Hadith Representative
Nabi tidak tahu apa yang terjadi dengan aisyah pada peristiwa fitnah bohong, sampai turun ayat membelanya
Imam Bukhari : 4381حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ يُونُسَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ وَسَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعَلْقَمَةُ بْنُ وَقَّاصٍ وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ حَدِيثِ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَالَ لَهَا أَهْلُ الْإِفْكِ مَا قَالُوا فَبَرَّأَهَا اللَّهُ مِمَّا قَالُوا وَكُلٌّ حَدَّثَنِي طَائِفَةً مِنْ الْحَدِيثِ وَبَعْضُ حَدِيثِهِمْ يُصَدِّقُ بَعْضًا وَإِنْ كَانَ بَعْضُهُمْ أَوْعَى لَهُ مِنْ بَعْضٍ الَّذِي حَدَّثَنِي عُرْوَةُ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ أَقْرَعَ بَيْنَ أَزْوَاجِهِ فَأَيَّتُهُنَّ خَرَجَ سَهْمُهَا خَرَجَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأَقْرَعَ بَيْنَنَا فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا فَخَرَجَ سَهْمِي فَخَرَجْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَمَا نَزَلَ الْحِجَابُ فَأَنَا أُحْمَلُ فِي هَوْدَجِي وَأُنْزَلُ فِيهِ فَسِرْنَا حَتَّى إِذَا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَزْوَتِهِ تِلْكَ وَقَفَلَ وَدَنَوْنَا مِنْ الْمَدِينَةِ قَافِلِينَ آذَنَ لَيْلَةً بِالرَّحِيلِ فَقُمْتُ حِينَ آذَنُوا بِالرَّحِيلِ فَمَشَيْتُ حَتَّى جَاوَزْتُ الْجَيْشَ فَلَمَّا قَضَيْتُ شَأْنِي أَقْبَلْتُ إِلَى رَحْلِي فَإِذَا عِقْدٌ لِي مِنْ جَزْعِ ظَفَارِ قَدْ انْقَطَعَ فَالْتَمَسْتُ عِقْدِي وَحَبَسَنِي ابْتِغَاؤُهُ وَأَقْبَلَ الرَّهْطُ الَّذِينَ كَانُوا يَرْحَلُونَ لِي فَاحْتَمَلُوا هَوْدَجِي فَرَحَلُوهُ عَلَى بَعِيرِي الَّذِي كُنْتُ رَكِبْتُ وَهُمْ يَحْسِبُونَ أَنِّي فِيهِ وَكَانَ النِّسَاءُ إِذْ ذَاكَ خِفَافًا لَمْ يُثْقِلْهُنَّ اللَّحْمُ إِنَّمَا تَأْكُلُ الْعُلْقَةَ مِنْ الطَّعَامِ فَلَمْ يَسْتَنْكِرْ الْقَوْمُ خِفَّةَ الْهَوْدَجِ حِينَ رَفَعُوهُ وَكُنْتُ جَارِيَةً حَدِيثَةَ السِّنِّ فَبَعَثُوا الْجَمَلَ وَسَارُوا فَوَجَدْتُ عِقْدِي بَعْدَمَا اسْتَمَرَّ الْجَيْشُ فَجِئْتُ مَنَازِلَهُمْ وَلَيْسَ بِهَا دَاعٍ وَلَا مُجِيبٌ فَأَمَمْتُ مَنْزِلِي الَّذِي كُنْتُ بِهِ وَظَنَنْتُ أَنَّهُمْ سَيَفْقِدُونِي فَيَرْجِعُونَ إِلَيَّ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسَةٌ فِي مَنْزِلِي غَلَبَتْنِي عَيْنِي فَنِمْتُ وَكَانَ صَفْوَانُ بْنُ الْمُعَطَّلِ السُّلَمِيُّ ثُمَّ الذَّكْوَانِيُّ مِنْ وَرَاءِ الْجَيْشِ فَأَدْلَجَ فَأَصْبَحَ عِنْدَ مَنْزِلِي فَرَأَى سَوَادَ إِنْسَانٍ نَائِمٍ فَأَتَانِي فَعَرَفَنِي حِينَ رَآنِي وَكَانَ رَآنِي قَبْلَ الْحِجَابِ فَاسْتَيْقَظْتُ بِاسْتِرْجَاعِهِ حِينَ عَرَفَنِي فَخَمَّرْتُ وَجْهِي بِجِلْبَابِي وَ وَاللَّهِ مَا كَلَّمَنِي كَلِمَةً وَلَا سَمِعْتُ مِنْهُ كَلِمَةً غَيْرَ اسْتِرْجَاعِهِ حَتَّى أَنَاخَ رَاحِلَتَهُ فَوَطِئَ عَلَى يَدَيْهَا فَرَكِبْتُهَا فَانْطَلَقَ يَقُودُ بِي الرَّاحِلَةَ حَتَّى أَتَيْنَا الْجَيْشَ بَعْدَمَا نَزَلُوا مُوغِرِينَ فِي نَحْرِ الظَّهِيرَةِ فَهَلَكَ مَنْ هَلَكَ وَكَانَ الَّذِي تَوَلَّى الْإِفْكَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَيٍّ ابْنَ سَلُولَ فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَاشْتَكَيْتُ حِينَ قَدِمْتُ شَهْرًا وَالنَّاسُ يُفِيضُونَ فِي قَوْلِ أَصْحَابِ الْإِفْكِ لَا أَشْعُرُ بِشَيْءٍ مِنْ ذَلِكَ وَهُوَ يَرِيبُنِي فِي وَجَعِي أَنِّي لَا أَعْرِفُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّطَفَ الَّذِي كُنْتُ أَرَى مِنْهُ حِينَ أَشْتَكِي إِنَّمَا يَدْخُلُ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيُسَلِّمُ ثُمَّ يَقُولُ كَيْفَ تِيكُمْ ثُمَّ يَنْصَرِفُ فَذَاكَ الَّذِي يَرِيبُنِي وَلَا أَشْعُرُ بِالشَّرِّ حَتَّى خَرَجْتُ بَعْدَمَا نَقَهْتُ فَخَرَجَتْ مَعِي أُمُّ مِسْطَحٍ قِبَلَ الْمَنَاصِعِ وَهُوَ مُتَبَرَّزُنَا وَكُنَّا لَا نَخْرُجُ إِلَّا لَيْلًا إِلَى لَيْلٍ وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ نَتَّخِذَ الْكُنُفَ قَرِيبًا مِنْ بُيُوتِنَا وَأَمْرُنَا أَمْرُ الْعَرَبِ الْأُوَلِ فِي التَّبَرُّزِ قِبَلَ الْغَائِطِ فَكُنَّا نَتَأَذَّى بِالْكُنُفِ أَنْ نَتَّخِذَهَا عِنْدَ بُيُوتِنَا فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَأُمُّ مِسْطَحٍ وَهِيَ ابْنَةُ أَبِي رُهْمِ بْنِ عَبْدِ مَنَافٍ وَأُمُّهَا بِنْتُ صَخْرِ بْنِ عَامِرٍ خَالَةُ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ وَابْنُهَا مِسْطَحُ بْنُ أُثَاثَةَ فَأَقْبَلْتُ أَنَا وَأُمُّ مِسْطَحٍ قِبَلَ بَيْتِي وَقَدْ فَرَغْنَا مِنْ شَأْنِنَا فَعَثَرَتْ أُمُّ مِسْطَحٍ فِي مِرْطِهَا فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَقُلْتُ لَهَا بِئْسَ مَا قُلْتِ أَتَسُبِّينَ رَجُلًا شَهِدَ بَدْرًا قَالَتْ أَيْ هَنْتَاهْ أَوَلَمْ تَسْمَعِي مَا قَالَ قَالَتْ قُلْتُ وَمَا قَالَ فَأَخْبَرَتْنِي بِقَوْلِ أَهْلِ الْإِفْكِ فَازْدَدْتُ مَرَضًا عَلَى مَرَضِي فَلَمَّا رَجَعْتُ إِلَى بَيْتِي وَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَعْنِي سَلَّمَ ثُمَّ قَالَ كَيْفَ تِيكُمْ فَقُلْتُ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ آتِيَ أَبَوَيَّ قَالَتْ وَأَنَا حِينَئِذٍ أُرِيدُ أَنْ أَسْتَيْقِنَ الْخَبَرَ مِنْ قِبَلِهِمَا قَالَتْ فَأَذِنَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجِئْتُ أَبَوَيَّ فَقُلْتُ لِأُمِّي يَا أُمَّتَاهْ مَا يَتَحَدَّثُ النَّاسُ قَالَتْ يَا بُنَيَّةُ هَوِّنِي عَلَيْكِ فَوَاللَّهِ لَقَلَّمَا كَانَتْ امْرَأَةٌ قَطُّ وَضِيئَةٌ عِنْدَ رَجُلٍ يُحِبُّهَا وَلَهَا ضَرَائِرُ إِلَّا كَثَّرْنَ عَلَيْهَا قَالَتْ فَقُلْتُ سُبْحَانَ اللَّهِ أَوَلَقَدْ تَحَدَّثَ النَّاسُ بِهَذَا قَالَتْ فَبَكَيْتُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ حَتَّى أَصْبَحْتُ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ حَتَّى أَصْبَحْتُ أَبْكِي فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَأُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا حِينَ اسْتَلْبَثَ الْوَحْيُ يَسْتَأْمِرُهُمَا فِي فِرَاقِ أَهْلِهِ قَالَتْ فَأَمَّا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ فَأَشَارَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالَّذِي يَعْلَمُ مِنْ بَرَاءَةِ أَهْلِهِ وَبِالَّذِي يَعْلَمُ لَهُمْ فِي نَفْسِهِ مِنْ الْوُدِّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَهْلَكَ وَلَا نَعْلَمُ إِلَّا خَيْرًا وَأَمَّا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَمْ يُضَيِّقْ اللَّهُ عَلَيْكَ وَالنِّسَاءُ سِوَاهَا كَثِيرٌ وَإِنْ تَسْأَلْ الْجَارِيَةَ تَصْدُقْكَ قَالَتْ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَرِيرَةَ فَقَالَ أَيْ بَرِيرَةُ هَلْ رَأَيْتِ مِنْ شَيْءٍ يَرِيبُكِ قَالَتْ بَرِيرَةُ لَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنْ رَأَيْتُ عَلَيْهَا أَمْرًا أَغْمِصُهُ عَلَيْهَا أَكْثَرَ مِنْ أَنَّهَا جَارِيَةٌ حَدِيثَةُ السِّنِّ تَنَامُ عَنْ عَجِينِ أَهْلِهَا فَتَأْتِي الدَّاجِنُ فَتَأْكُلُهُ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَعْذَرَ يَوْمَئِذٍ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ ابْنِ سَلُولَ قَالَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَا مَعْشَرَ الْمُسْلِمِينَ مَنْ يَعْذِرُنِي مِنْ رَجُلٍ قَدْ بَلَغَنِي أَذَاهُ فِي أَهْلِ بَيْتِي فَوَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا خَيْرًا وَلَقَدْ ذَكَرُوا رَجُلًا مَا عَلِمْتُ عَلَيْهِ إِلَّا خَيْرًا وَمَا كَانَ يَدْخُلُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا مَعِي فَقَامَ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا أَعْذِرُكَ مِنْهُ إِنْ كَانَ مِنْ الْأَوْسِ ضَرَبْتُ عُنُقَهُ وَإِنْ كَانَ مِنْ إِخْوَانِنَا مِنْ الْخَزْرَجِ أَمَرْتَنَا فَفَعَلْنَا أَمْرَكَ قَالَتْ فَقَامَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَهُوَ سَيِّدُ الْخَزْرَجِ وَكَانَ قَبْلَ ذَلِكَ رَجُلًا صَالِحًا وَلَكِنْ احْتَمَلَتْهُ الْحَمِيَّةُ فَقَالَ لِسَعْدٍ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَا تَقْتُلُهُ وَلَا تَقْدِرُ عَلَى قَتْلِهِ فَقَامَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ وَهُوَ ابْنُ عَمِّ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ فَقَالَ لِسَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَنَقْتُلَنَّهُ فَإِنَّكَ مُنَافِقٌ تُجَادِلُ عَنْ الْمُنَافِقِينَ فَتَثَاوَرَ الْحَيَّانِ الْأَوْسُ وَالْخَزْرَجُ حَتَّى هَمُّوا أَنْ يَقْتَتِلُوا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ عَلَى الْمِنْبَرِ فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُخَفِّضُهُمْ حَتَّى سَكَتُوا وَسَكَتَ قَالَتْ فَبَكَيْتُ يَوْمِي ذَلِكَ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ قَالَتْ فَأَصْبَحَ أَبَوَايَ عِنْدِي وَقَدْ بَكَيْتُ لَيْلَتَيْنِ وَيَوْمًا لَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ وَلَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ يَظُنَّانِ أَنَّ الْبُكَاءَ فَالِقٌ كَبِدِي قَالَتْ فَبَيْنَمَا هُمَا جَالِسَانِ عِنْدِي وَأَنَا أَبْكِي فَاسْتَأْذَنَتْ عَلَيَّ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَأَذِنْتُ لَهَا فَجَلَسَتْ تَبْكِي مَعِي قَالَتْ فَبَيْنَا نَحْنُ عَلَى ذَلِكَ دَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ ثُمَّ جَلَسَ قَالَتْ وَلَمْ يَجْلِسْ عِنْدِي مُنْذُ قِيلَ مَا قِيلَ قَبْلَهَا وَقَدْ لَبِثَ شَهْرًا لَا يُوحَى إِلَيْهِ فِي شَأْنِي قَالَتْ فَتَشَهَّدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ جَلَسَ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ يَا عَائِشَةُ فَإِنَّهُ قَدْ بَلَغَنِي عَنْكِ كَذَا وَكَذَا فَإِنْ كُنْتِ بَرِيئَةً فَسَيُبَرِّئُكِ اللَّهُ وَإِنْ كُنْتِ أَلْمَمْتِ بِذَنْبٍ فَاسْتَغْفِرِي اللَّهَ وَتُوبِي إِلَيْهِ فَإِنَّ الْعَبْدَ إِذَا اعْتَرَفَ بِذَنْبِهِ ثُمَّ تَابَ إِلَى اللَّهِ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ قَالَتْ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَالَتَهُ قَلَصَ دَمْعِي حَتَّى مَا أُحِسُّ مِن
Беҙгә [Яхъя бин Бүкәйер] [Әл-Ләйетс] [Юныстан] [Ибн Шиһабтан] һөйләне, ул әйтте; Миңә [Ғүрүә бин Әз Зөбәйер] һәм [Сәғит бин Әл-Мөсәййәб] һәм [Әлҡәмә бин Ваҡҡаш] һәм [Ғөбәйҙуллаһ бин Ғабдуллаһ бин Ғотба бин Мәсғүд] [Ғәйсә радлиаллаһу әнһә] пәйғәмбәребеҙҙең ҡатыны булғаны тураһында хәбәр итте. таратыу ғәйбәт уның тураһында бөтә улар әйткән, Аллаһ аңлатты, тип үҙен был ғәйепләүҙәрҙән аҡланы. Бер төркөм кеше минең турала өйөм-өйөм хикәйәләр һөйләне, ҡайһы берҙәре был ваҡиғаның тарихын башҡаларҙан ҡабул итте, хикәйә көслө булып киткән кеүек тойолдо, улар һөйләгән һәр береһенең һүҙҙәрен ятлап, ҡайһы бер хикәйәләр башҡаларын раҫлағансы. Урвахтан ул миңә Ғәйсәнән һөйләне, пәйғәмбәребеҙҙең ҡатыны саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм әйтте; тип, пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм сәйәхәт итергә теләһә, ҡатындары араһында йәрәбә тартҡан. Кем лотерея тарта, шул Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм менән бара. Ғәйшә әйтте; — Шунан һуң ул беҙҙең арала һуғышта йәрәбә һалды һәм минең уҡтарым йәрәбә менән сыҡты, шуға күрә мин Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм менән киттем. Был ваҡиға хиджаб тураһындағы аят төшкәндән һуң була. Шунан мине икенсеһенә алдылар. Юлдың уртаһында Аллаһ Рәсүле ﷺ бер яу тамамлап, Мәҙинәгә ҡайтҡансы төштөм. Бер кис мин бер төркөм мосолман менән булдым. Улар йоҡлап киткәс, тороп, уларҙан алда барғансы атланым. Эшемде алып барып бөткәс, мосолман төркөмөнә ҡушылырға ҡайттым. Күкрәгемде тотҡас, Йәмәндең Жафар ҡалаһынан килгән муйынсағым өҙөлгән булып сыҡты. Шулай итеп, ҡайтып муйынсаҡымды эҙләнем, эҙләү һуңлатып ебәрҙе. Ә, йәшәү ҡанымды йөрөткән кешеләр төркөмө киткән ине, улар ғәҙәттә атланған дөйәмә йәшәү ҡанымды һалып атланы. Улар мине инде унда тип уйланылар'. Ғәйшә әйтте; — Ул ваҡытта ҡатындары ябыҡ, еңел ине, сөнки бер ҡасан да ит ашаманылар. Әммә улар еңел ризыҡ ҡына ашай. Тимәк, улар атлап килеп күтәргәндә, шул ялтырап торған һыҙаттың ауырлығына бер кем дә шикләнмәҫ ине. Етмәһә, ул ваҡытта бәләкәй инем әле. Ниһайәт, дөйәләрен алып, йәйәүләп киттеләр -юлдарын дауам иттеләр-. Муйынсаҡты ғәскәр үткәс алдым. Шулай итеп, улар ултырған урынға барһам, бер кем дә шылтыратманы, бер кем дә яуап бирмәне. Шунан тәүҙә ултырғыс итеп ҡулланған урыныма ҡайттым. Мосолман ғәскәренән берәйһе мине табып, ҡайтып алыр, тип өмөтләнәм. Үҙемдең урыныма ултырғас, йоҡом килеп йоҡлап китте. Шул арала Шәфүән бин Мөғәттәл Әссүләми һәм Дзаквандың кешеләре ғәскәрҙәр артында ҡала - берәйһе ҡалғанмы икәнен тикшерә -. Кис иртүк йәйәү йөрөп, иртәнсәк минең урынға килеп еттеләр. Шәфүән бин Әл Мөғәттәл Әссүләми әле йоҡлап ятҡан кешене күрҙе, шуға күрә ул минең янға килде һәм ул мине күргәс таныны. Сөнки, ул мине хиджаб кейергә тейеш булғанға тиклем күргән ине. Шунда уҡ уянып киттем, мине танығас, иннә лилләһи үә иннә иләйһи ражиғүн тип ял иткәнен ишеттем. Шунда уҡ хиджабым менән битемде ҡапланым. Валлаһи, ул бер һүҙ ҙә әйтмәне һәм мин уның истиржәенән башҡа бер һүҙ ишетмәнем. Ахырҙа ул дөйәһен төшөрҙө, мин уға мендем. Шунан ул барып, дөйәне - мин атланған - Әҙжәриә ярында ял иткәндән һуң мосолман ғәскәрҙәрен ҡыуып еткәнсе етәкләне. Ҡайғы һиңә . г кем минең эштәремде ҡаршы фекерҙә тотҡан. Ул ваҡытта ғәйбәт мәсьәләһенең артында иң ныҡ торған кеше Абдулла бин Үбай бин Сәлүл була. Ниһайәт, Мәҙинәгә килеп еттем. Беҙ килгәндән һуң, мин ҡапыл бер айға яҡын ауырып киттем, шул уҡ ваҡытта кешеләр ғәйепләүҙәр тураһында һөйләшеүен дауам итте - миңә тигеҙләнгән -, хатта мин был турала әҙ генә лә тоймаһам да. Тимәк, ул да минең ауырыуыма шикләнгән. Быға тиклем унан күргән Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләмдең йомшаҡлығын башҡаса тойманым. Ауырып ятҡанда Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм килеп инде лә сәләм бирҙе һәм һораны; 'Һинең хаҡта?' Әйтерһең дә, ул ваҡытта, мин үҙемде шул насар эште эшләгән кеүек тоймаһам да, ул миңә шикләнгән. Мин үҙемде һауыға башлаған кеүек тойғандан һуң, Өммө Мистә менән ябыҡ урынға дефекацияға сыҡтым, төндән башҡа бер ҡасан да сыҡманыҡ, тик тағы төн еткәнсе. Был ябыҡ урындар беҙҙең йорттар эргәһендә булдырылды. Беҙҙең бизнес беҙҙең ғәрәп предшественниктары кеүек, беҙ, ғәҙәттә, өйҙә дефекация өсөн ябыҡ урын эшләйбеҙ. Һуңынан Умм Мистах һәм мин - ул уның ҡыҙы Әби Рухми бин Әл Муталлиб бин Әбди Манаф һәм уның әсәһе уның ҡыҙы Шәхри бин Әмир, уның еңгәһе Әбү Бәкер аш Шидиҡ һәм уның улы Мистах бин Утсабах бин Аббад бин Әл Муталлиб - беҙҙең эшемде тамамлағандан һуң ҡайтарылды. Ул ваҡытта Өммө Мистә аяҡ баҫҡанға йәки туҡымаһына ҡапҡанға тайып киткән. Шул ваҡытта ул әйтте; — Ҡайғы Мистах. Мин унан һораным; — Ниндәй йәмһеҙ һүҙҙәр әйттең, Бәҙер һуғышында ҡатнашҡан кешеләрҙе тәнҡитләйһең. Ул әйтә; — Эйе, нимә тигәнен ишетмәнеңме? Мин әйттем; — Нимә тине? шуға күрә ул мине ғәйепләүселәрҙең һүҙҙәрен әйтте. Шул ваҡытта ауырыуым көсәйә барҙы һәм өйөмә ҡайтҡас, Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм мине ҡаршы алып сәләм бирҙе. Шунан: «Хәлдәрең нисек?» Мин әйттем; — Атай-әсәйемә барырға рөхсәт итерһеңме? тип әйтте; — Ул ваҡытта икеһенән дә хәбәрҙе раҫларға теләй инем. Ниһайәт, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм миңә рөхсәт бирҙе. Шунан атай-әсәйемә барҙым, әсәйемдән һораным; — Эй, әсәйем, кешеләр нимә тураһында һөйләй? тип яуап бирҙе; «Эй, улым, эштәрең еңел булһын, Аллаһ менән ант итәм, ирҙең икенсе ҡатыны булғанда, ир менән асыҡтан-асыҡ үҙен яратҡан ҡатын түгел, әгәр улар ҡатынға ҡарата ғәйепләүҙәрҙе арттырмаһа». тип әйтте; — Аллаһҡа дан, кешеләрҙең һөйләшеүе ошо хаҡтамы? тип әйтте; — Шул уҡ төндә илап ебәрҙем, тик таң менән күҙ йәштәрем бөткәнгә башҡаса аға алманы, йоҡлағанда ла иламаным. Иртәнсәк илап йөрөнөм. Һәм, шул ваҡытта пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм Ғәли бин Әби Талиб менән Усама бин Зәйетте саҡырып, ҡатындарын айырыу өсөн, әле вәхи төшмәгән саҡта, икеһен дә кәңәшләшергә саҡырҙы. Ғәйшә әйтте; Ә инде Усама бин Зәйеткә килгәндә, ул үҙе белгәндәре менән, атап әйткәндә, ҡатынының был ғәмәлдән ни тиклем алыҫ булыуын һәм уның уға булған мөхәббәтенең тәбиғәте тураһында белгәндәре менән Рәсүлуллаһҡа нәсихәт бирҙе. Усама әйтте; — Эй, Аллаһ илсеһе! Улар һинең ҡатындарың, беҙ изгелектән башҡа бер нәмә лә белмәйбеҙ». Ә Ғәли бин Әби Талипҡа килгәндә, ул әйтте; — Аллаһы Тәғәлә Әззәүәжәллә һиңә ауырлыҡ бирмәҫ һәм унан башҡа ҡатын-ҡыҙҙар ҙа күп. Ысынлап та, ҡолоңдан һораһаң, ул һис шикһеҙ намыҫлы булыр», — тине Ғәйшә: «Шунан һуң Рәсүлуллаһ Бәрирәне саҡырып: «Эй Бәрирә! Барира яуап бирҙе; — Һине хәҡиҡәт менән Ебәреүсе менән ант итәм, әгәр күрһәм . - Уның ниндәйҙер етешһеҙлеге бар ине, ысынлап та, бала саҡта ғаиләһендә он ҡатнашмаһын көткәндә йоҡлап киткән, шунан өйрәтелгән хайуан килеп ашаған. Шунан Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм тороп, Ғабдуллаһ бин Үбәй бин Сәлүл исемле кешенән бәхәс һораны. Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм минбәрҙә булғанда, Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм: «Эй, барлыҡ мосолмандар, кем миңә ғаиләмде рәнйеткән кешенән дәлил бирергә теләй!» Ысынлап та, Аллаһ менән ант итәм, мин ғаиләмдән изгелектән башҡа бер нәмә лә белмәйем. Улар миңә изгелектән башҡа бер нәмә лә белмәгән кеше тураһында һөйләгәндәр ине. Ә ҡатынымды бер кем дә осрашмай, әгәр ул минең менән булмаһа». Саад бин Муәҙ Әл Ансари тигән; — Эй, Аллаһ илсеһе! Мин һиңә ярҙам итермен. - Ярай, әгәр ҙә имеш-мимеш таратыусы Бәни Аустан булһа, мин уның муйынын ҡырҡам. Икенсе яҡтан, әгәр ҙә был имеш-мимеш беҙҙең Бәни Хазраждан килгән ҡәрҙәштәрҙән булһа, зинһар, беҙгә бойороҡ бирегеҙ, беҙ һеҙҙең бойороҡтарығыҙҙы үтәйбеҙ. Шунда уҡ, Сәғәт бин Үбәҙә - ул Бәни Хәзраждың башлығы була, ул тәҡүә кеше була. Әммә уның барыбер фанатик ҡарашы бар ине - Сәғәт бин Мөғәдкә; «Аллаһ менән ант итәм, һин уны үлтерә алмаясаҡһың һәм үлтерә алмаясаҡһың». Шулай итеп, Өсәйд бин Хөдләйер тороп баҫты һәм ул Сәғәт бин Мөғәҙҙең ейәне, ул Сәғәт бин Үбәҙәгә әйтте; — Һин ялған һөйләйһең, ысынлап та, беҙ уны үлтерәсәкбеҙ, сөнки һин ике йөҙлөләр менән бәхәсләшкән ике йөҙлө кешеһең. Әүс менән Хәзраж балалары араһында хәл ҡыҙа барҙы, шул тиклем улар Аллаһ Рәсүле (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм) минбәрҙә торғанда бер-береһен үлтерергә теләй башланы. Шунан һуң Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм уларҙы тынысландырҙы, улар тынып ҡалғансы, ул тын ҡалғансы. Ул көндө күҙ йәштәрем бөткәнсе илап йөрөнөм, йоҡлағанда подводка ла кеймәнем. Икенсе төндә лә күҙ йәштәрем бөткәнсе илап йөрөнөм, йоҡлағанда подводка ла кеймәнем. Атайым менән әсәйем илауым йөрәгемә зыян килтерер тип уйланы. Айся әйтте; — Шунан икеһе лә эргәмдә ултырҙы, ә мин илауымды дауам иттем. Ул ваҡытта, бер ансар ҡатыны бар ине, минән осрашырға рөхсәт һораны, мин уға рөхсәт иттем. Минең менән бергә ултырып иланы. Беҙ шундай хәлдә булғанда ҡаршыға Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм килде, сәләм бирҙе лә, шунан ултырҙы. Ул әйтте; — Минең эштәрем тураһында уға вәхи индерелмәгәнгә күрә, ул бер ай инде минең эргәмдә ултырмай. Ул әйтте; Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм дә шаһитлыҡ итте, ултырғанда сәләм бирҙе. тип әйтте: «Әммә бәғд, эй, Ғәйсе, ысынлап та, был һәм шундай хәбәр миңә килеп етте, ысынлап та, әгәр ҙә һин был эште эшләмәүең арҡаһында унан ҡотолһаң, Аллаһ Әззәүәжалла һине алыҫлаштырһын. Әммә был гонаһты ҡылһағыҙ, Аллаһы Тәғәләнән ғәфү үтенегеҙ һәм Уға тәүбә итегеҙ. Сөнки гонаһтарын танып, һуңынан тәүбә иткән ҡолдоң Аллаһы Тәғәлә уның тәүбәһен ҡабул итер». Ғәйшә әйтте; — Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм һүҙен әйтеп бөткәс, күҙ йәштәрем тиҙерәк аҡты, күҙ йәштәрен тоймай башланы. Мин атайыма әйттем; — Аллаһ Илсеһенең (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм) минең турала әйткәндәренә яуап бирегеҙ. Атайым әйтте; — Белмәйем, Валлаһи, мин Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм менән һөйләшмәйәсәкмен. Шунан әсәйемә әйттем; — Аллаһ Илсеһенең (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм) минең турала әйткәндәренә яуап бир!» әсәйем әйтте; «Аллаһ менән ант итәм, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләмгә нимә әйтергә белмәйем». Ғәйшә әйтте; Мин әйттем; — Мин — кеше . Йәш ҡыҙ булараҡ, Ҡөрьәнде бик уҡымайым. Валлаһи, мин ысынлап та беләм, һеҙ быны ишеткәнһегеҙ, һеҙ үҙегеҙҙе ышаныслы тойһон һәм ышанһын өсөн. Әгәр ҙә мин һеҙгә, мин ул ғәмәлдәрҙән алыҫмын, тип әйтһәм, әгәр мин ул ғәмәлдәрҙән алыҫ булһам, Аллаһы Тәғәлә Әззәүәжәллә яҡшыраҡ белә, һеҙ ҙә быға ышанмаҫ инегеҙ. Әгәр ҙә мин һеҙгә берәй нәмәне таныһам, ә Аллаһы Тәғәлә Әззәүәжәллә минең был эште башҡарыуҙан йыраҡ икәнемде яҡшыраҡ белә икән, һеҙ миңә мотлаҡ ышанырһығыҙ. Валлаһи, ысынлап та, минең менән һеҙҙең арала Әбү Йософ әйткәндәрҙән башҡа һүҙ юҡ; Сабырлыҡ яҡшы һәм Аллаһы Тәғәлә ярҙам һорау урыны, һеҙ ғәйепләнгән нәмәләр менән." Ғәйшә әйтте: "Шунан мин үҙемдең позициямды үҙгәрттем, мин үҙемдең карауатҡа яттым". Ысынлап та, мин тойомлайым, тип, минең эшемдең әһәмиәте ҙурыраҡ, тип миңә уҡылған вәхи менән әйткән. Шулай ҙа, мин тик өмөтләнәм, тип, пәйғәмбәребеҙҙең төшөндә саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм күрһәтеләсәк, тип, Аллаһ Тәғәлә Аззаважалла мине был ғәмәлдән алыҫлаштырҙы'. йыйылыш, һәм бер кем дә өйҙән сыҡманы, тик Аллаһ Тәғәлә Пәйғәмбәренә вәхи төшөрҙө.Шулай итеп, уның хәле үҙгәрҙе, сөнки үҙгәрештәр ғәҙәттә вәхи килә, уның тирҙәре ҡойолоуын дауам итте, хатта был ҡыш булһа ла, был һүҙҙең ауырлығы, тип, уға шулай тип әйтелгән. 'Алайхи вә сәләм алды, ул көлдө һәм беренсе һөйләм, ул шул ваҡытта әйтте: 'Хәбәр, эй Айся! ни тиклем алыҫмын, Аллаһы Тәғәлә Әззәвәжәллә бер аят индерҙе, уның мәғәнәһе: Ысынлап та, ялған хәбәрҙәр ташыусылар һеҙҙең төркөмдән, ун аятҡа тиклем Аллаһы Тәғәлә Әззәүәжәллә минең был ғәмәлдән ни тиклем алыҫ булыуымды аңлатҡан бер нисә аят ебәрҙе». Ғәйшә әйтте; — Элек Әбү Бәкр Мистәгә саҙаҡа бирә торғайны — түләүҙәр бирә торғайны, сөнки ул уның туғаны, ярлы кеше ине. Ул әйтте; — Аллаһ менән ант итәм, ул Ғәйсәне ғәйепләгәндән һуң, мин уға бер ҡасан да мәңге ярҙам итмәйәсәкмен. Шунан һуң Аллаһы Тәғәлә Әззәүәжәллә вәхи индерҙе, йәғни; Ә инде - Уның һүҙенә тиклем - Аллаһтың һеҙҙе ғәфү итеүен теләмәйһегеҙме» Әбү Бәкер әйтте; «Аллаһ менән ант итәм, Аллаһ мине ғәфү итһә, мин бәхетлерәк булыр инем». Артабан Мистаға ғәҙәттәгесә ярҙам күрһәтеүгә ҡайта. Әбү Бәкр әйтте; — Ысынлап та, мин уға мәңге ярҙам итеүҙән туҡтамаясаҡмын. Ғәйшә әйтте; Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм пәйғәмбәребеҙҙең ҡатыны Зәйнәб бинт Джахсиҙан минең менән булған хәл тураһында: «Һин нимә беләһең, нимә күрҙең, йәки һиңә ниндәй хәбәр барып етте?» тип яуап бирҙе; — Эй, Аллаһ илсеһе! Мин һәр ваҡыт ишетеү һәм күреүҙе ҡайғыртам, яҡшылыҡтан башҡа бер нәмә лә белмәйем». Ғәйшә әйтте; 'Хатта ул пәйғәмбәребеҙҙең ҡатындары араһында булһа ла, үҙен минән өҫтөнөрәк тойған, тик Аллаһ уны яҡшы мөнәсәбәт менән ҡараны', хатта уның апаһы, Хамна бинт Джахсы 1920 йылда, уны нәфрәт иткән, шуға күрә ул ҡайғылы ялған хәбәрҙәр таратыусылар араһында булған».