കണ്ടെത്തി. അങ്ങനെ, ഞാൻ അവരുടെ സീറ്റുകളിൽ എത്തിയപ്പോൾ, ആരും വിളിച്ചില്ല, ആരും ഉത്തരം നൽകിയില്ല. പിന്നെ ഞാൻ ഇരുന്നിരുന്ന എന്റെ സീറ്റിലേക്ക് മടങ്ങി. മുസ്ലീം സൈന്യത്തിൽ നിന്നുള്ള ആരെങ്കിലും എന്നെ കണ്ടെത്തി എന്നെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാൻ തിരികെ വരുമെന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചു. ഞാൻ എന്റെ സീറ്റിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ, എനിക്ക് ഉറക്കം തോന്നി, ഉറങ്ങിപ്പോയി. അതേസമയം, ഷഫ്വാൻ ബിൻ മുഅത്തൽ അസ്സുലാമിയും ദസാക്വാന്റെയും ആളുകൾ സൈന്യത്തിന്റെ പിന്നിൽ നിന്നു - ആരെങ്കിലും പിന്നിലുണ്ടോ എന്ന് പരിശോധിച്ചു -. വൈകുന്നേരം അവർ നേരത്തെ നടന്നു, രാവിലെ അവർ എന്റെ സീറ്റിൽ എത്തി. ഷഫ്വാൻ ബിൻ അൽ മുഅത്തൽ അസ്സുലാമി ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ഒരാളെ കണ്ടു, അതിനാൽ അദ്ദേഹം എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു, എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹം എന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. കാരണം, ഞാൻ ഹിജാബ് ധരിക്കാൻ നിർബന്ധിക്കപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പ് അദ്ദേഹം എന്നെ കണ്ടിരുന്നു. ഉടനെ ഞാൻ ഉണർന്നു, അദ്ദേഹം വിശ്രമിക്കുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു - ഇന്നാ ലില്ലാഹി വ ഇന്നാ ഇലൈഹി റാജിഊൻ - അദ്ദേഹം എന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ. ഞാൻ ഉടനെ എന്റെ ഹിജാബ് കൊണ്ട് മുഖം മൂടി. അല്ലാഹുവാണെ സത്യം, അദ്ദേഹം ഒരു വാക്കുപോലും പറഞ്ഞില്ല, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇസ്തിർജ ഒഴികെ ഒരു വാക്കും ഞാൻ കേട്ടില്ല. ഒടുവിൽ അദ്ദേഹം തന്റെ ഒട്ടകത്തെ താഴെയിറക്കി, ഞാൻ അതിൽ കയറി. പിന്നെ അദ്ദേഹം പോയി ഞാൻ സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന ഒട്ടകത്തെ നയിച്ചു - അശ്ശരിയ്യ ബീച്ചിൽ വിശ്രമിച്ച ശേഷം മുസ്ലീം സൈന്യത്തെ പിടികൂടുന്നതുവരെ. എന്റെ കാര്യങ്ങളിൽ മുൻവിധിയോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നവർക്ക് നാശം. ആ സമയത്ത്, ഗോസിപ്പിന് ഏറ്റവും പിന്നിൽ പ്രവർത്തിച്ചത് അബ്ദുല്ല ഇബ്നു ഉബയ് ഇബ്നു സലൂൽ ആയിരുന്നു. ഒടുവിൽ ഞാൻ മദീനയിൽ എത്തി. ഞങ്ങൾ എത്തിയതിനുശേഷം, ഒരു മാസത്തോളം എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് അസുഖം വന്നു, ആളുകൾ എന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു, എനിക്ക് ഒരു ചെറിയ കുറ്റബോധം പോലും തോന്നിയില്ലെങ്കിലും. അങ്ങനെ അദ്ദേഹം എന്റെ രോഗത്തെക്കുറിച്ച് സംശയിച്ചു. മുമ്പ് അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് കണ്ടിട്ടുള്ള മുഹമ്മദ് നബിയുടെ (സ) സൗമ്യത എനിക്ക് ഇപ്പോൾ അനുഭവപ്പെട്ടില്ല. എനിക്ക് അസുഖം വന്നപ്പോൾ, പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദ് (സ) വന്ന് എന്നെ അഭിവാദ്യം ചെയ്ത് ചോദിച്ചു, "സുഖമാണോ?" അദ്ദേഹം എന്നെ സംശയിക്കുന്നതുപോലെയായിരുന്നു, ഞാൻ എന്തെങ്കിലും തെറ്റ് ചെയ്തതായി എനിക്ക് തോന്നിയില്ല. ഞാൻ സുഖം പ്രാപിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, ഞാൻ ഉമ്മു മിസ്തയോടൊപ്പം സ്വയം ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ഒരു സ്വകാര്യ സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി. രാത്രിയിൽ ഒഴികെ രാത്രിയിൽ ഞങ്ങൾ ഒരിക്കലും പുറത്തിറങ്ങിയിരുന്നില്ല. സ്വകാര്യ സ്ഥലം ഞങ്ങളുടെ വീടുകൾക്ക് സമീപമായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ മുൻഗാമികളുടെ കാര്യങ്ങൾ പോലെയായിരുന്നു; വീട്ടിൽ വിശ്രമിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു സ്വകാര്യ സ്ഥലം ഉണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ ഞാനും ഉമ്മു മിസ്തയും - അവർ അബീ റുഹ്മി ബിൻ അൽ മുത്തല്ലിബ് ബിൻ അബ്ദി മനാഫിന്റെ മകളാണ്, അവരുടെ അമ്മ ശഖ്രി ബിൻ ആമിറിന്റെ മകളാണ്, അബൂബക്കർ ഷിദിഖ് എന്നയാളുടെ അമ്മായിയും അവരുടെ മകൻ മിസ്തഹ് ബിൻ ഉത്സബ ബിൻ അബ്ബദ് ബിൻ അൽ മുത്തല്ലിബ് - ഞങ്ങളുടെ ജോലി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. ആ സമയത്ത്, ഉമ്മു മിസ്തഹ് അവളുടെ വസ്ത്രത്തിൽ ചവിട്ടി അല്ലെങ്കിൽ കുടുങ്ങിയതിനാൽ വഴുതി വീണു. ആ സമയത്ത് അവൾ പറഞ്ഞു: 'മിസ്തഹിന് കഷ്ടം!' ഞാൻ അവളോട് ചോദിച്ചു: 'നീ പറഞ്ഞത് എത്ര മോശമാണ്, ബദർ യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുത്തവനെ നീ വിമർശിച്ചു.' അവൾ പറഞ്ഞു: 'അതെ, അവൻ പറഞ്ഞത് നീ കേട്ടില്ലേ?' ഞാൻ ചോദിച്ചു: 'അവൻ എന്താണ് പറഞ്ഞത്?' പിന്നെ എന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തിയവരുടെ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അവൾ എന്നെ അറിയിച്ചു. ആ സമയത്ത് എനിക്ക് അസുഖം വന്നു, ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയപ്പോൾ, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വ സല്ലം) എന്നെ കണ്ടുമുട്ടി എന്നെ അഭിവാദ്യം ചെയ്തു. എന്നിട്ട് അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു: 'സുഖമാണോ?' ഞാൻ ചോദിച്ചു: 'എന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ അടുത്തേക്ക് പോകാൻ നിങ്ങൾ എന്നെ അനുവദിക്കുമോ?' അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'ആ സമയത്ത് ഞാൻ അവരിൽ നിന്ന് വാർത്ത സ്ഥിരീകരിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ഒടുവിൽ, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ എന്നെ അനുവദിച്ചു. പിന്നെ ഞാൻ എന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി, ഞാൻ എന്റെ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു: 'ഓ എന്റെ അമ്മേ, ആളുകൾ എന്താണ് സംസാരിക്കുന്നത്?' അവർ മറുപടി പറഞ്ഞു; 'ഓ എന്റെ മകനേ, നിന്റെ കാര്യങ്ങൾ എളുപ്പമാക്കട്ടെ, അല്ലാഹു, പുരുഷന് മറ്റ് ഭാര്യമാരുള്ളപ്പോൾ തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീയും ഇല്ല, അവർ അവൾക്കെതിരെ ആരോപണങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിക്കും.' അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'അല്ലാഹു പരിശുദ്ധൻ, ആളുകൾ സംസാരിക്കുന്നത് ഇതാണോ?' അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'ആ രാത്രി ഞാൻ കരഞ്ഞു, രാവിലെ വരെ അവർ ക്ഷീണിതരായിരുന്നതിനാലും ഞാൻ ഉറങ്ങിയില്ലാത്തതിനാലും എന്റെ കണ്ണുനീർ ഒഴുകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. നേരം പുലർന്നപ്പോൾ ഞാൻ കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. ആ സമയത്ത് അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ അലി ബിൻ അബി താലിബിനെയും ഉസാമ ബിൻ സൈദിനെയും വിളിച്ച് വെളിപാട് വരുന്നതുവരെ തന്റെ ഭാര്യമാരെ വേർപെടുത്താൻ അവരെ ക്ഷണിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.' ആയിഷ പറഞ്ഞു; 'ഉസാമ ബിൻ സൈദിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, അദ്ദേഹം റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വ സല്ലമിന് തനിക്ക് അറിയാവുന്ന കാര്യങ്ങൾ, അതായത് തന്റെ ഭാര്യ ഈ പ്രവൃത്തിയിൽ നിന്ന് എത്രത്തോളം അകലെയായിരുന്നുവെന്നും തന്നോടുള്ള അവളുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ച് തനിക്ക് അറിയാവുന്ന കാര്യങ്ങൾ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് ഉപദേശിച്ചു. ഉസാമ പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ! അവർ നിങ്ങളുടെ ഭാര്യമാരാണ്, ഞങ്ങൾക്ക് നന്മയല്ലാതെ മറ്റൊന്നും അറിയില്ല'. അലി ബിൻ അബീ താലിബിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹു അസ്സാവജല്ല നിങ്ങൾക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് നൽകില്ല, അദ്ദേഹത്തെ കൂടാതെ മറ്റ് നിരവധി സ്ത്രീകളുണ്ട്.' "തീർച്ചയായും, നിങ്ങളുടെ അടിമയോട് ചോദിച്ചാൽ, അവൻ തീർച്ചയായും സത്യസന്ധനായിരിക്കും." ആയിഷ പറഞ്ഞു; "അപ്പോൾ റസൂലുല്ലാഹി സ്വല്ലാഹി അലൈഹി വ സല്ലം ബരീറയെ വിളിച്ചു, അവൻ ചോദിച്ചു; 'ഓ ബാരിറ! ആയിഷയെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾക്ക് സംശയമുള്ള എന്തെങ്കിലും നിങ്ങൾ കാണുന്നുണ്ടോ?" ബരീറ മറുപടി പറഞ്ഞു; 'സത്യവുമായി നിങ്ങളെ അയച്ചവൻ സത്യം, ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിൽ എന്തെങ്കിലും തെറ്റ് കണ്ടാൽ, അത് അദ്ദേഹം കുട്ടിയായിരിക്കുമ്പോൾ, കുടുംബത്തിൽ മാവ് കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ ഉറങ്ങിപ്പോയി, അപ്പോൾ ഒരു മെരുക്കിയ മൃഗം വന്ന് അവനെ തിന്നു' എന്നല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല. അപ്പോൾ റസൂലുല്ലാഹി സ്വല്ലാഹി വ സല്ലം എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് അബ്ദുല്ല ബിൻ ഉബായി ബിൻ സലൂൽ എന്ന വ്യക്തിയോട് ഒരു വാദം ചോദിച്ചു. റസൂലുല്ലാഹി സ്വല്ലാഹി അലൈഹി വ സല്ലം മിമ്പറിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, റസൂലുല്ലാഹി സ്വല്ലാഹി വ സല്ലം പറഞ്ഞു; 'എല്ലാ മുസ്ലീങ്ങളേ, എന്റെ കുടുംബത്തെ വേദനിപ്പിച്ച ഒരാളിൽ നിന്ന് എനിക്ക് ന്യായവാദം നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ. തീർച്ചയായും, അല്ലാഹുവാണ് സത്യം, എന്റെ കുടുംബത്തിൽ നിന്ന് നന്മയല്ലാതെ മറ്റൊന്നും എനിക്കറിയില്ല. നന്മയല്ലാതെ മറ്റൊന്നും എനിക്ക് അറിയാത്ത ഒരു വ്യക്തിയെക്കുറിച്ച് അവർ എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു." എന്റെ ഭാര്യയെ എന്റെ കൂടെയില്ലെങ്കിൽ ആരും കണ്ടുമുട്ടില്ല. സഅദ് ബിൻ മുആദ് അൽ അൻസാരി പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, ഞാൻ നിങ്ങളെ സഹായിക്കും. 'ശരി, ഈ കിംവദന്തി പ്രചരിപ്പിക്കുന്നയാൾ ബനീ ഔസിൽ നിന്നുള്ളവനാണെങ്കിൽ, ഞാൻ അവന്റെ കഴുത്ത് മുറിക്കും. "മറിച്ച്, ബനൂ ഖസ്രജിലെ ഞങ്ങളുടെ സഹോദരന്മാരിൽ നിന്നാണ് ഇത് വരുന്നതെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ കൽപ്പനകൾ ഞങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കാൻ ഞങ്ങളോട് കൽപ്പിക്കുക." ഉടനെ, സഅദ് ബിൻ ഉബാദ - അദ്ദേഹം ബനീ ഖസ്രജിന്റെ നേതാവായിരുന്നു, അദ്ദേഹം ഒരു നീതിമാനായിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, അദ്ദേഹത്തിന് ഇപ്പോഴും ഒരു മതഭ്രാന്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു - അദ്ദേഹം സഅദ് ബിൻ മുആദിനോട് പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവാണ സത്യം, നിങ്ങൾക്ക് അവനെ കൊല്ലാൻ കഴിയില്ല, അവനെ കൊല്ലാനും കഴിയില്ല'. അപ്പോൾ ഉസൈദ് ബിൻ ഹുദ്ലൈർ എഴുന്നേറ്റു, അദ്ദേഹം സഅദ് ബിൻ മുആദസിന്റെ അനന്തരവനായിരുന്നു, അദ്ദേഹം സഅദ് ബിൻ ഉബാദയോട് പറഞ്ഞു; 'നീ കള്ളം പറയുകയാണ്, നീ കപടവിശ്വാസികളുമായി തർക്കിക്കുന്ന ഒരു കപടവിശ്വാസിയായതിനാൽ ഞങ്ങൾ അവനെ കൊല്ലും'. ഔസ്, ഖസ്രജ് കുട്ടികൾക്കിടയിൽ സ്ഥിതി കൂടുതൽ ചൂടുപിടിച്ചു, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സ) ഇപ്പോഴും പ്രസംഗപീഠത്തിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ അവർ പരസ്പരം കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അപ്പോൾ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സ) അവരെ ശാന്തരാക്കി. നിശബ്ദനായി, അവനും നിശബ്ദനായി. ആ ദിവസം, എന്റെ കണ്ണുനീർ വറ്റുന്നതുവരെ ഞാൻ കരഞ്ഞു, ഉറങ്ങുമ്പോൾ ഞാൻ കോൾ ധരിച്ചിരുന്നില്ല. പിറ്റേന്ന് രാത്രി, എന്റെ കണ്ണുനീർ വറ്റുന്നതുവരെ ഞാൻ കരച്ചിൽ തുടർന്നു, ഉറങ്ങുമ്പോൾ ഞാൻ കോൾ ധരിച്ചിരുന്നില്ല. എന്റെ കരച്ചിൽ എന്റെ ഹൃദയത്തിന് ദോഷം ചെയ്യുമെന്ന് എന്റെ മാതാപിതാക്കൾ കരുതി. ആയിഷ പറഞ്ഞു: 'പിന്നെ ഞാൻ കരയുമ്പോൾ അവർ രണ്ടുപേരും എന്റെ അരികിൽ ഇരുന്നു. ആ സമയത്ത്, അൻസാറുകളിൽ നിന്നുള്ള ഒരു സ്ത്രീ എന്നെ കാണാൻ എന്നോട് അനുവാദം ചോദിച്ചു, ഞാൻ അവളെ അനുവദിച്ചു. അവൾ ഇരുന്നു എന്നോടൊപ്പം കരഞ്ഞു. ഞങ്ങൾ ആ അവസ്ഥയിലായിരിക്കുമ്പോൾ, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സല്ലല്ലാഹു അലൈഹിവസല്ലം) ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് വന്നു, ഞങ്ങളെ അഭിവാദ്യം ചെയ്തു, തുടർന്ന് ഇരുന്നു.' അവൾ പറഞ്ഞു: 'എന്റെ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് വഹ്യ് വെളിപ്പെടുത്താത്തതിനാൽ ഒരു മാസമായി അദ്ദേഹം എന്റെ അരികിൽ ഇരുന്നില്ല.' അവൾ പറഞ്ഞു: 'അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സ) ഇരുന്നുകൊണ്ട് സലാം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തി. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'അമ്മാ ബാദ്, ഓ ആയിഷാ, തീർച്ചയായും ഇതുപോലുള്ള വാർത്തകൾ എനിക്ക് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്, തീർച്ചയായും നിങ്ങൾ അത് ചെയ്യാത്തതിനാൽ അതിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടാൽ, അല്ലാഹു അസ്സാവജല്ല നിങ്ങളെ അകറ്റി നിർത്തട്ടെ. എന്നിരുന്നാലും, നിങ്ങൾ ഈ പാപം ചെയ്താൽ, അല്ലാഹുവിനോട് ക്ഷമ ചോദിക്കുകയും അവനോട് പശ്ചാത്തപിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ. കാരണം, തന്റെ പാപങ്ങൾ ഏറ്റുപറഞ്ഞ് പശ്ചാത്തപിക്കുന്ന ഒരു ദാസൻ, അല്ലാഹു അവന്റെ പശ്ചാത്താപം സ്വീകരിക്കും'. ആയിഷ പറഞ്ഞു; 'റസൂലുല്ലാഹി സ്വല്ലാഹു അലൈഹി വ സല്ലം സംസാരിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, എന്റെ കണ്ണുനീർ കൂടുതൽ ശക്തമായി ഒഴുകി, എനിക്ക് കണ്ണുനീർ അനുഭവപ്പെടുന്നില്ല'. ഞാൻ എന്റെ പിതാവിനോട് പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സ) എന്നെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞതിന് ഉത്തരം നൽകൂ'. എന്റെ പിതാവ് പറഞ്ഞു; 'എനിക്കറിയില്ല, അല്ലാഹുവാണ, ഞാൻ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വ സല്ലമിനോട് സംസാരിക്കില്ല'. എന്നിട്ട് ഞാൻ എന്റെ അമ്മയോട് പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സ) പറഞ്ഞതിന് ഉത്തരം നൽകൂ'. "അല്ലാഹു സത്യം!) എന്നെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു!" എന്റെ അമ്മ പറഞ്ഞു; "അല്ലാഹുവാണേ, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതനോട് (സ) എന്ത് പറയണമെന്ന് എനിക്കറിയില്ല." ആയിഷ പറഞ്ഞു; ഞാൻ പറഞ്ഞു; "ഞാൻ ഒരു പെൺകുട്ടിയാണ്, ഞാൻ ഖുർആൻ അധികം വായിച്ചിട്ടില്ല. അല്ലാഹുവാണേ, നിങ്ങൾ ആത്മവിശ്വാസം തോന്നുകയും അതിൽ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതുവരെ നിങ്ങൾ ഇത് കേട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം. ഞാൻ ആ പ്രവൃത്തിയിൽ നിന്ന് വളരെ അകലെയാണെന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞാൽ, ഞാൻ ആ പ്രവൃത്തിയിൽ നിന്ന് വളരെ അകലെയാണെന്ന് സർവ്വശക്തനായ അല്ലാഹുവിന് അറിയാമെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ എന്നെ വിശ്വസിക്കില്ല. ഞാൻ എന്തെങ്കിലും നിങ്ങളോട് ഏറ്റുപറയുകയും സർവ്വശക്തനായ അല്ലാഹുവിന് ഞാൻ ആ പ്രവൃത്തിയിൽ നിന്ന് വളരെ അകലെയാണെന്ന് അറിയുകയും ചെയ്താൽ, നിങ്ങൾ തീർച്ചയായും എന്നെ വിശ്വസിക്കും. അല്ലാഹുവാണേ, എനിക്കും നിങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ ഒരു വാക്കുമില്ല, അബു യൂസുഫ് പറഞ്ഞതുപോലെ: ക്ഷമ നല്ലതാണ്, നിങ്ങൾ ആരോപിക്കുന്നതിനെതിരെ സഹായം തേടുന്നത് അല്ലാഹുവാണ്." ആയിഷ പറഞ്ഞു; "പിന്നെ ഞാൻ എന്റെ നിലപാട് മാറ്റി, ഞാൻ എന്റെ കട്ടിലിൽ കിടന്നു." അവർ പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവാണെ സത്യം, ആ സമയത്ത് ഞാൻ ആ പ്രവൃത്തിയിൽ നിന്ന് വളരെ അകലെയാണെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു, ആ പ്രവൃത്തിയിൽ നിന്ന് ഞാൻ വളരെ അകലെയായിരുന്നതിനാൽ അല്ലാഹു അസ്സവാജല്ല എന്നെ അകറ്റി നിർത്തും. എന്നിരുന്നാലും, അസ്സവാജല്ല എന്റെ കാര്യത്തിൽ ആ വെളിപ്പെടുത്തൽ വരുമെന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. അല്ലാഹു അസ്സവാജല്ല വായിച്ചു തന്ന ഒരു വെളിപ്പെടുത്തലിലൂടെ എന്നോട് പറയുന്നതിനേക്കാൾ നിസ്സാരമായി എന്റെ കാര്യം തോന്നുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, പ്രവാചകൻ സ്വല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വ സല്ലമിന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ അല്ലാഹു അസ്സവാജല്ല എന്നെ ഈ പ്രവൃത്തിയിൽ നിന്ന് അകറ്റി നിർത്തിയെന്ന് കാണിക്കുമെന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു'. ആയിഷ പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവാണെ സത്യം, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ സ്വല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വ സല്ലം തന്റെ സദസ്സിനെ വിട്ടുപോയില്ല, അല്ലാഹു അസ്സവാജല്ല തന്റെ പ്രവാചകന് ഒരു വെളിപ്പെടുത്തൽ നൽകുന്നത് വരെ ആരും വീട് വിട്ടുപോയില്ല. അതിനാൽ, വെളിപാട് വരുമ്പോൾ സാധാരണയായി മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിക്കുന്നതിനാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവസ്ഥ മാറി, ശൈത്യകാലമായിരുന്നിട്ടും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിയർപ്പ് ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് അവതരിച്ച വചനത്തിന്റെ ഭാരം വളരെ കൂടുതലായിരുന്നു ഇതിന് കാരണം. ആയിഷ പറഞ്ഞു; 'റസൂലുല്ലാഹു അലൈഹി വ സല്ലം സന്തോഷവാർത്ത ലഭിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം ചിരിച്ചു, അപ്പോഴദ്ദേഹം പറഞ്ഞ ആദ്യ വാചകം ഇതായിരുന്നു; 'സന്തോഷവാർത്ത, ഓ ഐസ്യ! അല്ലാഹു അസ്സാ വ ജല്ല നിങ്ങളെ ഈ പ്രവൃത്തിയിൽ നിന്ന് അകറ്റി നിർത്തി'. അപ്പോൾ എന്റെ അമ്മ എന്നോട് പറഞ്ഞു; 'അവനെ എതിർക്കുക'. ഞാൻ പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവാണേ സത്യം, ഞാൻ അവനെതിരെ നിലകൊള്ളുകയില്ല, അല്ലാഹുവിനെ അസ്സവാ വ ജല്ലയെ അല്ലാതെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുകയില്ല, ഞാൻ എത്ര അകലെയാണെന്ന് വിശദീകരിക്കുന്ന വെളിപ്പെടുത്തലുകൾ ഇറക്കിയവൻ അവനാണ്. അല്ലാഹു അസ്സാവജല്ല. ഒരു വാക്യം ഇറക്കിയിട്ടുണ്ട്, അതായത്; വാസ്തവത്തിൽ, തെറ്റായ വാർത്തകൾ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നവർ നിങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ നിന്നുള്ളവരാണ്, പത്ത് വാക്യങ്ങൾ വരെ. ഈ പ്രവൃത്തിയിൽ നിന്ന് ഞാൻ എത്ര അകലെയാണെന്ന് വിശദീകരിക്കുന്ന നിരവധി വാക്യങ്ങൾ അല്ലാഹു അസ്സാവജല്ല ഇറക്കിയിട്ടുണ്ട്.' ആയിഷ പറഞ്ഞു; 'മുമ്പ്, അബൂബക്കർ മിസ്തഹിന് ദാനം നൽകിയിരുന്നു - പണം നൽകി - കാരണം അദ്ദേഹം തന്റെ ബന്ധുവായിരുന്നു, അദ്ദേഹം ഒരു ദരിദ്രനായിരുന്നു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവാണേ സത്യം, അദ്ദേഹം ഐസ്യയെ കുറ്റപ്പെടുത്തിയതിന് ശേഷം ഞാൻ ഒരിക്കലും അവനെ സഹായിക്കില്ല.' അപ്പോള് അല്ലാഹു അസ്സാവജല്ല ഒരു വെളിപാട് അവതരിപ്പിച്ചു, അതിനര്ത്ഥം; അവന്റെ വാക്ക് പാലിക്കുന്നവര് - അല്ലാഹു നിങ്ങള്ക്ക് പൊറുത്തുകൊടുക്കണമെന്ന് നിങ്ങള് ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലേ?' അബൂബക്കര് പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവാണ സത്യം, അല്ലാഹു എനിക്ക് പൊറുത്തുകൊടുത്താല് ഞാന് കൂടുതല് സന്തോഷവാനായിരിക്കും'. പിന്നെ അദ്ദേഹം മിസ്തഹിന് സാധാരണ സഹായം നല്കുന്നതുപോലെ സഹായം നല്കാന് തുടങ്ങി. അബൂബക്കര് പറഞ്ഞു; "ശരിക്കും, ഞാന് അദ്ദേഹത്തെ എന്നെന്നേക്കുമായി സഹായിക്കുന്നത് നിര്ത്തുകയില്ല." ആയിഷ പറഞ്ഞു; റസൂലുല്ലാഹി സ്വല്ലാഹു അലൈഹി വ സല്ലം എനിക്ക് എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് പ്രവാചക പത്നി സൈനബ് ബിന്ത് ജഹ്സിയോട് ചോദിച്ചു; 'നിങ്ങള്ക്കെന്തറിയാം, നിങ്ങള് എന്താണ് കണ്ടത്, അല്ലെങ്കില് നിങ്ങള്ക്ക് എന്ത് വാര്ത്ത ലഭിച്ചു?' അദ്ദേഹം മറുപടി പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ! ഞാന് എപ്പോഴും എന്റെ കേള്വിയും കാഴ്ചയും ശ്രദ്ധിക്കുന്നു, നല്ല കാര്യങ്ങളല്ലാതെ മറ്റൊന്നും എനിക്കറിയില്ല'. ആയിഷ പറഞ്ഞു; 'നബി (സ)യുടെ ഭാര്യമാരിൽ ഒരാളായിരുന്നിട്ടും, എന്നെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠയായി തോന്നിയെങ്കിലും, അവളുടെ സഹോദരി ഹംന ബിൻത് ജഹ്സിൻ അവളെ വെറുത്തിട്ടും, അവൾ വളരെ മോശമായ വ്യാജ വാർത്തകൾ പ്രചരിപ്പിച്ചവരുടെ കൂട്ടത്തിലായിരുന്നിട്ടും, അല്ലാഹു മാത്രമാണ് അവളെ നല്ല മനോഭാവത്തോടെ പരിപാലിച്ചത്.'